1153/2021 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1153 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1153/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1 ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Τζανερρίκο, Γεώργιο Χριστοδούλου - Εισηγητή, Βασίλειο Μαχαίρα και Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 25 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Π. του Θ., κατοίκου …, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Περικλή Στήνιο και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Λ. του Α., 2) Φ. Τ. του Ν., κατοίκων …, 3) Β. Τ. του Ν., κατοίκου …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αυγερινό Ανδρέου και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/8/2016 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 344/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 250/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7/2/2019 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την κρινόμενη από 7-2-2019 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα υπ' αριθ. 250/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, το οποίο δικάζοντας την έφεση των αναιρεσιβλήτων κατά της υπ' αριθ. 344/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης, που είχε απορρίψει την από 8-8-2016 αγωγή από αδικοπραξία αυτών κατά της αναιρεσείουσας υποθηκοφύλακα, έκανε δεκτή την ως άνω έφεση, εξαφάνισε την πιο πάνω εκκαλουμένη απόφαση και, κρατώντας την υπόθεση, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως προς τα κεφάλαια αυτής περί θετικής ζημίας και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Η αίτηση αυτή αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 1305 και 1306 ΑΚ εκείνος που ζητεί την εγγραφή υποθήκης προσάγει τον τίτλο και δύο περιλήψεις, οι οποίες περιέχουν: 1) το όνομα, επώνυμο, κατοικία και επάγγελμα του δανειστή και του οφειλέτη, 2) τη χρονολογία και το είδος του τίτλου, 3) το οφειλόμενο ποσόν, 4) το χρόνο λήξης του χρέους και 5) την περιγραφή του ακινήτου κατά είδος, θέση και όρια, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 1307 αυτού, ο ίδιος οφείλει να επισυνάψει στις περιλήψεις τα έγγραφα ή τις αποδείξεις που δικαιολογούν την αίτηση ή την εγγραφή. Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 1276 του ίδιου Κώδικα η προσημείωση εγγράφεται όπως και η υποθήκη, με τη μνεία όμως ότι προσημειώνεται. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 13 του β.δ. 533/ 1963 περί εκτέλεσης του άρθρου 10 του ν.δ. 4201/1961, σε περίπτωση υλικής ή τοπικής αναρμοδιότητας του υποθηκοφύλακα, σχετικά με τη ζητούμενη καταχώριση ή σημείωση, όπως επίσης όταν δεν έχουν υποβληθεί όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά ή δημιουργείται αμφιβολία ως προς την ταυτότητα του δικαιούχου ή του ακινήτου, καθώς και όταν τα έγγραφα που υποβλήθηκαν δεν δικαιολογούν τη ζητούμενη καταχώριση ή σημείωση, ο υποθηκοφύλακας πρέπει να απορρίψει την αίτηση που υποβλήθηκε με αιτιολογημένη πράξη που καταχωρίζεται πάνω στην αίτηση και να ειδοποιήσει σχετικώς τον αιτούντα για να του παραδώσει τα συνημμένα έγγραφα. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 791 § 1 του ΚΠολΔ, ο υποθηκοφύλακας, αν αρνείται να ενεργήσει, όπως του ζητείται, οφείλει το αργότερο μέσα στην επόμενη από την υποβολή της αίτησης, ημέρα, να σημειώσει, περιληπτικά, στο σχετικό βιβλίο την άρνηση και τους λόγους της. Η εκκρεμότητα που δημιουργείται με την άρνηση αίρεται με απόφαση του Δικαστηρίου στην περιφέρεια του οποίου εδρεύει εκείνος που τηρεί τα βιβλία με αίτηση οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον. Οι μεταγραπτέες πράξεις μεταγράφονται, εφόσον είναι έγκυρες. Αν είναι άκυρες, δεν παράγουν αποτελέσματα και επομένως είναι περιττή η μεταγραφή, αφού αυτή δεν είναι ικανή να θεραπεύσει την ακυρότητα. 'Ετσι, ο μεταγραφοφύλακας μπορεί να αρνηθεί τη μεταγραφή άκυρης, (μεταγραπτέας κατ' αρχήν), πράξης. Η άρνηση της μεταγραφής πάντως δικαιολογείται μόνο, αν δεν προσκομίζονται τα αναγκαία σε κάθε περίπτωση έγγραφα, ή, αν η ακυρότητα της πράξης είναι τυπικά εμφανής και ο μεταγραφοφύλακας μπορεί να σχηματίσει βεβαιότητα γι' αυτήν, χωρίς να μπορεί να επεκταθεί σε ουσιαστικό έλεγχο εγγράφων και να προβεί σε έλεγχο της βασιμότητας του μεταβιβασθέντος ή αναγνωρισθέντος δικαιώματος (ΑΠ 1971/2017, ΑΠ 621/2015, ΑΠ 2094/2013, ΑΠ 1330/2008). Επιπλέον, κατά τη διάταξη του άρθρου 1344 ΑΚ ο φύλακας υποθηκών ευθύνεται σε αποζημίωση όποιου ζημιώθηκε για κάθε πράξη ή παράλειψη σχετική με την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που του επιβάλλονται. Επίσης, με τη διάταξη του άρθρου 37 του κανονιστικού διατάγματος 19-7/23-7-1941 ορίζονται τα εξής: "Με πειθαρχικήν ποινήν ουχί μικροτέραν της προσωρινής παύσεως, επιφυλασσομένων των υπό του ποινικού νόμου επιβαλλομένων ποινών οσάκις υπάρχει περίπτωσις, τιμωρείται πας υπάλληλος υποθηκοφυλακείου, όστις υποπέσει εις ουσιώδη παράλειψιν κατά την εγγραφήν υποθήκης ή προσημειώσεως καθιστώσαν άκυρον την εγγραφήν...".

Ακόμη, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι προϋποθέσεις της αδικοπρακτικής ευθύνης είναι: α) η υπαιτιότητα του υποχρέου, η οποία υπάρχει στην περίπτωση του δόλου και της αμέλειας, β) η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε, γ) η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας (συνδέσμου) μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας και δ) η ύπαρξη ζημίας (ΑΠ 495/2020, ΑΠ 12/2020, ΑΠ 1046/2019).

Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, με βάση τα αναιρετικώς ανέλεγκτα γενόμενα απ' αυτό δεκτά ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, δεν εφαρμόσει τον κανόνα δικαίου, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή, αν εφαρμόσει αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμόσει αυτόν εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα δικαίου. Η παραβίαση δηλαδή από τη διάταξη αυτή πρέπει να προκύπτει από την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού (Ολ ΑΠ 4/2018, Ολ ΑΠ 6/2017, ΑΠ 148/2020, ΑΠ 50/2020). Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι οι αναιρεσίβλητοι με την από 8-8-2016 αγωγή, που άσκησαν σε βάρος της αναιρεσείουσας, ιστορούσαν ότι ήσαν συγκύριοι του αναφερομένου ακινήτου στην περιοχή … κατά ποσοστό 50% ο πρώτος και κατά ποσοστό 25% έκαστος των λοιπών, επί του οποίου ανεγέρθηκαν δύο ισόγειες κατοικίες και συστάθηκε οριζόντια ιδιοκτησία. Ότι οι δικαιοπάροχοί τους απέκτησαν κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου ο καθένας την κυριότητα του ως άνω ακινήτου δυνάμει υπ' αριθ. …/1981 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αλεξανδρούπολης Θωμά Καραπιπέρη, που μεταγράφηκε νόμιμα, λόγω πώλησης από τον Α. Σ.. Ότι, ενόψει επικείμενης πώλησης του ακινήτου τους, τον Ιανουάριο του 2016 πληροφορήθηκαν από τη δικηγόρο του αγοραστή ότι επί του ακινήτου τους στις 5-9-1997 είχε εγγραφεί προσημείωση υποθήκης, δυνάμει διαταγής πληρωμής για το ποσό των 10.000.000 δραχμών υπέρ της Τράπεζας Μακεδονίας-Θράκης και σε βάρος του απώτερου δικαιοπαρόχου τους Α. Σ., η οποία την 1-10-1997 τράπηκε σε υποθήκη. Ότι μετά από αίτηση του πρώτου αυτών στις 11-2-2016 προς την ως άνω Τράπεζα χορηγήθηκε σχετική βεβαίωση και στις 18-3-2016 συντάχθηκε συμβολαιογραφική πράξη εξάλειψης της υποθήκης, η οποία καταχωρίστηκε νόμιμα στα βιβλία υποθηκών του Υποθηκοφυλακείου Αλεξανδρούπολης. Ότι για τη σύνταξη και καταχώριση της συμβολαιογραφικής εξάλειψης υποθήκης κατέβαλαν το συνολικό ποσό των 887,26 ευρώ, όπως ειδικότερα αναφέρεται στην αγωγή τους. Ότι η ήδη αναιρεσείουσα, ως άμισθη Υποθηκοφύλακας Αλεξανδρούπολης κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα του έτους 1997, παρέβη υπαίτια τις επιτακτικές διατάξεις του άρθρου 37 του κανονιστικού διατάγματος της 19-7/23-7-1941 και του άρθρου 13 του β.δ. 533/1963, υποπίπτοντας σε ουσιώδη παράλειψη κατά την αιτηθείσα εγγραφή της προσημείωσης που την καθιστούσε άκυρη και ειδικότερα από βαριά αμέλεια ενέγραψε την προσημείωση υποθήκης, η οποία τράπηκε σε υποθήκη, στο ακίνητο ιδιοκτησίας τους, το οποίο είχε εκφύγει από την κυριότητα του οφειλέτη της Τράπεζας ήδη από το έτος 1981, ενώ όφειλε να ελέγξει την ταυτότητα των μερών και την ταυτότητα του ακινήτου και να απορρίψει την αίτηση εγγραφής προσημείωσης υποθήκης λόγω έλλειψης κυριότητας του καθ' ου (οφειλέτη) επί του συγκεκριμένου ακινήτου. Ότι από την παράνομη και υπαίτια πράξη της ήδη αναιρεσείουσας, εκτός της αποθετικής, οι ίδιοι υπέστησαν κατά τα ως άνω θετική ζημία συνολικού ύψους 887,26 ευρώ, καθώς και ηθική βλάβη. Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησαν να υποχρεωθεί η τελευταία να τους καταβάλει, εκτός της αναφερόμενης αποθετικής τους ζημίας, και το ως ποσό των 887,26 ευρώ για τη θετική τους ζημία, καθώς και το ποσό των 10.000 ευρώ σε καθένα απ' αυτούς ως χρηματική τους ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης, με το νόμιμο τόκο. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή ως νόμω αβάσιμη, δεχόμενο ότι η εναγομένη (αναιρεσείουσα) κατά τις πιο πάνω διατάξεις δεν ήταν υποχρεωμένη να ερευνήσει αν ο ως άνω καθ' ου η προσημείωση υποθήκης οφειλέτης ήταν κύριος του ακινήτου, επί του οποίου ζητούνταν να εγγραφεί αυτή. Ακολούθως, μετά την άσκηση έφεσης εκ μέρους των εναγόντων (αναιρεσιβλήτων), εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία το Εφετείο έκρινε ότι είναι νόμιμη η αγωγή ως προς τα κεφάλαια αυτής περί θετικής ζημίας και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης και ακολούθως εξαφάνισε την πιο πάνω εκκαλουμένη απόφαση και, κρατώντας την υπόθεση, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως προς τα πιο πάνω κεφάλαια αυτής κατά τα αναφερόμενα ποσά των 1.443,63 ευρώ για τον πρώτο και 1.021,81 ευρώ για καθένα των λοιπών αυτών (αναιρεσιβλήτων). Ειδικότερα, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα εξής: "...Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αγωγή, με το περιεχόμενο που προεκτέθηκε, είναι νόμιμη, διότι αναφέρεται σε αυτήν: α) η παράνομη συμπεριφορά της εναγόμενης κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της, δηλαδή η εγγραφή άκυρης υποθήκης, λόγω ελλείψεως κυριότητας του οφειλέτη, επί του ακινήτου στο οποίο έγινε η εγγραφή, β) η υπαιτιότητά της (αμέλεια) και γ) η ζημία περιουσιακή και μη που υπέστησαν οι ενάγοντες από την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά της εναγόμενης. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε ότι η αγωγή δεν ήταν νόμιμη και την απέρριψε για τον λόγο αυτό, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου.

Συνεπώς, κατά παραδοχή του συναφούς λόγου εφέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση, να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να κρατηθεί η υπόθεση και να δικαστεί στην ουσία της...να κριθεί δε νόμιμη η αγωγή ως προς τα αιτήματα καταβολής της θετικής ζημίας και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 346, 914, 932, 1271, 1276, 1277, 1324, 1328, 1329 περ. 3, 1333, 1334, 1337, 1344 ΑΚ, 13 Β.Δ. 533/1963, 37 Κανονιστικού Διατάγματος της 19/23-7-1941. Το αίτημα καταβολής αποθετικής ζημίας, ύψους 160.433,64 ευρώ για τον πρώτο ενάγοντα και 80.716,82 ευρώ για έκαστο των λοιπών εναγόντων, είναι απορριπτέο ως μη νόμιμο...". Έτσι που έκρινε το Εφετείο παραβίασε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 13 του β.δ. 533/1963, 37 του κανονιστικού διατάγματος 19-7/23-7-1941, σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 914, 1344 ΑΚ, τις οποίες εσφαλμένα εφάρμοσε, κρίνοντας ως νομικά βάσιμη την έχουσα το ανωτέρω περιεχόμενο αγωγή ως προς τα κεφάλαια αυτής περί θετικής ζημίας και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, αν και αυτή ήταν μη νόμιμη, καθόσον, με βάση τα εκτιθέμενα στην αγωγή, δεν συγκροτείται το πραγματικό των διατάξεων των πιο πάνω άρθρων και δεν συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή τους και ως εκ τούτου η αγωγή ήταν νομικά αβάσιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις αυτές. Τούτο δε διότι αποφασιστικής σημασίας στοιχείο στην προκειμένη περίπτωση για τη στοιχειοθέτηση της επικαλούμενης αδικοπρακτικής ευθύνης της αναιρεσείουσας υποθηκοφύλακα ως προς την αναφερόμενη υποχρέωση αυτής για απόρριψη της σχετικής αίτησης για την εγγραφή της ένδικης προσημείωσης υποθήκης λόγω έλλειψης κυριότητας του αναφερόμενου οφειλέτη είναι η ύπαρξη αρμοδιότητας αυτής για έλεγχο του σχετικού ζητήματος. Τέτοια όμως αρμοδιότητα αυτής κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή δεν υφίσταται, αφού η ίδια δεν μπορούσε να επεκταθεί σε ουσιαστικό έλεγχο των προσκομιζόμενων από τη δανείστρια Τράπεζα εγγράφων και να προβεί σε έλεγχο της βασιμότητας του αναφερομένου απ' αυτήν δικαιώματος κυριότητας του οφειλέτη της (Α. Σ.) επί του συγκεκριμένου ακινήτου, επί του οποίου ζητούσε την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης. Τούτο ενισχύεται και από το ότι στην ένδικη αγωγή δεν γίνεται επίκληση από τους αναιρεσιβλήτους (ενάγοντες) ότι είχε υποβληθεί αίτημα από την ως άνω δανείστρια Τράπεζα προς την αναιρεσείουσα (εναγομένη) Υποθηκοφύλακα, πριν την αίτηση για έγγραφή της προσημείωσης, περί χορήγησης σ' αυτήν σχετικού πιστοποιητικού ιδιοκτησίας ως προς το αναφερόμενο ακίνητο. Έτσι, η αναιρεσείουσα δεν μπορούσε να προβεί σε έλεγχο στη μερίδα του ως άνω οφειλέτη της αιτούσας την εγγραφή της προσημείωσης Τράπεζας, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν το συγκεκριμένο ακίνητο ήταν ή παρέμενε στην κυριότητά του (οφειλέτη), εφόσον ο έλεγχος αυτός ήταν σαφώς ουσιαστικός και σε καμία περίπτωση τυπικός. Με τα δεδομένα αυτά στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί να γίνει λόγος για παραβίαση των από το νόμο επιβαλλόμενων υποχρεώσεων της αναιρεσείουσας και περί παράνομης συμπεριφοράς αυτής κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της και ως εκ τούτου ελλείπει η ως άνω απαιτούμενη απαραίτητη προϋπόθεση για τη θεμελίωση της επικαλούμενης αδικοπρακτικής ευθύνης αυτής. Επομένως, το Εφετείο, που με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκανε δεκτή την έφεση κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, η οποία είχε απορρίψει την αγωγή ως μη νόμιμη και ακολούθως, αφού εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση, κρατώντας και δικάζοντας την υπόθεση, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως προς τα ως άνω κεφάλαια αυτής, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθ. 1 πλημμέλεια. Κατά συνέπεια τούτων είναι βάσιμοι οι συναφείς δύο αναιρετικοί λόγοι, με τους οποίους προβάλλονται σχετικές αιτιάσεις. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση. Ακολούθως, μη απαιτουμένης άλλης διευκρίνισης επί της κρινόμενης υπόθεσης, πρέπει να κρατηθεί αυτή και να δικαστεί από το Δικαστήριο τούτο (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Ενόψει δε των όσων έγιναν δεκτά ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί κατ' ουσίαν η από 8-11-2017 έφεση των αναιρεσιβλήτων κατά της υπ' αριθ. 344/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης, το οποίο απέρριψε την από 8-8-2016 αγωγή αυτών κατά της αναιρεσείουσας και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου της έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας των ως άνω εκκαλούντων (άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου της αναίρεσης στην αναιρεσείουσα λόγω της νίκης της και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα της πρώτης, που δεν κατέθεσε προτάσεις, τόσο για το δεύτερο όσο και για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρ. 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθ. 250/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και δικάζει επί της από 8-11-2017 έφεσης των αναιρεσιβλήτων κατά της υπ' αριθ. 344/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ' ουσίαν την έφεση.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου της έφεσης, που έχουν καταθέσει οι εκκαλούντες.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παραβόλου της αναίρεσης στην αναιρεσείουσα.

Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 28 Σεπτεμβρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

(Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)