1153/20071153/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1153 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1153/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: .........., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Συμσιρή.

Των αναιρεσίβλητων: 1..........., 2. .........., 3. ....... και 4. "Αλληλοασφαλιστικού Συνεταιρισμού Ιδιοκτητών ΚΤΕΛ Νομού Λάρισας" (ΣΥΝ.ΠΕ), που εδρεύει στη Λάρισα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόφιλο Κώτσιο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 4 Οκτωβρίου 2001 και 4 Φεβρουαρίου 2002 αγωγή και προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή, αντίστοιχα, της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 410/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 425/2003 οριστική του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20 Ιουλίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 6 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι θεμελιώνεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης, στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ίδιου Κώδικα, που εφαρμόζονται και στην ειδική διαδικασία της εκδίκασης των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο (άρθρ. 591 παρ.1 και 681 Α ΚΠολΔ) και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο, τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν με επίκληση ή παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, από το περιεχόμενο της απόφασης, ότι έχουν ληφθεί υπόψη, όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα. Αναφορικά δε με τις ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, που γίνονται ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου εκείνου με επιμέλεια του οποίου λαμβάνονται για να προσαχθούν στις δίκες επί των άνω διαφορών, όπου επιτρέπονται και που αποτελούν, όταν προσάγονται στη δίκη για την οποία λαμβάνονται, ίδιο, λόγω του ότι περιέχουν μαρτυρίες εκτός δ΄κης, αποδεικτικό μέσο, διάφορο των εγγράφων, πρέπει το δικαστήριο, για να μην υπάρχει αμφιβολία περί του αν λήφθηκαν όχι υπόψη, να τις μνημονεύει στην απόφασή του ειδικώς. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι αποκλειστικά υπαίτια της κατά την 3η-8-2001 λαβούσας χώρα σύγκρουσης μεταξύ του υπ'αριθμ. Κυκλοφ. .......ΔΧ λεωφορείου ΚΤΕΛ Ν.Λάρισας, που οδηγούσε ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων, συνιδιοκτησίας των δεύτερου και τρίτου αυτών και ασφαλισμένου στον τέταρτο τούτων, και του υπ'αριθ. Κυκλ. ...... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας της αναιρεσείουσας, που οδηγούσε η ίδια, ήταν η τελευταία, αφού έλαβε υπόψη εκτός από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν ένορκα ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και "όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι" και τις υπ'αριθ. .....και ...... από 2-11-2001 και ....... και ....... από 23-11-2001 ένορκες βεβαιώσεις των ........, ......, ...... και ........, συνταχθείσες ενώπιον της Ειρηνοδίκου Λάρισας, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση των αναιρεσιβλήτων, μνημονεύοντας τις σχετικές εκθέσεις επιδόσεως. Από τη διαβεβαίωση αυτή του Εφετείου σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι τούτο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, με τις λοιπές αποδείξεις, για τη διαμόρφωση του άνω πορίσματός του και τα στο αναιρετήριο μνημονευόμενα έγγραφα, παρόλο που δεν μνημονεύονται ειδικά και δεν αξιολογούνται χωριστά και δη το από ....... έγγραφο, το οποίο επιγράφεται "έκθεση πραγματογνωμοσύνης" του ηλεκτρολόγου........, το από......... έγγραφο της ΕΥΔΕΠΑΘΕ (Ειδικής Υπηρεσίας Δημοσίων 'Εργων Αυτοκινητόδρομος Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι), το από ......έγγραφο (βεβαίωση) της εταιρείας "Γ.Κ.Γιαννακόπουλος ΑΕΒΕ" και τις από ........και ......εκθέσεις ενόρκου εξετάσεως των μαρτύρων ........και ........., αντίστοιχα, ενώπιον αστυνομικού του Τμήματος Τροχαίας Λάρισας, ενεργούντων ως προανακριτικών υπαλλήλων. Από τη ρητή δε μνημόνευση στην προσβαλλόμενη εκτός των άλλων ενόρκων βεβαιώσεων και των υπ'αριθ. ......, ..... τοιούτων των ....... και ......., αντίστοιχα, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Εφετείο τις έλαβε υπόψη, Συνεπώς ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται η αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ, εκ του ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα πιο πάνω έγγραφα, καθώς και τις προαναφερθείσες ένορκες βεβαιώσεις πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΙΙ. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της δια΄ταξης που εφαρμόστηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης β άσης όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί απ'αυτές και διατυπώνεται με σαφήνεια στην απόφαση, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο (τελευταίο) λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται αιτίαση στην προσβαλλόμενη από της αμέσως πιο πάνω διάταξη για έλλειψη αιτιολογίας, ασάφεια και μη σαφή έκθεση του αποδεικτικού πορίσματος εκ του ότι δέχθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτια της πιο πάνω σύγκρουσης ήταν η αναιρεσείουσα ενώ από το αποδεικτικό υλικό προέκυπτε ότι δεν ήταν. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος διότι με αυτόν υπό την επίκληση της πιο πάνω πλημμέλειας πλήττεται αληθώς η ανέλεγκτη αναιρετικά εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, το εκ των οποίων πόρισμα εκτίθεται σαφώς. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτησης αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-7-2005 αίτηση της .......... γι αναίρεση της 425/2003 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 30 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ