Supreme Court dismisses appeal on statute of limitations and invalid resignation of employee from public utility company.

Απόφαση 1151 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1151/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ Α.Ε.)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Παπαδημητρίου, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: ........, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Περράκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/12/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2409/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1203/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14/6/2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Μαρκάκης, ανέγνωσε την από 15/9/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπηρεσιακή κατάσταση των εργαζομένων στη ΔΕΗ διέπεται από τις διατάξεις του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού ΔΕΗ (ΚΚΠ-ΔΕΗ) ο οποίος καταρτίσθηκε με την από 4.10.1973 ΕΣΣΕ, που κυρώθηκε με το άρθρο 2 του Ν.Δ. 210/1974 και έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου. Κατά το άρθρο 2 του άνω κανονισμού το προσωπικό της ΔΕΗ διακρίνεται σε τακτικό που είναι εκείνο που υπηρετεί σε οργανικές θέσεις και υπάγεται αυτοδικαίως στις διατάξεις του Κανονισμού και σε έκτακτο, το οποίο προσλαμβάνεται με σύμβαση ορισμένου ή αορίστου χρόνου για την κάλυψη έκτακτων ή πρόσκαιρων αναγκών της Επιχείρησης και το οποίο υπάγεται μόνο στις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 42 αυτού, ενώ κατά τα λοιπά οι σχέσεις αυτού με την επιχείρηση διέπονται από τις γενικής ισχύος διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας.

Περαιτέρω κατά άρθρο 5 παρ. 1 και 2 του ίδιου Κανονισμού ουδείς προσλαμβάνεται απευθείας ως τακτικός, η δε πρόσληψη έκτακτου προσωπικού γίνεται με έγγραφη σύμβαση, δυνάμενη να ανανεωθεί μέχρι συμπληρώσεως χρονικού διαστήματος 5 ετών εντός του οποίου δύναται να ενεργηθεί ένταξη του έκτακτου μισθωτού στο τακτικό προσωπικό, Κατά δε το άρθρο 42 παρ. 2 και 4 του Κανονισμού, στην περί προσλήψεως έκτακτου προσωπικού απόφαση του Διιοικητού καθορίζονται, το είδος της απασχόλησης και ο μισθός των ούτων προσλαμβανομένων μισθωτών καθώς και το έργο για τις ανάγκες του οποίου προσλαμβάνονται, δύναται δε το προσωπικό αυτό να ενταχθεί στο τακτικό με απόφαση του Διοικητού μετά γνώμη του αρμοδίου Πρωτοβαθμίου Συμβουλίου Κρίσεως.

Τέλος, κατά τα άρθρα 3 παρ. 1 και 4 του Κανονισμού το τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ κατατάσσεται σε κλάδους που αποτελούν γενικές διακρίσεις, του προσωπικού κατά το είδος της απασχολήσεως αυτού, οι οποίοι κλάδοι υποδιαιρούνται σε κατηγορίες που μπορούν επίσης να υποδιαιρεθούν σε βαθμίδες στις οποίες αντιστοιχούν μισθολογικά κλιμάκια (Α, Β και 1-14) και αριθμός οργανικών θέσεων προς πλήρωση των οποίων εντάσσονται οι μισθωτοί της.

Μεταξύ των κλάδων είναι και εκείνοι των Τεχνικών (Τ) και των Διοικητικο-οικονομικών (ΔΟ). Στο πρώτο περιλαμβάνεται και η κατηγορία Τ4 Τεχνικοί (εν γένει) που εντάσσονται στην κατώτατή βαθμίδα Ε και περιλαμβάνονται τα μισθολογικά κλιμάκια 12-8. Προσόντα για την ένταξη σ' αυτή είναι πτυχίο αναγνωρισμένης κατώτερης τεχνικής σχολής ή αντίστοιχο πτυχίο σχολών μαθητείας του Υπουργείου Εργασίας ή απολυτήριο γυμνασίου ή ενδεικτικό γ' τάξης εξατάξιας σχολής μέσης γενικής εκπαίδευσης, επιπλέον δε για τη μισθολογική εξέλιξη στα κλιμάκια 10-4 απαιτείται η τυχόν κατά νόμο απαιτούμενη επαγγελματική άδεια της οικείας ειδικότητας και φύσης καθηκόντων σε συνδυασμό με συναφή προς αυτών εμπειρία.

Εξάλλου στον κλάδο ΔΟ περιλαμβάνεται και η κατηγορία Λοιποί Διοικητικό-οικονομικοί (ΔΟ2) που εντάσσονται στη βαθμίδα Ε, η οποία περιλαμβάνει τα κλιμάκια 11 -8 και απαιτούμενα προσόντα για την κατάταξη σ' αυτή είναι ενδεικτικό Γ' τάξης εξαταξίου σχολής Μέσης Εκπαίδευσης και για την εξέλιξη σε ανώτερη βαθμίδα απολυτήριο εξαταξίου σχολής Μέσης Εκπαίδευσης.

Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι η το πρώτον ένταξη έκτακτoυ μισθωτού στο τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ δεν συνιστά βαθμολογική ή μισθολογική προαγωγή και συνακολούθως, ούτε η απόφαση του αρμοδίου περί της ένταξης αυτής ενάσκηση διευθυντικού δικαιώματος, αλλά εκπλήρωση υποχρέωσης πρόσληψης του εντασσομένου στο τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ και κατάταξής του στον οικείο κλάδο, κατηγορία και κλιμάκιο που είναι εκ των προτέρων από τον κανονισμό, δεδομένα για κάθε προσλαμβανόμενο βάσει των τυπικών του προσόντων.

Επομένως τα αρμόδια όργανα της ΔΕΗ, προκειμένου να εντάξουν το προσωπικό σε κλάδο, κατηγορία και μισθολογικό κλιμάκιο πρέπει να λάβουν υπόψη για μεν την ένταξή του στο κλάδο το είδος της απασχολήσεώς του, για δε την ένταξη σε κατηγορία και μισθολογικό κλιμάκιο τα γενικά και ειδικά προσόντα τα οποία έχει εκείνος που προσλήφθηκε για την προσφορά της σχετικής εργασίας και ιδίως το ήθος, τη μόρφωση, την ικανότητα, την πείρα και το κύρος που απαιτείται για την ενάσκηση των καθηκόντων του (Ολ.

ΑΠ 4/2007). Εξάλλου το δικαίωμα του έκτακτου μισθωτού να, ενταχθεί στην κατά τους όρους του ΚΚΠ-ΔΕΗ και με βάση τον τίτλο σπουδών του κατηγορία, αποτελεί ενοχικό δικαίωμά του, που πηγάζει από την ατομική σύμβαση εργασίας του όπως αυτή συμπληρώνεται από τον κανονισμό. Εντεύθεν, θεμελιώνονται αντίστοιχη υποχρέωση της ΔΕΗ προς ένταξη του έκτακτου προσωπικού της στην κατηγορία του τακτικού, στην οποία τούτο δικαιούται να ενταχθεί με βάση τον άνω Κανονισμό και συνεπώς, η μη εκπλήρωση από την ΔΕΗ της υποχρέωσής της αυτής είτε δια της μη ένταξης είτε δια της ένταξης σε κατηγορία διαφορετική εκείνης στην οποία αυτό εδικαιούτο να ενταχθεί συνιστά αθέτηση ενοχικής της υποχρέωσης και όχι αδικοπραξία (ΑΠ 185/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα εξής: "Η εναγομένη προσέλαβε τον ενάγοντα στις 9-10-1991 και τον απασχόλησε μέχρι 13-9-1994 με διακοπτόμενες συμβάσεις έκτακτου ημερομίσθιου προσωπικού, ως ηλεκτρολόγο αυτοκινήτων. Κατά το χρονικό διάστημα από 15-7-1992 έως 15-7-1993 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία.

Στις 14-9-1993 προσελήφθη πάλι από την εναγομένη με σύμβαση ορισμένου χρόνου ετήσιας διάρκειας, για να παρέχει τις υπηρεσίες του ως Λοιπός Διοικητικοοικονομικός (ανατυπωτής-τυπογράφος), με αποδοχές του μ.κ. 11 του τακτικού προσωπικού. Απασχολήθηκε στον τεχνικό τομέα της διεύθυνσης υλικού μεταφορών ως ηλεκτροτεχνίτης οχημάτων μέχρι 5-5-1994 που απολύθηκε.

Ο ενάγων άσκησε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και κύρια αγωγή ζητώντας αντιστοίχως την προσωρινή απασχόληση του και την ακύρωση της απόλυσης του. Σε εκτέλεση σχετικών αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων η εναγομένη τον απασχόλησε προσωρινά από 22-7-1994 έως 13-9-1994 και συνεχώς από 3-3-1995. Στα πλαίσια εξωδικαστικής συμβιβαστικής επίλυσης της άνω διαφοράς η εναγομένη δέχθηκε την επαναπρόσληψη του ενάγοντος, ως έκτακτου, θεωρώντας ότι υπάγεται στις ρυθμίσεις των 295/14-9-1993 και 14/18-2-1997 αποφάσεων του ΔΣ/ΔΕΗ και της 82/1997 απόφασης του Γενικού Διευθυντή, αφετέρου δε ότι συνδέεται με την επιχείρηση από 14-9-1993 με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, διεπόμενη από τις διατάξεις του ΚΚΠ-ΔΕΗ.

Ακολούθως και κατ' εφαρμογή των οριζόμενων στις αποφάσεις αυτές καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων το από 5-5-1997 συμφωνητικό επανόδου του ενάγοντος στην υπηρεσία της εναγομένης, με το οποίο συμφωνήθηκε ότι ο ενάγων συνδέεται με την εναγομένη από 14-9-1993 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Ο ενάγων και μετά την επαναπρόσληψή του εξακολούθησε να απασχολείται ως ηλεκτροτεχνίτης οχημάτων στην άνω υπηρεσία της εναγομένης (βλ.

την από 30-4-1998 βεβαίωση της εναγομένης). Μετά τη συμπλήρωση του χρόνου πραγματικής υπηρεσίας που απαιτείται για την ένταξη των μισθωτών στο τακτικό προσωπικό (24μηνη συνεχής υπηρεσία) ο ενάγων εντάχθηκε από 1-4-1997 στην κατηγορία της σύμβασης πρόσληψής του, δηλαδή στην κατηγορία ΔΟ2/Ε (ανατυπωτές-τυπογράφοι-φωτογράφοι) προκειμένου να καλύψει κενή οργανική θέση της κατηγορίας αυτής, και στο εισαγωγικό αυτής μισθολογικό κλιμάκιο, δηλαδή στο μ.κ. 11, με ταυτόχρονη προαγωγή του στο μ.κ. 10, λόγω αναγνώρισης χρόνου προϋπηρεσίας, βάσει της από 5-10-1989 ΕΣΣΕ προσωπικού ΔΕΗ.

Ο ενάγων αποδέχθηκε την ένταξη και υπέγραψε το κοινοποιηθέν σ' αυτόν έγγραφο στις 27-6-1997. Με το ..... έγγραφο της διεύθυνσης υλικού και μεταφορών, στην οποία υπηρετούσε ο ενάγων προκηρύχθηκε προς κάλυψη μία θέση στην κατηγορία Τ4 του προσωπικού με μετάταξη. Ο ενάγων, έχοντας το σχετικό τυπικό προσόν (απολυτήριο γυμνασίου και πτυχίο μέσης τεχνικής επαγγελματικής τεχνικής σχολής) υπέβαλε αίτηση και στη συνέχεια, μετά την παρέλευση του δοκιμαστικού διαστήματος των έξι μηνών που καθορίζεται από την 231/1995 απόφαση του Γενικού Διευθυντή της ΔΕΗ, εγκρίθηκε η οριστική μετάταξή του στην κατηγορία Τ4/Γ και στο μισθολογικό κλιμάκιο 9 της κατηγορίας αυτής από 1-1-1999, σύμφωνα με το άρθρο 23 παρ. 4 του ΚΚΠ/ ΔΕΗ, εφόσον κατά τη μετάταξή του κατείχε ήδη το 9ο μ.κ.

από 26-10-1997. Στη συνέχεια από 26-10-2000, ήτοι μετά παρέλευση τριετίας, προήχθη στο 8ο μ.κ. (άρθρο 22 ΚΚΠ/ΔΕΗ). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η εναγομένη από την κατάρτιση της αρχικής σύμβασης γνώριζε τα προσόντα του, δηλαδή ότι ήταν κάτοχος απολυτηρίου γ' τάξης γυμνασίου, πτυχίου β' τάξης, ειδικότητας εσωτερικών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων της Σιβιτανιδείου Μέσης Δημόσιας Τεχνικής Σχολής, πτυχίου β' τάξης, ειδικότητας ηλεκτρικού συστήματος αυτοκινήτων της ίδιας παραπάνω σχολής, άδειας βοηθού ηλεκτροτεχνίτη Δ΄ ειδικότητας, άδειας ηλεκτροτεχνίτη α' και γ' ειδικότητας, άδειας ηλεκτροτεχνίτη στ' σταθμών, άδειας ηλεκτροτεχνίτη στ' εναέριων και υπογείων δικτύων, γι' αυτό και κατά τα προαναφερθέντα από την αρχή τον απασχόλησε ως ηλεκτρολόγο αυτοκινήτων.

Συνεπώς, η εναγομένη όφειλε κατά την ένταξή του στο τακτικό προσωπικό της, λαμβάνοντας υπόψη τής τα γενικά και ειδικά προσόντα του, που προέκυπταν από τους γνωστούς σ' αυτήν τίτλους σπουδών και συναφείς άδειες, με βάση τους οποίους τον απασχολούσε από την αρχή ως ηλεκτρολόγο αυτοκινήτων, καθώς και την ειδικότητα και την εμπειρία λόγω της απασχόλησης του επί μακρό χρονικό διάστημα στην πιο πάνω αναφερόμενη υπηρεσία της να τον εντάξει την 1-7-1997 στην ε' βαθμίδα της κατηγορίας Τ4/Γ στο 10ο μ.κ.

και ταυτοχρόνως να τον προαγάγει στο 9ο μ.κ., βάσει του άρθρου 6 ΚΚΠ/ ΔΕΗ, στη συνέχεια δε να τον προαγάγει στις 26-10-1997 στο 8ο μ.κ. τής ίδιας κατηγορίας και από 26-10-2000 στο 7ο μ.κ. της ίδιας κατηγορίας. Η εναγομένη όμως, κατά παράβαση της πηγάζουσας από την ατομική σύμβαση εργασίας του και τον ΚΚΠ/ΔΕΗ ενοχικής της υποχρέωσης, τον ενέταξε στην κατηγορία Δ02, ε' βαθμίδα 11ο μ.κ., αρνούμενη να προβεί σε αναθεώρηση του μ.κ., απορρίπτοντας μάλιστα δια των αρμοδίων οργάνων της (Δευτεροβάθμιο Συμβούλιο Κρίσεων) την από 28-2-2001 προσφυγή του ενάγοντος.

Οι ισχυρισμοί της εναγομένης, που προβάλλονται με τις προτάσεις της, ότι η ένταξη έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΚΠ/ΔΕΗ, με βάση τον κλάδο και την κατηγορία για την οποία είχε προσληφθεί (Δ02/Ε), αφού με βάση τις ανάγκες του συγκεκριμένου κλάδου και κατηγορίας έγινε η πρόσληψή του, έτσι ώστε η απασχόληση του σε άλλα καθήκοντα να μην του προσδίδει και δικαίωμα ένταξης σε άλλη κατηγορία από εκείνη για την οποία είχε ενταχθεί, έστω και αν είχε τα τυπικά προσόντα για άλλη κατηγορία, παρά μόνο δικαίωμα μετάταξης, κρίνονται απορριπτέοι ως ουσιαστικά αβάσιμοι.

Ειδικότερα η συνεχής και επί μακρό χρονικό διάστημα απασχόληση του ενάγοντος κατά τρόπο μόνιμο και όχι ευκαιριακό ως ηλεκτροτεχνίτη οχημάτων και όχι ως ΔΟ2/Ε-ανατυπωτή--τυπογράφου-φωτογράφου-, υποδηλώνει ότι τα αρμόδια όργανα της εναγομένης είχαν γνώση των τυπικών του προσόντων και των ικανοτήτων του αλλά και ότι η εναγομένη διέθετε κενές οργανικές θέσεις και είχε ανάγκη σε προσωπικό της κατηγορίας ΤΑ/Γ.

Άλλωστε στον ΚΚΠ/ΔΕΗ δεν προβλέπεται ότι η ένταξη θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά, στον κλάδο και στην κατηγορία που είχε προσληφθεί ως έκτακτος, αλλά αντίθετα, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, επιβάλλει την ένταξη του μισθωτού στην κατηγορία που αρμόζει ανάλογα με τα προσόντα του, αφού ρητώς αναφέρει στο άρθρο 4 τις κατηγορίες του προσωπικού και τις διαχωρίζει αναλόγως των προσόντων των υπαλλήλων.

Τα παραπάνω ενισχύονται από το γεγονός ότι πέραν των οριζομένων στη παρ. 5 του άρθρου 5 τυπικών προϋποθέσεων (ιθαγένεια, ηλικία, εκπλήρωση στρατιωτικών υποχρεώσεων κλπ), τις οποίες πρέπει να συμπληρώνει ο προσλαμβανόμενος (και όχι ο εντασσόμενος) μισθωτός, δεν ορίζονται περαιτέρω άλλες ειδικότερες προϋποθέσεις, τις οποίες πρέπει να συγκεντρώνει ο εντασσόμενος μισθωτός, όπως θα συνέβαινε στην αντίθετη περίπτωση." Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, έκρινε κατ' αποτέλεσμα ορθά και δεν παραβίασε δι' εσφαλμένης εφαρμογής και ερμηνείας τις παραπάνω διατάξεις του ΚΚΠ-ΔΕΗ.

Επομένως ο πρώτος εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος της κρινόμενης αίτησης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Με δεδομένο ότι η μη ένταξη του έκτακτου μισθωτού της ΔΕΗ στην κατηγορία του τακτικού προσωπικού που δικαιούται, συνιστά κατά τ' ανωτέρω αθέτηση ενοχικής υποχρέωσης και όχι αδικοπραξία, τόσον η αξίωση αυτού προς ένταξη στην άνω κατηγορία όσο και οι αξιώσεις του από μισθούς και άλλες αμοιβές που έχουν γενεσιουργό αιτία και αφετηρία την αθέτηση των άνω ενοχικών υποχρεώσεων, δεν υπόκεινται στην από το άρθρο 937 ΑΚ προβλεπόμενη για τις αξιώσεις από αδικοπραξία πενταετή παραγραφή αλλά η μεν αξίωση προς ένταξη στο τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ υπόκειται στην από το άρθρο 249 ΑΚ προβλεπόμενη 20ετή παραγραφή, οι δε μισθολογικές αξιώσεις από τη μη κανονική ένταξη και τις εντεύθεν μη πραγματοποιηθείσες νόμιμες προαγωγές αυτού, υπόκεινται στην 5ετή παραγραφή του άρθρου 250 παρ. 6 ΑΚ, η οποία σύμφωνα με το άρθρο 253 αυτού αρχίζει μόλις λήξει το έτος μέσα στο οποίο γεννήθηκαν οι εν λόγω αξιώσεις.

Εν προκειμένω το Εφετείο που κατ' αποδοχή της έφεσης του αναιρεσίβλητου κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με την οποία είχε απορριφθεί η αγωγή αυτού ως ασκούμενη άνευ εννόμου συμφέροντος, λόγω παραγραφής κατ' άρθρο 937 ΑΚ, των δι' αυτής διωκόμενων να αναγνωρισθούν αξιώσεών του (ένταξής του την 1.7.1997 στην Τ4Γ κατηγορία και καταβολής εντεύθεν μισθολογικών διαφορών), δέχθηκε ότι επί των εν λόγω αξιώσεων, μη προερχομένων από αδικοπραξία έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 249 και 250 παρ. 6 ΑΚ και επομένως για τις αξιούμενες ν' αναγνωρισθούν μισθολογικές διαφορές η πενταετής παραγραφή που αφετηριάζεται την 1.1.1998 δεν συμπληρώθηκε μέχρι την επίδοση της αγωγής που έλαβε χώρα την 31.12.2002, εφάρμοσε ορθά τις άνω διατάξεις και δεν παραβίασε τις παραπάνω διατάξεις του ΚΚΠ-ΔΕΗ ή την διάταξη του άρθρου 281 Α.Κ..

Επομένως οι δεύτερος και τρίτος εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης κατά τους οποίους εσφαλμένα δεν δέχθηκε το Εφετείο ότι η μη ένταξη του αναιρεσίβλητου στην παραπάνω κατηγορία και η εντεύθεν μη ορθή μισθολογική προαγωγή αυτού συνιστούν παράβαση των διατάξεων του ΚΚΠ-ΔΕΗ και του άρθρου 281 ΑΚ, εντεύθεν δε αδικοπραξία των οργάνων της ΔΕΗ και συνεπώς ότι οι άνω αξιώσεις του υπέκυψαν στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 937 ΑΚ, η οποία συμπληρώθηκε προ της ημερομηνίας ασκήσεως της αγωγής, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 3, 174, 180, 679 ΑΚ, 8 του Ν. 2112/1920 και 8 παρ. 4 του ΝΔ 4020/1959 συνάγεται αρχή του εργατικού δικαίου κατά την οποία κάθε παραίτηση του εργαζομένου από το δικαίωμα λήψης των νόμιμων αποδοχών, επιδομάτων ή άλλης εκ της εργασίας αυτού παροχής, τέτοια δε παροχή αποτελεί το δικαίωμα αυτού για προαγωγή ή ένταξη, οπωσδήποτε και αν έλαβε χώρα, είναι άκυρη και θεωρείται ως μη γενόμενη (ΑΠ 887/1989).

Επομένως το Εφετείο που δέχθηκε ότι η εκ μέρους του αναιρεσίβλητου αποδοχή της ένταξής του στην ΔΟ2/Ε κατηγορία και η υπογραφή της σχετικής ανακοίνωσης δεν ασκεί έννομη επιρροή, γιατί θεωρείται παραίτηση του εργαζόμενου από το δικαίωμα που απορρέει από την παροχή της εργασίας του και ως εκ τούτου είναι άκυρη και θεωρείται ότι δεν έγινε, έκρινε ορθά, τα δε αντιθέτως υποστηριζόμενα με τον τέταρτο (τελευταίο) εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14.6.2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ ΑΕ) για αναίρεση της 1203/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ