Supreme Court dismisses appeal against agricultural cooperative's expulsion decision due to lack of procedural grounds.

Απόφαση 1157 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1157/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη και Ελένη Φραγκάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαρτίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Μ. του Π., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Σταματίου.

Του αναιρεσιβλήτου: Αγροτικού συνεταιρισμού με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΝΑΟΥΣΑΣ", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Διαμαντόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-11-2014 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βέροιας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 101/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 15/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-2-2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ελένη Φραγκάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 26.2.2018 και αριθμό καταθ. 653/46/2018 αίτηση για την αναίρεση της με αριθμό 15/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, επί της από 20.7.2015 έφεσης κατά της με αριθμό 101/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας, έχει ασκηθεί παραδεκτώς από τον αναιρεσείοντα κατά του αναιρεσιβλήτου Αγροτικού Συνεταιρισμού (κατ'αρθρ. 769 και 762 ΚΠολΔ), νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 564 παρ.1 και 568 παρ 1 ΚΠολΔ). Επομένως πρέπει να ερευνηθεί ως προς την νομική και ουσιαστική βασιμότητα των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 σε συνδ. 741 ΚΠολΔ)

Η ως άνω με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, όπως αυτή προκύπτει από την επιτρεπτή, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ., εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων: Με την από 11.11.2014 και με αριθμό καταθέσεως 298/ΕΜ/2014 απευθυνόμενη ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας αίτηση, ο αιτών και ήδη αναιρεσείων, ζητούσε την ακύρωση, αφενός της με αριθμό …/…-7-2014 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του καθού αυτή και ήδη αναιρεσιβλήτου Αγροτικού Συνεταιρισμού Νάουσας, με την οποία αποφασίστηκε υπό τις λεπτομερώς επικαλούμενες περιστάσεις και συνθήκες κατά πλειοψηφία η διαγραφή του από μέλος του τελευταίου και αφετέρου της με αριθμό …/…-10- 2014 απόφασης της Γενικής Συνελεύσεως του ίδιου, με την οποία ακολούθως απερρίφθη η κατά της ως άνω απόφασης του ΔΣ προσφυγή του.

Το ως άνω Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με τη με αριθμό 101/2015 απόφαση του δεχόμενο την αίτηση αυτή ως βάσιμη εν μέρει κατ' ουσίαν ακύρωσε την ως άνω απόφαση της Γ.Σ. του καθού και ήδη αναιρεσιβλήτου Συνεταιρισμού. Κατ' αυτής ο τελευταίος, ως ηττηθείς διάδικος, άσκησε τη με αριθμό καταθ. 106/ΕΦ/23.7.2015 έφεσή του, επι της οποίας εξεδόθη η ως άνω αναιρεσιβαλλομένη απόφαση με την οποία έγινε αυτή τυπικά και ουσιαστικά δεκτή εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη και ακολούθως δικάζοντας την ένδικη αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος απέρριψε αυτή ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Από τις διατάξεις των άρθρων 6 παρ 3, και 13 παρ.1 και 2 του, κατά τη δημοσίευση της ως άνω πρωτόδικης απόφασης ισχύοντος Ν.2810/2000 "Περί Αγροτικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων" (πριν την κατάργησή του με το άρθρο 50 του Ν.4384/2016- ΦΕΚ Α 78/26.4.2016), στην πρώτη των οποίων ορίζεται ότι "Το καταστατικό ορίζει τα κωλύματα για την εγγραφή μέλους, καθώς και τους όρους και τις προϋποθέσεις αποχώρησης και διαγραφής του, την ελάχιστη χρονική διάρκεια της παραμονής του και τους όρους και το χρόνο απόδοσης των συνεταιρικών μερίδων" στην δεύτερη ότι " 1.Απόφαση της γενικής συνέλευσης, η οποία αντιβαίνει στο νόμο ή στο καταστατικό, είναι άκυρη 2. Η ακυρότητα αποφάσεων κηρύσσεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο της έδρας του συνεταιρισμού, μετά από αίτηση κάθε μέλους ή τρίτου που έχει έννομο συμφέρον, η οποία εκδικάζεται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας...." σε συνδυασμό με τη διάταξη 10 παρ.2 περ.1ε του ίδιου νόμου κατά την οποία στην αποκλειστική αρμοδιότητα της γενικής συνέλευσης του Συνεταιρισμού ανήκει μεταξύ άλλων και κάθε άλλο θέμα, που προβλέπεται στο καταστατικό, συνάγεται ότι οι λόγοι για τη διαγραφή μέλους του Συνεταιρισμού, το αρμόδιο να επιληφθεί αυτής όργανο και η προς τούτο ακολουθούμενη διαδικασία καθορίζονται στο καταστατικό του συνεταιρισμού.

Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.

Στην περίπτωση, που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (ΟλΑΠ 9/2013).

Στην έννοια όμως των "κανόνων ουσιαστικού δικαίου" δεν περιέχονται τα καταστατικά των Συνεταιρισμών, τα οποία αποτελούν σύμβαση πού ρυθμίζει αποκλειστικά τους όρους της μεταξύ των συνεταίρων εταιρικής συνεργασίας και γενικά της λειτουργίας του συνεταιρισμού και συνεπώς η παραβίαση των όρων και διατάξεων αυτών (καταστατικών των συνεταιρισμών) δεν ιδρύει τον από το άρθρο 559 αριθ.1 του ΚΠολΔ.

λόγο αναιρέσεως (ΑΠ 1643/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτήν προκύπτει, δέχτηκε ανελέγκτως ότι αποδείχτηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Με το από 06-03-2012 καταστατικό, όπως αυτό εγκρίθηκε νόμιμα, συστήθηκε ο εκκαλών Αγροτικός Συνεταιρισμός Νάουσας. Έδρα αυτού κατά το άρθρο 1 ορίστηκε η Δημοτική Κοινότητα Νάουσας του Δήμου Νάουσας της Περιφερειακής Ενότητας Ημαθίας, σκοπός δε αυτού κατά το άρθρο 3 είναι η ισότιμη συνεργασία και η αμοιβαία βοήθεια των συνεταίρων μελών του στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη και προαγωγή τους, μέσω μιας κοινής επιχείρησης με ισότιμη συνεργασία και αμοιβαία βοήθεια.

Κατά το άρθρο 6 του καταστατικού που επιγράφεται "Κωλύματα": "1. Δεν μπορεί να γίνει μέλος του συνεταιρισμού όποιος α. Ασκεί δραστηριότητες ανταγωνιστικές με εκείνες που ασκεί ο Συνεταιρισμός, β. Βλάπτει τα συμφέροντα του Συνεταιρισμού με οποιοδήποτε τρόπο, γ..... δ. " κατά δε το άρθρο 8 "Δικαιώματα μελών", κάθε μέλος του Συνεταιρισμού δικαιούται, μεταξύ άλλων, να συμμετέχει στις Γενικές Συνελεύσεις, να εκλέγει και να εκλέγεται, να ζητεί πληροφορίες σχετικά με την πορεία των υποθέσεων του Συνεταιρισμού, να λαμβάνει γνώση του περιεχομένου των ατομικών του λογαριασμών και των αποφάσεων των Οργάνων Διοίκησης, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο μπορεί με αιτιολογημένη απόφασή του να αρνηθεί τη γνωστοποίηση του περιεχομένου των αποφάσεων για τις εμπορικές δραστηριότητες του Συνεταιρισμού αν από τη γνωστοποίηση τους πιθανολογείται βλάβη των συμφερόντων του Συνεταιρισμού.

Περαιτέρω, αναφορικά με τη διαγραφή των μελών του Συνεταιρισμού ορίζονται τα κατωτέρω: Στο άρθρο 11 "Διαγραφή μέλους": "1. Το ΔΣ με αιτιολογημένη απόφασή του υποχρεούται να διαγράψει το μέλος του Συνεταιρισμού όταν α) Δεν έχει πλέον τις προϋποθέσεις της εγγραφής του, β) Επήλθε στο πρόσωπο του ένα από τα κωλύματα εγγραφής του, γ) Τεθεί υπό απαγόρευση ή δικαστική αντίληψη. 2.

Η Γενική Συνέλευση του Συνεταιρισμού αποφασίζει αιτιολογημένα για τη διαγραφή μέλους το οποίο α) Βλάπτει με πρόθεση τα συμφέροντα του Συνεταιρισμού ή αδικαιολόγητα δεν εκπληρώνει τις προς αυτόν υποχρεώσεις του και δεν εφαρμόζει τις διατάξεις του παρόντος καταστατικού, του νόμου, του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας και τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης, β) Ανταγωνίζεται τον Συνεταιρισμό στο οποίο είναι μέλος και δεν παραδίδει σ' αυτόν την παραγωγή του για εμπορία ή μεταποίηση σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης.

Τη διαγραφή στη Γενική Συνέλευση για τις περιπτώσεις που αυτή είναι αρμόδια για τη διαγραφή μέλους, εισηγείται το ΔΣ, που υποχρεούται, όπως και η Γενική Συνέλευση να ακούσει προηγουμένως το υπό διαγραφή μέλος. 3. Το ΔΣ πριν από την απόφασή του περί διαγραφής συνεταίρου στις περιπτώσεις που αυτό είναι αρμόδιο για τη διαγραφή, τάσσει σ' αυτόν δεκαήμερη προθεσμία για παροχή εξηγήσεων και άρση του λόγου διαγραφής, αν συντρέχει τέτοια περίπτωση.

Για τις περιπτώσεις που η διαγραφή γίνεται από το ΔΣ, επιτρέπεται προσφυγή του διαγραφέντος στη Γενική Συνέλευση μέσα σε προθεσμία 10 ημερών από την επίδοση στον διαγραφέντα της αποφάσεως περί διαγραφής.....". Ο αιτών είναι μέλος του ως άνω Συνεταιρισμού, έχοντας μάλιστα διατελέσει και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, ιδιότητα η οποία ανακλήθηκε από τη Γενική Συνέλευση, σύμφωνα με το άρθρο 23 του Καταστατικού, επειδή κρίθηκε ότι με τη συμπεριφορά του και τις αλεπάλληλες δημοσιεύσεις στον τοπικό τύπο, έβλαψε τα συμφέροντα του Συνεταιρισμού, την απόφαση αυτή μάλιστα αποδέχθηκε ο αιτών, αφού εναντίον της δεν άσκησε αίτηση ακύρωσης.

Ο Συνεταιρισμός δραστηριοποιείται στη διακίνηση, εμπορία και εξαγωγές νωπών φρούτων (ροδάκινα, μήλα, κεράσια, αχλάδια, ακτινίδια κ.λπ.), προς επίτευξη δε των σκοπών του έχει αναπτύξει εμπορική και εξαγωγική δραστηριότητα, καλύπτοντας τις ποιοτικές απαιτήσεις της αγοράς (Ελληνικής και ξένης), ενώ είναι βιώσιμος οικονομικά και διατηρεί το συνεργατικό του χαρακτήρα και τα χαρακτηριστικά του.

Πρόεδρος του Συνεταιρισμού, επί σειρά ετών είναι ο Κ. Τ. ο οποίος, ομού με τα λοιπά μέλη του ΔΣ αυτού, διοικεί και διαχειρίζεται με επιτυχία τα θέματα του Συνεταιρισμού, καθώς και την επιχειρηματική του δραστηριότητα προς όφελος των μελών του. Ο αιτών, ως μέλος του Συνεταιρισμού, έχει το δικαίωμα να εκφράσει με οποιονδήποτε τρόπο, ήτοι προφορικά ή και εγγράφως με δημοσιεύσεις στον τύπο και αλλού, τις απόψεις του σχετικά με τη λειτουργία του Συνεταιρισμού, την αποτελεσματική ή μη αξιοποίηση των πόρων του αναφορικά με την επίτευξη των στόχων του, καθώς και να ασκεί κριτική στο έργο και τον τρόπο διοίκησης και διαχείρισης των υποθέσεων του Συνεταιρισμού εκ μέρους του ΔΣ αυτού και του Προέδρου του, σε κάθε όμως περίπτωση υπό τον περιορισμό της βλάβης των συμφερόντων του Συνεταιρισμού, η υπεράσπιση και προάσπιση των οποίων (συμφερόντων) αποτελεί στόχο και περιεχόμενο της συνεργατικής ιδέας του Συνεταιρισμού.

Με αφορμή την αντιμετώπιση από τον Πρόεδρο του Συνεταιρισμού των προβλημάτων που προέκυψαν το έτος 2013 στην παραγωγή των αγροτικών προϊόντων λόγω των καιρικών συνθηκών, ο αϊτών, διαφωνώντας πλήρως με το σύνολο των ενεργειών και διαχειριστικών επιλογών του ΔΣ του Συνεταιρισμού και κυρίως με την ακολουθούμενη τακτική από τον Πρόεδρο αυτού αναφορικά με τη διασφάλιση των εισοδημάτων των παραγωγών-μελών του, προέβη σε δημοσιεύσεις στον τοπικό τύπο εκφράζοντας τη δυσπιστία του αλλά και την αντίθεσή του στις επιχειρηματικές συνεταιριστικές δράσεις και οικονομικές επιλογές των ανωτέρω, επί πλέον όμως και υπόνοιες αναφορικά με την οικονομική διαχείριση των πόρων του Συνεταιρισμού.

Ειδικότερα, την …-…-2014 δημοσιεύθηκε στην εκδιδόμενη στη … τοπική εφημερίδα "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ", υπό τον τίτλο "Άμεσα σύγκληση ΓΣ", επιστολή του αιτούντος με το ακόλουθο περιεχόμενο: "Αξιότιμοι Συνεταιριστές του ΑΣΝ αφού πρώτα ευχηθώ καλή χρονιά και προκοπή, όση μπορεί να υπάρξει στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε, αναγκάζομαι δυστυχώς να δημοσιεύσω και πάλι.

Οχι για να σας πω για τον παλιό αγροτικό σύλλογο (που πήρε το δρόμο της δικαιοσύνης) αλλά για να σας ενημερώσω και πόσο θα στοιχίσουν τα σάπια ροδάκινα και κεράσια που μας έδειξαν, σε σλάιντς, στην έκτακτη Γενική Συνέλευση και σκόπιμα μας το απέκρυψαν για να μη χαλάσει, πέρα όλων των άλλων, η εικόνα του Προέδρου.

Μετά από πολλές πρωτοκολλημένες αιτήσεις μου, τις οποίες σας διάβασα στη Συνέλευση, με δύο (στις …-08-2013) με Αριθ. Πρωτ. … και στις …-10-2013 με Αριθ. Πρωτ. ζητούσα έγκαιρα να μάθω ποια είναι τα πιστωτικά υπόλοιπα των πελατών εμπόρων του Συνεταιρισμού μας. Τελικά μετά από επανειλημμένες ερωτήσεις στο διοικητικό συμβούλιο, ενημερωθήκαμε στην τελευταία συνεδρίαση (27-12-2013) από τον διευθυντή κ.Β.

και τον πρόεδρο κ. Τ. ότι οι απαιτήσεις των πελατών μας για να καλυφθεί η ζημιά τους από σάπια-μουχλιασμένα ροδάκινα και κεράσια ανέρχεται στο ποσό του 1,9 εκατομμυρίου ευρώ !!! Μας ανακοίνωσαν επίσης ότι η διαχειριστική επιτροπή αποφάσισε και "χάρισε" τις 900.000,00 χιλιάδες ευρώ και θα διαπραγματευθεί μέρος του υπόλοιπου ποσού - του ενός εκατομμυρίου - στην έκθεση του Βερολίνου.

Ας μας απαντήσει επιτέλους ο κ. Τ.ς. Με ποιό δικαίωμα η διαχειριστική επιτροπή χαρίζει εκατομμύρια, εν αγνοία του Διοικητικού Συμβουλίου και της Γενικής Συνέλευσης, παραβιάζοντας και πάλι το καταστατικό του συνεταιρισμού μας (άρθρο 18 - αρμοδιότητες της ΓΣ); Πώς έβγαλε εκκαθαρίσεις χωρίς να έχει εισπράξει αυτά τα χρήματα, αφού δεν είχαμε αποθεματικό υπόλοιπο (όπως μας δήλωσε στη Συνέλευση);

Μήπως πήραμε δάνειο και αυτό εν αγνοία μας; - Μήπως πληρώθηκαν τα ροδάκινα από διαχειρίσεις άλλων προϊόντων; - Μήπως θα κρατηθούν από τη δια χειριστική χρήση της επόμενης χρονιάς; Η μήπως τελικά υπήρχε αποθεματικό και μας το έκρυψε ο πρόεδρος; Επειδή αγαπητοί συνεταίροι όλα είναι πιθανά, δεν γνωρίζετε ούτε εσείς αλλά ούτε κι εμείς - η μειοψηφία της διοίκησης - ποιο θα είναι το τίμημα που θα πληρώσουμε τελικά για τα σάπια ροδάκινα και κεράσια της περσινής χρονιάς Με αίτηση που κάναμε προς το διοικητικό συμβούλιο, στις 14-01-2014 ζητήσαμε άμεσα τη σύγκληση έκτακτου Διοικητικού Συμβουλίου με μοναδικό θέμα "λήψη απόφασης για σύγκληση έκτακτης γενικής συνελεύσεως με θέμα αυτής "πιστωτικά υπόλοιπα πελατών-εμπόρων".

Για να αποφασίσουμε πριν την έκθεση στο Βερολίνο, με ποιά στοιχεία πρέπει να αναγνωρίσουμε και να δεχθούμε μέρος της υποτιθέμενης ζημίας. Γ. Μ., μέλος του ΔΣ του ΑΣΝ". Με αφορμή το περιεχόμενο της ως άνω επιστολής του αιτούντος, αλλά και ενόψει άλλων προηγούμενων ενεργειών του, με τις οποίες κατά τη κρίση του ΔΣ του Συνεταιρισμού, βλάφθηκαν τα συμφέρονται του τελευταίου, ο αιτών κλήθηκε σε απολογία ενώπιον του ΔΣ του Συνεταιρισμού, το οποίο κατά τη Συνεδρίαση της …-07-2014, και αφού παρέστη ο αιτών και εξέθεσε τις απόψεις του, με την υπ' αριθ.

…/…-07-2014 απόφασή του, αποφάσισε με πλειοψηφία τη διαγραφή του αιτούντος από τη δύναμη των μελών του, γιατί με τις αναφερόμενες α' αυτήν (απόφαση) πράξεις του έβλαψε τα συμφέροντα του συνεταιρισμού. Κατά της απόφασης αυτής ο αιτών άσκησε προσφυγή ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του καθ' ου, η οποία με την υπ' αριθ.

…/…-10-2014 απόφασή της, απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας της περί διαγραφής ως άνω απόφαση του Διοκητικού Συμβουλίου. Περαιτέρω, αναφορικά με τους επικαλούμενους από τον αιτούντα λόγους ακυρότητας της ως άνω απόφασης της Γενικής Συνέλευσης, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του κατά της απόφασης του ΔΣ περί διαγραφής του, αποδείχθηκε κατ' αρχήν ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του καθ' ου συνεταιρισμού, είχε, σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες διατάξεις των άρθρων 11 § 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 6 του καταστατικού του, την αρμοδιότητα και την εξουσία διαγραφής του αιτούντος από μέλος του συνεταιρισμού, δεδομένου ότι επήλθε στο πρόσωπο του αιτούντος ένα από τα κωλύματα εγγραφής του και δη αυτό της περίπτωσης β' του άρθρου 6 περί βλάβης των συμφερόντων του Συνεταιρισμού από τις ενέργειες του αιτούντος και επομένως, ορθά η Γενική Συνέλευση δεν ακύρωσε την απόφαση του ΔΣ για έλλειψη αρμοδιότητας.

Εξάλλου, και ο ισχυρισμός του αιτούντος ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι άκυρη λόγω αντίθεσής της στο νόμο και το καταστατικό επειδή τα αναφερόμενα σ' αυτήν περιστατικά είναι αναληθή, είναι αβάσιμος. Και συγκεκριμένα, ο αιτών με την από 18-01-2014 επιστολή του, η οποία δημοσιεύθηκε στον τοπικό τύπο, όπως το περιεχόμενο αυτής παρατίθεται ως άνω, δημοσιοποίησε οικονομικά στοιχεία - πιστωτικά υπόλοιπα - απαιτήσεις πελατών - του Συνεταιρισμού, ήτοι στοιχεία για τις εμπορικές δραστηριότητες του Συνεταιρισμού, για τις οποίες μάλιστα το ΔΣ μπορεί να αρνηθεί τη γνωστοποίηση του περιεχομένου των σχετικών αποφάσεων αν από αυτήν (γνωστοποίηση) πιθανολογείται βλάβη των συμφερόντων του Συνεταιρισμού (άρθ. 8 περ.

δ' του Καταστατικού). Η δημοσιοποίηση αυτή δημιούργησε πολλά προβλήματα στο συνεταιρισμό και έβλαψε τα συμφέροντά του, καθόσον κλονίστηκε η αξιοπιστία του έναντι των τρίτων καθώς και των συνεργαζομένων Πιστωτικών Ιδρυμάτων (Τραπεζών), ενώ δημιουργήθηκε η εντύπωση στο αναγνωστικό κοινό, τους συνεταίρους, προμηθευτές και πελάτες ότι ο Συνεταιρισμός βρίσκεται σε κακή οικονομική κατάσταση αναγκαζόμενος να πάρει δάνεια ή να διαθέσει τα αποθεματικά του προκειμένου να πληρώσει τους παραγωγούς.

Μάλιστα στη δημοσίευση αυτή προέβη, χωρίς να αναμένει τη συζήτηση του θέματος στην Τακτική Γενική Συνέλευση, όταν μάλιστα είχε λεχθεί και συμφωνηθεί, παρόντος και του ιδίου, σε προηγούμενη Γενική Συνέλευση (Οκτώβριος 2013) ότι θα γίνει διεξοδική συζήτηση περί των οικονομικών του Συνεταιρισμού, αφού προηγουμένως ολοκληρωθεί ο έλεγχος από τους ορκωτούς λογιστές στη ετήσια τακτική γενική συνέλευση.

Επίσης, εξαιτίας της επιστολής αυτής, δημιουργήθηκαν πολλά προβλήματα μεταξύ του συνεταιρισμού και των συνεργατών - προμηθευτών - πελατών του και των Τραπεζών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Τράπεζα Πειραιώς, με την οποία επί πολλά έτη συνεργαζόταν ο συνεταιρισμός, προκειμένου να παράσχει εγγυητική επιστολή, προκειμένου να εκτελεστεί το επιχειρηματικό πρόγραμμα, ζήτησε το Ε9 των μελών του ΔΣ και την εγγραφή υποθηκών στα ακίνητά τους, προς εξασφάλισή της, ενώ μέχρι τότε ο συνεταιρισμός ελάμβανε εγγυητικές μέχρι 1.000.000,00 ευρώ χωρίς κανένα πρόβλημα.

Επίσης ο αιτών τον Απρίλιο του 2013 προέβη, χωρίς ωστόσο να έχει αποδεικτικά στοιχεία, σε δύο μηνυτήριες αναφορές προς τον Εισαγγελέα Βέροιας, τις οποίες (αναφορές) κοινοποίησαν και προς τη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας, η οποία τελεί με τον συνεταιρισμό σε σχέση ελεγκτή και ελεγχόμενου, εμφανίζοντας έτσι για τον συνεταιρισμό μία εικόνα κακοδιαχείρισης, χωρίς ωστόσο αυτό να είναι αληθές.

Δηλαδή, τα όσα στην ανωτέρω επιστολή αποδίδονται στον Πρόεδρο του Συνεταιρισμού, στο ΔΣ, αλλά και στον ίδιο τον συνεταιρισμό, για παραλείψεις και αταξίες στη διαχείριση των συνεταιριστικών υποθέσεων, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και είναι αναληθή. Σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν ο αιτών - ήδη εφεσίβλητος, με τις ανωτέρω ενέργειές του στράφηκε κατά των συμφερόντων του εκκαλούντος συνεταιρισμού, κατά παράβαση του άρθρου 6 του Καταστατικού, καθώς και του άρθρου 9γ αυτού (αναφορικά με την υποχρέωση των μελών του περί παράλειψης πράξεων που μπορούν να βλάψουν τα συμφέροντα του Συνεταιρισμού), ώστε συντρέχει νόμιμος λόγος διαγραφής του από μέλος αυτού κατά τα άρθρα 11 και 6 περ.

β του καταστατικού του και 6 του Ν. 2810/2000. Κατά συνέπεια η υπ' αριθ. …/…-10-2014 απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του εκκαλούντος, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του εφεσιβλήτου περί ακύρωσης της υπ' αριθ. …/…-07-2014 απόφασης του ΔΣ περί διαγραφής του εφεσιβλήτου από μέλος του, είναι καθόλα έγκυρη. Συνακόλουθα, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ότι ο αιτών με την ως άνω επιστολή του βάλλει κατά του Προέδρου του Συνεταιρισμού, εκφράζοντας κριτική για τους χειρισμούς του τελευταίου, ενώ δεν καταφέρεται αρνητικά κατά του Συνεταιρισμού, έσφαλε ως προς την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του Νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων και θα πρέπει κατά παραδοχή των σχετικών λόγων της έφεσης, να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που δέχθηκε την αίτηση περί ακυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης της Γενικής Συνέλευσης λόγω αναλήθειας των περιστατικών, με βάση τα οποία διατάχθηκε η διαγραφή του αιτούντος από μέλος του συνεταιρισμού, να κρατηθεί και δικαστεί η υπόθεση κατά το μέρος αυτό και να απορριφθεί ο σχετικός λόγος της αίτησης ως ουσιαστικά αβάσιμος" Με την κρίση του αυτή το Εφετείο, το οποίο δέχθηκε ότι συνέτρεξε προβλεπόμενος από το καταστατικό του ως άνω Αγροτικού Συνεταιρισμού λόγος διαγραφής του αιτούντος από μέλος του τελευταίου, δεν παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού διατάξεις του άρθρου 6 παρ 3 και 13 παρ.1 του Ν.2810/2000 τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε.

Ειδικότερα η προσβαλλομένη για τη στοιχειοθέτηση των ως άνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου, διαλαμβάνει στον ελάσσονα συλλογισμό της: α) την από τις διατάξεις του άρθρου 11 παρ1 εδ β και παρ 2 εδ.α σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ1 εδ.β και του καταστατικού του αναιρεσιβλήτου ΑΣ Νάουσας πρόβλεψη λόγου διαγραφής μέλους του με απόφαση, του Διοικητικού Συμβουλίου ή της Γενικής Συνέλευσης αυτού κατά περίπτωση β) ότι ο αιτών και ήδη αναιρεσείων προέβη στις, αναλυτικά αναφερόμενες στο αιτιολογικό της προσβαλλομένης απόφασης, βλαπτικές σε βάρος του αναιρεσιβλήτου Συνεταιρισμού αντικαταστατικές ενέργειες και ειδικότερα με επιστολή που δημοσιεύτηκε στις 18-01-2014 στον τοπικό τύπο, δημοσιοποίησε τη διαφωνία του για τις διαχειριστικές επιλογές του ΔΣ του Συνεταιρισμού και του Προέδρου του σχετικά με τα προβλήματα που προέκυψαν το έτος 2013 στην παραγωγή των αγροτικών προϊόντων, τη δυσπιστία του για την τακτική που ακολουθούσε ο Πρόεδρος, τη διασφάλιση των εισοδημάτων των μελών του, αλλά και υπόνοιες αναφορικά με την οικονομική διαχείριση των πόρων του Συνεταιρισμού, χωρίς να αναμείνει την ήδη ανακοινωθείσα (τον Οκτώβριο του έτους 2013), σύγκληση γενικής συνέλευσης του Συνεταιρισμού για τη συζήτηση των σχετικών θεμάτων, ενώ, προς ενίσχυση των ως άνω απόψεων και παρατηρήσεών του, δημοσιοποίησε στην ίδια επιστολή κατά παράβαση του άρθρου 8 περ.

δ' του καταστατικού, οικονομικά στοιχεία για τις εμπορικές δραστηριότητες του Συνεταιρισμού, (πιστωτικά υπόλοιπα-απαιτήσεις πελατών). γ) Ότι η κατά ως άνω δημοσιοποίηση έβλαψε τον Συνεταιρισμό , διότι κλονίστηκε η αξιοπιστία του έναντι των τρίτων, κυρίως δε έναντι των συνεργαζομένων Πιστωτικών Ιδρυμάτων (Τραπεζών), ενώ δημιουργήθηκε η εντύπωση στο αναγνωστικό κοινό, τους συνεταίρους, προμηθευτές και πελάτες ότι ο Συνεταιρισμός βρίσκεται σε κακή οικονομική κατάσταση, αναγκαζόμενος να πάρει δάνεια ή να διαθέσει τα αποθεματικά του προκειμένου να πληρώσει τους παραγωγούς, και, δ) ότι η Γενική Συνέλευση του αναιρεσιβλήτου απέρριψε την προσφυγή που άσκησε ο αναιρεσείων κατά της διαγραφής του με την ως άνω απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου.

Οι επιπλέον αιτιάσεις του αναιρεσείοντος περί ευθείας παραβίασης των ως άνω διατάξεων του, ισχύοντος κατά το χρόνο δημοσίευσης της απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, Νόμου 2810/2000 επειδή αναρμοδίως, κατά τις παραπάνω εκτεθείσες διατάξεις του καταστατικού, επελήφθη για τη διαγραφή του διαδικαστικά το Διοικητικό Συμβούλιο και όχι απευθείας η Γενική Συνέλευση του αναιρεσιβλήτου Αγροτικού Συνεταιρισμού, είναι χωρίς έννομη επιρροή.

Τούτο δε διότι τυχόν διαφορετική κρίση ως προς την αρμοδιότητα του καταστατικού οργάνου του ως άνω Συνεταιρισμού που επέβαλε την διαγραφή, οδηγεί κατ' αποτέλεσμα στο ίδιο διατακτικό, εφόσον με την προσβαλλομένη απόφαση απορρίφθηκε το αίτημα του αναιρεσείοντος να ακυρωθεί η απόφαση που έλαβε για τη διαγραφή του η Γενική Συνέλευση, χωρίς να ενδιαφέρει αν η τελευταία επελήφθη του θέματος αυτού κατόπιν προσφυγής του αναιρεσείοντος.

Εξάλλου, η αιτίαση ότι παραβιάστηκαν τα άρθρα 6 παρ.1 εδ.β, 11 παρ1 εδ β και παρ 2 εδ.α του καταστατικού του αναιρεσιβλήτου Αγροτικού Συνεταιρισμού, το οποίο αποτελεί σύμβαση και δεν θέτει κανόνες ουσιαστικού δικαίου, δεν ιδρύει, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη, τον από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως εφόσον η προσβαλλομένη με την αίτηση αναίρεσης απόφαση, δεν πλήττεται για παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 ΑΚ (ΑΠ 1373/2017).

Τέλος, επισημαίνεται ότι ενόψει της ρυθμίσεως της ακυρότητας των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης από το άρθρο 13 του ως άνω ισχύοντος κατά τη δημοσίευση της απόφασης Ν. 2810/2000, δεν υφίσταται στην ένδικη περίπτωση λόγος αναλογικής εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 101 ΑΚ και συνεπώς η προβαλλόμενη με τον πρώτο αναιρετικό λόγο αιτίαση περί ευθείας παραβίασης αυτής είναι αλυσιτελής.

Επομένως οι πρώτος και δεύτερος, (εκ παραδρομής αναφέρεται στο αναιρετήριο ως 3ος), αναιρετικοί λόγοι με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλομένη η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια της ευθείας παραβίασης των ουσιαστικών δικαίου διατάξεων των άρθρων του άρθρου 6 παρ. 3 και 13 παρ.1 του Ν.2810/2000, υπό την επίκληση των ως άνω συνδυαστικά διαλαμβανομένων σ' αυτούς αιτιάσεων, ότι δεν συνέτρεχαν οι κατά το καταστατικό προϋποθέσεις της διαγραφής του αιτούντος και ήδη αναιρεσείοντος από τον αναιρεσίβλητο Αγροτικό Συνεταιρισμό, άλλως ότι εφαρμόστηκαν εσφαλμένα από τα καταστατικά του όργανα, οι ως άνω σχετικές με τη διαγραφή διατάξεις του καταστατικού του, είναι αβάσιμοι και απαράδεκτοι κατά τις παραπάνω διακρίσεις και πρέπει ν' απορριφθούν.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αρ. 19 και 20.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ρητώς εξαιρείται του αναιρετικού ελέγχου η εκτίμηση του δικαστηρίου επί πραγματικών γεγονότων. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση του έκρινε, μετά από την εκτίμηση των αποδείξεων, ότι η ένδικη αίτηση του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμη ουσιαστικά στο σύνολο της και συνεπώς απορριπτέα μεταξύ άλλων και ως προς το στηριζόμενο στο άρθρο 281 ΑΚ λόγο ακυρότητας της προσβαλλομένης με αυτή (την αίτηση) με αριθμό …/….10.2014 (περί διαγραφής του) απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του αναιρεσιβλήτου Αγροτικού Συνεταιρισμού.

Το Εφετείο ειδικότερα, αναφορικά με τον ως άνω, επικαλούμενο από τον ίδιο, λόγο ακυρότητας της ως άνω απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του αναιρεσιβλήτου δέχθηκε τα ακόλουθα: "Από τα ίδια δε ως άνω αποδεικτικά στοιχεία της υπόθεσης δεν αποδείχθηκε η ουσιαστική βασιμότητα του λόγου αυτού. Και συγκεκριμένα, ναι μεν ο αιτών, ως μέλος του Συνεταιρισμού, είχε το δικαίωμα να εκφράσει με οποιονδήποτε τρόπο, ήτοι προφορικά ή και εγγράφως με δημοσιεύσεις στον τύπο, τις απόψεις του σχετικά με τη λειτουργία του Συνεταιρισμού, την αποτελεσματική ή μη αξιοποίηση των πόρων του αναφορικά με την επίτευξη των στόχων του, καθώς και να ασκεί κριτική στο έργο και τον τρόπο διοίκησης και διαχείρισης των υποθέσεων του Συνεταιρισμού εκ μέρους του ΔΣ αυτού και του Προέδρου του, σε κάθε όμως περίπτωση υπό τον περιορισμό της βλάβης των συμφερόντων του Συνεταιρισμού, η υπεράσπιση και προάσπιση των οποίων (συμφερόντων) αποτελεί στόχο και περιεχόμενο της συνεργατικής ιδέας του Συνεταιρισμού, καθώς και καταστατική υποχρέωση του αιτούντος.

Δηλαδή η δημοσίευση την 18-1-2014 της παραπάνω επιστολής και με το προεκτεθέν περιεχόμενο, δεν έγινε στα πλαίσια ενάσκησης δικαιώματος του αιτούντος προς ενημέρωση του περί των πεπραγμένων της διοίκησης του συνεταιρισμού, δικαίωμα το οποίο ασκείται σε κάθε περίπτωση στα πλαίσια των οργάνων του συνεταιρισμού και όχι με δημοσιεύσεις στον τύπο, ούτε αποτελεί άσκηση κριτικής στο έργο και τον τρόπο διοίκησης και διαχείρισης των υποθέσεων του Συνεταιρισμού εκ μέρους του ΔΣ αυτού και του Προέδρου του, καθόσον ο αιτών δεν περιορίστηκε σε επίπεδο επιχειρημάτων και αποδείξεων, αλλά εκτράπηκε σε διάδοση γεγονότων, όπως αυτά αναφέρονται παραπάνω (έστω και υπό τον τύπο των ερωτημάτων μερικών), που αφήνουν ευθέως υπόνοιες αναφορικά με τον τρόπο της οικονομικής διαχείρισης, παρόλο που ως μέλος της διοίκησης του συνεταιρισμού, αλλά και ως απλό μέλος αυτού, γνώριζε τις σχετικές συνεταιριστικές διαδικασίες αναφορικά με τη δράση και τις αποφάσεις των καταστατικών οργάνων του συνεταιρισμού, καθώς και το γεγονός ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται με βάση την αρχή της πλειοψηφίας και τις οποίες πρωτίστως οφείλει να σέβεται.

Αντίθετα, ο αιτών από το έτος 2013 τουλάχιστον, ήταν αντίθετος σε όλες τις νόμιμα λαμβανόμενες αποφάσεις των οργάνων του συνεταιρισμού, αναφορικά με τη διαχείριση των υποθέσεων, των πόρων του, καθώς και την προάσπιση των συμφερόντων των μελών του, εκφράζοντας ωστόσο την αντίθεσή του αυτή με τρόπο που προκαλούσε βλάβη στα συμφέροντα του συνεταιρισμού, με αποτέλεσμα να ανακληθεί κατά τα άνω με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και η ιδιότητά του ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του συνεταιρισμού.

Μάλιστα με την επίμαχη ως άνω επιστολή, του περιεχομένου της οποίας έλαβαν γνώση μεταξύ άλλων και οι προμηθευτές, οι πελάτες και τα μέλη του συνεταιρισμού, καθώς και τα πιστωτικά ιδρύματα, με τα οποία συνεργαζόταν ο συνεταιρισμός προκειμένου να λάβει εγγυητικές επιστολές για το επιχειρηματικό του πρόγραμμα, ο αιτών ισχυρίστηκε και διέδωσε ψευδή γεγονότα, όπως αυτά αναφέρονται αναλυτικά παραπάνω, από την ενέργειά του δε αυτή προκλήθηκε η ως άνω αναφερόμενη βλάβη στα συμφέροντα του συνεταιρισμού και ως εκ τούτου το Διοικητικό Συμβούλιο του τελευταίου, αφού τον κάλεσε νόμιμα σε απολογία προκειμένου να εκθέσει τις απόψεις του, τις οποίες και εξέθεσε ενώπιον του, προέβη στη διαγραφή του, η απόφασή του δε αυτή επικυρώθηκε και με την προσβαλλόμενη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης η οποία με πλήρη αιτιολογία, αφού άκουσε τον αιτούντα και για όλους τους αναλυτικά προπαρατιθέμενους λόγους απέρριψε την προσφυγή του τελευταίου, κρίνοντας ότι ο αιτών με τις παραπάνω ενέργειές του προκάλεσε βλάβη στα συμφέροντα του συνεταιρισμού.

Με βάση τα παραπάνω, ο πραγματικός λόγος της διαγραφής του αιτούντος, η οποία συνιστά και την κρινόμενη εδώ άσκηση του δικαιώματος του καθ' ου συνεταιρισμού, ήταν αυτός που αναφέρεται στην αιτιολογία της προσβαλλομένης απόφασης, δηλαδή η εξαιτίας της αναλυτικά αναφερόμενης στην απόφαση και παραπάνω, συμπεριφοράς του, επελθούσα βλάβη στα συμφέροντα του συνεταιρισμού, που αποτελεί νόμιμο λόγο διαγραφής μέλους του συνεταιρισμού, σύμφωνα με το καταστατικό του.

Εξάλλου, ο συνεταιρισμός δια των οργάνων του προέβαινε σε πλήρη ενημέρωση των μελών του, και του αιτούντος, στις γενικές συνελεύσεις, αναφορικά με την αξιοποίηση των πόρων του και την επίτευξη των στόχων του, και μάλιστα προέβη σε ενημέρωση και κατ' ιδίαν του αιτούντος, με την παραχώρηση και γραφείου προκειμένου να διενεργηθεί έλεγχος των εγγράφων και στοιβών του συνεταιρισμού.

Όμως, όπως αποδείχθηκε ο αιτών, με τη συμπεριφορά του, ήτοι τις επανειλημμένες ανακοινώσεις στον τοπικό τύπο, υπό τύπο δηλώσεων, διάφορων αναληθών πληροφοριών, δεν προωθούσε τα συμφέρονται του συνεταιρισμού, αλλά κατέστησε, από το έτος 2013, το ΔΣ του συνεταιρισμού καθώς και τη Γενική Συνέλευση αυτού, πεδίο αντιπαραθέσεων και αντιδικιών, χωρίς κατ' ουσίαν να υφίστανται προβλήματα κακοδιαχείρησης των υποθέσεων και των πόρων του συνεταιρισμού, ή ατασθαλίες, αφού οι μέχρι τώρα γενόμενοι έλεγχοι δεν απέδειξαν κάτι τέτοιο, και αυτό όχι στα πλαίσια του επικαλούμενου δικαιώματος άσκησης κριτικής, αλλά λόγω της προσωπικής του αντιπαράθεσης με τον πρόεδρο του συνεταιρισμού, Κ.

Τ., επιδεικνύοντας έτσι συμπεριφορά αντικαταστατική. Ούτε εξάλλου προέκυψε ότι ο συνεταιρισμός, του δημιούργησε την πεποίθηση δια των οργάνων του, ότι η προπεριγραφείσα συμπεριφορά του, είναι ανεκτή, με απώτερο όμως σκοπό να προβεί στη συνέχεια στη διαγραφή του λόγω βλάβης των συμφερόντων του. Αντίθετα αποδείχθηκε ότι τόσο ο συνεταιρισμός δια των οργάνων του, όσο και πλήθος μελών του (περί τα 150), διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τη συμπεριφορά του αυτή να δημοσιεύει συνεχώς στον τοπικό τύπο αναληθή περιστατικά, αναφορικά με τη λειτουργία και τη διαχείριση του συνεταιρισμού, τα ως άνω δε μέλη αυτού, μετά την παραπάνω δημοσίευση την 18-1-2014 της επίμαχης επιστολής, ζήτησαν από το συνεταιρισμό να λάβει μέτρα εναντίον του, γιατί με τη συμπεριφορά του αυτή βλάπτει τα συμφέροντα του συνεταιρισμού.

Ούτε, εξάλλου, υφίσταται αντίθεση στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), η οποία εφαρμόζεται και στις πειθαρχικές διαδικασίες, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του συνεταιριστικού οργάνου, ήτοι της Γενικής Συνέλευσης, είναι κατά τα άνω πλήρως αιτιολογημένη, μνημονεύει δηλαδή τα γεγονότα, από τα οποία, κατά την κρίση της, δικαιολογείται η διαγραφή του αιτούντος, επιπρόσθετα δε εκδόθηκε μετά από προηγούμενη ακρόαση του τελευταίου, ο οποίος εξέθεσε τις απόψεις του.

Συνακόλουθα και ο λόγος αυτός ακυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, λόγω αντίθεσης της στη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος." Ο αναιρεσείων με το πρώτο μέρος του τρίτου αναιρετικού λόγου, επικαλούμενος την από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, αποδίδει στην προσβαλλομένη, ευθεία παραβίαση της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, υποστηρίζοντας ότι το επίδικο δημοσίευμα αφορούσε αποκλειστικά τον Πρόεδρο του αναιρεσιβλήτου Συνεταιρισμού και επομένως οι παραδοχές της σχετικά με τη βλάβη, που προκλήθηκε στα οικονομικά συμφέροντα του τελευταίου είναι εσφαλμένες, διότι, κατά τα όσα προς θεμελίωση του λόγου αυτού αναφέρονται στο δικόγραφο της αίτησης της αναίρεσης, δεν συνέτρεξε ο προβλεπόμενος από το άρθρο 11 παρ. 2 εδ.

α' .του καταστατικού του λόγος διαγραφής του, ο οποίος, εμφανώς ήταν προσχηματικός, αφού οι αναφερόμενες στο δημοσίευμα πληροφορίες, ανεξαρτήτως του ψεύδους ή της αληθείας τους, ουδεμία επέφεραν βλάβη στον Συνεταιρισμό. Υπό την επίκληση όμως των ως άνω αιτιάσεων ο λόγος αυτός είναι πρωτίστως απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό την κατ' επίφαση επίκληση της αναιρετικής πλημμέλειας του άρθρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔ πλήττεται η ανέλεγκτη για τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας (άρθρ. 561 αρ. 1 ΚΠολΔ).

Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος και λόγω της αοριστίας του, διότι στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης δεν παρατίθεται η ιστορική βάση της αίτησης στην οποία στηρίζεται ο κατ άρθρο 281 ΑΚ λόγος ακυρότητας της περί διαγραφής του αναιρεσείοντος απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του αναιρεσιβλήτου Συνεταιρισμού, προκειμένου να καταστεί εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, αν τα περιστατικά που κατά την κρίση του Εφετείου αποδείχτηκαν και διαλαμβάνονται στον ελάσσονα συλλογισμό της προσβαλλομένης συνιστούν η όχι παραβίαση της ως άνω διάταξης με τη μη εφαρμογή της.

Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ. προκύπτει ότι, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (ΟλΑΠ 2/2001, ΑΠ 2001/2009) ενώ οι ακυρότητες από το ουσιαστικό δίκαιο ελέγχονται μέσω του λόγου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. (ΟλΑΠ 2/2001, ΑΠ 1518/2008, ΑΠ 558/2008). Επομένως η προβαλλόμενη με το δεύτερο μέρος του ίδιου λόγου αιτίαση, ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν κήρυξε την ακυρότητα της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης για την διαγραφή του αναιρεσείοντος από τον αναιρεσίβλητο Αγροτικό Συνεταιρισμό δεν ιδρύει τον από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο, αφού η επικαλούμενη για τη στοιχειοθέτησή του πλημμέλεια δεν αφορά δικονομική ακυρότητα, αλλά παραβίαση διάταξης ουσιαστικού δικαίου . Επομένως και κατά το μέρος αυτό ο τρίτος αναιρετικός λόγος είναι απαράδεκτος και πρέπει ν'απορριφθεί.

Από τη διάταξη του αρθρ. 559 αρ. 10 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο απ' αυτήν προβλεπόμενος αναιρετικός λόγος ιδρύεται όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δέχθηκε ως αληθινά πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη, δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, ένσταση η αντένσταση χωρίς να έχει προσκομισθεί οποιαδήποτε απόδειξη γι' αυτά ή όταν δεν προσδιορίζονται τα αποδεικτικά μέσα με βάση τα οποία διαμορφώθηκε το αποδεικτικό πόρισμα (Α41 242/2014, ΑΠ 273/11, ΑΠ 701/2008) χωρίς όμως να είναι απαραίτητο να αξιολογείται το καθένα χωριστά (ΑΠ 217/2016, 2031/2007, ΑΠ 499/2007).

Με τον τέταρτο αναιρετικό λόγο προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα, η από το άρθρο 559 αρ. 10 ΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση ότι, παρά το νόμο, η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, για τη διατύπωση του αποδεικτικού της πορίσματος, ως αληθή πράγματα χωρίς απόδειξη και συγκεκριμένα δέχτηκε ότι ο ήδη αναιρεσείων και τότε αιτών την ακύρωση της ως άνω περί διαγραφής του απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του αναιρεσιβλήτου Συνεταιρισμού, ενεργώντας με δόλο προκάλεσε βλάβη στα οικονομικά συμφέροντα του τελευταίου Ο λόγος αυτός, είναι προεχόντως απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί, διότι στηρίζεται σε αναληθή προϋπόθεση εφόσον, από τις παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, όπως αυτές επακριβώς εκτίθενται παραπάνω, προκύπτει ότι δεν διαλαμβάνονται σ'αυτή κρίσεις σχετικά με το ότι ο αναιρεσείων με τη δημοσίευση της επιστολής του (αναιρεσείοντος) στον τοπικό τύπο, προκάλεσε από πρόθεση βλάβη στα οικονομικά συμφέροντα του αναιρεσιβλήτου Αγροτικού Συνεταιρισμού.

Η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι η συνδρομή πρόθεσης για τη βλάβη που προκλήθηκε στο συνεταιρισμό είναι αναγκαία για να επιφέρει την κατά το άρθρο 11 παρ.1 σε συνδυασμό με το άρθρο 6 εδ. β του καταστατικού διαγραφή του, συνιστά υπό την κατ' επίφαση επίκληση της πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ, ανεπίτρεπτη προσβολή της αναιρεσιβαλλομένης για την ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου ως προς το σαφές, (χωρίς προσφυγή στα άρθρα 173 και 200 ΑΚ), νόημα του περιεχομένου των παραπάνω διατάξεων του καταστατικού, η παραβίαση των οποίων, κατά όσα ήδη αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη, δεν ιδρύει, τον από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο.

Σε κάθε περίπτωση ο λόγος κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος αφού, από την παραδεκτή (αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι, το αποδεικτικό πόρισμα αυτής διαμορφώθηκε με βάση τις προσκομισθείσες αποδείξεις, κατά τη διαλαμβανομένη σ' αυτήν ρητή παραδοχή "Από τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων Α.

Κ. του Δ. και Κ. Β. του Γ., που εξετάσθηκαν ένορκα, ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και από όλα γενικά τα με επίκληση προσκομιζόμενα έγγραφα, που λαμβάνονται υπόψη όλα ανεξαιρέτως, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων......αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά".

Συνακολούθως των παραπάνω και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί., να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που κατατέθηκε για την άσκησή της στο Δημόσιο Ταμείο (495 παρ. 3 εδ. ε' του ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει, την από 26.2.2018 και αριθμό καταθ. 653/46/2018 αίτηση για την αναίρεση της με αριθμό 15/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Νοεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ