Supreme Court dismisses appeal for failure to consider tenant's claim regarding contract termination conditions.

Απόφαση 1151 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1151/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Δ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κωνσταντίνο Κακογιαννάκο και δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης Α.Ε." που εδρεύει στην ..., νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Στυλιανό Γκίνη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-2-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2913/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6071/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27-1-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Βασίλειος Λαμπρόπουλος, ανέγνωσε την από 27-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθ.8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, απαγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμον ισχυρισμοί (ΑΠ (ολ) 3/1997,ΑΠ 1933/2006). Εξ άλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ(ολ) 12/1997), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντιθέτων προς αυτά που τον συγκροτούν (ΑΠ(ολ) 11/1996).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ.8 περ.β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος (μισθωτή) ότι δεν συντρέχει νόμιμη περίπτωση καταγγελίας της συμβάσεως μισθώσεως, από την εκμισθώτρια του Κάμπιγκ στην περιοχή ...

του νομού Πιερίας και ήδη αναιρεσίβλητη ΑΕ, με την από 23-1-2006 εξώδικη δήλωση-πρόσκληση και καταγγελία, που επιδόθηκε στον ενάγοντα και ήδη αναιρεσείοντα στις 6-2-2006, λόγω του ότι δεν όφειλε μισθώματα, συνεπεία δαπάνης που έκανε, ύψους 758.000 ευρώ, για την ανακαίνιση και λειτουργικότητα του μισθίου (κάμπιγκ) καθώς και την προβολή του στην τουριστική αγορά της ημεδαπής και αλλοδαπής.

Το Εφετείο, όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, τον ως άνω αυτοτελή ισχυρισμό του έλαβε υπόψη του και τον απέρριψε εκ του πράγματος ως αβάσιμο, αφού δέχθηκε, σύμφωνα με τις παραδοχές της, ως αποδειχθέντα πραγματικά γεγονότα αντίθετα από αυτά που συγκροτούν τον ισχυρισμό αυτό, και ειδικότερα ότι ο μισθωτής και ήδη αναιρεσείων όφειλε τα ετήσια μισθώματα των ετών 2003, 2004 και μέρος του έτους 2002, επί πλέον δε ότι είχε αναλάβει την υποχρέωση ανακαίνισης και συντήρησης του κάμπινγκ καταβάλλοντας εξ ιδίων 100.000.000 δραχμές, καθώς και να διεξαγάγει όλες τις εργασίες τακτικής συντήρησης, επισκευών και αντικαταστάσεων, που θεωρούνταν απαραίτητες για να διατηρηθεί το κάμπιγκ σε άριστη τεχνική και λειτουργική κατάσταση, αναλαμβάνοντας τον πλήρη επιχειρηματικό κίνδυνο και μη έχοντας αξίωση δαπανών.

Συνεπώς, ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθ.8 περ.β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας (αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-1-2010 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 6071/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας, τα οποία ορίζει στο χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ