Legislator Case Law & Legislation
1157/2007 AI generated

1157/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1157/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθεσης 1172/2004, 1173/2004, 1174/2004, 1175/2004, 1176/2004, 1206/2004 και 1207/2004 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Λάρισας και συνεκδικάσθηκαν.

Legislator headnote

AI generated

1157/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): κατάθεσης 1172/2004, 1173/2004, 1174/2004, 1175/2004, 1176/2004, 1206/2004 και 1207/2004 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Λάρισας και συνεκδικάσθηκαν.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1157 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1157/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Τσικρικά.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Θεσσαλίας, που κατοικοεδρεύει στη Θεσσαλία, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθεσης 1172/2004, 1173/2004, 1174/2004, 1175/2004, 1176/2004, 1206/2004 και 1207/2004 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Λάρισας και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκε η 865/2005 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30 Μαρτίου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης, ανέγνωσε την από 14 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335, 338, 340, 346 ΚΠολΔ και 19 παρ.9 και 10, 20 παρ.6 και 8 του ν.2881/2001 (ΚΑΑΑ) προκύπτει ότι στην ειδική διαδικασία των απαλλοτριώσεων το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό του πόρισμα αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔ. Αυτός θεμελιώνεται όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη του και τα έγγραφα τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά και όταν παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα ορισμένα από τα έγγραφα αυτά.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, όπως προκύπτει από τις προτάσεις που κατέθεσε στο Εφετείο στη δίκη καθορισμού οριστικής τιμής αποζημιώσεως, επικαλέσθηκε και προσκόμισε για την απόδειξη της αξίας του απαλλοτριωθέντος ακινήτου του ήτοι της με αριθμ. ΚΠ 15 ιδιοκτησίας, τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στον τέταρτο λόγο του δικογράφου της αναίρεσης και συγκεκριμένα επικαλέσθηκε και προσκόμισε: 1) την υπ'αριθμό 5333/28-7-2000 πράξη του Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Εμμ.Σαραγιώτη και 2) την υπ'αριθμ. 10865/5-9-2005 πράξη του Συμβολαιογράφου Σοφάδων Β.Κόκκαλη.

Με τα έγγραφα αυτά αποδεικνυόταν κατά του αναιρεσείοντα πράγμα, που είχε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα αποδεικνυόταν ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο η ανά τ.μ. αξία της απαλλοτριωθείσας εδαφικής έκτασης είναι πολύ ανώτερη των τριών (3) ευρώ ανά τ.μ., που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση για το απαλλοτριούμενο ακίνητο, με αριθμός ΚΠ 15 του αναιρεσείοντος, ανερχόμενη στα ποσά των 55,75 και 54,8 ανά τμ, αντίστοιχα, με τα παραπάνω συμβολαιογραφικά έγγραφα.

Από την από 18-10-2004 αίτηση του αναιρεσείοντος στο ίδιο Εφετείο και της από 27-9-2005 εμπροθέσμως κατατεθείσες, προτάσεις αυτού κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι πράγματι ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε ως προσκομιζόμενα τα ως άνω έγγραφα σ'εκείνο το Δικαστήριο στην παραπάνω συζήτηση, στη δε προσβαλλόμενη απόφαση δεν διαπιστώνεται έλλειψη προσκομιδής των εν λόγω εγγράφων.

Από την ίδια δε την προσβαλλόμενη απόφαση και την καταχωρισμένη σ'αυτή γενική μνεία ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη "όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι" δημιουργείται αμφιβολία αν το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της κρίσης του και τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία (συμβολαιογραφικά έγγραφα) και ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε προς απόδειξη των ουσιωδών ισχυρισμών του σχετικά με την αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου του.

Συνεπώς πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο πιο πάνω από το άρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔ τέταρτος και τελευταίος λόγος αναίρεσης και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος της που αφορά τον αναιρεσείοντα και τη διάταξη της για οριστικό προσδιορισμό τιμής μονάδας αποζημίωσης της με αριθμό ΚΠ 15 ιδιοκτησίας. Στη συνέχεια πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, δυνάμενο να συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσιβλήτου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 176 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 865/2005 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει κατά το μέρος αυτό την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 30 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ