Supreme Court allows appeal against appeal dismissal due to lack of standing, ruling the lower court erred in rejecting the appellant's standing.

Απόφαση 1165 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1165/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ALLIANZ A.E.Γ.A.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Κοπακάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Καμβύση με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/1/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 966/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 101/2006 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2/9/2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης, ανέγνωσε την από 23/1/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 68 παρ. 1 και 2 και 75 παρ. 1 και 2 του κ.ν. 2190/1920, όπως το πρώτο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 9 του π.δ498/1987 και το δεύτερο προστέθηκε με το άρθρο 12 του ίδιου π.δ., προκύπτει ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί η συγχώνευση ανωνύμων εταιρειών είτε με απορρόφηση είτε με σύσταση νέας εταιρίας.

Συγχώνευση με απορρόφηση είναι εκείνη με την οποία μία ή περισσότερες εταιρίες (απορροφούμενες), οι οποίες λύνονται χωρίς να ακολουθήσει εκκαθάριση μεταβιβάζουν σε άλλη υφιστάμενη εταιρία (απορροφούσα) το σύνολο της περιουσίας τους (ενεργητικό και παθητικό) υπό τους όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου και κατά το άρθρο 75 παρ. 1, από την καταχώρηση στο Μητρώο των Ανωνύμων εταιριών της εγκριτικής απόφασης της συγχωνεύσεως που προβλέπεται από το άρθρο 74, επέρχονται αυτοδίκαια και ταυτόχρονα, χωρίς καμία άλλη διατύπωση τόσο για τις συγχωνευόμενες εταιρίες όσο και έναντι τρίτων τα ακόλουθα αποτελέσματα:

α) η απορροφούσα εταιρεία υποκαθίσταται σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ή των απορροφουμένων εταιριών και η μεταβίβαση αυτή εξομοιώνεται με καθολική διαδοχή, β) η απορροφούμενη ή οι απορροφούμενες παύουν να υπάρχουν. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 516, 520, 68, 118 έως 120, 216 και 217 Κ.Πολ.Δ.

προκύπτει ότι εάν ο εκκαλών δεν επικαλείται τα στοιχεία νομιμοποιήσεώς του και συγκεκριμένα εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο 516 του Κ.Πολ.Δ., τότε η έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη και ο λόγος αναίρεσης από την έλλειψη αυτή στηρίζεται στο άρθρο 559 αρίθμ. 14. Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων που υπάρχουν στη δικογραφία προκύπτουν τα ακόλουθα:

Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η από 10-2-2003 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αρίθμ. 966/2002 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών ως απαράδεκτη, διότι τάχα αυτή εκδόθηκε μεταξύ της αναιρεσίβλητης και της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία <AGF ΚΟΣΜΟΣ>, χωρίς τη συμμετοχή της αναιρεσείουσας ως διαδίκου με την οποιαδήποτε ιδιότητα και με την έφεσή της ή τις προτάσεις της δεν επικαλείται ότι έχει δικαίωμα προς άσκηση της έφεσης και διαδοχής κάποιου από τους διαδίκους της πρωτοβάθμιας δίκης και μάλιστα της ανωτέρω ασφαλιστικής εταιρείας.

Όπως, όμως προκύπτει από την ως άνω 966/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, στην αρχή του σκεπτικού της ως τρίτη εναγομένη μετά από συγχώνευση της με την ανωτέρων εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, αναφέρεται η αναιρεσείουσα κατόπιν σχετικής δήλωσης της στο αναιρετήριο, που έχει καταχωρηθεί στο ταυτάριθμο, με την άνω απόφαση συνεδρίασης του ανωτέρω δικαστηρίου (βλ.

τα πρακτικά αυτά). Επομένως αυτή υπήρξε διάδικος στη δίκη ενώπιον του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και νομιμοποιούνταν για την άσκηση της έφεσης επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά συνέπεια, το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης της αναιρεσείουσας κι έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρίθμ. 14 Κ.Πολ.Δ., κατά το βάσιμο πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης.

Επομένως πρέπει ο λόγος αυτός να γίνει δεκτός να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, διότι έχασε τη δίκη (άρθρο 176, 183 Κ.Πολ.Δ).

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί την 101/2006 απόφαση του Εφετείου Πατρών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Πατρών, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσόν των χιλίων οχτακοσίων (1.800).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ