Legislator Case Law & Legislation
1158/2015 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on freedom of press, ruling defamation claims validly proven by specific intent to insult.

Case Number 1158/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the First Instance Court's judgment in a defamation case involving a television program. The appellant argued that the broadcast violated freedom of expression, while the respondent claimed the content was published solely to insult him. The court found the court of first instance provided sufficient reasoning to demonstrate the publication lacked journalistic value and was driven exclusively by a specific intent to insult, thereby validating the defamation claim.

Legislator headnote

AI generated

Articles 14 and 10 of the Constitution; Article 10 of the Rome Convention: Freedom of expression is not absolute and may be restricted by law if the restrictions are general, preventive, and do not touch the core of the right, provided the court establishes the specific intent to insult rather than legitimate journalistic interest.

Keywords

AI generated
freedom of expression defamation specific intent to insult journalistic value constitutional rights appeal dismissal public interest

Cited Legislation

AI generated
Article 14 of the Constitution
Article 10 of the Rome Convention
Article 10 of the European Convention on Human Rights
Article 367 paragraph 2 of the Penal Code
Article 559 number 1 and 19 of the Code of Civil Procedure
Article 176, 183, and 191 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 494 paragraph 4 of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1158 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1158/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Θ., κατοίκου ..., ο οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μίντζηρα.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Μ. του Μ., κατοίκου .... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Δημακόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-11-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2891/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 186/2014 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7-7-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 16-1-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 14 παρ.1 του Συντάγματος: "καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους", ενώ, κατά την παρ.2 του ίδιου άρθρου "ο τύπος είναι ελεύθερος, η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται". Ο τύπος επιτελεί κοινωνικό λειτούργημα, ασκώντας καθήκοντα τα οποία ο ίδιος επιλέγει, βάσει της αποστολής του, που συνίσταται στην πληροφόρηση και τη σύμπραξη για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

Η ελευθερία του τύπου δεν αποτελεί όμως αυτοσκοπό και συνακολούθως δεν πρέπει να συνεπάγεται, χωρίς άλλο, τη θυσία άλλων έννομων αγαθών και για το λόγο αυτό υπάγεται, κατά τα ανωτέρω, στο γενικό περιορισμό της τηρήσεως των νόμων του Κράτους, οι οποίοι και αποτελούν το γενικό νομικό πλαίσιο, εντός του οποίου κινείται και αναπτύσσεται ελευθέρως ο τύπος.

Με νόμο, ...μένως, μπορεί να περιοριστεί η ελευθερία διαδόσεως των στοχασμών και η αντίστοιχη ελευθερία πληροφορήσεως, αρκεί οι περιορισμοί αυτοί να είναι γενικής φύσεως, να αποτελούν μόνο κατασταλτικά μέτρα και να μη θίγουν τον πυρήνα του δικαιώματος της ελευθερίας του τύπου. Επίσης, κατά το άρθρο 10 παρ.1 της Διεθνούς Σύμβασης της Ρώμης (κυρ.

ν.52/1974) "Παν πρόσωπο έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν γνώμης ως και την ελευθερίαν λήψεως ή μεταδόσεως πληροφοριών ή ιδεών άνευ επεμβάσεως των δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων". Το δικαίωμα, όμως τούτο υπόκειται, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ.2 της ΕΣΔΑ (και 19 παρ.3 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα-κυρ.

ν.2462/1997), σε περιορισμούς και κυρώσεις, που προβλέπονται από το νόμο και αποσκοπούν, εκτός άλλων, στην προστασία της υπολήψεως και των δικαιωμάτων τρίτων. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 57 του Α.Κ., όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητα του έχει δικαίωμα να απαιτήσει, μεταξύ των άλλων, και αποζημίωση κατά τις περί αδικοπραξιών διατάξεις, κατά δε το άρθρο 59 του ιδίου Κωδικός και στην περίπτωση του άρθρου 57, το δικαστήριο με την απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί, και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επί πλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί.

Η ικανοποίηση δε αυτή συνίσταται, μεταξύ άλλων, και σε πληρωμή χρηματικού ποσού. Προσβολή της προσωπικότητος, κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων, υπάρχει σε κάθε περίπτωση μειωτικής επεμβάσεως από τρίτο στη σφαίρα αυτής, δηλαδή σε οποιοδήποτε από τα αγαθά που συνθέτουν αυτήν (προσωπικότητα) και προσδιορίζουν την ταυτότητα του ανθρώπου, με την οποία διαταράσσεται η κατάσταση σε μία ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής ή ψυχικής πνευματικής και κοινωνικής προσωπικότητας του βλαπτόμενου.

Η προσβολή είναι παράνομη, όταν η επέμβαση στην προσωπικότητα του άλλου δεν είναι επιτρεπτή από το δίκαιο ή γίνεται σε ενάσκηση δικαιώματος το οποίο όμως είτε είναι, από άποψη έννομης τάξεως, ήσσονος σπουδαιότητας, είτε ασκείται καταχρηστικός. Για την προστασία της προσωπικότητας δεν απαιτείται η ύπαρξη υπαιτιότητας, δόλου ή αμέλειας αυτού που προσβάλλει, ή οποία όμως (υπαιτιότητα) απαιτείται για την αξίωση αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, αφού το άρθρο 57 παρ. 3 Α.Κ.

παραπέμπει στις διατάξεις περί αδικαιοπραξιών (914 επ. Α.Κ.). Προσβολή της προσωπικότητας με αδικοπραξία πραγματώνεται και με ποινικώς κολάσιμη πράξη, όπως εξύβριση, απλή ή συκοφαντική δυσφήμηση , που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 361,362 και 363 του Π.Κ. Εξάλλου, το άρθρο 367 του Π.Κ.

ορίζει στην παρ. 1 αυτού ότι "δεν αποτελούν άδικη πράξη α) οι δυσμενείς κρίσεις... καθώς και γ) οι εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νομίμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον..." και στη δεύτερη παράγραφο ότι "η προηγούμενη διάταξη δεν εφαρμόζεται α) όταν οι παραπάνω κρίσεις και εκδηλώσεις περιέχουν τα συστατικά στοιχεία της πράξης του άρθρου 363 (δηλαδή της συκοφαντικής δυσφήμησης) καθώς και β) όταν από τον τρόπο εκδήλωσης ή από τις περιστάσεις, υπό τις οποίες τελέσθηκε η πράξη, προκύπτει σκοπός εξύβρισης".

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι ο άδικος χαρακτήρας των πράξεων της εξυβρίσεως και της απλής δυσφημήσεως αίρεται και στην περίπτωση που οι σχετικές εκδηλώσεις γίνονται για διαφύλαξη δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον. Τέτοιο ενδιαφέρον, στα πλαίσια της ελευθερίας του τύπου, έχουν και τα πρόσωπα, τα οποία συνδέονται αμέσως με τη λειτουργία του, για τη δημοσίευση ειδήσεων και γεγονότων, σχετιζομένων με τη συμπεριφορά προσώπων ή ομάδων προσώπων, που ενδιαφέρουν το κοινωνικό σύνολο.

Εκ τούτου παρέπεται, ότι τα ως άνω συνδεόμενα με τον τύπο πρόσωπα μπορούν να προβαίνουν σε αντίστοιχη δημοσίευση για πληροφόρηση, ενημέρωση και κατατόπιση του κοινού ακόμη και με οξεία κριτική ή δυσμενείς χαρακτηρισμούς σε βάρος των προαναφερομένων προσώπων ή ομάδων, όμως και στην περίπτωση αυτή, ο άδικος χαρακτήρας της εξυβριστικής ή δυσφημιστικής εκδηλώσεως δεν αίρεται και συνεπώς παραμένει η παρανομία, ως συστατικό στοιχείο της αδικοπραξίας, όταν η ανωτέρω εκδήλωση αποτελεί συκοφαντική δυσφήμιση, ή όταν, από τον τρόπο και από τις περιστάσεις που έγινε αυτή, προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως, δηλαδή σκοπός που κατευθύνεται ειδικώς σε προσβολή της τιμής άλλου, με αμφισβήτηση της ηθικής ή κοινωνικής αξίας του προσώπου του ή με περιφρόνηση αυτού.

Ειδικός σκοπός εξυβρίσεως, που, ως νομική έννοια, ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, υπάρχει στον τρόπο εκδηλώσεως της προσβλητικής συμπεριφοράς, όταν αυτός δεν ήταν αντικειμενικώς αναγκαίος για τη δέουσα απόδοση του περιεχομένου της σκέψεως εκείνου που. φέρεται ότι ενεργεί από δικαιολογημένο ενδιαφέρον και ο οποίος μολονότι γνώριζε τούτο, χρησιμοποίησε τον τρόπο αυτό για να προσβάλλει την τιμή άλλου. ...μένως, το δικαστήριο της ουσίας απορρίπτοντας σχετικό ισχυρισμό του εναγομένου περί διαφύλαξης δικαιώματος ή περί δικαιολογημένου ενδιαφέροντος που αίρουν τον άδικο χαρακτήρα της πράξης, πρέπει να αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία κατάληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι ο τρόπος αυτός δεν ήταν αναγκαίος για να εκφραστεί ο δράστης.

Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση’ επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ’ αυτήν λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφαση του, δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον την παρούσα αναιρετική διαδικασία μέρος των, τα εξής: "Ο εναγόμενος είναι δημοσιογράφος και κεντρικός παρουσιαστής της τηλεοπτικής εκπομπής "...", η οποία μεταδίδεται από τον τηλεοπτικό σταθμό ... που είναι πανελλήνιας εμβέλειας.

Στις 22-10-2012 μεταδόθηκε ή ως άνω εκπομπή, η οποία στη δεύτερη ενότητα της είχε σχέση με την αναδιάρθρωση των πρωταθλημάτων. Ο εναγόμενος ενημέρωσε τους προσκεκλημένους του ότι θα παρακολουθήσουν τι συνέβη την προηγούμενη Δευτέρα (στην εκπομπή) με προσκεκλημένο τον Υφυπουργό Αθλητισμού Γ. Ι. και άρχισε να παρουσιάζει το σχετικό ρ...ρτάζ μαγνητοσκοπημένο.

Σ’ αυτό ο εναγόμενος δημοσιοποίησε το περιεχόμενο μαρτυρικής καταθέσεως που δόθηκε στα πλαίσια της κυρίας ανακρίσεως, η οποία διεξαγόταν για την υπόθεση των "στημένων αγώνων" και των υποκλαπεισών μαγνητοφωνήσεων του 2010, αναφέροντας τα εξής: "Σύμφωνα με την κατάθεση του μάρτυρα στις απομαγνητοφωνήσεις του 2010 που έχουν σχέση με το παιχνίδι ...

ο πρώην πρόεδρος της ομάδας ... Α. Μ., πλησίασε τον Ιταλό διαιτητή και αφού επικαλέστηκε ότι συνεργάζεται με τον πρόεδρο του ... Β. Μ. (ενάγοντα) προσπάθησε να τον δωροδοκήσει, αλλά δεν το κατάφερε και ότι ο Β. Μ. χωρίς να ενημερώσει τον Α. Μ., ο οποίος τον είχε φέρει σε επαφή με τον διαιτητή Γ. Δ., συμφώνησε αντί 200.000 ευρώ να δωροδοκήσει τον ιταλό διαιτητή....Ο Δ.

ενέπλεξε τον Μ., ο ιταλός διαιτητής δεν δωροδοκήθηκε, ενώ ο ... έχασε από τη ... αποκλείστηκε από τα Κύπελλα Ευρώπης, χάνοντας ποσό που πλησιάζει τα 10.000.000 ευρώ, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Μ. με αφορμή ένα πέναλτι που έδωσε ο Δ. στον Αγώνα ... δήλωσε ότι ο Δ. είναι εχθρός της Ελλάδας και πρέπει να διαγράφει από τους πίνακες διαιτητών και γι’ αυτό το λόγο ο Μ.

έκανε αυτή τη δήλωση, ταυτίζοντας τον ... με την Ελλάδα... δηλαδή η δήλωση αυτή του Μ.... επιβεβαιώνει πλήρως την αλήθεια των όσων ισχυρίζεται ο Μ. στις υποκλαπείσες συνομιλίες. Στη συνέχεια σταμάτησε η προβολή του ως άνω ρ...ρτάζ και συνεχίστηκε η ζωντανή εκπομπή σχετικά με την αναδιάρθρωση των πρωταθλημάτων, χωρίς να γίνει καμμιά αναφορά στην μαρτυρική κατάθεση που αφορούσε τον ενάγοντα.

Περαιτέρω στην εκπομπή "Η ..." της 12ης Νοεμβρίου2012 ο εναγόμενος είχε προσκαλέσει μεταξύ άλλων και τον δικηγόρο Α. Κ., προκειμένου να προβεί σε αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των "στημένων αγώνων", όπως είχε προαναγγείλει στη σχετική ιστοσελίδα της εκπομπής ήδη από τις 8-11-2012. Στην εκπομπή αυτή ο ως άνω δικηγόρος διάβασε το περιεχόμενο των παρανόμως υποκλαπεισών μαγνητοφωνήσεων με τις συνομιλίες του Α.

Μ. και άλλων, προέβη σε δηλώσεις και χαρακτηρισμούς για το πρόσωπο του ενάγοντος λέγοντας τα εξής: "...από τότε που αγόρασε ο Β. Μ. τις μετοχές από τον Κ. υπάρχει μια χούντα στην κυριολεξία στο ελληνικό ποδόσφαιρο... Από το 2009 και μετά κουμάντο κάνει ο Μ. και σήμερα με στοιχεία συγκεκριμένα θα καταλάβουν όλοι τι γίνεται στο Ελληνικό ποδόσφαιρο...

Νόμιζα ότι είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει μέτρο στις δηλώσεις του, τι σχέση έχει μια κακή διαιτησία με έναν διαιτητή και τι σχέση έχει αυτό με την ασφάλεια της Ελλάδος... η απορία μου είχε μείνει μέχρι την ημέρα που μου εστάλησαν... το γνωστό CD με τις δύο μαγνητοφωνημένες συνομιλίες του Α. Μ.... τις υποκλαπείσες...

Έγινα αποδέκτης αυτής της φοβερής και συκοφαντικής συμπεριφοράς από τον Β. Μ., την οποία του επιστρέφω ακριβώς και απόψε θα καταλάβει ο Ελληνικός λαός και οι Έλληνες οπαδοί ποιοι είναι τα σκουπίδια του Ελληνικού ποδοσφαίρου και πρέπει να απομονωθούν και το κυριότερο ποιοι πρέπει να πάνε φυλακή. Γιατί το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να αντέξει άλλο αυτή την εγκληματική οργάνωση, αυτή τη χούντα κυριαρχεί...

Όταν πήρα τα CD το περιεχόμενο του ενός CD έλεγε το είπε, το παραδέχεται ο Δ., μίλησε μ’ αυτόν, εννοούσε τον Β. Μ. και ότι είχαν συμφωνήσει αυτά... Τον παίρνω τηλέφωνο τον Μ. και του λέω δεν υπάρχει τίποτα εδώ άρα ψάξου μόνος σου του λέω Β. οι άνθρωποι που έβαλα αυτά μου είπαν, ξέχασε το....Πρέπει να μάθει ο Ελληνικός λαός αυτούς που είπε σκουπίδια ο Μ.

τι διαδρομή έχουν και με ποιους μιλάει ο Μ. και τι λέει, ακούστε...και ποιοι είναι τα σκουπίδια και ποιους να συλλάβει αύριο ο εισαγγελέας. Του λέω ή στον Π. ή στον Β.,.. Δεν γνωρίζετε αυτά που έχω υποστεί εγώ και η ... από τότε που ανέλαβε ο Μ. το κουμάντο του ελληνικού ποδοσφαίρου... Στην υποκλαπείσα συνομιλία ο κοριός λέει ότι ο Τ.

συνομιλεί με τον Π. για τον αγώνα Κόρινθος - ... και ο Τ. του αναφέρει ότι ο Β. Μ. και ο Κ. είναι ενήμεροι ότι θα οργανωθεί επεισόδιο εναντίον μου, το οποίο θα οργανώσουν οπαδοί της θύρας 7... αυτό είναι για το σκουπίδι του κ. Μ. προς εμένα... Γι’ αυτή τη πτυχή της δικογραφίας έχει ασκηθεί ποινική δίωξη στον Μ. με το ιδιώνυμο αδίκημα το οποίο αφορά τη συμπεριφορά αυτών που διοργανώνουν επεισόδια στα γήπεδα.

Δεν έχει σχέση με την κατηγορία που έχει για συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση ... Αυτό για το σκουπίδι. Πως μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος αυτόν που είναι πρόεδρος της ..., αντιπρόεδρος της ... που κάθεται και συνεννοείται με τον Π., τον συμμαθητή του Τ. που έγινε οδηγός του Γ. μετά.. Όταν ήρθε ο υποβιβασμός της ...ς για την υπόθεση με την ..., μίλησα με τον Π....

μου είπε ότι μόνο ο Μ. μπορεί να σώσει την ......". Κατά τη διάρκεια της ανωτέρω εκπομπής έκανε παρέμβαση ο Α. Μ., ο οποίος διαμαρτυρήθηκε για την ανάγνωση των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών που είχαν παρανόμως υποκλαπεί. Επίσης ο προσκεκλημένος στην εκπομπή Ν. Ν. (ανεξάρτητος βουλευτής - πρώην υφυπουργός) δήλωσε "...

ηθελημένα ή αθέλητα γίναμε ακροατές σήμερα και όχι συζητητές...". Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της εν λόγω εκπομπής, καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής, ο δικηγόρος Α. Κ. διάβαζε τις προαναφερόμενες απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες που είχαν παρανόμως υποκλαπεί, εν γνώσει και του εναγομένου, ο οποίος δεν τον απέτρεψε να το πράξει.

Σύμφωνα με αυτές τις συνομιλίες ο ενάγων είναι ο άνθρωπος, ο οποίος "στήνει" αγώνες με δωροδοκίες διαιτητών ή με "στημένες" διαιτησίες, δίνει εντολές να οργανωθούν βίαια επεισόδια σε βάρος άλλων παραγόντων του Ελληνικού ποδοσφαίρου, καταστρέφει ή σώζει, αν το θελήσει, ομάδες του ποδοσφαίρου. Όσα παρουσιάστηκαν και αναφέρθηκαν στις ένδικες εκπομπές, τις οποίες διηύθυνε ως κεντρικός παρουσιαστής ο εναγόμενος, και αφορούσαν στο πρόσωπο του ενάγοντος ήταν δυσφημιστικά και ικανά να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη, την κοινωνική και επαγγελματική του θέση ως προέδρου του ...

και παράγοντα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μολονότι δεν αποδείχθηκε αν τα γεγονότα που διαδόθηκαν για τον ενάγοντα ήταν αληθή ή ψευδή, άλλωστε γι’ αυτά έχει ήδη διαταχθεί δικαστική διερεύνηση, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκαν αυτά στις ένδικες εκπομπές υποδηλώνει τον σκοπό του εναγομένου να εξυβρίσει τον ενάγοντα.

Ειδικότερα στην εκπομπή της 22-10-2012 η εκ μέρους του εναγομένου ανάγνωση της προαναφερόμενης μαρτυρικής καταθέσεως, παρεκτός του ότι απαγορεύεται εκ του νόμου, δεν είχε καμμία σχέση με τη συζήτηση που ακολούθησε για την αναδιάρθρωση των πρωταθλημάτων, ούτε ήταν αναγκαία για την πληροφόρηση του τηλεοπτικού κοινού δεδομένου ότι αυτή ήταν γνωστή στο κοινό από τον Μάρτιο του 2011, η εκ νέου δε δημοσιοποίηση της δεν πρόσθεσε κάτι περισσότερο στην ενημέρωση του κοινού.

Επίσης στην εκπομπή της 12-11-2012 ο εναγόμενος παρουσιαστής έδωσε την δυνατότητα στον δικηγόρο Α. Κ. να διαβάζει το περιεχόμενο των παρανόμως μαγνητοφωνημένων συνομιλιών, το οποίο ήταν ήδη γνωστό στο πανελλήνιο από παλαιότερη συνέντευξη τύπου που είχε δώσει ο ίδιος δικηγόρος στις 9-3-2011 στην Πάτρα, αλλά και από παλαιότερα δημοσιεύματα στον τύπο και να αναφέρει τα ανωτέρω προσβλητικά σχόλια για το πρόσωπο του ενάγοντος, ενόψει της σφοδρής αντιπαραθέσεως που υπάρχει μεταξύ τους, χωρίς να συνεισφέρεται το οτιδήποτε στην ενημέρωση του τηλεοπτικού κοινού σχετικά με το σκάνδαλο των "στημένων" αγώνων.

Σημειωτέον ότι ο ενάγων στην από 12-11-2012 εξώδικη δήλωση-πρόσκληση- διαμαρτυρία του, που επιδόθηκε στον εναγόμενο στις 12-11-2012 πριν την παρουσίαση της δεύτερης από τις ένδικες εκπομπές, κάλεσε τον τελευταίο να απέχει από κάθε κακόβουλη, απαξιωτική και δυσφημιστική αναφορά στο όνομα και στο πρόσωπο του, τόσο στην εν λόγω εκπομπή όσο και σε οποιαδήποτε άλλη εκπομπή του τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού σταθμού ...

ή στον διαδικτυακό τόπο, προειδοποιώντας και καλώντας τον εναγόμενο να απέχει από την επίκληση, παρουσίαση ή χρήση οποιουδήποτε παράνομου οπτικοακουστικού υλικού ληφθέντος αποδεικτικού μέσου που έχει στην διάθεση του. Παρά την ως άνω διαμαρτυρία του ενάγοντος, ο εναγόμενος επέτρεψε στον δικηγόρο Α.

Κ. να διαβάζει τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες που είχαν παρανόμως υποκλαπεί και να αναφέρει τα ως άνω δυσφημιστικά για τον ενάγοντα γεγονότα, με προφανή σκοπό να εξυβρίσει αυτός (εναγόμενος) τον ενάγοντα. Σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτεθέντα, η δημοσιοποίηση στην εκπομπή της 22ας-10-2012 του περιεχομένου της προαναφερόμενης μαρτυρικής καταθέσεως που δόθηκε στα πλαίσια ποινικής διαδικασίας και η ανάγνωση των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών που είχαν υποκλαπεί παρανόμως, συνοδευόμενη από τα υβριστικά και δυσφημιστικά σχόλια του ως άνω δικηγόρου, που επέτρεψε ο εναγόμενος στην εκπομπή της 12ης-11-2012, προσέβαλαν την προσωπικότητα του ενάγοντος ως προς την τιμή και υπόληψη του, την κοινωνική και επαγγελματική του υπόσταση.

Ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι αποκλειστικός σκοπός των ένδικων εκπομπών του δεν ήταν η εξύβριση του ενάγοντος αλλά η ενημέρωση του κοινού, η διερεύνηση σε βάθος της υποθέσεως των στημένων αγώνων και της εμπλοκής ή μη σ’ αυτήν του ενάγοντος είναι αβάσιμος, διότι δεν έγιναν νέες αποκαλύψεις ούτε προστέθηκαν νέα στοιχεία για την σε βάθος διερεύνηση της υποθέσεως, παρά μόνον αναγνώσεις ήδη δημοσιοποιημένων από παλαιότερα μαρτυρικής καταθέσεως και απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών, τα οποία ήταν γνωστά στο τηλεοπτικό κοινό και στο πανελλήνιο, ο τρόπος δε που παρουσιάστηκαν αυτά υποδηλώνει σκοπό εξυβρίσεως του ενάγοντος.

Παρ’ ότι ο εναγόμενος, κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκπομπής δήλωσε ότι δεν υιοθετεί τις θέσεις και τους σχολιασμούς του ανωτέρω δικηγόρου και επεσήμανε πως διαβάζονται παρανόμως υποκλαπείσες συνομιλίες, εν τούτοις δεν απέτρεψε τον ανωτέρω να τις διαβάσει και να αναφέρει τα ως άνω υβριστικά σχόλια για το πρόσωπο του ενάγοντος.

Ο εναγόμενος, ως κεντρικός παρουσιαστής των ένδικων εκπομπών, επιμελήθηκε αποκλειστικά της θεματολογίας τους, την οποία είχε προσχεδιάσει και είχε προγραμματίσει την εμφάνιση των καλεσμένων, με τους οποίους είχε έλθει σε προσυνεννόηση αρκετές ημέρες πριν από την προβολή κάθε μιας εκπομπής, όπως προκύπτει από τα δημοσιεύματα στον διαδικτυακό ιστότοπο του εναγομένου και την ιστοσελίδα της εκπομπής "...", καθώς και στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού σταθμού .... ...μένως ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι δεν ευθύνεται για το αποτέλεσμα των εκπομπών του, γιατί αυτό δεν ήταν προγραμματισμένο ούτε προδιαγεγραμμένο, είναι αβάσιμος κατ’ ουσίαν...

Σύμφωνα με όσα αποδείχθηκαν, η προσβολή της προσωπικότητας του ενάγοντος δεν δικαιολογείται από το ενδιαφέρον του εναγομένου να πληροφορήσει το τηλεοπτικό κοινό για το σημαντικό και μείζονος ενδιαφέροντος σκάνδαλο των "στημένων" αγώνων, αφού κατά τις επίδικες εκπομπές του κατ’ ουδέν περισσότερο ουσιαστικό πληροφόρησε το τηλεοπτικό κοινό από τα ήδη γνωστά σ’ αυτό και στο πανελλήνιο, από τον τρόπο δε που αυτά παρουσιάστηκαν προκύπτει σαφώς σκοπός του εναγομένου να εξυβρίσει τον ενάγοντα.

Περαιτέρω... το Δικαστήριο κρίνει ότι ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας πρέπει να επιδικασθεί σ’ αυτόν το ποσό των 10.000 ευρώ, ως εύλογη χρηματική του Ικανοποίηση... το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο... υποχρέωσε τον εναγόμενο να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 10.000 ευρώ,... δεν έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων...".

Με βάση της ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο απέρριψε ακολούθως την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης με την οποία είχε γίνει δεκτή κατά ένα μέρος η αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου. Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 14 του Συντάγματος, 10 της ΕΣΔΑ 57, 59, 914, 932 του Α.Κ., σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 361, 362, 363 και 367 του Π.Κ., οι προϋποθέσεις εφαρμογής των οποίων συντρέχουν εν προκειμένω, καθόσον τα ανελέγκτως, ως άνω, γενόμενα δεκτά ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά πληρούν το πραγματικό της νομικής έννοιας της προσβολής της προσωπικότητας του αναιρεσιβλήτου, με συμπεριφορά συνιστώσα εξύβριση και δικαιολογούν την παραδοχή της αγωγής και την απόρριψη της εκ της διατάξεως του άρθρου 367 παρ.1 Π.Κ.

ενστάσεως του αναιρεσείοντος. Περαιτέρω, το Εφετείο, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές του, δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νόμιμης βάσεως, καθόσον διέλαβε σ’ αυτήν την απαιτουμένη αιτιολογία, που ανταποκρίνεται στο πραγματικό των προδιαληφθεισών ουσιαστικού δικαίου διατάξεων και καθιστά εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής εφαρμογή αυτών, τις οποίες έτσι δεν παρεβίασε ούτε εκ πλαγίου.

Τούτο δε διότι αναφέρονται στην απόφαση, με σαφήνεια, επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο αποδεικτικό της πόρισμα ότι ο αναιρεσείων με την δημοσιοποίηση, παρά τον νόμο, του περιεχομένου της μαρτυρικής καταθέσεως που δόθηκε στα πλαίσια ποινικής διαδικασίας, στην πρώτη εκπομπή του και την παροχή της δυνατότητας στον δικηγόρο Α.

Κ. να αναγνώσει το περιεχόμενο των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών που είχαν υποκλαπεί παρανόμως, προβαίνοντας συγχρόνως σε υβριστικά και δυσφημιστικά σχόλια, στην δευτέρα εκπομπή του, προσέβαλε την προσωπικότητα του αναιρεσιβλήτου ως προς την τιμή και υπόληψη του, την κοινωνική και επαγγελματική του υπόσταση. ...μένως ο περί του αντιθέτου πρώτος (κατά τα πέντε σκέλη του) λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον προσάπτονται επαλλήλως στην προσβαλλομένη απόφαση αιτιάσεις εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., λόγω παραβιάσεως των προειρημένων ουσιαστικού δικαίου διατάξεων ευθέως , δι’ εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής τους αλλά και εκ πλαγίου με την παράθεση στην απόφαση ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, είναι αβάσιμος.

Επί πλέον το Εφετείο, δεχόμενο , ως ήδη εξετέθη, με την προσβαλλομένη απόφαση του ότι η δημοσιοποίηση της ρηθείσης μαρτυρικής καταθέσεως και η ανάγνωση των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών στις επίμαχες εκπομπές δεν έγιναν από δημοσιογραφικό ενδιαφέρον , αφού δεν είχαν καμία σχέση με την συζήτηση που επακολούθησε περί αναδιαρθρώσεως των πρωταθλημάτων ούτε ήταν αναγκαίες για την πληροφόρηση του τηλεοπτικού κοινού, αφού ήταν ήδη γνωστό το περιεχόμενό τους αλλά έγιναν με σκοπό την εξύβριση του αναιρεσιβλήτου και απορρίπτοντας κατόπιν αυτού την εκ του άρθρου 367 παρ. 1 Π.Κ.

ένσταση του αναιρεσείοντος περί άρσεως του άδικου χαρακτήρα των ενεργειών του, λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος, στα πλαίσια της ελευθερίας του τύπου, ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε το ως άνω άρθρο, σε συνδυασμό προς τα άρθρα 10 της Ε.Σ.Δ.Α. και 14 του Συντάγματος, διάλαβε δε στην απόφαση του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή εφαρμογή του άρθρων αυτών , τα οποία έτσι δεν παρεβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου. ...μένως ο περί αντιθέτου δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των ανωτέρω διατάξεων σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 57, 59, 914 επ., 920, 932 Α.Κ. 362 και 363 Π.Κ.

τυγχάνει αβάσιμος.

Τέλος το Εφετείο, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές του, διέλαβε στην απόφαση του την απαιτουμένη αιτιολογία και ως προς την συνδρομή του ειδικού σκοπού εξυβρίσεως του αναιρεσιβλήτου, βάσει του οποίου ήχθη στην παραδοχήν του εκ του άρθρου 367 παρ. 2 Π.Κ. σχετικού ισχυρισμού (αντενστάσεως) του τελευταίου και συνακολούθως στην απόρριψη της εκ της πρώτης παραγράφου του αυτού άρθρου ενστάσεως του αναιρεσείοντος περί άρσεως του αδίκου χαρακτήρος των ενδίκων ενεργειών του.

Τούτο δε διότι αναφέρονται στην απόφαση, όπως προκύπτει από το προπαρατεθέν ουσιώδες περιεχόμενο της, με σαφήνεια, επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο αποδεικτικό της πόρισμα ότι ο αναιρεσείων ήχθη στις επίμαχες ενέργειες του όχι από δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, αλλά αποκλειστικώς με σκοπό εξυβρίσεως του αναιρεσιβλήτου, αφού η δημοσιοποίηση της προειρημένης μαρτυρικής καταθέσεως και η ανάγνωση των απομαγνητοφωνημένων υποκλαπεισών συνομιλιών, με το προεκτεθέν υβριστικό και απαξιωτικό για τον αναιρεσίβλητο περιεχόμενο, δεν είχαν σχέση με το αντικείμενο των συγκεκριμένων τηλεοπτικών εκπομπών (ούτε καν επακολούθησε συζήτηση επ’ αυτών) και δεν συνεισέφεραν ο,τιδήποτε στην ενημέρωση του τηλεοπτικού κοινού, ώστε να δικαιολογείται, στα πλαίσια της ελευθεροτυπίας η πραγματοποίηση τους. ...μένως ο περί του αντιθέτου τρίτος και τελευταίος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλομένη απόφαση για τις παραδοχές της που αφορούν την ειδικό σκοπό εξυβρίσεως και την επ’ αυτού θεμελιουμένη αντένσταση του αναιρεσιβλήτου και προσάπτει συναφώς στην απόφαση πλημμέλειες εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., για ευθεία δηλονότι και εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως του άρθρου 367 παρ. 2 Π.Κ., είναι αβάσιμος.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινομένη αίτηση, πρέπει να απορριφθεί να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου (άρθρ. 176, 183, και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό, και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7 Ιουλίου 2014 αίτηση του Κ. Θ., για αναίρεση της υπ’ αριθμ.186/2014 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Αυγούστου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ