Supreme Court partially allows appeal against award calculation error in employment contract termination damages case.

Απόφαση 1154 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1154/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος, ο οποίος δήλωσε ότι παραιτείται του δικογράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς τον 2ο εκ των αναιρεσιβλήτων.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ανώνυμης εταιρίας υπό την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΟΠΛΩΝ - Ε.Β.Ο.", η οποία εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον Αλέξανδρο Παπατσώρη, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο ότι την ως άνω εταιρεία διαδέχθηκε καθολικά κατόπιν συγχωνεύσεως η Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "ΕΒΟ ΠΥΡΚΑΛ", η οποία εδρεύει στον..., 2. Ψ , κατοίκου ..., το μεν ατομικώς-προσωπικώς, το δε υπό την (ήδη από 21/7/2001:πρώην) ιδιότητά του ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της 1ης των αναιρεσιβλήτων και Διευθύνοντος Συμβούλου αυτής, ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/11/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 194/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 8644/2002 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20/10/2003 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλήτας Περίδης, ανέγνωσε την από 16/10/2004 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε 1)να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως κατά του δευτέρου αναιρεσιβλήτου ως απαράδεκτη και 2)να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος που στρέφεται κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης κατά τον πρώτο λόγο της και να απορριφθεί κατά τους λοιπούς λόγους. Ο αναιρεσείων ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος, ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νομίμως συνεχίζεται αυτοδικαίως η δίκη κατά της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία" και το διακριτικό τίτλο "ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ", ως καθολικής διαδόχου των εταιριών με τις επωνυμίες "Ελληνική Βιομηχανία 'Οπλων (ΕΒΟ) ΑΕ" και "Ανώνυμη Εταιρεία Ελληνικού Πυριτιδοποιείου και Καλυκοποιείου (ΠΥΡΚΑΛ)", οι οποίες συγχωνεύθηκαν (βλ. υπ' αριθμ. ... σύμβαση συγχωνεύσεως της συμ/φου Αθηνών Αργυρώς Σεργάκη - Παπαδογιάννη, όπως τροποπ. Με την υπ' αριθμ. ... πράξη της ίδιας ως άνω συμ/φου και εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. Κ2-16846/2-1-2004 Απόφαση του Υφυπουργού Ανάπτυξης, καταχωρήθηκε με αριθμ. Μητρώου Ανωνύμων Εταιρειών ... και δημοσιεύθηκε στο τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως -ΦΕΚ 418/20-1-2004), μετά τη δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της πρώτης αναιρεσίβλητης, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα πρακτικά της παρούσας αποφάσεως, για την ως άνω συγχώνευση και την μη προβολή αντιρρήσεων κατά της μεταβολής αυτής.

Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 296 και 297 του Κ.Πολ.Δ., εφαρμοζόμενες, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για αναίρεση, προκύπτει ότι παραίτηση ολική ή μερική από το δικόγραφο του ένδικου μέσου που έχει ασκηθεί, όπως είναι και η αναίρεση (άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠΔ), μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση προτού αρχίσει η προφορική συζήτηση. Η δήλωση αυτή, καταχωριζομένη στα πρακτικά, επιφέρει αντίστοιχη (αναλόγως με το περιεχόμενο και την έκτασή της) κατάργηση της δίκης. Συνακόλουθα η παραίτηση του αναιρεσείοντος δικηγόρου, αυτοπροσώπως παραστάντος, από το δικόγραφο της αναιρέσεως ως προς το δεύτερο αναιρεσίβλητο, που έγινε πριν από την προφορική συζήτηση της υποθέσεως, με καταχωριζομένη στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως δήλωσή του, είναι σύννομη και συνεπάγεται την κατάργηση της δίκης ως προς τον άνω αναιρεσίβλητο και η αναίρεση θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε ως προς αυτόν, σύμφωνα με τα άρθρα 295 παρ. 1 και 299 Κ.Πολ.Δ. (Ολ. Α.Π. 7/1993).

Κατά το άρθρο 25 παρ. 12 εδ. 1 του ν. 2190/1994 "Υπάλληλοι του Δημοσίου, των ν.π.δ.δ. και των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, οι οποίοι απολύθηκαν κατά το από Ιανουαρίου 1990 έως και 31 Οκτωβρίου 1993 χρονικό διάστημα και δεν υπάγονται στην περίπτωση των παραγράφων 2-5 του παρόντος άρθρου (άρθρο 44 του ν. 1882/1990), επαναπροσλαμβάνονται με αίτησή τους στη θέση από την οποία είχαν απολυθεί, εφόσον η αίτηση συνοδεύεται από ευνοϊκή για τον αιτούντα απόφαση πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, εκδοθείσα μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, χωρίς έρευνα άλλης σχετικής προϋπόθεσης, με την επιφύλαξη του προτελευταίου εδαφίου της παρούσας παραγράφου", κατά δε την παρ. 12 εδ. 6 του άνω άρθρου "Οι παράγραφοι 6 και 7 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις της παρούσας παραγράφου.

Κατά την παρ. 6 του άρθρου 25 του ως άνω νόμου " ο χρόνος, τον οποίο οι απολυθέντες και επαναπροσληφθέντες κατά τη διαδικασία του παρόντος άρθρου διήνυσαν εκτός υπηρεσίας, λαμβάνεται υπόψη μόνο για τον υπολογισμό, κατά τις κείμενες διατάξεις ή κανονισμούς, της προϋπηρεσίας τους, όλοι δε οι επαναπρoσλαμανόμενοι κατ' εφαρμογή του παρόντος άρθρου και του επόμενου άρθρου 26 δεν λαμβάνουν οποιεσδήποτε αποδοχές ή αποζημίωση για το χρόνο από την απόλυσή τους έως την επαναπρόσληψη".

Εξάλλου με το άρθρο 48 του ν. 2224/1994 προστέθηκε στην παρ. 12 του άρθρου 25 του ν. 2190/1994 νέο εδάφιο το οποίο ορίζει ότι στην ρύθμιση αυτή υπάγονται και οι δικηγόροι, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες στα ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ με σχέση έμμισθης εντολής. Από τις άνω διατάξεις, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, εδ.

τελευταίο του Κώδικα περί Δικηγόρων, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 παρ. 1 του ν.δ. 3790/1987, και 25 παρ. 15 εδ. τελευταίο του ν. 2190/1994, το οποίο ρητά ορίζει ότι η επαναπρόσληψη των απολυθέντων κατά το διάστημα από 1 Ιανουαρίοu 1990 έως και 31 Οκτωβρίου 1993, οι οποίοι κατά τον χρόνο της απολύσεως είχαν την ιδιότητα μέλους διοικητικού συμβουλίου αναγνωρισμένου πρωτοβαθμίου ή δευτεροβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου του Δημοσίου ή ΝΠΔΔ ή ΝΠΙΔ, έχει την έννοια νέας σύμβασης εργασίας υπό τους αυτούς όρους, ενώ τοιούτο τι δεν ορίζεται στους επαναπροσλαμβανόμενους δικηγόρους, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες στα ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ με σχέση έμμισθης εντολής, συνάγονται τα ακόλουθα:

α) οι δικηγόροι που παρείχαν υπηρεσίες σε ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ με σχέση έμμισθης εντολής κα απολύθηκαν κατά το από 1-1-1990 έως και 31-10-1993 χρονικό διάστημα επαναπροσλαμβάνονται, εφόσον έχουν υπέρ αυτών πρωτόδικη δικαστική απόφαση, β) με την επαναπρόσληψή τους δεν καταρτίζεται νέα σύμβαση έμμισθης εντολής, αλλά συνεχίζεται η παλαιά γ) ο χρόνος, τον οποίο οι απολυθέντες και επαναπροσληφθέντες ως άνω δικηγόροι διήνυσαν εκτός υπηρεσίας λαμβάνεται υπόψη μόνο για τον υπολογισμό της προϋπηρεσίας τους.

δ) Οι άνω επαναπροσλαμβανόμενοι δικηγόροι δεν λαμβάνουν οποιεσδήποτε αποδοχές ή αποζημίωση υπό την έννοια της απώλειας εισοδήματος κατά το διάστημα από την απόλυσή τους έως την επαναπρόσληψη και ε) ο υπολογισμός της οφειλόμενης σ' αυτούς αποζημίωσης σε περίπτωση καταγγελίας της συμβάσεως έμμισθης εντολής από τον εντολέα τους γίνεται με βάση όχι μόνο τον χρόνο της πραγματικής υπηρεσίας, αλλά και της πλασματικής (δηλαδή τον χρόνο που διανήθηκε εκτός υπηρεσίας) από την έναρξη της συμβάσεως έμμισθης εντολής μέχρι την νέα καταγγελία της.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: Η εταιρία με την επωνυμία "Γενική Μηχανική ΕΠΕ", η οποία απορροφήθηκε με συγχώνευση από την πρώτη αναιρεσίβλητη, είχε προσλάβει στις 1-4-1981 τον αναιρεσείοντα δικηγόρο με σύμβαση έμμισθης εντολής ως δικηγόρο και νομικό της σύμβουλο.

Στις 22-11-1990 η άνω αναιρεσίβλητη κατήγγειλε τη σύμβαση έμμισθης εντολής και στις 13-4-1994 τον επαναπροσέλαβε κατά τις διατάξεις του ν. 2190/1994. Στις 28-9-2000 η άνω σύμβαση έμμισθης εντολής καταγγέλθηκε εκ νέου εγγράφως από την πρώτη αναιρεσίβλητη και του καταβλήθηκε ως αποζημίωση το ποσό των 6.820.670 δρχ, που αντιστοιχούσε στον χρόνο από την επαναπρόσληψή του (13-4-1994) μέχρι την νέα καταγγελία (28-9-2000).

Περαιτέρω συνεχίζει το Εφετείο, η νέα αυτή καταγγελία ήταν έγκυρη και όχι καταχρηστική, για τους λόγους που εκτίθενται εκτενώς στην προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η κυρία βάση της αγωγής του αναιρεσείοντος (κρίση η οποία δεν πλήττεται δια της αιτήσεως αναιρέσεως), και ότι η αποζημίωση που οφειλόταν στον αναιρεσείοντα λόγω της καταγγελίας της συμβάσεως της έμμισθης εντολής έπρεπε να υπολογισθεί με βάση τον χρόνο από την πρώτη καταγγελία μέχρι τη δεύτερη καταγγελία και προσθέτει ότι θέμα υπολογισμού στο σύνολο της καταβλητέας αποζημιώσεως και του χρόνου υπηρεσίας του αναιρεσείοντος από την αρχική πρόσληψη μέχρι την πρώτη καταγγελία (22-11-1990) δεν τίθεται, ενόψει του ότι ο αναιρεσείων κατά την πρώτη καταγγελία είχε λάβει πλήρη αποζημίωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 94 του ν.δ. 3026/1954.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, που σαφώς προκύπτουν από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία δέχθηκε την ένδικη αγωγή κατά τη δεύτερη επικουρική βάση και επιδίκασε στον αναιρεσείοντα ως συμπληρωματική αποζημίωση το ποσό των 3.701.087 δρχ.

και όχι το ποσό των 13.712.785 δρχ. που ζητούσε με την πρώτη επικουρική του βάση ο αναιρεσείων, την οποία απέρριψε. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο παραβίασε ευθέως τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, διότι έλαβε ως αφετηρία υπολογισμού της αποζημιώσεως την ημερομηνία της πρώτης καταγγελίας και όχι την αρχική πρόσληψη (1-4-1981).

Συνεπώς ο τρίτος από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. λόγος της αναιρέσεως με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση των ως άνω διατάξεων πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. 'Υστερα από τα ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση, να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το άνω περί απορρίψεως της πρώτης επικουρικής βάσεως της αγωγής του αναιρεσείοντος κεφάλαιον, να συναναιρεθεί και κατά τα λοιπά κεφάλαια αυτής, δια των οποίων έκρινε επί της ετέρας επικουρικής βάσεως της αγωγής αυτής, αφού η έρευνά της προϋποθέτει την απόρριψη της πρώτης επικουρικής βάσεως, η οποία ήδη ήρτηται, και τα σύστοιχα στις βάσεις αυτές αιτήματα περί καταβολής των αποδοχών του αναιρεσείοντος έως της καταβολής πλήρους της αποζημιώσεως να παραπεμφθεί η υπόθεση ως προς τα κεφάλαια αυτά προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί η πρώτη αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη ως προς το δεύτερο αναιρεσίβλητο.

Αναιρεί εν μέρει την 8644/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ως προς τα άνω κεφάλαια.

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκ νέου εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος της στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και

Καταδικάζει την πρώτη αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ