Supreme Court allows appeal on Article 559(8) Civil Procedure Code grounds for considering unproposed facts.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding a tax notification. The State argued the lower court erred by considering a new fact raised for the first time during the appeal phase, which the State contends violated procedural rules. The court ruled that the lower court improperly took into account a specific financial claim not previously proposed as a ground for the annulment action, thereby violating the principle of adversarial proceedings. Consequently, the decision was quashed and the case remitted to the Court of Appeal for retrial with a different panel.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559(8) of the Code of Civil Procedure; Article 580(3) of the Code of Civil Procedure: An appeal under Article 559(8) is admissible when the court of first instance considered facts not proposed or failed to consider proposed facts with essential impact on the outcome, provided such facts were not merely arguments but independent claims forming the basis of a procedural right.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1154 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1154/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Τoυ αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και ειδικά στην προκειμένη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της ΔΥΟ ΙΗ' που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, Χρήστο Μητκίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Του αναιρεσιβλήτου: Α. Γ. του Π., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστασίο Δημητρούκα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-11-2004 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5055/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 3194/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 14-5-2010 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 15-2-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή όλων των λόγων της αίτησης της κρινόμενης αίτησης.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ανακοπής, ένστασης η αντένστασης, ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1933/2006).
Εξ άλλου, με βάση την ισχύουσα και στη δίκη της ανακοπής αρχή της συζητήσεως, το δικαστήριο δεν δικαιούται να εξετάσει αυτεπαγγέλτως πλημμέλειες που δεν προτάθηκαν παραδεκτά με κύριο ή πρόσθετο λόγο ανακοπής. Νέοι λόγοι, μη περιεχόμενοι στο δικόγραφο της ανακοπής, δεν επιτρέπεται να προταθούν από τον ανακόπτοντα για πρώτη φορά με την έφεσή του κατά της απόφασης που απέρριψε την ανακοπή, και αν ακόμα οι λόγοι αυτοί αφορούν ισχυρισμούς που αναφέρονται στα άρθρα 269 και 527 ΚΠολΔ, γιατί έναντι των τελευταίων αυτών γενικών διατάξεων κατισχύει, λόγω της ειδικότητάς της, η διάταξη του άρθρου 585 § 2 εδ.
β'Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία νέοι λόγοι ανακοπής, μπορούν να προταθούν μόνο με πρόσθετο δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο απευθύνεται η ανακοπή και κοινοποιείται οκτώ ημέρες πριν από τη συζήτηση (ΑΠ 1199/2010). Στην προκειμένη υπόθεση, ο εδώ αναιρεσίβλητος με την από 30-11-2004 ανακοπή του ζήτησε να κηρυχθεί άκυρη η ΑΜΕ .../1-11-2004 ατομική ειδοποίηση ληξιπροθέσμων χρεών, μετά των περιεχομένων σ' αυτήν ταμειακών βεβαιώσεων και κάθε άλλης συναφούς και παρεπόμενης πράξεως, επικαλούμενος ότι η φερόμενη οφειλή του προς το Δημόσιο από εκχώρηση μισθωμάτων, για χρήση μισθίου ακινήτου, δεν είναι σύννομη και ότι ο ίδιος "ουδέν ποσόν οφείλει στους εκχωρητάς των μισθωμάτων, αφού τα αναφερόμενα μισθώματα τα έχει καταβάλλει στον πριν απ' αυτούς εκμισθωτή ο οποίος έχει εκδώσει εξοφλητικές αποδείξεις..".
Επ' αυτής εκδόθηκε απορριπτική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και επί ασκηθείσας εφέσεως η προσβαλλόμενη με την οποία έγιναν δεκτά τα ακόλουθα: "Με το από 25-3-1993 ιδιωτικό συμφωνητικό...ο Κ..Γ.. εκμίσθωσε στον ανακόπτοντα ένα ισόγειο κατάστημα... επί της οδού ... ...Την 24-2-1993... είχε επιβληθεί στο μίσθιο ακίνητο αναγκαστική κατάσχεση από το Δ..
Π.. για απαίτηση του σε βάρος του εκμισθωτή... Την 29-6-1994 διενεργήθηκε αναγκαστικός πλειστηριασμός και αναδείχθηκαν υπερθεματιστές οι Δ. Μ., Π. Μ. και Ε. Μ. με ποσοστό συγκυριότητας εξ αδιαιρέτου έκαστος 66%, 22% και 12% αντίστοιχα...Οι νέοι... συγκύριοι του μισθίου υπεισήλθαν στα από τη μισθωτική σύμβαση δικαιώματα και υποχρεώσεις του εκμισθωτή...επέδωσαν στον ανακόπτοντα -μισθωτή την από 9-9-1994 εξώδικη δήλωση τους...
με την οποία γνωστοποίησαν σ' αυτόν την επελθούσα μεταβολή στην κυριότητα του μισθίου και τον κάλεσαν να καταβάλει πλέον σ' αυτούς τα μισθώματα. Από τους εκμισθωτές ο Δ. Μ. με την από 4-1997 υπεύθυνη δήλωση του προς την ΚΑ' ΔΟΥ Αθηνών και ο Π. Μ. με τις από 15-4-1996 και 15-4-1997 υπεύθυνες δηλώσεις του προς τη ΔΟΥ Άργους, εκχώρησαν στο Δημόσιο (σημ:
εδώ αναιρεσείον) τις απαιτήσεις τους από ληξιπρόθεσμα και μη εισπραχθέντα μισθώματα του ...μισθίου, 792.000 δραχμών ο πρώτος και 576.000 συνολικά ο δεύτερος... Ακολούθως η ΙΗ' ΔΟΥ Αθηνών προέβη σε ταμειακή βεβαίωση των απαιτήσεων αυτών και συνέταξε τις υπ'αριθ. .../17-2-1997, .../31-8-1999 και .../31-8-1999 ταμειακές βεβαιώσεις σε βάρος του ανακόπτοντος .
Στη συνέχεια ο Προϊστάμενος της ΙΗ' Δ.Ο.Υ. Αθηνών εξέδωσε σε βάρος του ανακόπτοντος και του κοινοποίησε την ανακοπτόμενη .../2004 ατομική ειδοποίηση για συνολικό ποσό 31.570 ευρώ, στην οποία συμπεριλαμβάνονται και οι ανωτέρω βεβαιωθείσες απαιτήσεις . Πέραν, όμως των απαιτήσεων αυτών συνολικού ποσού 1.368.000 (792.000 + 576.000) δραχμών ή 4.014, 67 ευρώ, περιλαμβάνεται και απαίτηση που δεν αντιστοιχεί σε εκχωρηθέντα μισθώματα για το μίσθιο ακίνητο, αφού στην .../17-2-1997 ταμειακή βεβαίωση συμπεριλαμβάνεται και το ποσό των 1.366.200 δραχμών ή των 4.009,39 ευρώ που αφορά εκχωρηθέντα μισθώματα του Δ.
Μ. από άλλο ακίνητο που έχει εκμισθώσει στην εταιρία " Greloux Electronic Ltd " (βλ. την από 4-1997 υπεύθυνη δήλωση του Δ. Μ.) και συνεπώς το ποσό αυτό μη νόμιμα καταλογίσθηκε σε βάρος του ανακόπτοντος. Το ισάριθμο ποσό των 1.366.200 δραχμών έχει βεβαιωθεί σε βάρος του ανακόπτοντος ως φόρος ακίνητης περιουσίας, αφορά το οικ.
έτος 1997 (βλ. χρηματικό κατάλογο με αριθ. 12 της ΚΑ' Δ.Ο.Υ. Αθηνών και τα έγγραφα που τον συνοδεύουν καθώς και το από 24-5-2000 έγγραφο ληξιπρόθεσμων χρεών της ΙΗ' ΔΟΥ Αθηνών) και δε σχετίζεται με τα σε βάρος του ανακόπτοντος εκχωρηθέντα μισθώματα. Ο ισχυρισμός του ανακόπτοντος ότι έχει καταβάλλει τα ανωτέρω εκχωρηθέντα στο καθού μισθώματα στον αρχικό κύριο και εκμισθωτή του μισθίου ακινήτου δεν ασκεί έννομη επιρροή ως προς την υποχρέωση καταβολής των μισθωμάτων στους νέους εκμισθωτές, αφού τα μισθώματα αυτά ανάγονται σε χρονικό διάστημα που στη θέση του αρχικού εκμισθωτή είχαν υπεισέλθει οι νέοι συγκύριοι του επιδίκου, οι οποίοι είχαν γνωστοποιήσει το γεγονός αυτό και τη σχετική του υποχρέωση...
Κατόπιν αυτού, πρέπει να ακυρωθεί η ανακοπτόμενη ατομική ειδοποίηση κατά το...ποσό των 4.009,39 ευρώ, τα οποία εσφαλμένως βεβαιώθηκαν σε βάρος του ανακόπτοντος ... και να γίνει εν μέρει δεκτή η ανακοπή... ως κατ' ουσία βάσιμη..." Το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, με τον πρώτο λόγο της αίτησης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, παρά τον Νόμο έλαβε υπόψη ισχυρισμό που δεν προτάθηκε νομίμως και έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη "τον προβληθέντα για πρώτη φορά ενώπιον του Εφετείου, με τις από 8-11-2006 έγγραφες προτάσεις του αντιδίκου ότι:
Στη Δ Ο Υ αυτή (ΚΑ' Αθηνών) ο Δ. Μ. εκχώρησε τα μισθώματα από 1-1 έως 30-6-1996 με την από 4/1997 υπεύθυνη δήλωση του ακινήτου ...συνολικής αξίας 792.000 και δρχ 1.366.200 αντίστοιχα για τους ενοικιαστές Γ. Α. (ανακόπτοντα) και "Greloux Electronic Ltd". Ότι, από τη δήλωση αυτή προκύπτει σαφέστατα...β) η εκχώρηση του ποσού 1.366.200 αφορά τη Grelux Electronic Ltd και ότι τα ποσά που έχουν εκχωρηθεί...και αφορούν τον ανακόπτοντα είναι...792.000 δρχ, ενώ στην ανακοπτόμενη ατομική ειδοποίηση και την περιεχόμενη σ' αυτήν ταμειακή βεβαίωση συμπεριελήφθη η απαίτηση των 1.366.200 δρχ ή των 4.009,39 ευρώ που δεν αφορά σε εκχωρηθέντα μισθώματα του Δ.
Μ. με μισθωτή τον ανακόπτοντα, αλλά σε εκχωρηθέντα μισθώματα αυτού με μισθώτρια την "Greloux Electronic Ltd". Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, καθόσον από την επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης ανακοπής και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι ο αναιρεσίβλητος, δεν προέβαλε τους ισχυρισμούς αυτούς, με σχετικό λόγο ανακοπής, κύριο ή πρόσθετο, αλλά για πρώτη φορά με τις από 8-11-2006 έγγραφες προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου, με τις οποίες επί πλέον επικαλείται ότι τα ανωτέρω προκύπτουν και από το από 1-4-2003 έγγραφο που του χορήγησε η Δ Ο Υ ΚΑ'την 6-11-2006, κατόπιν Εισαγγελικής παραγγελίας, δηλαδή μετά την, κατά την 3-12-2004 (αριθμ.
καταθ. 168439/2004), κατάθεση της ανακοπής. Ενόψει τούτων, πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός πρώτος αναιρετικός λόγος, με το οποίο προσάπτεται στην απόφαση η ρηθείσα αναιρετική πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), ενώ παρέλκει, κατόπιν αυτών, η έρευνα των λοιπών λόγων της αιτήσεως, εκ του άρθρου 559 αρ. 11γ'και 1 του Κ.Πολ.Δ.
Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά εξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία, κατά τα άρθρα 22 §§ 1, 3 του ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 § 18 ΕισΝΚΠολΔ και 5 §12 του ν. 1738/1987 και 2 της 134.423/1992 κ.υ.α., ορίζονται μειωμένα στο ποσό των 300 ευρώ (ΚΠολΔ 183).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -
Αναιρεί την υπ` αριθ. 3194/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.-
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσειόντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Απριλίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Ιουνίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ