Supreme Court dismisses appeal on jurisdictional grounds, ruling civil courts have exclusive authority over private disputes.

Απόφαση 1161 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1161/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Απριλίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανωνύμου τραπεζικής εταιρίας που φέρει την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΑΛΦΑ BANK", εξομοιούται κατά την διάταξη του άρθρου 75 του ν. 2190, λόγω συγχωνεύσεως με απορρόφηση, με καθολική διάδοχο της ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε, έχει έδρα στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Τσενέ, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: του εν Καλλονή Πεδιάδος Ηρακλείου Κρήτης εδρεύοντος Συνεταιρισμού υπό την επωνυμία "ΕΝΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ ΠΕΖΩΝ" νομίμως εκπροσωπούμενου, που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σφακιανάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29 Ιανουαρίου 1997 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 20/1998 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 33/2001 του Εφετείου Ναυπλίου. Επί της τελευταίας αποφάσεως ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 1340/2004 απόφαση του Ζ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Το Εφετείο Καλαμάτας εξέδωσε την 178/2008 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7 Νοεμβρίου 2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 5 Μαρτίου 2010 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο μόνος λόγος της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στη παρ. 1 του άρθρου 94 του Συντάγματος ορίζεται ότι "Η εκδίκαση των διοικητικών διαφορών ουσίας ανήκει στα υφιστάμενα τακτικά διοικητικά δικαστήρια. Από τις διαφορές αυτές όσες δεν έχουν ακόμη υπαχθεί στα δικαστήρια αυτά πρέπει να υπαχθούν υποχρεωτικά στη δικαιοδοσία τους μέσα σε πέντε έτη από την ισχύ του Συντάγματος, η προθεσμία αυτή μπορεί να παρατείνεται με νόμο".

Στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι "στα πολιτικά δικαστήρια υπάγονται όλες οι ιδιωτικές διαφορές, καθώς και οι υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας που τους ανατίθενται με νόμο". Από τις πιο πάνω συνταγματικές διατάξεις προκύπτει ότι το Σύνταγμα επιβάλλει την υπαγωγή των ιδιωτικών διαφορών στα πολιτικά δικαστήρια και των διοικητικών διαφορών στα διοικητικά δικαστήρια, αποκλείει δε από τον κοινό νομοθέτη την εξουσία να χαρακτηρίζει ως διοικητικές διαφορές όσες είναι ιδιωτικές.

Με το άρθρο 58 του ν.δ.356/1974 (Κ.Ε.Δ.Ε.) ρυθμίζεται λεπτομερώς η άσκηση ανακοπής κατά του πίνακα κατατάξεως στη διαδικασία της διοικητικής εκτελέσεως. Τέλος, με το άρθρο 1 του ν. 1406/1983 υπήχθησαν στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων οι διοικητικές διαφορές ουσίας, μεταξύ δε των αναφερόμενων περιπτώσεων περιλαμβάνονται στην παρ. 2 εδ.

ια' του άρθρου τούτου και οι διαφορές που γεννώνται από την εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά την είσπραξη των δημοσίων εσόδων (ν.δ.356/1974). Από το συνδυασμό των προαναφερόμενων διατάξεων προκύπτει ότι η διαδικασία της κατατάξεως αποτελεί τμήμα της διαδικασίας εκτελέσεως, οι διαφορές δε που γεννώνται από την κατάταξη είναι διοικητικές μεν αν η υποκείμενη σχέση, στην οποία στηρίζεται ο τίτλος του άρθρου 2 παρ. 2του Κ.Ε.Δ.Ε.

και που αποτελεί το θεμέλιο της εκτελέσεως, είναι σχέση δημοσίου δικαίου, ιδιωτικές δε αν η υποκείμενη σχέση, στην οποία στηρίζεται ο εν λόγω τίτλος, είναι σχέση ιδιωτικού δικαίου. Επομένως, όταν επισπεύδεται διοικητική εκτέλεση, η διαφορά που δημιουργείται από την άσκηση ανακοπής κατά του πίνακα κατατάξεως υπάγεται στη δικαιοδοσία των διοικητικών ή των πολιτικών δικαστηρίων ανάλογα με τη φύση της ως διοικητικής ή ιδιωτικής αντίστοιχα (Α.Ε.Δ. 23/ 1999και 18/1993).

Στη προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα και τις παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης προκύπτει ότι θεμέλιο της προκειμένης εκτέλεσης απετέλεσε σχέση ιδιωτικού δικαίου, αφού η αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της οφειλέτριας εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΑ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ Α.Ε" άρχισε με επίσπευση του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου για την ικανοποίηση απαιτήσεως του κατ' αυτής που προέκυπτε από την υπ' αριθ. 306/1992 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας και προερχόταν από την εκ μέρους αυτού πώληση προς τη τελευταία ελαιολάδου, με ορισθέντα αρχικό χρόνο πλειστηριασμού των κατασχεθέντων με την ...

Έκθεση αναγκαστικής Κατάσχεσης του Δικαστικού Επιμελητή ... την ... με το υπ. αριθ. ... πρόγραμμα αναγκαστικού πλειστηριασμού του ίδιου Δικαστικού Επιμελητή. Συνακόλουθα τα πολιτικά δικαστήρια είχαν δικαιοδοσία για την εκδίκαση της ένδικης ανακοπής κατά του υπ αριθ.... πίνακα κατάταξης της συμβολαιογράφου Καλαμάτας Γεωργίας Λεμπέση με την οποία ζητήθηκε η τροποποίηση του εν λόγω πίνακα δι αποβολής από αυτόν της καθής η ανακοπή και ήδη αναιρεσείουσας Τράπεζας και η κατάταξη εκείνου ( ανακόπτοντος ) και ήδη αναιρεσιβλήτου για το ποσό των 49.762.500 δρχ.

Το γεγονός δε ότι ο πλειστηριασμός αυτός αφού ανεστάλη επανειλημμένως δια δικαστικών αποφάσεων λόγω ασκήσεως ανακοπών, επισπεύσθηκε από άλλο δανειστή, το ΙΚΑ, κατά τη διαδικασία του ΚΕΔΕ, προς ικανοποίηση απαιτήσεων του από σχέση δημοσίου δικαίου (ασφαλιστικές εισφορές ) και διενεργήθηκε στις 2-10-1996 δεν διαφοροποιεί τα πράγματα, καθόσον, όπως κρίθηκε δεσμευτικά ( άρθρο 580 παρ. 5 Κ.Πολ.Δ.) με την 1340/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 975 αριθ.4 Κ.Πολ.Δ.) η προηγούμενη υπ'αριθ. 33/2001 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου και παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, η από το υποκατασταθέν Ι ΚΑ επισπευσθείσα εκτέλεση αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης γι'αυτό και κρίσιμος χρόνος για τη διαπίστωση αν η απαίτηση του αναιρεσιβλήτου προέκυψε κατά τους τελευταίους είκοσι τέσσερις (24) μήνες πριν από την ημέρα του πλειστηριασμού (άρθρο 975 αρ. 4Κ.Πολ.Δ.) για να τύχει προνομιακής κατάταξης είναι ο χρόνος που είχε ορισθεί αρχικά με την επίσπευση του αναιρεσιβλήτου δηλαδή η 17 Φεβρουαρίου 1993 και όχι ο χρόνος που τελικά διενεργήθηκε (2-10-1996) με την επίσπευση από το ΙΚΑ.

Κατ' ακολουθίαν το Εφετείο που με τη προσβαλλόμενη απόφασή του δίκασε και απέρριψε την έφεση και τους πρόσθετους λόγους της αναιρεσείουσας κατά της υπ. αριθ.20/1998 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας με την οποία είχε γίνει δεκτή κατά ένα μέρος η ένδικη ανακοπή του αναιρεσιβλήτου μετά τη παραπομπή σ' αυτό της υπόθεσης για περαιτέρω εκδίκαση με την προαναφερθείσα υπ.

αριθ. 1340/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, δεν υπερέβη τη δικαιοδοσία του και συνεπώς ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 4 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο υποστηρίζονται τα' αντίθετα είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 7 Νοεμβρίου 2008 αίτηση της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ " για αναίρεση της υπ. αριθ. 178/ 2008 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ