Supreme Court dismisses appeal for vague Article 559 grounds failing to specify violated substantive law and facts.

Απόφαση 1155 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1155/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας που εδρεύει στον ..., με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ", με την κατά το νόμο ιδιότητά της ως καθολικής διαδόχου α. της Ανώνυμης που είχε έδρα τον ... με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΟΠΛΩΝ(ΕΒΟ) Α.Ε.", και εκπροσωπείται νόμιμα και β. της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΥΡΙΤΙΔΟΠΟΙΕΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΥΚΟΠΟΙΕΙΟ(ΠΥΡΚΑΛ)Α.Ε. που είχε έδρα τον ... και εκπροσωπείτο νομίμως, εκ της συγχωνεύσεως των οποίων κατηρτίσθη η ως άνω εταιρεία, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Παπατσώρη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/11/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 194/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 8644/2002 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3/11/2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλήτας Περίδης, ανέγνωσε την από 8/1/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο αναιρεσίβλητος, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος, την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 του ΚΠολΔ εις το έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.

Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφ'όσον το δικαστήριο έκρινεν επί της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλομένη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολ.ΑΠ 32/1996).

Στην προκείμενη περίπτωση με τους πρώτο και δεύτερο λόγους της αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι, ενώ η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο της εφέσεως της είχε ισχυρισθεί, μεταξύ των άλλων, ότι "το νομικό πλαίσιο επαναπροσλήψεως του αναιρεσιβλήτου στην ΕΒΟ με τις διατάξεις του Ν. 2190/1994 την 1-4-1994, είναι το οριζόμενο στο εδάφιο 3 της παραγράφου 15 του άρθρου 25 του Ν.2190/1994, τούτο δε διότι, όταν κατηγγέλθη η σύμβαση εμμίσθου εντολής του αναιρεσιβλήτου την 22-11-1990, ούτος άσκησε αγωγή ακυρώσεως της απολύσεώς του, η οποία απερρίφθη τελεσιδίκως και αμετακλήτως με την υπ' αριθμ. 4322/1992 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, πράγμα που συνομολόγησε και ο ίδιος με την αγωγή του εφ' ής η προσβαλλομένη και συνεπώς κατά το χρόνο της εφαρμογής του Ν.2190/94, ο αναιρεσίβλητος ενάγων δεν είχε εκκρεμή δίκη με την πρώτη από εμάς, αφού η αγωγή του είχε αμετάκλητα απορριφθεί ήδη με την ως άνω υπ' αριθμ. 4392/1992 απόφασή του Εφετείου Αθηνών, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι για τις προϋποθέσεις επαναπροσλήψεως αυτού την 1-4-1994, εφαρμοστέο δίκαιο είναι το της παραγράφου 6 εδάφιο 2 του άρθρου 25 του Ν.2190/1994, σύμφωνα με το οποίο "όλοι οι επαναπροσλαμβανόμενοι κατ' εφαρμογήν του παρόντος άρθρου και του επομένου άρθρου 26 δεν λαμβάνουν οποιεδήποτε αποδοχές ή αποζημίωση για το χρόνο από την απόλυσή τους έως την επαναπρόσληψη ..." και ότι οι εν λόγω διατάξεις της παραγράφου 6 εδάφ. 2 του άρθρου 25 του Ν.2190/1994 έχουν ισχύ και ως προς τους συνδεόμενους με σχέση εμμίσθου εντολής, γεγονός που διευκρινίζεται με τη διάταξη της παραγράφου 13 του ίδιου άρθρου καθών και τη διάταξη του εδαφίου 3 της παραγράφου 15 του άρθρου 25 του Ν.2190/94, το Εφετείο απέρριψε τον ως άνω λόγο εφέσεως της, δεχθέν, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία των διατάξεων του Νόμου, ότι η διάταξη του άρθρου 25 παρ.15 τελευταίο εδάφιο αναφέρεται αποκλειστικά και μόνο σε επαναπροσληφθέντες που είχαν την ιδιότητα μέλους του διοικητικού συμβουλίου ιδιότητα, την οποία δεν είχε ο αναιρεσίβλητος και ότι η αποζημίωση του αναιρεσιβλήτου έπρεπε να υπολογιστεί με βάση το χρόνο από την προηγούμενη καταγγελία μέχρι την ένδικη, ενώ ορθά ερμηνεύουσα τον Νόμο θα έπρεπε να δεχθεί ότι ο έκτος υπηρεσίας χρόνος των επαναπροσλαμβανομένων λογίζεται ως χρόνος προϋπηρεσίας μόνο για μισθολογικά και βαθμολογικά θέματα.

Οι λόγοι αυτοί υπό την ανωτέρω διατύπωση τους δεν περιέχουν όλα τα προαναφερόμενα, αναγκαία στοιχεία για το ορισμένο αυτών και δη δεν εκτίθενται τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία δέχθηκε το Εφετείο, που έκρινε επί της ουσίας την υπόθεση, υπό τα οποία φέρεται ότι συντελέσθηκε η παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Επομένως οι ως άνω λόγοι της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ είναι αόριστοι και πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-11-2004 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, Ανώνυμη Βιομηχανική Εμπορική Εταιρεία" και το διακριτικό τίτλο "ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ" για αναίρεση της 8644/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ