1155/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Μαΐου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/7/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ροδόπης.
Legislator headnote
AI generated1155/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ο Εισηγητής, Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Καγκάνης, ανέγνωσε την από 6/4/2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των λόγων της αναιρέσεως.
Full text
Απόφαση 1155 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1155/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1’ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Μαΐου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Β. Κ. του Β., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Χατζόπουλο και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Γ. του Φ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Χατζηνέστωρος και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/7/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ροδόπης.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 48/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 104/2015 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30/11/2015 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο Εισηγητής, Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Καγκάνης, ανέγνωσε την από 6/4/2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των λόγων της αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το άρθρο 1400 Α.Κ. προκύπτει, ότι προϋποθέσεις της αξίωσης του συζύγου προς συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου είναι: α) η λύση ή ακύρωση του γάμου, ή, κατ’ ανάλογη εφαρμογή, η συμπλήρωση τριετούς διάστασης των συζύγων, β) η αύξηση της περιουσίας του υπόχρεου, αφότου τελέσθηκε ο γάμος και γ) η συμβολή, με οποιονδήποτε τρόπο του δικαιούχου συζύγου στην αύξηση αυτής της περιουσίας του υπόχρεου.
Για την τελευταία είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται τόσο στην αγωγή, όσο και στην απόφαση, το είδος της συμβολής, η αξία της και ο αιτιώδης σύνδεσμος αυτής με την αύξηση της περιουσίας του υπόχρεου. Η συμβολή του ενάγοντος συζύγου μπορεί να συνίσταται όχι μόνον στην παροχή κεφαλαίου με οποιαδήποτε μορφή, αλλά και στην παροχή υπηρεσιών, αποτιμωμένων σε χρήμα, ακόμη και υπηρεσιών οι οποίες παρέχονται στο συζυγικό οίκο για την επιμέλεια και ανατροφή των τέκνων, όταν και κατά το μέτρο που αυτές δεν επιβάλλονται από την, κατά τα άρθρα 1389 και 1390 του ΑΚ, υποχρέωση συνεισφοράς στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών, κατά το οποίο έμεινε απερίσπαστος από την εκπλήρωση της αντίστοιχης υποχρέωσής του σε συνεισφορά στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών ο υπόχρεος σύζυγος και έτσι εξοικονόμησε δαπάνες και δυνάμεις που συνέβαλαν στην επαύξηση της περιουσίας του.
Η αποτίμηση των υπηρεσιών του ενάγοντος με τις οποίες αυτός συνέβαλε στην επελθούσα αύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου του, απαιτείται όταν η αγωγή στηρίζεται επί της πραγματικής συμβολής. Στην περίπτωση αυτή, για να ληφθούν υπόψη και να υπολογισθούν αυτού του είδους οι υπηρεσίες, ως συμβολή στην επαύξηση της περιουσίας του υπόχρεου συζύγου, απαιτείται να γίνεται η, κατά το μέρος που υπερβαίνει το επιβαλλόμενο από την υποχρέωση της συνεισφοράς στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών μέτρο, χρηματική αποτίμηση τους, ή η αποτίμηση των δυνάμεων που εξοικονόμησε από την παροχή τους ο υπόχρεος σύζυγος, εάν προβάλλεται ότι η εξοικονόμηση αυτή συνέβαλε κατά διαφορετικό από την αποτίμηση των υπηρεσιών ποσό στην αύξηση της περιουσίας του υπόχρεου, που διαφορετικά δεν θα επιτυγχανόταν χωρίς αυτήν.
Η χρηματική αποτίμηση των υπηρεσιών αυτών του δικαιούχου συζύγου μπορεί να προκύπτει και από την χρηματική αξία ενός υποθετικού εισοδήματος, που ο δικαιούχος θα αποκόμιζε αν, αντί για τις υπηρεσίες αυτές, ασκούσε ορισμένη επαγγελματική δραστηριότητα, στην οποία θα μπορούσε να επιδοθεί και την οποία θυσίασε για χάρη της οικογένειας (ΑΠ 43/2015, ΑΠ 1059/2014).
Ειδικότερα, όταν ο ενάγων δεν περιορίζεται στο μαχητό τεκμήριο του άρθρου 1400§1 εδ. β’ ΑΚ και στον καθιερούμενο με αυτό τεκμαρτό προσδιορισμό της συμβολής και του μεγέθους της στο 1/3, αλλά θεμελιώνει την αγωγή του, στον πραγματικό υπολογισμό και επικαλείται συμβολή στην αύξηση της περιουσίας του εναγόμενου συζύγου του, με παροχές, οι οποίες συνιστούν ιδιαίτερους τρόπους εκπλήρωσης της υποχρέωσής του για συνεισφορά στην αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας, τότε για την πληρότητα του δικογράφου της αγωγής του, με την οποία ζητεί από τον εναγόμενο, να του αποδώσει το μέρος της αύξησης της περιουσίας του που προέρχεται από τη δική του συμβολή, πρέπει:
α) να καθορίζει τη δαπάνη που απαιτήθηκε, για την πραγματοποίηση της περιουσιακής αύξησης του εναγόμενου, β) να αποτιμά τις παροχές του, προς τον εναγόμενο, καθ’ όλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο έγιναν και γ) να καθορίζει είτε α) το ποσό το οποίο όφειλε, με βάση τις δυνάμεις του, να συνεισφέρει, στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών, αφού οι παραπάνω παροχές, μόνον κατά το μέρος που υπερβαίνουν το ποσό της οφειλόμενης συνεισφοράς, αποτελούν συμβολή στην περιουσιακή επαύξηση του εναγόμενου και παρέχουν δικαίωμα απόδοσης και όχι στο σύνολο τους, έτσι ώστε, από το λόγο της αξίας των παροχών, κατά το μέρος που υπερβαίνουν την οφειλόμενη συνεισφορά, προς τη δαπάνη που απαιτήθηκε, για την πραγματοποίηση της περιουσιακής επαύξησης του εναγόμενου, να προκύπτει το αιτούμενο με την αγωγή ποσοστό συμμετοχής του ενάγοντος σε αυτήν, είτε β) το πέραν της εκ των διατάξεων των άρθρων 1389 και 1390 ΑΚ αναλογούσης υποχρεωτικής συνεισφοράς στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών ποσό της συμβολής αυτού (ενάγοντος) στην επικαλουμένη επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου, για το ορισμένο της σχετικής (υπο στοιχ.β) επικλήσεως μη απαιτουμένης ούτε της αναφοράς του ύψους των συνολικών οικογενειακών αναγκών ούτε του κατά ποσό προσδιορισμού της συνεισφοράς στην οποία υποχρεούται ο ενάγων (ΑΠ 1511/2005, ΑΠ 43/2015, ΑΠ 825/2015).
Όταν όμως η αξίωση στηρίζεται στην τεκμαρτή συμβολή, τότε, μοναδική προϋπόθεση έχει, την επαύξηση της περιουσίας του εναγόμενου συζύγου, κατά τη διάρκεια του γάμου, την οποία, και μόνον, ο ενάγων οφείλει να επικαλεστεί και να αποδείξει, προσδιορίζοντας την τυχόν αρχική, κατά την τέλεση του γάμου περιουσία του εναγόμενου και την τελική, κατά τη λύση ή την ακύρωση του γάμου ή τη συμπλήρωση τριετούς διάστασης περιουσία του, καθώς και την αξία σε χρήμα και των δύο, κατά το χρόνο αυτό και ειδικότερα, για την περίπτωση της συμπλήρωσης τριετούς διάστασης, την αξία της.
περιουσίας κατά το χρόνο παροχής της έννομης προστασίας, δηλαδή της άσκησης της αγωγής. Άρα, στην περίπτωση αυτή, ο δικαιούχος σύζυγος δεν βαρύνεται με την επίκληση και απόδειξη ούτε της συμβολής του καθ’ εαυτήν, ούτε του ποσοστού της, επομένως δε ούτε του ποσού της οφειλόμενης συνεισφοράς του, αν έχει συμβάλει με παροχές που συνιστούν εκπλήρωση της υποχρεώσεως για συνεισφορά στις ανάγκες της οικογένειας (ΑΠ 1173/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 411/2004 ΕλλΔνη 2004.1355).
Με τους τρείς λόγους της αναιρέσεως προβάλλεται από την αναιρεσείουσα, η, κατ’ ορθή εκτίμηση των προς θεμελίωσή τους εκτιθεμένων, από το άρθρο 559 αρ. 14 (όχι 1 και 8) ΚΠολΔ αιτίαση με την επίκληση ότι, η προσβαλλομένη απόφαση, παρά το νόμο, κήρυξε (απέρριψε ως) απαράδεκτη την επί της πραγματικής συμβολής του άρθρου 1400 ΑΚ ερειδομένη κυρία βάση της κατά του αναιρεσιβλήτου εγερθείσας, περί αποκτημάτων, ενδίκου αγωγής της (αναιρεσείουσας), δεχθείσα (εσφαλμένως) αοριστία αυτής απορρέουσα από την ελλιπή εξειδίκευση των θεμελιωτικών της καταγομένης προς κρίση ως άνω αξιώσεως πραγματικών περιστατικών.
Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή (αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής και της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι "η ενάγουσα-εκκαλούσα (αναιρεσίβλητη) με την από 14-7-2011 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-7-2011 αγωγή της, που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ιστόρησε ότι με τον εναγόμενο (αναιρεσίβλητο) τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο, στο ...
την 10-1-1993, από τον οποίο απέκτησαν τέσσερα τέκνα και ότι από τα τέλη μηνός Μαΐου του έτους 2008 βρίσκονται σε συνεχή διάσταση, η οποία ήδη υπερβαίνει τα τρία χρόνια. Ότι, κατά την τέλεση του γάμου τους η περιουσία του εναγομένου ήταν μηδενική, έκτοτε όμως και έως τα τέλη Μαΐου του έτους 2011, οπότε συμπληρώθηκε η τριετής διάσταση, απέκτησε περιουσία ύψους 505.000 ευρώ, αποτελούμενη από τα ακίνητα και από τα κινητά, συνολικής αξίας 40.000 ευρώ, που λεπτομερώς περιγράφει στην αγωγή, παραθέτοντας για ένα έκαστο την αξία του κατά τον χρόνο άσκησης αυτής, που ταυτίζεται με τον χρόνο συμπλήρωσης της τριετούς διάστασης.
Ότι στην ως άνω επαύξηση αυτή της περιουσίας του εναγομένου έχει συμβάλει και η ίδια, κατά τους κατωτέρω αναφερόμενους τρόπους, ήτοι:
"Α/ ΕΚ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΟΥ α/ Κατά το χρονικό διάστημα από 14/10/2004 μέχρι 28/02/2007, δηλαδή για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών και τεσσάρων (4) μηνών, εργάσθηκα, με πλήρες ωράριο, ως Νοσηλεύτρια, στο πρόγραμμα "Βοήθεια στο Σπίτι", που υλοποιήθηκε από την Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης του Δήμου …, με μικτές μηνιαίες αποδοχές το ποσό των 1.049,96 ευρώ, δηλαδή κατά το χρονικό διάστημα αυτό εισέπραξα συνολικά, εκ της εργασίας μου ως Νοσηλεύτρια, το ποσό των 33.600 ευρώ μικτά και καθαρά περί τις 30.000 ευρώ, ποσό το οποίο και διέθεσα στο σύνολο του για τις τρέχουσες καθημερινές ανάγκες της μετά του εναγομένου, ως άνω, κατά τον χρόνο αυτό οικογενείας μου, ποσό, που άλλως, θα έπρεπε να διατεθεί υπ’ αυτού και εκ της δικής μου συμβολής αυτής δεν διετέθη από αυτόν.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημειώσω ότι έχω, επίσημα, την ιδιότητα της Νοσηλεύτριας, κατέχουσα σχετικό Πτυχίο και ‘ Αδεια ‘ Ασκησης του Επαγγέλματος αυτού, ούσα απόφοιτος Μέσης Τεχνικής Επαγγελματικής Σχολής .- β/ Κατά το χρονικό διάστημα από του μηνός Σεπτεμβρίου του έτους 2006 μέχρι και του μηνός Ιανουαρίου του έτους 2008, δηλαδή για χρονικό διάστημα 17 περίπου μηνών, εκ των οποίων τους πρώτους 6 μήνες, δηλαδή από του μηνός Σεπτεμβρίου2006 μέχρι και του μηνός Φεβρουαρίου του έτους 2007, αμέσως εν συνεχεία της ως άνω εργασίας μου, δηλαδή από το μεσημέρι μέχρι αργά το βράδυ, και τους υπόλοιπους μήνες καθ’ όλη σχεδόν την ημέρα, δηλαδή από τις 09.30 ώρας πρωινής έως και ώρας 10.00, εργάσθηκα ως ιδιοκτήτρια επιχείρησης καταστήματος ΚΑΦΕΤΕΡΙΑΣ, στεγαζομένης επί του γωνιαίου, το μεγάλου, εκ των ως άνω, καταστήματος ιδιοκτησίας του εναγομένου, στην περιοχή ... .- Από την εν πρoκειμένω εργασία μου το καθαρό μηνιαίο έσοδο - εισόδημα μου ήταν κατά μέσο όρο, με δεδομένο το αναμφισβήτητο του ότι επρόκειτο για το καλύτερο κατάστημα του είδους του στην εξαιρετικά τουριστική περιοχή του ..., με εξαιρετικά μεγάλη κίνηση ιδία κατά τους θερινούς μήνες, κατ ελάχιστο, ίσο με το ποσό των 2.000 ευρώ καθαρά, ήτοι συνολικά, εκ της απασχόλησης μου αυτής είχα καθαρό έσοδο περί τις 34.000 ευρώ, το ποσό το οποίο, επίσης ως και το αμέσως προεκτεθέν, διέθεσα στο σύνολο του για τις τρέχουσες καθημερινές ανάγκες της μετά του εναγομένου, ως άνω, κατά τον χρόνο αυτό οικογενείας μου, ποσό το οποίο, άλλως, θα έπρεπε να διατεθεί υπ αυτού και έτσι δεν διατέθηκε .- Β/ ΕΚ ΤΗΣ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΟΥ ΜΕ ΟΙΚΙΑΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ Ως προεξέθεσα, ο μετά του εναγομένου γάμος μας έγινε όταν ήμουν σε ηλικία 20 ετών, εκ δε του γάμου μας αυτού έχουμε αποκτήσει τέσσερα (4) παιδιά, εκ των οποίων το πρώτο, η θυγατέρα μας Δ., ως γεννηθείσα στις 12/06/1993, γεννήθηκε 5 μόνον μήνες μετά την τέλεση του γάμου μας (10/01/1993) .- Για το πληρέστερο της εν προκειμένω αναφοράς μου, στο σημείο αυτό της αγωγής μου αναφέρω ότι στην αρχή, αμέσως μετά την τέλεση του γάμου μας διαμείναμε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο σπίτι των γονέων του εναγομένου συζύγου μου, στην περιοχή ..., στη συνέχεια σε μίσθιο κατοικία της ίδιας περιοχής και στο τέλος, στην ιδιόκτητη, ως άνω, κατοικία του εναγομένου, η οποία ανηγέρθη κατά τα έτη 2005 - 2006 (= είναι το με εσωτερικά στοιχεία άλφα κεφαλαίο - Α - διαμέρισμα του πρώτου υπέρ το ισόγειον ορόφου, που ανηγέρθη επί οικοπέδου συνιδιοκτησίας του εναγομένου κατά τα ανωτέρω).- Επίσης, στο σημείο αυτό της αγωγής μου, αναφέρω για να επισημάνω το και ανωτέρω, εν σχετική εκτάσει, αναφερθέν από εμέ ότι, η οριστική εγκατάλειψη της συζυγικής - οικογενειακής μας κατοικίας από τον εναγόμενο, που έγινε κατά το τελευταίο δεκαήμερο του μηνός Μαΐου του έτους 2008, έγινε όταν διένυα τον 5 - 6 μήνα της κύησης μου στο τέταρτο, στο τελευταίο παιδία μας, της θυγατέρας μας Μ., την οποία μέχρι και σήμερα, 32 ολόκληρους μήνες μετά την γέννησης της, μόνον από μακριά, προφανώς, την έχει δει, ποτέ δεν ζήτησε, σαν μωρό, να την πιάσει στα χέρια του, ποτέ δεν έχει, καθ’ οιονδήποτε τρόπο επικοινωνήσει μαζί της.- Επίσης αναφέρω, το αναμφισβήτητο του ότι εγώ έχω και ασκώ, και δικαστικά, την επιμέλεια του προσώπου και των υπολοίπων τριών (3), ανηλίκων, ως άνω, κοινών μετά του εναγομένου, παιδιών μου, καθ όλο το χρονικό αυτό διάστημα της μέχρι σήμερα εγκατάλειψης από αυτόν της συζυγικής - οικογενειακής μας κατοικίας.
Καθ’ όλη την μέχρι σήμερα διάρκεια της μετά του εναγομένου, ως άνω, γάμου μας, από της τέλεσης του και μέχρι της, κατά τα ανωτέρω, εγκατάλειψης από αυτόν της κοινής συζυγικής - οικογενειακής μας κατοικίας, αλλά και μετά τον χρόνο αυτό και μέχρι σήμερα, αφού εγώ εξακολουθώ να έχω την αποκλειστική φροντίδα και επιμέλεια των τεσσάρων, κοινών μετά του εναγομένου, ανηλίκων τέκνων μου, εγώ ήμουν εκείνη η οποία ασχολήθηκα, κατά τρόπο αποκλειστικό, με ότι ένα συζυγικό - οικογενειακό σπίτι, μάλιστα με πολλά παιδιά, χρειάζεται ώστε πάντα, συνεχώς να ευρίσκεται, όπως το δικό μας σπίτι ευρίσκετο, κατά γενική ομολογία ευρίσκετο και ευρίσκεται, του εναγομένου μη αρνουμένου το αληθές του γεγονότος αυτού, σε άριστη πραγματική κατάσταση.
Η συνεχής, η καθημερινή καθαριότητα του σπιτιού μας εν γένει, δηλαδή τόσον των χώρων αυτού όσον και κάθε κινητού εν γένει αντικειμένου εκ του εν γένει εξοπλισμού του, το πλύσιμο και σιδέρωμα των ενδυμάτων μας, η τακτοποίηση, σύμφωνα με την κατά προορισμόν χρήση κάθε κινητού πράγματος ώστε να ευρίσκεται στη θέση του, η προμήθεια τροφίμων και η καθημερινή ετοιμασία καλομαγειρεμένου φαγητού, η συνεχής φροντίδα, επιμέλεια και ανατροφή των παιδιών μας, ως ενδεικτικά και μόνον αναφέρω, στην προσπάθεια μου να καταδείξω πως ότι το σπίτι μας χρειαζότανε, μάλιστα κατά τον καλύτερο δυνατό, κατά γενική ομολογία, τρόπο, γινότανε αποκλειστικά και μόνον από εμένα και ούτε κατά το παραμικρό από τον εναγόμενο, σύζυγό μου και πατέρα των παιδιών μου, που περνούσε τον χρόνο του είτε στην εκτός του σπιτιού μας εργασία του, είτε στην μετά την εργασία του εκτός του σπιτιού μας όποια ανάπαυση - διασκέδασή του, που η στο σπίτι μας παρουσία του περιορίζετο στο ελάχιστο δυνατό, όπως αυτό προσδιορίζεται στο να γευματίσει, να πλυθεί, να κοιμηθεί, να δει για λίγο μόνο χρόνο τα παιδιά μας και εμένα.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημειώσω το αληθές και αναμφισβήτητο του ότι στην όλη προσπάθεια, ως συζύγου και μητέρας στο σπίτι του, για την εν γένει ευταξία του σπιτιού και την επιμέλεια - ανατροφή των παιδιών μου, ως αμέσως προεξέθεσα, δεν είχα ποτέ την όποια ουσιαστική συμπαράσταση η βοήθεια τρίτου προσώπου, όλα δε τα σχετικά εγίνοντο, όπως και εξακολουθούν να γίνονται, αποκλειστικά και μόνο από εμένα την ίδια προσωπικά. Είναι βέβαιο, αναμφισβήτητο απόλυτα, ότι η ανωτέρω εκτεθείσα συμπεριφορά μου, ως συζύγου του εναγομένου και μητέρας των παιδιών μας, υπερέβη κατά πολύ, κατά ποσοστό τουλάχιστον ίσο με το αναλογούν στον εναγόμενο μέρος, το οποίο κάλυψα στο σύνολο του εγώ, την υποχρέωσή μου την προβλεπομένη και επιβαλλομένη από τα άρθρα 1389 και 1390 του Α.Κ, να συμμετάσχω, ως σύζυγος και μητέρα στα βάρη του μετά του εναγομένου γάμου μου, ενέργεια- συνεισφορά μου η οποία, χωρίς αμφιβολία η αμφισβήτηση, έδωσε την δυνατότητα στον εναγόμενο να εξοικονομήσει δαπάνες και δυνάμεις που συνέβαλαν στη δημιουργία της ως άνω αναφερομένης, κατά τη διάρκεια του γάμου μας, περιουσίας του.
Εν προκειμένω, αντί της όποιας άλλης προσπάθειάς μου να αποτιμήσω την οικονομική αξία της, εκ των ανωτέρω, πέραν της αναλογούσης εκ των άρθρων 1389-1390 του ΑΚ σ’ εμέ συνεισφοράς στα βάρη του μετά του εναγομένου γάμου και της μετ’ αυτού οικογενείας μου, που βεβαίως θα ήταν δυνατή η σχετική σε χρήμα αποτίμηση της, αρκούμαι να αναφερθώ, στο νομικά επιτρεπτό εκείνο του ότι, η εν προκειμένω συμβολή μου, η υποχρεωτική αποκλειστική ενασχόλησή μου με την συζυγική - οικογενειακή μου κατοικία και με τα τέσσερα (4) κοινά μετά του εναγομένου παιδιά μου, με απέτρεψε από το να ασχοληθώ με την εργασία εκείνη της Νοσηλεύτριας, για την οποία είχα και βέβαια έχω, τα σχετικά τυπικά όσον και ουσιαστικά προσόντα.
Εκ της εργασίας μου αυτής, εργασία την οποία θα μπορούσα να μετέλθω, όπως κατά τα προεκτεθέντα και μετήλθα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της διετίας, όπως βέβαια και με την εργασία μιας απλής υπαλλήλου η εργατρίας που επίσης θα μπορούσα να μετέλθω, θα μπορούσα να έχω αποκομίσει, κατ’ επιεική κρίση και κατ’ ελάχιστο, με τα σημερινά δεδομένα και με τον κατώτερο σχετικό μηνιαίο μισθό, χωρίς καμία προσαύξηση, των ετών της απασχόλησης μου, εκ του γάμου μου και του αριθμού των παιδιών μου, το ποσό τον 800 ευρώ τον μήνα καθαρά, σε ετήσια βάση το ποσό των 11.200 καθαρά και στα 18 χρόνια του μετά του εναγομένου γάμου μου το ποσό των 200.000 και πλέον ευρώ καθαρά πλέον βέβαια, της εκ της αντιστοίχου, εκ της εργασίας μου αυτής, πολυετούς μου ασφαλιστικής μου κάλυψης με την συναφή δυνατότητα, τώρα η στο μέλλον, συνταξιοδότησης μου, που βεβαίως και έχω, εκ της ιδίας αιτίας, πραγματικά καταστροφικά δι’ εμέ προσωπικά, απολέσει δια παντός.
Επειδή, από όλα τα προεκτεθέντα, συνάγεται ότι η συμβολή μου, με τους προεκτεθέντες, αληθείς και αναμφισβήτητους, τρόπους ανήλθε στο πενήντα τοις εκατό (50%), κατ’ ελάχιστο στην αύξηση ουσιαστικά στη δημιουργία, της περιουσίας του εναγομένου, ήδη από τριετίας, εν διαστάσει συζύγου μου, επικουρικά δε και σε κάθε περίπτωση, ανέρχεται στο νόμιμο ποσοστό του 1/3.
Κατόπιν τούτων, ζήτησε, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της αγωγής της σε συνδυασμό με το αίτημα αυτής, να αναγνωρισθεί, κυρίως μεν, η άνω πραγματική συμβολή της σε ποσοστό 50% στην συνολικού ποσού 505.000 ευρώ περιουσιακή επαύξηση του εναγομένου, αντιστοιχούσα στο ποσό των 252.500 ευρώ και να υποχρεωθεί αυτός προς ικανοποίηση της εν λόγω αξιώσεώς της, επικουρικώς δε, να αναγνωρισθεί, η τεκμαρτή συμβολή της σε ποσοστό 1/3 στην ανωτέρω περιουσιακή επαύξηση του εναγομένου, ανερχόμενη στο ποσό των 168.333 ευρώ.
Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση η οποία, απορρίπτοντας, ως ουσιαστικά αβάσιμο, το σχετικό λόγο της ασκηθείσας από την αναιρεσείουσα - ενάγουσα έφεσης κατά της ομοίως απορρίψασας ως αόριστη την κυρία βάση της ενδίκου αγωγής πρωτοδίκου αποφάσεως (48/2013 Πολ. Πρωτ. Ροδόπης ), δέχθηκε ότι "η ενάγουσα από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής, στην οποία προβαίνει το παρόν Δικαστήριο, για τον έλεγχο του βασίμου του λόγου έφεσης, προκύπτει ότι ως προς την κύρια βάση της αγωγής, εκ της πραγματικής συμβολής της στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου κατά τη διάρκεια του γάμου, προσδιορίζει τη συμβολή της σε ποσοστό 50% επικαλούμενη ως μορφές αυτής, την παροχή των υπηρεσιών στο συζυγικό οίκο καθώς και παροχές σε χρήματα προερχόμενα από την εργασία της, κατά διαστήματα, ως νοσηλεύτριας και ιδιοκτήτριας καφετερίας, αποτιμώντας μάλιστα αυτές, στο σύνολό τους, στο ποσό των 252.500 ευρώ, πλην όμως παραλείπει τελικώς να καθορίσει στο δικόγραφό της σε ποιο ποσό ανέρχονταν το ύψος των μηνιαίων οικογενειακών αναγκών τους και ποιο ποσό ήταν υποχρεωμένη η ίδια, με βάση τις δυνάμεις της, να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση τούτων, αφού, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην αμέσως προηγούμενη νομική σκέψη, μόνον ό,τι υπερβαίνει το ποσό της οφειλόμενης συνεισφοράς της συνιστά συμβολή στην περιουσιακή επαύξηση του συζύγου της και παρέχει σ’ αυτήν δικαίωμα αναζήτησης κατά την ΑΚ 1400".
‘ Ετσι που έκρινε το Εφετείο προέβη, παρά το νόμο, στην απόρριψη, λόγω αοριστίας, της επί της πραγματικής συμβολής της αναιρεσείουσας - ερειδομένης κυρίας βάσεως της ενδίκου, περί αποκτημάτων, αγωγής αυτής με τη διαλαμβανομένη στο σκεπτικό της αιτιολογία, της παραλείψεως δηλ. προσδιορισμού στο αγωγικό δικόγραφο "αφενός του ύψους των οικογενειακών αναγκών και αφετέρου του ποσού το οποίο ήταν υποχρεωμένη η ίδια, με βάσει τις δυνάμεις της, να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση τούτων....αφού μόνο ό,τι υπερβαίνει το ποσό της οφειλόμενης συνεισφοράς της συνιστά συμβολή στην περιουσιακή επαύξηση και παρέχει δικαίωμα αναζήτησης κατά την ΑΚ 1400", η οποία (αιτιολογία), όμως, είναι εσφαλμένη.
Τούτο, διότι ο φερόμενος ως ελλείπων προσδιορισμός διαλαμβάνεται στο αγωγικό δικόγραφο μαζί με όλα τα από τις διατάξεις των άρθρων 216 ΚΠολΔ και 1400ΑΚ απαιτούμενα, για την πληρότητα του εν λόγω δικογράφου, (της αγωγής που στηρίζεται στον πραγματικό προσδιορισμό της συμβολής της ενάγουσας συζύγου στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου) στοιχεία και ειδικότερα διαλαμβάνεται:
α) η συμπλήρωση τριετούς διαστάσεως των διαδίκων, β) η αύξηση της περιουσίας του αναιρεσιβλήτου - εναγομένου κατά τη διάρκεια του γάμου με την συμβολή της αναιρεσείουσας ενάγουσας αποτιμωμένη κατά αντικείμενο και αξία που είχε κατά τον χρόνο τελέσεως του γάμου (αρχική περιουσία) και κατά τον χρόνο γεννέσεως της αξιώσεως (τελική περιουσία) και γ) τη συμβολή της αναιρεσείουσας στην παραπάνω επαύξηση με τον προσδιορισμό 1)της υποχρεωτικής συνεισφοράς της στις ανάγκες του οικογενειακού βίου με την επίκληση ότι " ....
Είναι αναμφισβήτητο ότι η εκτεθείσα συμπεριφορά μου ως συζύγου και μητέρας υπερέβη κατά πολύ, κατά ποσοστό ίσο τουλάχιστον με το αναλογούν στο εναγόμενο (αναιρεσίβλητο) μέρος, το οποίο κάλυψα στο σύνολό του εγώ - την υποχρέωσή μου την επιβαλλομένη από τα άρθρα 1389 και 1390 ΑΚ, η οποία έδωσε τη δυνατότητα στον εναγόμενο να εξοικονομήσει δαπάνες που συνέβαλαν στη δημιουργία της αναφερόμενης ως άνω περιουσίας του και β) της αποτιμήσεως της αξίας της (πέραν της αναλογούσης εκ των άρθρων 1389 και 1390 ΑΚ συνεισφοράς στα βάρη του γάμου) συμβολής δια του παραδεκτού, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, προσδιορισμού του υποθετικού εισοδήματος των 11.200 ευρώ ετησίως που η ενάγουσα θα αποκόμιζε αν, αντί για τις εν λόγω υπηρεσίες (αποκλειστική απασχόληση με τη συζυγική κατοικία και την ανατροφή των τεσσάρων ανήλικων τέκνων) ασκούσε το επάγγελμα της νοσηλεύτριας, για το οποίο δίεθετε τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, το οποίο όμως, λόγω της απασχολήσεως αυτής απετράπη να ασκήσει.
Η κατά τα άνω λεπτομερής αναφορά των θεμελιωτικών της ασκουμένης από το άρθρο 1400 ΑΚ αξίωσης πραγματικών περιστατικών ανταποκρίνεται στην απαιτουμένη από τη διάταξη του άρθρου 216 ΚΠολΔ "ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς",αφού με τον τρόπο αυτό εξυπηρετείται ο επιδιωκόμενος από τις εν λόγω διατάξεις σκοπός, της παροχής, δηλαδή, της δυνατότητας στο μεν δικαστήριο να ερευνήσει τη νομική βασιμότητα της αγωγικής αξίωσης, στη δε εναγομένη να αμυνθεί ικανοποιητικώς με αποτέλεσμα να κρίνεται ως ουσιαστικά βάσιμη η προβαλλομένη, με τον από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ λόγο, αιτίαση.
Κατ’ ακολουθίαν αυτών πρέπει να γίνουν δεκτοί, ως και ουσιαστικά βάσιμοι, οι παραπάνω, από το αρθρ.559 αρ.14 ΚΠολΔ, λόγοι, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση στο σύνολό της (δηλ.και ως προς τη γενόμενη δεκτή επικουρική βάση) και να παραπεμφθεί προς εκδίκαση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (αρθ.580 παρ.3 ΚΠολΔ) διατασσομένης της επιστροφής του παραβόλου στην αναιρεσείουσα (αρθρ.495 παρ.4 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του ηττηθέντος αναιρεσίβλητου. (αρθ.176, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ’ αριθμ.104/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.
Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Θράκης, συγκροτούμενο από διαφορετικούς από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρουμένη απόφαση δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Ιουνίου 2017.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ