Supreme Court dismisses appeal against family court judgment on alimony and income assessment.

Απόφαση 1152 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1152/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α'1 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Δημήτριος Λοβέρδος), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Αμοναχάκη.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ1 για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσα την γονική μέριμνα της ανήλικης θυγατέρας της Ψ, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/12/2002 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 584/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 372/2007 οριστική του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31/12/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 17/4/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 2/3-1-2008 αιτήσεως για αναίρεση της 372/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την ..... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου ...... προκύπτει ότι με εντολή του νομίμως παρισταμένου ως πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος Εμμ. Αμοναχάκη, ο οποίος επισπεύδει την κρινόμενη 2/3-1-2008 αίτηση για αναίρεση της 372/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως με τις συννημένες πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (5-5-2008), νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη με κλήση προς συζήτηση κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (5-5-2008).

Κατ' αυτήν όμως, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573 § 1, 242 § 2 ΚπολΔ. Επομένως, επιτρεπτώς το Δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της αναιρέσεως, παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης σύμφωνα με το άρθρο 576 § ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, με την κρινόμενη 2/3-1-2008 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 372/2007 απόφαση του Εφετείου Κρήτης, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ. Πολ. Δ., εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα, με το ΓΑ 5436/ ΕΓ δ/568/18-12-2002 δικόγραφο αγωγών εδιώκετο (α) από την πρώτη των εναγουσών (αα) η ανάθεση της επιμέλειας της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων συζύγων Ψ και (ββ) η επιδίκαση σε βάρος του εναγομένου συζύγου της μηνιαίας διατροφής και (β) από την δεύτερη των εναγουσών, παριστάμενη, λόγω της ανηλικότητάς της, με τη συνενάγουσα μητέρα της, η επιδίκαση διατροφής σε βάρος του εναγομένου πατρός της.

Επί των εν λόγω αγωγών εκδόθηκε, ερήμην του εναγομένου, η 584/5436/568/6-10-2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου και σε δεύτερο βαθμό, ύστερα από την 592/24-12-2003 έφεση του τελευταίου, εξαφάνιση της προσβαλλόμενης δι' αυτής πρωτοβάθμιας αποφάσεως και διακράτηση της υποθέσεως, η 372/6-7-2007 απόφαση του Εφετείου Κρήτης.

Με την τελευταία αυτή απόφαση (α) ανατέθηκε στην πρώτη των εναγουσών η επιμέλεια της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Ψ και (β) υποχρεώθηκε ο εναγόμενος να καταβάλει ως μηνιαία διατροφή των ως παρίστανται εναγουσών το ποσό των (αα) 82,45 και (ββ) 400,00 ευρώ, αντίστοιχα, για την από της επιδόσεως (19-12-2002) της αγωγής διετία.

Κατά της αποφάσεως αυτής εναντιώνεται ο ηττηθείς εναγόμενος με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με λόγους που συνδέονται με το στοιχ. (β) κεφάλαιο αυτής, και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια. Ειδικότερα:

Ι. Κατά τη έννοια του άρθρου 559 αρ. 12 Κ. Πολ. Δ., λόγος αναιρέσεως ιδρύεται από την παραβίαση των ορισμών του νόμου αναφορικά με την δύναμη των αποδεικτικών μέσων, όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη αποδείξεως μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνη, που, δεσμευτικά για το δικαστήριο, καθορίζει ο νόμος, όχι όμως και στην περίπτωση, κατά την οποία, εκτιμώντας ελεύθερα, όπως έχει δικαίωμα από το νόμο (Κ.

Πολ. Δ. 340), αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά νόμο έχουν την ίδια αποδεικτικά δύναμη με άλλα, μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα ή αξιοπιστία από τα άλλα αποδεικτικά μέσα. Εξάλλου, κατά το άρθρο 438 ΚΠολΔ, τα δημόσια έγγραφα αποτελούν πλήρη απόδειξη, επιτρεπόμενης ανταποδείξεως μόνο με την προσβολή τους ως πλαστών, μόνο για τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία βεβαιώνονται στο έγγραφο ότι έγιναν από το συντάκτη αυτού ή ότι έγιναν ενώπιόν του.

Παράλληλα, κατά το άρθρο 440 Κ. Πολ. Δ., αποτελούν πλήρη απόδειξη, επιτρεπόμενης ανταποδείξεως χωρίς την προσβολή τους ως πλαστών, για τα πραγματικά περιστατικά που βεβαιώνονται στα δημόσια έγγραφα, την αλήθεια των οποίων όφειλε να διαπιστώσει ο συντάκτης αυτών. Με την έννοια αυτή, τα εκκαθαριστικά σημειώματα, που συντάσσονται με βάση την ανέλεγκτη δήλωση φόρου εισοδήματος, δεν αποτελούν πλήρη απόδειξη ως προς τα αναφερόμενα στο εν λόγω δημόσια έγγραφα πραγματικά περιστατικά ως προς το ύψος των δηλωθέντων εισοδημάτων, σε περίπτωση δε που ελεγχθεί η αλήθειά τους, αποτελούν, κατά το άρθρο 440 Κ.

Πολ. Δ., πλήρη απόδειξη, κατά της οποίας όμως επιτρεπτώς χωρεί ανταπόδειξη, χωρίς ανάγκη προσβολής τους ως πλαστών. Επομένως ο πρώτος κατά σειρά λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ. 12 Κ. Πολ. Δ. ότι παραβίασε την αποδεικτική κατά νόμο δύναμη της πλήρους αποδείξεως των εκκαθαριστικών σημειωμάτων των οικονομικών ετών 2003 - 2005, δεχθείσα ότι τα αναγραφόμενα στα εν λόγω δημόσια έγγραφα ετήσια εισοδήματά του ποσού 5846,80, 4906,50 και 6903,51 ευρώ, αντίστοιχα, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ότι από την επαγγελματική του δραστηριότητα ως λογιστή αποκερδαίνει μηνιαίως το ποσό των 3000,00 ευρώ, ελέγχεται ως αβάσιμος, εφόσον σε κάθε περίπτωση επιτρεπτώς χωρεί ανταπόδειξη κατά του περιεχομένου αυτών, χωρίς ανάγκη προσβολής τους ως πλαστών.

Στην περί του ύφους των πραγματικών εισοδημάτων του αναιρεσείοντος κρίση του κατέληξε το δικαστήριο της ουσίας, κατά τις διαλαμβανόμενες στην απόφασή του αιτιολογίες, μετά από αξιολόγηση του νομίμως επικαλούμενου και υπάρχοντος στη διάθεση του αποδεικτικού υλικού και, ιδία, την κατάθεση του μάρτυρος των αναιρεσιβλήτων, τις αναφερόμενες ένορκες βεβαιώσεις, που συντάχθηκαν με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, και όλα τα νομίμως επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα, με άμεση δικονομική συνέπεια η προσβαλλόμενη με το επόμενο κατά σειρά λόγο αναιρετική αιτίαση του άρθρου 559 αρ. 10 Κ.

Πολ. Δ., να ελέγχεται ως ερειδομένη επί αναληθούς από ουσιαστική άποψη προϋποθέσεως.

ΙΙ. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 9 Κ. Πολ. Δ., ως αίτηση θεωρείται κάθε αυτοτελές αίτημα των διαδίκων, με το οποίο ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής, που δημιουργεί εκκρεμότητα δίκης. Τέτοια αίτηση είναι ιδίως εκείνη της αγωγής, της ανταγωγής, της κύριας παρεμβάσεως, της ανακοπής, της τριτανακοπής και κάθε ένδικου μέσου που αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο της αποφάσεως.

Με τον τελευταίο κατά σειρά λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ. 9 Κ. Πολ. Δ., ότι το δικαστήριο της ουσίας από το ποσό των 88.000,00 ευρώ, το οποίο η πρώτη των αναιρεσιβλήτων ανέλαβε από τον τηρούμενο στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος κοινό τους λογαριασμό, κατένειμε και δικαιολόγησε εκείνο των 46.000,00 ευρώ ότι αφορούσε αποστολή εμβασμάτων στον υιό τους .......

στο Λονδίνο για το από 31-12-2002 έως 30-1-2006 χρονικό διάστημα, ενώ η διωκόμενη προς επιδίκαση αξίωση διατροφής αφορούσε την από 19-12-2002 διετία, με αποτέλεσμα το διαθέσιμο από την αιτία αυτή εισόδημα της πρώτης των αναιρεσιβλήτων να υπολείπεται του πραγματικού κατά το ποσό των 22.5541,44 ευρώ. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως ελέγχεται ως αβάσιμος, σε συνέπεια με την παραδοχή ότι δεν πρόκειται για αυτοτελή αίτηση κατά την προδιαληφθείσα του όρου έννοια, αλλά επί μέρους πραγματικά περιστατικά, που μαζί με άλλα, προσδιορίζουν τα εισοδήματα της πρώτης των αναιρεσιβλήτων και με βάση αυτά την αξίωση διατροφής της.

Σε συνέπεια με τις παραδοχές αυτές πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 2/3-1-2008 αίτηση για αναίρεση της 372/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαΐου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2 Ιουνίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ