1156/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1156 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1156/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Μαΐου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Μ. του Π., κατοίκου Θεσσαλονίκης, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ζωή Σπυροπούλου και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Α. Ε. του Ι., ατομικά και ως ασκούσας την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων της Χ. - Ε. Μ. και Π. Μ., κατοίκων ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Βασιλακάκη με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/6/2012 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17096/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 816/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26/6/2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής, Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Καγκάνης ανέγνωσε την από 6/4/2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 1485, 148 6 παρ.2, 1487, 1489 παρ.2 και 14 93 Α.Κ., προκύπτει ότι τα ανήλικα τέκνα και αν έχουν περιουσία και εφόσον τα εισοδήματα της περιουσίας τους δεν επαρκούν για τη διατροφή τους, έχουν δικαίωμα διατροφής έναντι των δύο γονέων τους, οι οποίοι υποχρεούνται να τα διατρέφουν από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του.

Το μέτρο της διατροφής τους προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του τέκνου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για την ανατροφή και την εν γένει εκπαίδευση του. Ως συνθήκες ζωής νοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβίωσης, που ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη επιτήρησης και εκπαίδευσης και την κατάσταση της υγείας του, σε συνδυασμό με την περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου (Α.Π. 1384/2008 Α.Π. 823/2003).

Κατέστησε δε ο νομοθέτης υπεύθυνους και τους δύο γονείς, ενόψει της ισότητας των δύο φύλλων και της αμοιβαίας υποχρέωσής τους, προς ανατροφή και εκπαίδευση του τέκνου. Για να καθορισθεί το ποσό της διατροφής, αξιολογούνται, κατ’ αρχήν, τα εισοδήματα των γονέων από οποιαδήποτε πηγή και στη συνέχεια προσδιορίζονται οι ανάγκες του τέκνου.

Καθοριστικό δε στοιχείο, είναι οι συνθήκες της ζωής του, δηλαδή. οι όροι διαβίωσης του, χωρίς όμως να ικανοποιούνται οι παράλογες απαιτήσεις (Α.Π. 416/2007). Η δαπάνη για την εξυπηρέτηση στεγαστικών ή καταναλωτικών δανείων δεν προαφαιρείται από το εισόδημα του υποχρέου αλλά λαμβάνεται υπόψη ως επί πλέον βιοτική ανάγκη (ΑΠ 120/2013, ΑΠ 837/2009).

Στην αγωγή δεν είναι απαραίτητο να γίνεται αναφορά στις οικονομικές δυνάμεις του άλλου γονέα (δηλαδή του μη εναγομένου που συνήθως είναι ο έχων την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου), ούτε το Δικαστήριο υποχρεούται αυτεπαγγέλτως να ερευνήσει αυτές, προκειμένου να προβεί σε επιμερισμό της υποχρέωσης διατροφής του ανηλίκου μεταξύ των δύο γονέων του.

Αυτές ο εναγόμενος δικαιούται να τις επικαλεσθεί κατ’ ένσταση, προκειμένου να επιτύχει τον περιορισμό της δικής του υποχρέωσης για τη διατροφή του τέκνου, κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στη βάση αυτής υποχρέωση συνεισφοράς του άλλου γονέα (Α.Π 2210/2017).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι, ο προβλεπόμενος απ’ αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξ άλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 179, 495/2013, ΑΠ 2119/2014, ΑΠ 632/15).

Με τους πρώτο και δεύτερο λόγους της αναιρέσεως προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα η, κατ’ ορθή εκτίμηση των προς θεμελίωσή τους εκτιθεμένων, από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ αιτίαση της εκ πλαγίου παραβάσεως των, ουσιαστικού δικαίου, διατάξεων των άρθρων 1486 παρ. 2 και 1489 παρ. 2 ΑΚ από την προσβαλλομένη απόφαση, η οποία στην ελάσσονα πρόταση του νομικού της συλλογισμού, που αναφέρεται στο πραγματικό (μείζονα σκέψη) των εφαρμοσθέντων ως άνω κανόνων δικαίου διέλαβε ελλιπή και αντιφατική αιτιολογία αναφορικά με το κρίσιμο για την έκβαση της δίκης ζήτημα του προσδιορισμού του αναλόγου, προς τις οικονομικές δυνατότητες εκάστου διαδίκου (γονέως), ποσοστού συμμετοχής (αυτού) στη διατροφή των κατ’ έτος 1999 και 2006 γεννηθέντων (κατά τη διάρκεια του μεταξύ των τελεσθέντος γάμου (27-12 97 μέχρι 23-8-10) ανήλικων τέκνων τους Χ. - Ε.

και Π.). Στην προκειμένη περίπτωση από τη παραδεκτή (αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι, αυτή, μετ’ εκτίμηση των προσκομισθέντων από τους διαδίκους αποδείξεων, δέχθηκε, αναφορικά με κρίσιμο για την έκβαση της δίκης ως άνω ζήτημα τα ακόλουθα: "Ο διάδικοι τέλεσαν μεταξύ τους νόμιμο θρησκευτικό γάμο στη Θεσσαλονίκη, στις 27-12-1997, από τον οποίο (γάμο) απέκτησαν δύο τέκνα ανήλικα, την Χ. - Ε.

που γεννήθηκε στις 4-10-1999 και τον Π., που γεννήθηκε στις 26-9-2006, ηλικίας 14 και 7 ετών, αντίστοιχα. Η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων διασπάστηκε οριστικά στις 23-8-2010, με την αποχώρηση της ενάγουσας και των ανήλικων τέκνων της από την άλλοτε συζυγική οικία. Με την υπ’ αριθμ.13096/2012 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ανατέθηκε οριστικά στην ενάγουσα η επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και υποχρεώθηκε ο εναγόμενος να καταβάλει στην ενάγουσα, ως ασκούσα την επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων τους ως συνεισφορά στην τακτική διατροφή τους το ποσό των 400 ευρώ,.

μηνιαίως, για την Χ. - Ε. και το ποσό των 300 ευρώ, μηνιαίως, για τον Π., για χρονικό διάστημα δύο ετών, αρχής γενομένης από την επομένη της επίδοσης της υπ’ αριθμ. .../2012 αγωγής, ήτοι έως και την 4-11-2012. Τα προαναφερόμενα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, δεν έχουν εισοδήματα από περιουσία ούτε από οποιαδήποτε άλλη πηγή, ενώ δεν μπορούν να εργαστούν, λόγω της μικρής τους ηλικίας.

Έτσι, δεν μπορούν να διαθρέψουν τον εαυτό τους και δικαιούνται να λαμβάνουν διατροφή σε χρήμα, προκαταβαλλόμενη κατά μήνα από τους υπόχρεους γονείς τους, οι οποίοι ενέχονται ανάλογα, με τις οικονομικές τους δυνάμεις, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1486 παρ.2 και 1489 παρ. 2 του Α.Κ. Ο εναγόμενος, πατέρας των ως άνω ανήλικων τέκνων των διαδίκων, από 16-6-1999 έως την 18-7-2012 οπότε και προέβη σε δήλωση διακοπής εργασιών επιχείρησης με την ένδειξη "υπηρεσίες μουσουργού" διατηρούσε ατομική επιχείρηση παραγωγής μουσικών ψηφιακών δίσκων, με την επωνυμία "...", στα πλαίσια λειτουργίας της οποίας ασκούσε και το επάγγελμα του ηχολήπτη σε στούντιο ηχογραφήσεων που λειτουργούσε στο ημιυπόγειο της κατοικίας, επί της οδού ..., που αποτελούσε την άλλοτε οικογενειακή στέγη των διαδίκων.

Μετά τη διακοπή των εργασιών που υπέβαλλε, προσέφερε προς πώληση τον κινητό εξοπλισμό του ανωτέρω επαγγελματικού χώρου και προς μίσθωση τον υπόγειο χώρο, έναντι μισθώματος ανερχόμενο στο ποσό των 100 ευρώ, μηνιαίως με σχετικές αναρτήσεις στο διαδίκτυο (βλ. και την από 18-7-2010 βεβαίωση διακοπής εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία, με αναγραφόμενη (αναδρομική) ημερομηνία διακοπής επιχειρήσεων από την 12-1-2011 της ...).

Τελικά, ο εναγόμενος, την 17-12-2012 προσελήφθη, μέσω του ΟΑΕΔ, με σύμβαση μερικής απασχόλησης, ήτοι για πέντε (5) ημέρες την εβδομάδα, προς είκοσι (20) ώρες εβδομαδιαίως, από Δευτέρα έως Παρασκευή, με την ειδικότητα του εργάτη, με αποδοχές 19,48 ευρώ από την A. Ζ., προκειμένου να εργαστεί σε κατάστημα - κλειθροποιείο, επί της οδού ..., έναντι μηνιαίων καθαρών αποδοχών ανερχομένων στο ποσό των 407 ευρώ, μηνιαίως (βλ.

την από 17-12-2012, ατομική σύμβαση εργασίας και την απόδειξη πληρωμής των μηνών Δεκεμβρίου 2012 και Ιανουαρίου 2013). Τα εισοδήματα του εναγομένου από την εργασία του στην ανωτέρω επιχείρηση ανέρχονται, κατά μέσο όρο, συνυπολογιζομένων των επιδομάτων εορτών και αδείας, στο καθαρό ποσό των 430 ευρώ, περίπου μηνιαίως.

Επίσης, παρά τα δυσμενή εργασιακά δεδομένα που επικρατούν και τη δυσχέρεια που υπάρχει στην ανεύρεση εργασίας σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς και επειδή ο εναγόμενος είναι νέος, γεννηθείς την 15-9-1962, υγιής, είχε και έχει τη δυνατότητα ενόψει της επαγγελματικής του εμπειρίας ως μουσικού και ηχολήπτη κατά το παρελθόν και του ότι προβαίνει μέσω διαδικτυακών τόπων στην πώληση τραγουδιών που έχει συνθέσει και κατά καιρούς του αποφέρουν εισοδήματα να έχει περιστασιακή, εργασία (καθόλη την ένδικη περίοδο) και να συμπληρώνει το εισόδημα του, ακόμη και σε κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος ή σε άλλη θέση εργασίας.

Έτσι ο εναγόμενος από την εργασία του, κύρια, ή συμπληρωματική, μπορεί να εξασφαλίσει συνολικά εισόδημα ύψους 400, ευρώ, μηνιαίως. Περαιτέρω, από το σύνολο της αποδεικτικής διαδικασίας προέκυψε ότι ο εναγόμενος είναι κύριος ανώγειας οικίας εμβαδού 34 τ.μ. στη …, επί της οδού ..., την οποία εκμισθώνει έναντι του ποσού των 150 ευρώ μηνιαίως (βλ.

σχετικό ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης νόμιμα θεωρημένο από την αρμόδια Δ.O.Y. και το υπ’ αριθμ. .../13-2-1998 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Α. Β.) και ότι οφείλει διάφορα ποσά λόγω δανείων που έλαβε και δη από την ... ποσού 11.500 ευρώ, την ΕΤΕ ποσού 4.500 ευρώ, τη ... VISΑ ποσού 1.350 ευρώ και την ... Banκ ποσού 1.000 ευρώ, αντίστοιχα.

Με βάση τα ανωτέρω η οικονομική δυνατότητα του εναγομένου για τη διατροφή, των παραπάνω ανήλικων τέκνων του, πρέπει να προσδιοριστεί στο ποσό των 980 ευρώ, μηνιαίως (430 + 400 + 150). Δεν προέκυψε ότι ο εναγόμενος έχει άλλα εισοδήματα ή προσοδοφόρο περιουσία, δεν έχει όμως και διατροφικές, υποχρεώσεις προς τρίτα πρόσωπα, πλην των ως άνω ανήλικων τέκνων του και δεν αντιμετωπίζει άλλες ιδιαίτερες δαπάνες, πλην των συνήθων για διατροφή και συντήρηση του.

Εξάλλου, η ενάγουσα, μητέρα των προαναφερόμενων τέκνων των διαδίκων, είναι δικηγόρος του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, εδώ και 17 έτη, ενώ έως τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, διατηρούσε το δικηγορικό της γραφείο στον ισόγειο χώρο της άλλοτε οικογενειακής στέγης, που της είχε παραχωρηθεί χωρίς την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος από τον εναγόμενο, ήδη δε δηλώνει ως επαγγελματική κατοικία την κατοικία στην οποία διαμένει με τα τέκνα της, την οποία και μισθώνει.

Κατά το οικονομικό έτος 2012 (εισοδήματα 2011) δηλώθηκαν ζημίες από την άσκηση του επαγγέλματος της, ανερχόμενες στο ποσό των 2.000 ευρώ, η δήλωση .όμως αυτή αναφέρεται σε ανέλεγκτη από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. χρήση, με συνέπεια να μη δεσμεύει το Δικαστήριο, εφόσον δεν έχει ελεγχθεί η ειλικρίνεια της (Εφ.ΑΘ. 1009/1991). Η ενάγουσα, κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2012 έως 31-12-2012 πραγματοποίησε παραστάσεις σε δικαστήρια συνολικής αξίας 438 ευρώ (βλ.

την από 8-2-2013 βεβαίωση του ΔΣΘ), ενώ είναι ασφαλισμένη στο ΕΤΑΑ/Τομέα Υγείας Δικηγόρων Θεσσαλονίκης από 18-1-1996 για ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, δεν έχει ασφαλισιμότητα λόγω οφειλομένων ασφαλιστικών εισφορών των ετών 2009-2011 για τις οποίες έχει προβεί σε σχετική ρύθμιση (βλ. την υπ’ αριθμ. ...21-11-2012 βεβαίωση του ΤΥΔΘ και την υπ’ αριθμ. .../8-1-2013 απόφαση ΤΥΔΘ), και οφείλει τις ασφαλιστικές εισφορές ΤΝ για τα έτη 2005, 2007, 2008 και 2009 και ΚΕΑΔ 2007, 2008, 2009 για τις οποίες έγινε ρύθμιση με τους εκεί αναφερόμενους όρους (βλ.

πράξη .../17-12-2012). Παρά ταύτα, σύμφωνα και με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ενόψει και του ότι είναι δυνατό να παρασχεθούν και άλλες νομικές υπηρεσίες, εκτός παραστάσεων στα ακροατήρια των δικαστηρίων, το σύνολο των καθαρών μηνιαίων αποδοχών της, κατά μέσο όρο, κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, ανέρχεται στο ποσό των 800 ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, η ενάγουσα, ενόψει της ηλικίας της και της προηγούμενης επαγγελματικής της απασχόλησης ως δικηγόρου, παρά τις δεδομένες αντίξοες επαγγελματικές συνθήκες και των οικονομικών δεδομένων, είχε και έχει τη δυνατότητα, απασχολούμενη παράλληλα και ως συνεργάτης σε δικηγορικό γραφείο, ενόψει της πολυετούς επαγγελματικής της εμπειρίας και του ότι τα ανήλικα τέκνα της παρακολουθούν ολοήμερο σχολείο, να εξασφαλίσει για το επίδικο χρονικό διάστημα, το ανωτέρω εισόδημα.

Η ενάγουσα για την αποπληρωμή προσωπικού δανείου που σύναψε το έτος 2009, με την ΕΤΕ οφείλει να καταβάλει δόσεις ποσού 62 ευρώ, μηνιαίως, καθώς και το ποσό των 680 ευρώ προς την ... ΒΑΝΚ. Η καταβολή των οποίων δεν προέκυψε (βλ. την από 20-2-2012 βεβαίωση της ΕΤΕ). Η ενάγουσα διαμένει επί της οδού ..., σε κατοικία την οποία μισθώνει έναντι του ποσού των 400 ευρώ μηνιαίως επιβαρύνεται δε και με τα αυξημένα λειτουργικά έξοδα της παραπάνω κατοικίας, ιδίως αυτά που αφορούν τις δαπάνες θέρμανσης καθώς και κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος και νερού (βλ.

το από 1-9-2010 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης νόμιμα θεωρημένο από την αρμόδια Δ.Ο.Υ.). Άλλα εισοδήματα από οποιαδήποτε άλλη πηγή ή προσοδοφόρο περιουσία δεν αποδείχθηκε ότι έχει η ενάγουσα, η οποία δεν προέκυψε ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, δεν έχει όμως και διατροφικές υποχρεώσεις προς τρίτα πρόσωπα, πλην των προαναφερομένων ανήλικων τέκνων που απέκτησε από το γάμο της με τον εναγόμενο.

Οι μηνιαίες οικονομικές δυνάμεις της ενάγουσας, αν ληφθεί υπόψη και η χρηματική αποτίμηση των υπηρεσιών που παρέχει για τη στέγαση περιποίηση και ανατροφή των άνω ανήλικων τέκνων της, υπολογίζονται στο ποσό των 900 ευρώ (800 + 100). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι το ανήλικο τέκνο των διαδίκων, Χ. - Ε., μαθήτρια της Β’ τάξης δημόσιου Γυμνασίου κατά το σχολικό έτος 2012-2013, παρακολουθεί μαθήματα εκμάθησης αγγλικής γλώσσας επιπέδου Lower, με ετήσια δίδακτρα ανερχόμενα στο ποσό των 1.000 ευρώ και μαθήματα εκμάθησης γαλλικής γλώσσας με δίδακτρα ανερχόμενα στο ποσό των 600 ευρώ, ενώ είναι τακτική σπουδάστρια του ωδείου "Συμφωνία" στο τμήμα πιάνου - υποχρεωτικού αρμονίας, έναντι συνολικών διδάκτρων ανερχομένων στο ποσό των 1.670 ευρώ (βλ.

την από 3-1-2013 βεβαίωση της διευθύντριας του ωδείου). Επίσης, αποδείχθηκε ότι το ανήλικο τέκνο των διαδίκων, Π., κατά το σχολικό έτος 2012-2013 είναι μαθητής της Α’ τάξης δημοσίου δημοτικού σχολείου και τακτικός σπουδαστής του τμήματος μουσικής προπαιδείας - παιδικής ορθοφωνίας, έναντι συνολικών διδάκτρων ανερχομένων στο ποσό των 480 ευρώ (βλ.

την από 3-1-2013 βεβαίωση της διευθύντριας του ωδείου), ενώ παρακολουθεί μαθήματα εκμάθησης σκακιού, οπότε καταβλήθηκε το ποσό των 20 ευρώ καθώς και μαθήματα εκμάθησης κολύμβησης στον ..., έναντι δαπάνης 330 ευρώ. Εξάλλου, τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, ενώ αυτά δεν είναι έμμεσα ασφαλισμένα για ενδεχόμενη δαπάνη ιατροφαρμακευτικής τους περίθαλψης σε δημόσιο ασφαλιστικό οργανισμό της ενάγουσας μητέρας τους ούτε σ’ αυτόν του πατέρα τους, αφού μέχρι και κατά το χρονικό σημείο που ξεκίνησε να εργάζεται ήταν ανασφάλιστος, όπως και η μητέρα των ανηλίκων, ενώ οι λοιπές προς διατροφή και συντήρηση τους δαπάνες είναι οι συνήθεις των συνομηλίκων τους, της αυτής, από άποψη οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων τους, καταστάσεως.

Με βάση τα ανωτέρω, η ανάλογη διατροφή που δικαιούνται αυτά έναντι αμφοτέρων των γονέων τους, η οποία περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση τους και επί πλέον έξοδα για την ανατροφή και την εν γένει εκπαίδευση τους, ανέρχεται μηνιαίως για μεν την Χ. - Ε. στο ποσό των 450 ευρώ, για δε τον Π. στο ποσό των 330 ευρώ, συνολικά δε στο ποσό των 750 ευρώ, μηνιαίως.

Στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνεται η παροχή στέγης, η προκύπτουσα επιβάρυνση των λειτουργικών εξόδων της κατοικίας, όπου διαμένουν, ως εκ της εκεί διαβίωσης τους, τα οποία φέρει η ενάγουσα μητέρα τους, ενώ συνυπολογίζονται και οι αποτιμώμενες σε χρήμα συναφείς με την περιποίηση και φροντίδα του προσώπου τους, υπηρεσίες των οποίων έχουν ανάγκη για την ανατροφή τους και προσφέρονται σ’ αυτά από την τελευταία, δηλαδή την ενάγουσα.

Από το συνολικό αυτό ποσό ο εναγόμενος πατέρας τους, είναι σε θέση, με βάση την προαναφερθείσα οικονομική του δυνατότητα και την προσωπική του κατάσταση, συσχετιζόμενη με την αντίστοιχη οικονομική δυνατότητα και την προσωπική κατάσταση της μητέρας τους, να καλύψει ποσό 350 ευρώ, μηνιαίως, για την Χ. - Ε.

και ποσό 200 ευρώ, μηνιαίως, για τον Π., δηλαδή, συνολικά, ποσό 550 ευρώ, μηνιαίως και για τα δύο ανήλικα τέκνα. Το ανωτέρω ποσό μπορεί να καταβάλει χωρίς να διακινδυνεύσει η προσωπική του διατροφή. Το υπόλοιπο ποσό των 100 ευρώ για το καθένα από τα ανήλικα, βαρύνει την ενάγουσα με την προσφορά των προσωπικών της υπηρεσιών στην ανατροφή τους και των λοιπών, συνδεομένων με τη συνοίκηση τους, παροχών καθώς και από τα εισοδήματα της.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφαση του δέχθηκε ότι με βάση τα εισοδήματα του ο εναγόμενος υποχρεούται να συνεισφέρει τα ποσά των 250 και 110 ευρώ, μηνιαίως, αντίστοιχα, στη διατροφή των τέκνων του, έσφαλε ως προς την ορθή εκτίμηση των αποδείξεων...". Υπό τις πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις παραδοχές αυτές της προσβαλλομένης αποφάσεως, οι οποίες δικαιολογούν το αποδεικτικό πόρισμα, κατά την έννοια της ορθής υπαγωγής των ανελέγκτως γενομένων δεκτών ως αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών αναφορικά με τα ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ζητήματα και ειδικότερα ως προς τον προσδιορισμό των αναγκών σε χρήμα των ανηλίκων τέκνων και της οικονομικής δυνατότητας του αναιρεσείοντος (ΑΠ 1031/1992) στο πραγματικό των εφαρμοσθέντων ως άνω κανόνων δικαίου και οι οποίες (παραδοχές) καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς το υποκείμενο σ’ αυτόν ποσοστό συμμετοχής του υποχρέου αναιρεσείοντος στη διατροφή των ανηλίκων το οποίο (ποσοστό) κρίνεται ανάλογο προς τις οικονομικές δυνατότητες αυτού, δεν ευρίσκουν έρεισμα εφαρμογής οι προβαλλόμενες από το αρθ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ αιτιάσεις οι οποίες για το λόγο αυτό κρίνονται απορριπτέες ως αβάσιμες.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι τον προβαλλόμενο ως άνω (από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) αναιρετικό λόγο δεν μπορεί να θεμελιώσει ούτε η επίκληση συνδρομής ανεπαρκούς αιτιολογίας της προσβαλλομένης από τον αναιρεσείοντα αναφορικά, κατά λέξη με "την έλλειψη εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δικαιολογούσας την κρίση αυτής έναντι της πρωτόδικου αποφάσεως, αφού αυτή (προσβαλλόμενη) μετέβαλε το ποσοστό συμμετοχής μου στη διατροφή των τέκνων μας από 60% σε 73,3% προβαίνοντας χωρίς αιτιολόγηση, σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων" ούτε η επίκληση συνδρομής αντιφατικής αιτιολογίας συνισταμένης κατά λέξη στο ότι αν και η προσβαλλομένη απόφαση δέχεται ρητώς ότι "τα μηνιαία εισοδήματα της μεν αναιρεσιβλήτου ανέρχονται σε 900 ευρώ εμού δε σε 980 ευρώ καθορίζει το δυσανάλογο προς αυτά ποσοστό συμμετοχής στη διατροφή των τέκνων μας εμού σε 550 ευρώ της αναιρεσίβλητης δε σε 200 ευρώ", καθόσον ο εν λόγω αναιρετικός λόγος ως προς μεν το πρώτο σκέλος του κρίνεται απορριπτέος, ως απαράδεκτος αφού οι επικαλούμενες προς θεμελίωση της προβαλλομένης αιτιάσεως, ως άνω ελλείψεις, δεν μπορούν, ως αναφερόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, ως προς τη σαφήνεια του οποίου ουδεμία προβάλλεται αιτίαση, να θεμελιώσουν, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, την προβαλλομένη ως άνω αιτίαση, ως προς δε το δεύτερο σκέλος του [κρίνεται] απορριπτέος ως στηριζόμενος στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι τα μηνιαία εισοδήματα της αναιρεσιβλήτου ανερχόνταν σε 900 ευρώ, ενώ στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνονται παραδοχές αφενός "περί διαμονής αυτής σε κατοικία, την οποία μισθώνει έναντι 400 ευρώ μηνιαίως και αφετέρου περί του "ότι έχει προβεί με σχετικές πράξεις σε ρύθμιση των καθυστερουμένων προς το ΤΝ και ΤΥΔΘ ασφαλιστικών εισφορών με τους αναφερομένους σ’ αυτές όρους", γεγονότα τα οποία απομειώνουν το διαθέσιμο ως άνω μηνιαίο εισόδημα αυτής, καθιστώντας τα ορισθέντα ποσοστά συμμετοχής της αναιρεσιβλήτου και τα αντίστοιχα του αναιρεσείοντος ανάλογα και σύμφωνα με τις προβλεπόμενες από τα άρθρα 1486 και 1489 παρ. 2 ΑΚ επιταγές.

Κατ’ ακολουθίαν όλων των ως άνω αναφερθέντων και ενόψει της μη προβολής άλλου αναιρετικού λόγου προ έρευνα, πρέπει ν’ απορριφθεί στο σύνολό της η ένδικη αίτηση αναίρεσης, διατασσομένης όμως της επιστροφής του αχρεωστήτως καταβληθέντος (αρθ. 495 παρ. 4 εδαφ. ε ΚΠολΔ) παραβόλου στον αναιρεσείοντα και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την (από 26-6-2014 και με αριθμ. καταθ. …2014) αίτηση αναιρέσεως της 816/2014 τελεσιδίκου απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Ιουνίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ