Supreme Court dismisses appeal against voluntary jurisdiction decision regarding estate property management in Greece.

Απόφαση 1150 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1150/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα, Ελένη Φραγκάκη και Ζαμπέτα Στράτα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει την υπόθεση:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη Τέφου - Φωτέα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Κοινοποιουμένη η αναίρεση στους: 1) Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και 2) Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, που εδρεύει στην Αθήνα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον Πολυχρόνη Καραστεργίου, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις. Το αιτούν και ήδη αναιρεσείον με την από 26-10-2015 αίτησή του προς το Εφετείο Αθηνών ζήτησε να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ' αυτή.

Εκδόθηκε η 4844/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 18-5-2018 αίτησή του.

Η υπόθεση, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρία Τζανακάκη, εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 18-5-2018 (αρ. κατ. 426/2018) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 4844/2017 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρα 739 επ. σε συνδ. 825 ΚΠολΔ) έχει ασκηθεί νόμιμα και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρο 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 αρ. 2 ΚΠολΔ), αναφορικά με το διαδικαστικό ιστορικό της υπόθεσης, προκύπτει ότι το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, με την επωνυμία ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ, άσκησε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών την από 26-10-2015 (αρ. κατ. 513/2015) αίτηση, με την οποία ισχυρίστηκε ότι δυσχεραίνεται, λόγω της μεγάλης απόστασης από την έδρα του, η εποπτεία και η αξιοποίηση δύο ακινήτων, που βρίσκονται στη νήσο ...

και ειδικότερα, ενός διώροφου κτιρίου, που βρίσκεται στην ... και αποτελείται από ισόγειο κατάστημα και 1ο όροφο-κατοικία και ενός αγρού στη θέση "...", τα οποία καταλείφθηκαν σ' αυτό ως κληροδότημα με την από 24-4-1955 ιδιόγραφη διαθήκη του Π. Α., προκειμένου από τα εισοδήματά τους να δίδεται το "βραβείο Α. και Π.

Α." στην καλύτερη συγγραφή ή μονογραφία σχετικά με το Ελληνορωμαϊκό Δίκαιο, το Ελληνικό Αστικό Δίκαιο και το Αστικό Δικονομικό Δίκαιο. Με το ιστορικό αυτό το αιτούν και ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ ζήτησε να του χορηγηθεί η άδεια από το Δικαστήριο να εκποιήσει τα ανωτέρω ακίνητα του κληροδοτήματος και να οριστεί, ότι το τίμημα από την εκποίηση, είτε θα επενδυθεί σε ασφαλή και προσοδοφόρα επένδυση, ώστε από τους τόκους να εξυπηρετείται ο σκοπός του κληροδοτήματος, όπως το τελευταίο είχε, στο μεταξύ διάστημα, διαμορφωθεί με την υπ' αριθμ. 10197/1999 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, είτε να αγοραστεί άλλο ακίνητο στην Αθήνα, από τα μισθώματα του οποίου θα εξυπηρετείται επίσης ο σκοπός του κληροδοτήματος.

Επί της αίτησης αυτής εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία απέρριψε την αίτηση κατ' ουσίαν, κρίνοντας ότι η προτεινόμενη λύση, συγκρινόμενη με την ήδη υπάρχουσα κατάσταση, δεν συνιστά επωφελέστερη αξιοποίηση της περιουσίας του κληροδοτήματος στη νήσο ... και ότι ο σκοπός της βούλησης του διαθέτη μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς την εκποίηση των ανωτέρω δύο ακινήτων του κληροδοτήματος στη νήσο ....

Κατά τη διάταξη του άρθρου 109 παρ. 1 του Συντάγματος δεν επιτρέπεται η μεταβολή του περιεχομένου ή των όρων διαθήκης, κωδικέλλου ή δωρεάς, ως προς τις διατάξεις τους υπέρ του δημοσίου ή υπέρ κοινωφελούς σκοπού. Η συνταγματική αυτή διάταξη αποβλέπει στην προστασία και κατοχύρωση της θέλησης των διαθετών και δωρητών και εναντίον των πράξεων της πολιτείας ακόμη, που έχουν νομοθετικό περιεχόμενο και, σύμφωνα με αυτήν, δεν επιτρέπεται, καταρχήν, η μεταβολή σκοπού περιουσίας, που έχει ταχθεί υπέρ του Δημοσίου ή προς εξυπηρέτηση κοινής ωφελείας, όχι μόνο με διατάγματα, αλλά ούτε και με νόμο (ΑΠ Ολ. 1241/1979).

Κατά τη διάταξη όμως της παρ. 2 του ίδιου ως άνω άρθρου του Συντάγματος, ορίζεται ότι "κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η επωφελέστερη αξιοποίηση ή διάθεση για τον ίδιο ή άλλο κοινωφελή σκοπό, εκείνου που καταλείφθηκε ή δωρήθηκε, στην περιοχή που καθόρισε ο δωρητής ή διαθέτης ή στην ευρύτερή της περιφέρεια, όταν βεβαιωθεί με δικαστική απόφαση, ότι η θέληση του διαθέτη ή του δωρητή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, για οποιονδήποτε λόγο, καθόλου ή κατά το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου της, καθώς και αν μπορεί να πραγματοποιηθεί πληρέστερα με τη μεταβολή της εκμετάλλευσης, όπως νόμος ορίζει".

Κατ' επιταγή της συνταγματικής αυτής διάταξης εκδόθηκε ο Ν. 4182/2013, (με το άρθρο 82 παρ. 8 και 9 του οποίου καταργήθηκε ο προισχύσας Ν. 455/1976) και στο άρθρο 10 του οποίου ορίζεται ότι: ...(παρ. 1) "Περιουσίες που καταλείπονται υπέρ κοινωφελών σκοπών αξιοποιούνται κατά τον τρόπο που όρισε ο διαθέτης ή δωρητής. Απαγορεύεται η μεταβολή τόσο των παραπάνω κοινωφελών σκοπών όσο και του τρόπου και των όρων διαχείρισης της περιουσίας, καθώς και των ορισμών για τον τρόπο διοίκησής της. (παρ. 2) Αν υπάρχει αμφιβολία περί του περιεχομένου της βούλησης του διαθέτη ή δωρητή ή αμφισβήτηση επ` αυτού, αυτή επιλύεται από το αρμόδιο κατ' άρθρο 825 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας δικαστήριο. (παρ. 3).

Το κατά την προηγούμενη παράγραφο δικαστήριο αποφαίνεται, επίσης, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, επί του εάν η βούληση του διαθέτη ή δωρητή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, για οποιονδήποτε λόγο, καθόλου ή κατά το μεγαλύτερο μέρος της και καθορίζει τον τρόπο της επωφελέστερης ή ασφαλέστερης αξιοποίησης της περιουσίας, καθώς και το σκοπό και την περιοχή για την οποία πρέπει αυτή να διατεθεί".

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι με την προαναφερόμενη απόφαση το αρμόδιο δικαστήριο, στα πλαίσια της μεταβολής αυτής, αποφαίνεται και περί του τρόπου της επωφελέστερης αξιοποίησης της εν λόγω περιουσίας (ή μέρους της) ή της επιτρεπόμενης διάθεσης αυτής (ή μέρους της). Στο άρθρο 1 του νόμου αυτού ορίζονται επίσης, ενδεικτικά, οι τρόποι επωφελέστερης αξιοποίησης ή διάθεσης της καταλειφθείσας υπέρ κοινωφελούς σκοπού περιουσίας.

Η αίτηση για έκδοση απόφασης με το ανωτέρω περιεχόμενο υποβάλλεται, από τον Υπουργό των Οικονομικών ή τον αρμόδιο εκ του σκοπού Υπουργό ή από κάθε άλλο πρόσωπο, που έχει έννομο συμφέρον, και μάλιστα από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο έχει καταλειφθεί η αφιερούμενη περιουσία με τον όρο της εξυπηρετήσεως του κοινωφελούς σκοπού.

Η επωφελέστερη αξιοποίηση ή διάθεση της αφιερωθείσας περιουσίας αποτελεί νομική αξιολογική έννοια, η οποία πρέπει να προσδιορίζεται στην αίτηση ως προς τα προτεινόμενα προς υπαγωγή σε αυτήν πραγματικά περιστατικά, προκειμένου να κριθεί από το δικαστήριο, αν αυτά πράγματι την συνιστούν, συγκρινόμενης της προτεινόμενης λύσεως προς την ήδη υπάρχουσα κατάσταση.

Επομένως, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων, καθώς και εκείνων των άρθρων 108-110 επ. του ΑΚ, το Εφετείο Αθηνών έχει δικαιοδοσία και καθίσταται αποκλειστικά αρμόδιο να κρίνει τις αναφερθείσες στην προηγούμενη νομική σκέψη υποθέσεις, με τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, στις ακόλουθες αποκλειστικά περιπτώσεις:

α) εάν η θέληση του διαθέτη ή του δωρητή περιουσίας υπέρ κοινωφελούς σκοπού έχει καταστεί απραγματοποίητη εν όλω ή κατά το μεγαλύτερο μέρος της, ώστε θα πρέπει να επιτραπεί η ικανοποίηση, με την καταληφθείσα περιουσία, άλλου συγγενούς και εφικτού κοινωφελούς σκοπού, β) εάν η θέληση του διαθέτη ή του δωρητή, στα πλαίσια του ταχθέντος από αυτόν κοινωφελούς σκοπού ή του επιτρεπομένου κατά την προηγούμενη περίπτωση νέου παρόμοιου εφικτού κοινωφελούς σκοπού, μπορεί να ικανοποιηθεί καλύτερα με τη μεταβολή της εκμετάλλευσης της καταληφθείσας περιουσίας ή μέρους της, ώστε να αξιοποιηθεί ή να διατεθεί αυτή με επωφελέστερο τρόπο και γ) εφόσον ανακύπτει ανάγκη ερμηνείας της διαθήκης λόγω αμφιβολίας ή αμφισβητήσεως σχετικά με τον τρόπο της εκκαθαρίσεως και γενικά της διαχειρίσεως και της εκτελέσεως της καταλειφθείσας στον κοινωφελή σκοπό περιουσίας (ΑΠ 1355/2017, ΑΠ 13/2013).

Με το άρθρο 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, 4/2005). Με τον συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνος δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ` ουσίαν (Ολ.ΑΠ 27 και 28/1998, ΑΠ 1467/2018, ΑΠ 349/2014).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ` αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Δεν υπάρχει, όμως, ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 174/2015, ΑΠ 198/2015, ΑΠ 845/2012).

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 1134/2018, ΑΠ 53/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, με τον 1ο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 1 περ. α' ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, με το να απορρίψει ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένδικη αίτησή του, με την οποία ζητούσε την άρση του όρου περί αναπαλλοτρίωτου των ακινήτων του κληροδοτήματος της νήσου ..., λόγω της δυσχερούς διαχείρισης αυτών, για την καλύτερη αξιοποίησή τους και παραγνωρίζοντας την κυριαρχική του ευχέρεια να διατάξει τη μεταβολή του τρόπου εκμετάλλευσης του κληροδοτήματος εντός των ορίων της αίτησης με ειδικότερους δεσμευτικούς όρους, παραβίασε ευθέως, με εσφαλμένη ερμηνεία και μη υπαγωγή, την ουσιαστικού κανόνα δικαίου διάταξη του άρθρου 10 παρ. 3 του Ν. 4182/2013, αν και τα αποδειχθέντα περιστατικά πληρούσαν το πραγματικό της ανωτέρω διάταξης, την οποία εσφαλμένα δεν εφάρμοσε.

Επίσης, με το συναφή 3ο λόγο της αίτησης αναίρεσης το αναιρεσείον αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, με το να δεχθεί, κατά τη συγκριτική εργασία, που διενήργησε μεταξύ του ακολουθούμενου μέχρι τώρα και του προτεινόμενου από αυτό τρόπου αξιοποίησης των περιουσιακών κληροδοτημάτων της νήσου ..., ότι η οικονομική κρίση καθιστά επισφαλή τον προτεινόμενο από αυτό τρόπο επωφελέστερης αξιοποίησης των ανωτέρω κληροδοτημάτων στην ...

και παραγνωρίζοντας ότι ο αγρός του κληροδοτήματος παραμένει αναξιοποίητος, διέλαβε αντιφατική αιτιολογία παραβιάζοντας και εκ πλαγίου την ίδια ως άνω ουσιαστικού κανόνα δικαίου διάταξη, διότι η οικονομική κρίση καθιστά επισφαλή την αξιοποίηση και στη νήσο ... και έτσι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση, που επιτρεπτά επισκοπείται, για τις ανάγκες των ερευνώμενων ως άνω 1ου και 3ου αναιρετικών λόγων, προκύπτει ότι το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί των πραγμάτων εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, δέχθηκε τα ακόλουθα, κατ' ακριβή λεκτική αντιγραφή: "Την 08-11-1956 απεβίωσε στην ...

ο Π. Α. του Α., κάτοικος, όσο ζούσε, ..., ο οποίος με την από 24-04-1955 ιδιόγραφη διαθήκη του, που δημοσιεύθηκε με το με αριθμό 7554/1956 πρακτικό του Πρωτοδικείου Αθηνών και κηρύχθηκε κυρία με τη με αριθμό 14688/1956 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, εγκατέστησε κληρονόμους του σε ίσα μέρη, τους Ε. Π., Κ. Γ. και Β. Λ. και συνέστησε καθολικό καταπίστευμα υπέρ του αιτούντος ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ακαδημία Αθηνών", ορίζοντας ότι μετά τον θάνατο καθενός από τους προαναφερθέντες, το μερίδιο του θα περιέρχεται στο αιτούν, το οποίο, κατά τον τρόπο αυτό, θα αποκτήσει βαθμιαία το σύνολο της περιουσίας του κληρονομούμενου προκειμένου: "...εκ των εισοδημάτων του μεριδίου, των μεριδίων ή του όλου αυτής να βραβεύει ανά χρονικά διαστήματα, καθοριζόμενα υπό της Ακαδημίας και αναλόγως των εισοδημάτων (κατά τρόπον ώστε να αποτελείται εκάστοτε οπωσδήποτε σημαντικόν τι ποσόν βραβείου) συγγραφάς συνολικάς ή μονογραφίας αναγομένας εις το όλον ή τμήματα της ιστορίας του ελληνορωμαϊκού δικαίου ή εκδόσεις κειμένων αυτού ή συγγραφάς συνολικάς ή μονογραφίας αναγομένας εις το όλον ή τμήματα του ελληνικού αστικού ή του αστικού δικονομικού δικαίου, προαγούσας την επιστημονικήν έρευναν, διά του οναμασθησομένου "βραβείον Α.

και Π. Α." κατόπιν προκηρύξεως παρ' αυτής σχετικού διαγωνισμού ή και υποβολής απλώς αιτήσεων παρά των ενδιαφερομένων ή και άνευ αυτών κατά την κρίσιν της. Ελπίζω τα εισοδήματα της μικράς μου ακινήτου περιουσίας να επαρκέσουν προς εκπλήρωσιν του ανωτέρω σκοπού, ούτως ώστε η ειρημένη βράβευσις να γίνηται όσον το δυνατόν συχνότερον αν μη κατ' έτος τουλάχιστον ανά διετίαν".

Το αιτούν με την ...39/1957 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του Συμβολαιογράφου Α. Α., που είναι νόμιμα μεταγεγραμμένη, αποδέχθηκε την ανωτέρω κληρονομιά. Μετά τον θάνατο του Π. Α. το σύνολο της περιουσίας του περιήλθε κατά ένα τρίτο εξ αδιαιρέτου σε καθένα από τους Ε. Π., Κ. Γ. και Β. Λ., οι οποίοι, επίσης, αποδέχθηκαν την κληρονομιά.

Μετά τον θάνατο των Ε. Π. (01-06-1967), Κ. Γ. (06-01-1998) και Β. Λ. (19-07-2014) το σύνολο της περιουσίας περιήλθε στο αιτούν ως καταπιστευματοδόχο, για την εξυπηρέτηση του ταχθέντος από τον διαθέτη σκοπού. Όταν τα 2/3 της περιουσίας του διαθέτη περιήλθαν στο αιτούν, το τελευταίο διαπίστωσε ότι υπήρχε μεγάλο αδιάθετο υπόλοιπο στο λογαριασμό του κληροδοτήματος εξαιτίας του ότι, αν και κατ' έτος προκηρύσσονταν τα βραβεία, δεν απονέμονταν είτε διότι δεν υπήρχε ενδιαφέρον είτε διότι οι υποβαλόμενες εργασίες και μελέτες δεν κρίνονταν επαρκείς για βράβευση.

Έτσι, μετά από αίτησή του, εκδόθηκε η με αριθμό 10197/1999 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, με την οποία βεβαιώθηκε ότι δεν είναι δυνατή η εκπλήρωση κατά το μεγαλύτερο μέρος της βούλησης του διαθέτη με την απονομή μόνον των βραβείων και ότι παράλληλα με τα καθοριζόμενα στη διαθήκη βραβεία επιτρέπεται να απονέμονται μετά από προκήρυξη διαγωνισμού, ανά χρονικά διαστήματα και ανάλογα με την επάρκεια των εισοδημάτων της περιουσίας και μία ή περισσότερες υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές στο εσωτερικό ή το εξωτερικό στο Ελληνορωμαϊκό, το Ελληνικό Αστικό ή το Αστικό Δικονομικό Δίκαιο.

Με βάση την προαναφερθείσα απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, καθώς και την απόφαση 1045778/1165/Β0011/7.3.2012 των Υπουργών Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Οικονομικών, με την οποία καθορίσθηκαν οι λεπτομέρειες της επωφελέστερης διάθεσης των εσόδων του κληροδοτήματος για το σκοπό που όρισε ο διαθέτης, όπως αυτός διευρύνθηκε, έχουν προκηρυχθεί από το αιτούν οκτώ διαγωνισμοί για τη χορήγηση υποτροφιών στα από τον διαθέτη οριζόμενα Δίκαια και έχουν ανακηρυχθεί δέκα υπότροφοι για μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα και το Εξωτερικό.

Κατά το χρόνο υποβολής της υπό κρίση αίτησης το κληροδότημα περιελάμβανε τα ακόλουθα περιουσιακά στοιχεία: α) οικόπεδο στη ..., επιφάνειας 609 τ.μ. αντικειμενικής αξίας 267.937 ευρώ, β) οικόπεδο στην οδό ..., επιφάνειας 383 τ.μ. αντικειμενικής αξίας 352.181 ευρώ, γ) ακίνητο αποτελούμενο από παλαιό κτίσμα και οικόπεδο επιφάνειας 319 τ.μ.

στην οδό ..., αντικειμενικής αξίας 352.181 ευρώ, δ) ακίνητο στην ... στη συνοικία ..., αποτελουμένο από ισόγειο κατάστημα και αποθήκη συνολικής επιφάνειας 70 τ.μ. και κατοικία στον πρώτο όροφο, επιφάνειας 65 τ.μ. μετά του οικοπέδου του, αντικειμενικής αξίας 10.772 ευρώ, δ) αγρό στη θέση "..." της νήσου ...υ εκτός οικισμού και εκτός σχεδίου έκτασης 6.522 τ.μ.

σύμφωνα με καταμέτρηση του Μαΐου 2015, ε) προθεσμιακή κατάθεση με ημερομηνία λήξης 3-12-2015 ποσού 223.245,91 ευρώ, στ) λογαριασμό όψεως, ποσού 9.704,91 ευρώ, ζ) ομόλογο Ελληνικού Δημοσίου ποσού 31.500 ευρώ και η) μετοχές της .... Η Σύγκλητος του αιτούντος κατά τη συνεδρία της 9 Ιουλίου 2015 με εισήγηση της Διεύθυνσης Περιουσίας αποφάσισε να ζητήσει από το παρόν Δικαστήριο την άρση του αναπαλλοτρίωτου για τα ακίνητα του κληροδοτήματος που βρίσκονται στη νήσο της ..., επικαλούμενη ότι τα συγκεκριμένα ακίνητα βρίσκονται σε μεγάλη χιλιομετρική απόσταση από την ..., έδρα της Ακαδημίας Αθηνών, με αποτέλεσμα αφενός να δυσχεραίνεται η εποπτεία και η αξιοποίησή τους και αφετέρου να απαιτούνται επιπλέον έξοδα για τη διαχείρισή τους.

Σχετικά με τις διαπιστώσεις αυτές της Συγκλήτου του αιτούντος, από τα ίδια αποδεικτικά μέσα που προαναφέρθηκαν, αποδεικνύονται τα εξής: Σύμφωνα με τη με χρονολογία 18.5.2015 τεχνική έκθεση - προϋπολογισμό του Κ. Δημάκου, Δρ. Πολιτικού Μηχανικού Ε.Μ.Π., που συντάχθηκε με πρόσκληση του αιτούντος, το γωνιακό διώροφο πέτρινο κτίριο που βρίσκεται στην ...

της ... χρονολογείται από το έτος 1888. Το ισόγειο αυτού, που έχει εμβαδόν 70 τ.μ., είναι κατάστημα και είναι μισθωμένο με μηνιαίο μίσθωμα 843,63 ευρώ, ενώ ο πρώτος όροφος, που έχει εμβαδόν 65 τ.μ., είναι κατοικία και από 1-4-1998 και για τέσσερα χρόνια ήταν μισθωμένος, με μηνιαίο μίσθωμα 100.000 δραχμών (δηλαδή 293,47 ευρώ). Τώρα ο πρώτος όροφος δεν χρησιμοποιείται λόγω των φθορών που έχουν προκληθεί με την ...δο των χρόνων.

Κατά την προαναφερθείσα τεχνική έκθεση, για την πλήρη αποκατάσταση του κτιρίου και τη διατήρησή του για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα των 30 ετών, απαιτείται να δαπανηθεί το συνολικό ποσό των 45.000 ευρώ, οι επισκευές δε που θα γίνουν, θα καταστήσουν λειτουργικό και τον πρώτο όροφο αυτού, ώστε να εκμισθωθεί και να αποφέρει εισόδημα, το οποίο, λόγω της θέσης του ακινήτου και της μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης που υπάρχει στην της ..., θα είναι σημαντικό.

Η δαπάνη αυτή των 45.000 ευρώ θα γίνει εφάπαξ και δεν είναι δύσκολα διαχειρίσιμη. Περαιτέρω ο αγρός που βρίσκεται στη θέση "..." της ... και έχει επιφάνεια 6.522 τ.μ. δεν καλλιεργείται, δεν είναι μισθωμένος και, συνεπώς, δεν αποφέρει εισόδημα. Δεν αποδεικνύεται, όμως, ότι δεν είναι δυνατή και ευχερής η εκμίσθωσή του είτε για καλλιέργεια, είτε για άλλη, ανάλογη με τη τοπογραφική του θέση, χρήση, ώστε και αυτός να αποφέρει εισόδημα.

Επίσης, δεν αποδεικνύεται ότι η απόσταση που υπάρχει μεταξύ της ..., όπου βρίσκεται η έδρα του αιτούντος και της νήσου ...υ, όπου βρίσκονται τα συγκεκριμένα ακίνητα, καθιστά δυσχερή τη διαχείριση των τελευταίων, αφού για την εκμίσθωσή τους δεν απαιτείται η συνεχής παρουσία των αρμοδίων υπαλλήλων του αιτούντος και το μηνιαίο μίσθωμά τους κατατίθεται σε λογαριασμούς ανωνύμων τραπεζικών εταιρειών που το αιτούν υποδεικνύει στον εκάστοτε μισθωτή.

Εξάλλου, η σημαντική μεταβολή των οικονομικών δεδομένων, που μετά το έτος 2010 επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει δυσμενώς την ελληνική οικονομία, έχει επιφέρει μείωση των εμπορικών αξιών των προσφερομένων προς πώληση ακινήτων. Επομένως, το τίμημα που θα εισπραχθεί από την εκποίηση των προαναφερθέντων ακινήτων, δεν θα υπερβαίνει το εισόδημα που θα αποφέρουν από την εκμίσθωσή τους, αφού ήδη το κτίριο της ...

της ... στην κατάσταση που βρίσκεται τώρα και με μόνο μισθωμένο το ισόγειο κατάστημα, έχοντας, μαζί με το οικόπεδο, αντικειμενική αξία (κατά την αίτηση) 10.772 ευρώ, αποφέρει εισόδημα 843,63 ευρώ το μήνα, δηλαδή 10.123,56 ευρώ ετησίως. Επίσης, οι παρούσες δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, λαμβανομένων υπόψη και των χαμηλών επιτοκίων που προσφέρουν τα πιστωτικά ιδρύματα σε καταθέσεις χρημάτων, δεν εξασφαλίζουν τις προϋποθέσεις ασφαλούς και κερδοφόρας επένδυσης του ποσού που θα εισπραχθεί από την εκποίηση των ενδίκων ακινήτων.

Τέλος, δεν αποδεικνύεται ότι τα ακίνητα αυτά, εφόσον εκποιηθούν, θα αποδώσουν εισόδημα, ικανό για την αγορά άλλου ακινήτου στην περιοχή της ...., που θα αποφέρει μεγαλύτερο εισόδημα από εκείνο το οποίο ήδη (μόνο) το κτίριο της .... της ... αποφέρει. Επομένως, εάν δοθεί η άδεια στο αιτούν να εκποιήσει τα προαναφερθέντα ακίνητα, δεν θα αξιοποιηθεί επωφελέστερα η περιουσία του κληροδοτήματος και δεν θα εξυπηρετηθεί καλύτερα ο σκοπός του διαθέτη.

Κατ' ακολουθία των προεκτεθέντων η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη...". Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα απορρίπτονας κατ' ουσίαν την αίτηση του αναιρεσείοντος-αιτούντος ΝΠΔΔ, ορθά ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε και συνεπώς δεν παραβίασε ευθέως την ουσιαστικού κανόνα δικαίου διάταξη του άρθρου 10 παρ. 3 Ν. 4182/2013, χωρίς να δεχθεί διαφορετική ερμηνεία από αυτήν που εκείνη προβλέπει.

Από τις ίδιες επίσης παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα προκύπτει ότι έχει νόμιμη βάση, διότι τούτο καλύπτεται με σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, οι οποίες δεν αλληλοαναιρούνται, αλλά καλύπτουν το πραγματικό της ανωτέρω ουσιαστικής διάταξης, την οποία το Εφετείο ορθά δεν εφάρμοσε και συνεπώς δεν παραβίασε ούτε εκ πλαγίου.

Πιο συγκεκριμένα, το Εφετείο με σαφή και χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις αιτιολογία, αντικρούοντας το αίτημα του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ, με το οποίο τούτο ζητούσε να αρθεί ο όρος του αναπαλλοτρίωτου των ακινήτων του κληροδοτήματος της νήσου ..., δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, ότι δεν είναι αναγκαία η τροποποίηση του τρόπου αξιοποίησης του κληροδοτήματος, διότι, σύμφωνα με την βούληση του διαθέτη, η περιουσία του πρέπει να παραμείνει αναπαλλοτρίωτη και η εκπλήρωση του σκοπού του καθολικού καταπιστεύματος πρέπει να γίνεται μόνον από τα εισοδήματα της περιουσίας, καθώς επίσης, ότι η βούληση του διαθέτη μπορεί να πραγματοποιηθεί με τον τρόπο αξιοποίησης της περιουσίας του, που αυτός είχε ορίσει στην ιδιόγραφη διαθήκη του.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης η γεωγραφική απόσταση της νήσου ... από την έδρα του αναιρεσείοντος στην ..., δεν καθιστά δυσχερή τη διαχείριση του κληροδοτήματος, λόγω δαπανών μετακίνησης και εξόδων εποπτείας αυτού, καθόσον σύμφωνα με το επιχείρημα του Δικαστή ουσίας, που αντλήθηκε από τις αποδείξεις, η εκμίσθωση των ακινήτων δεν απαιτεί συνεχή παρουσία των υπαλλήλων του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ, ενώ το μίσθωμα κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό.

Επίσης, σύμφωνα με τις ανέλεγκτα παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το κτίριο της ..., παρά την παλαιότητά του, αποδίδει ετησίως μίσθωμα 10.123,56 ευρώ, λόγω της θέσης του ως γωνιακό κατάστημα σε τουριστική περιοχή, έναντι αντικειμενικής αξίας αυτού 10.772 ευρώ, σύμφωνα με όσα άλλωστε το ίδιο το αναιρεσείον ισχυρίστηκε στην αίτησή του και ότι το τίμημα από την τυχόν εκποίηση αυτού δεν θα επαρκέσει για να αγοραστεί άλλο ακίνητο στην ..., όπου οι τιμές της αγοράς είναι αυξημένες έναντι των τιμών ακινήτων της περιφέρειας, ώστε να αποδώσει μεγαλύτερο εισόδημα από το ετήσιο μίσθωμα, που ήδη εισπράττεται και μάλιστα μόνο από το ισόγειο κατάστημα.

Επίσης, το Εφετείο με πλήρη αιτιολογία δέχτηκε ότι οι δαπάνες επισκευής του κτιρίου στην .... κόστους 45.000 ευρώ, σύμφωνα με την εκτίμηση του τεχνικού συμβούλου του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ, επαρκούν για να επισκευαστεί και ο 1ος όροφος, ώστε να εκμισθωθεί και αυτός και να αποδώσει επί πλέον εισόδημα, καθώς και ότι ο αγρός μπορεί και αυτός να εκμισθωθεί, είτε για καλλιέργεια, είτε για άλλη χρήση, ώστε και αυτός να αποδίδει εισόδημα.

Τέλος, το Εφετείο με πλήρη και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογία δέχτηκε, ότι η τυχόν εκποίηση των ακινήτων του κληροδοτήματος και η τοποθέτηση του τιμήματος πώλησης σε τραπεζική κατάθεση δεν θα επιφέρει μεγαλύτερο εισόδημα, όπως αντιθέτως ισχυρίζεται το αναιρεσείον, ενόψει των χαμηλών επιτοκίων της αγοράς.

Η περαιτέρω αιτίαση του αναιρεσείοντος, ότι το Εφετείο μπορούσε να διατάξει κυριαρχικώς άλλον τρόπο εκμετάλλευσης, από εκείνον, που τούτο είχε προτείνει με την αίτησή του, προβάλλεται αλυσιτελώς, καθόσον στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι το Εφετείο δέχτηκε ότι ο τρόπος εκμετάλλευσης που θέλησε ο διαθέτης δεν είναι πραγματοποιήσιμος, ενώ αντιθέτως το Εφετείο δέχτηκε ότι ο σκοπός του διαθέτη μπορεί να εκπληρωθεί με τον τρόπο εκμετάλλευσης της περιουσίας του, όπως αυτός την καθόρισε στην ιδιόγραφη διαθήκη του, δηλαδή μόνον από τα εισοδήματά της, χωρίς να ρευστοποιηθεί η περιουσία του.

Ούτε επίσης, είναι αντιφατική η αιτιολογία ότι η οικονομική κρίση έχει μειώσει τις αξίες των ακινήτων στην ... και ότι τυχόν εκποίηση του ακινήτου της ... και αγορά άλλου στην ..., δεν θα είναι επωφελέστερη, καθόσον σύμφωνα με τις παραδοχές, μόνον το ετήσιο μίσθωμα του ισογείου καταστήματος, που εισπράττεται σήμερα, ισοδυναμεί με την αντικειμενική αξία του όλου διώροφου κτιρίου και η τυχόν αγορά άλλου ακινήτου δεν θα εξασφαλίσει καλύτερη κερδοφόρα επένδυση.

Οι ανωτέρω αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζουν το διατακτικό της, χωρίς λογικά κενά ή αντιφάσεις, η οποία επομένως ορθά ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε την διάταξη του άρθρου 10 παρ. 3 Ν. 4182/2013, με το να απορρίψει την αίτηση του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ και να δεχθεί ότι η βούληση του διαθέτη περί του αναπαλλοτρίωτου της περιουσίας του στη νήσο ...

δεν χρήζει μεταβολής, διότι η εκπλήρωση του σκοπού του κληροδοτήματος από τα εισοδήματά του είναι πραγματοποιήσιμη με τον τρόπο, που αυτός είχε καθορίσει στην ιδιόγραφη διαθήκη του. Επίσης, το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή μη υπαγωγή των περιστατικών, που ανελέγκτως αναιρετικά δέχθηκε, ότι αποδείχθηκαν, στο πραγματικό της ανωτέρω ουσιαστικής διάταξης, την οποία επομένως το Εφετείο δεν παραβίασε ευθέως, αλλά ούτε και εκ πλαγίου με αντιφατικές αιτιολογίες.

Συνακόλουθα, ο 1ος και ο συναφής 3ος λόγος της αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αρ. 1 περ. α' και 19 του ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι και τούτο ανεξαρτήτως του ότι οι ως άνω λόγοι αναίρεσης είναι απαράδεκτοι, διότι, υπό την επίφαση των ανωτέρω αναιρετικών πλημμελειών, το αναιρεσείον επιχειρεί να πλήξει την αναιρετικά ανέλεγκτη περί των πραγμάτων εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού από το Δικαστή ουσίας (άρθρο 561 αρ. 1 ΚΠολΔ).

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 περ. β` ΚΠολΔ προκύπτει ότι η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, δηλαδή των γενικών και αφηρημένων αρχών για την εξέλιξη των πραγμάτων, που αντλούνται από την εμπειρική πραγματικότητα με τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας ή της επαγγελματικής ενασχολήσεως, δημιουργεί λόγο αναιρέσεως μόνον όταν αυτά αφορούν στην ερμηνεία κανόνων δικαίου ή στην υπαγωγή σε αυτούς των πραγματικών γεγονότων και όχι στη διαπίστωση των γεγονότων αυτών. Ειδικότερα, αυτό συμβαίνει όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει διδάγματα της κοινής πείρας για να ανεύρει με βάση αυτά την έννοια κανόνος δικαίου, ιδίως όταν αυτός περιέχει αόριστες νομικές έννοιες ή για να υπαγάγει ή όχι τα πραγματικά γεγονότα της διαφοράς στον κανόνα αυτό (ΑΠ 273/2018, ΑΠ 1751/2017, ΑΠ 969/2011).

Με το 2ο αναιρετικό λόγο το αναιρεσείον ψέγει την προσβαλλόμενη απόφαση για την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 1 περ. β' ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, με το να απορρίψει κατ' ουσίαν την αίτησή του χωρίς να διατάξει την επωφελέστερη αξιοποίηση του κληροδοτήματος της νήσου ...υ, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας σύμφωνα με τα οποία Α) η γεωγραφική απόσταση μεταξύ της έδρας του αναιρεσείοντος και των ακινήτων του κληροδοτήματος της νήσου ...υ δυσχεραίνει την αξιοποίησή τους με πρόσθετες δαπάνες μετακίνησης και αδυναμία ελέγχου της τοπικής αγοράς, Β) η εκμίσθωση του αγρού για καλλιέργεια είναι δυσχερέστερη από την εκμίσθωση εμπορικού ακινήτου στην Αθήνα και Γ) η επίτευξη εισοδήματος από ακίνητο σε αστική περιοχή της πρωτεύουσας αποδίδει ευχερέστερα εισόδημα έναντι ακινήτου σε αγροτική περιοχή της νήσου ...υ.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι η επικαλούμενη παραβίαση των διδαγμάτων κοινής πείρας δεν αφορά την ερμηνεία του ανωτέρω ουσιαστικού κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτόν των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν, αλλά υπό την επίφαση της ανωτέρω αναιρετικής πλημμέλειας το αναιρεσείον πλήττει την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του Εφετείου ως Δικαστηρίου ουσίας αναφορικά με την εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού και ειδικότερα, ως προς την πραγματοποίηση της βούλησης του διαθέτη με τον τρόπο, που αυτός θέλησε και καθόρισε στην ιδιόγραφη διαθήκη του και την άρση του όρου αυτής για το αναπαλλοτρίωτο της ακίνητης περιουσίας του, που όμως επειδή αφορά την περί των πραγμάτων κρίση του Δικαστηρίου ουσίας, δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο. Επομένως, ο 2ος αναιρετικός λόγος πρέπει επίσης, να απορριφθεί.

Κατόπιν όλων αυτών, εφόσον δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος για να ερευνηθεί, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της. Διάταξη περί παραβόλου, δεν πρέπει να περιληφθεί στην παρούσα απόφαση, διότι το αναιρεσείον ΝΠΔΔ δεν βαρύνεται με τέτοια υποχρέωση (άρθρο 28 παρ. 4 Ν. 2879/ 1998), ενώ επίσης δεν πρέπει να περιληφθεί ούτε διάταξη περί δικαστικών εξόδων, η οποία σε κάθε περίπτωση προϋποθέτει την υποβολή αιτήματος (άρθρο 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), που στην ένδικη υπόθεση δεν έχει υποβληθεί, εφόσον πρόκειται για υπόθεση της εκούσιας δικαιοδοσίας που δεν ενέχει αντιδικία (άρθρο 746 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-5-2018 (αρ. κατ. 426/2018) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 4844/2017 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας).

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Σεπτεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ