114/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 114 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 114/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ

Του αναιρεσείοντος: Κ. Ν. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μάντεση-Θανάσουλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Π. του Κ., κατοίκου ..., 2. Γ. συζ. Ν. Ρ., το γένος Κ. Π., κατοίκου ..., 3. Α. συζ. Ε. Γ., το γένος Κ. Π., 4. Σ. χήρας Α. Π., το γένος Κ. Π. και 5. Μ. συζύγου Α. Π., το γένος Κ. Π., κατοίκων ... . Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Πικραμένο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-4-1990 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 231/1993 του ίδιου Δικαστηρίου και 104/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 11-12-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 18-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1710 παρ. 1, 1712, 1721, 1724, 1813, 1846, 1193, 1195, 1198 1199 και 1033 ΑΚ, συνάγεται ότι η κυριότητα ακινήτου αποκτάται παραγώγως, με κληρονομική μεν διαδοχή, από το θάνατο του κληρονομουμένου, εφόσον ο κληρονόμος αποδεχθεί την κληρονομία με δημόσιο έγγραφο και μεταγράψει την περί αποδοχής δήλωσή του, με συμφωνία δε μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά, ότι μετατίθεται σ' αυτόν η κυριότητα για κάποια νόμιμη αιτία, η οποία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο που υποβάλλεται σε μεταγραφή.

Για τη μεταβίβαση, με τους τρόπους αυτούς, της κυριότητας του ακινήτου, προϋπόθεση είναι ο αποβιώσας ή εκείνος που συμφώνησε τη μεταβίβασή της να ήταν κύριος του ακινήτου. Συνακόλουθα, επί διεκδικητικής αγωγής, που είχε ως βάση τον παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας, πρέπει το επίδικο να ταυτίζεται με το ακίνητο που περιγράφεται στο μεταβιβαστικό τίτλο.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 974, 1041, 1042, 1043, 1045, 1051 ΑΚ, προκύπτει, ότι, για την κτήση της κυριότητας ακινήτου, με τακτική χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής με καλή πίστη και νόμιμο ή νομιζόμενο τίτλο για μια δεκαετία, και με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα, και στις δύο περιπτώσεις, εκείνου που απέκτησε τη νομή αυτού με καθολική ή με ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του.

Από τη διάταξη του τελευταίου άρθρου (1051 ΑΚ) συνάγεται ότι ο αποκτών τη νομή με παράγωγο τρόπο δεν δύναται να επικαλεσθεί το συνυπολογισμό του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου του, προκειμένου να αντιτάξει κυριότητα επ' ακινήτου με χρησικτησία, χωρίς να έχει συμπληρώσει ίδια νομή επί τον απαιτούμενο (για τη χρησικτησία) χρόνο, αλλά με προσμέτρηση και του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου του, εναντίον του τελευταίου τούτου ή κατ' εκείνου στον οποίο μεταβίβασε την κυριότητα ο δικαιοπάροχός του με σύμβαση που μεταγράφηκε, διότι τούτο έρχεται σε αντίθεση προς τους θεσμούς της χρησικτησίας και της δημοσιότητας του επί των ακινήτων μεταβιβαστικών πράξεων.

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 1094 ΑΚ σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 216 παρ.1 α' ΚΠολΔ συνάγεται ότι αναγκαία στοιχεία της διεκδικητικής αγωγής ακινήτου είναι η κυριότητα του ενάγοντος επί του διεκδικουμένου ακινήτου και η νομή ή κατοχή του από τον εναγόμενο κατά την άσκηση της αγωγής. Αν δε αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος δεν κατέλαβε, ούτε νέμεται ή κατέχει το επίδικο ακίνητο κατά το χρόνο άσκησης της διεκδικητικής αγωγής τότε αυτή απορρίπτεται ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ.1 εδ.α' του ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης, για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόστηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά, αναφορικά με την ένδικη διεκδικητική κυριότητας αγωγή των αναιρεσιβλήτων: "Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι είναι κύριοι και κάτοχοι κατά το 1/5 εξ αδιαιρέτου ο καθένας αγροτεμαχίου, το οποίο βρίσκεται στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας ...

του Δήμου ..., εκτάσεως 5.330,60 τ.μ, που συνορεύει βόρεια σε πλευρά 24.77 με αγροτικό δρόμο, νότια σε πλευρά 26, 28 μ. σε σούδα και πέραν αυτής με αγροτικό δρόμο, νότια σε πλευρά 26,287 μ. με σούδα και πέραν αυτής με αγροτικό δρόμο, ανατολικά σε πλευρά 208, 70 μ. με ιδιοκτησία Ι. Σ. και δυτικά σε πλευρά 211, 65 μ. με ιδιοκτησία εναγομένου, το οποίο περιήλθε στους προαναφερόμενους και κατά το ως άνω ποσοστό με το υπ' αριθμ. .../1987 συμβόλαιο γονικής παροχής του συμβολαιογράφου Λαμίας Κωνσταντίνου Καψάλη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Λαμίας, στον τόμο ...

και αριθμό 13, της αληθούς κυρίας, νομέως και κατόχου Α. χας Κ. Π. προς τα τέκνα της, την οποία γονική παροχή αποδέχθηκαν με το ίδιο συμβόλαιο. Παραδοθείσης δε έκτοτε της κυριότητας νομής και κατοχής του αγροτεμαχίου από τη μητέρα τους προς αυτούς ασκούσαν και ασκούν κάθε πράξη κυριότητας, νομής και κατοχής, καλή τη πίστει και διάνοια κυρίου, προσιδιάζουσα στο σκοπό και τη φύση αυτού, ήτοι επίβλεψη, εκμίσθωση επιμέτρηση και γενόμενοι κατ' αυτόν τον τρόπο αληθείς κύριοι, νομείς και κάτοχοι αυτού.

Περαιτέρω, περιήλθε στη δικαιοπάροχο μητέρα τους από κληρονομιά, (στην οποία περιλαμβάνονται και άλλα ακίνητα), του Κ. Δ. Π., ο οποίος απεβίωσε την 21-9-1972, συζύγου της τελευταίας και πατέρα των εναγόντων, δυνάμει της υπ' αριθμ. .../13-9-1972 δημόσιας διαθήκης του συμβολαιογράφου Λαμίας Δημ. Ασπρουλάκη, που δημοσιεύθηκε νόμιμα από το Πρωτοδικείο Λαμίας κατά τη δικάσιμο της 10-11-1972, συνταχθέντος του υπ' αριθμ. 118/1972 πρακτικού δημοσιεύσεως.

Ακολούθως η δικαιοπάροχος μητέρα τους υπεισήλθε και αναμείχθηκε προθέσει και διανοία κυρίας κληρονόμου, αποδεχθείσα ρητά άλλως σιωπηρά ως μη αποποιηθείσα αυτή αλλά και με την υπ' αριθ 100058/26-4-1982 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς στη συμβολαιογράφο Λαμίας Ελένη Νάκη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Λαμίας στον τόμο ...

και αριθμό 405. Εξάλλου, στην κληρονομιά και στο προαναφερόμενο ακίνητο, υπεισήλθε και αναμείχθηκε με πρόθεση κληρονόμου και διάνοια κυρίου, μεταβιβασθείσας και της κυριότητας, νομής κατοχής που παρέλαβε από του θανάτου του διαθέτη της, ασκούσα έκτοτε μέχρι της μεταβιβάσεως στους εκκαλούντες (ενάγοντες), κάθε πράξη νομής και κατοχής προσιδιάζουσα στο σκοπό και στη φύση αυτής, καλή τη πίστει με διάνοια κυρίου, ήτοι επίβλεψη, επιμέτρηση, εκμίσθωση κ.α, γενόμενη αληθής κυρία, νομεύς και κάτοχος αυτού.

Επιπροσθέτως, είχε περιέλθει στον Κ. Π. σε μεγαλύτερη έκταση 12 στρεμμάτων περίπου συνορευόμενου ανατολικά με ιδιοκτησία Ι. Σ. , δυτικά με ιδιοκτησία Αφών Ν., νότια με ιδιοκτησία Ι. Κ. και βόρεια με δρόμο. Από το αγροτεμάχιο αυτό (των 12 στρεμμάτων περίπου) το έτος 1965 δυνάμει του υπ' αριθμ. .../28-9-1965 πωλητηρίου συμβολαίου ο Κ.

Π. μεταβίβασε έξι στρέμματα στον εναγόμενο, απομένοντος του υπολοίπου στον ίδιο και κατόπιν περιελθόν στη σύζυγό του, η οποία το μεταβίβασε στα τέκνα της, ενάγοντες-εκκαλούντες σύμφωνα με τα παραπάνω αναφερόμενα. Ο ίδιος δε ο Κ. Π. το είχε από κληρονομιά, στην οποία συμπεριλαμβάνονταν και άλλα ακίνητα, του Δ.

Α. Π. (πατέρα του), ο οποίος απεβίωσε το έτος 1932-, κατοίκου εν ζωή ..., αληθούς κυρίου, νομέα και κατόχου κατά το χρόνο θανάτου του και δυνάμει της υπ' αριθ. ... δημόσιας διαθήκης του συμβολαιογράφου Λαμίας Ιωάννη Παπακυριτσόπουλου, που δημοσιεύθηκε νόμιμα από το Δικαστήριο του Πρωτοδικείου Λαμίας. Ακολούθως, ο Κ.

Π., την κληρονομιά αυτού αποδέχθηκε ρητά, άλλως σιωπηρά, αναμιχθείς σ' αυτήν προθέσει και διάνοια κυρίου κληρονόμου ασκών κάθε πράξη νομής και κατοχής προσιδιάζουσα στο σκοπό και τη φύση αυτού, ήτοι καλλιέργεια, επίβλεψη, επιμέτρηση κ.α., καταστάς αληθής κύριος νομέας και κάτοχος και κατέλαβε τη νομή αυτού έκτοτε ως μόνος κληρονόμος ασκών κάθε πράξη νομής και κατοχής αυτού διάνοια κυρίου καλή τη πίστει, διαρκώς και ανεπιλήπτως έως του χρόνου του θανάτου του, επί χρόνο πλέον της 40ετίας, καταστάς ούτως αληθής κύριος νομεύς και κάτοχος αυτού ως κληρονόμος και δια τακτικής άλλως έκτακτης χρησικτησίας.

Ο εναγόμενος καλλιεργούσε το δικό του αγροτεμάχιο, κατά καιρούς όμως μίσθωνε και το αγροτεμάχιο των εναγόντων- εκκαλούντων, καλλιεργώντας και αυτό και πληρώνοντας μίσθωμα για όλη του την έκταση. Το έτος 1975 μάλιστα, προέβη στην ανόρυξη γεώτρησης. Ο εναγόμενος από τον Σεπτέμβριο του έτους 1989 κατέλαβε τμήματα του ακινήτου των εναγόντων εμβαδού 488, 69 τ.μ και όχι 561 τ.μ που επικαλούνται με την αγωγή τους στη δυτική πλευρά αυτού και καθ' όλο το μήκος της έκτασής του που ορίζεται βόρεια με αγροτικό δρόμο, νότια με σούδα και πέραν αυτής με αγροτικό δρόμο, δυτικά με τη δυτική πλευρά του ακινήτου του και ανατολικά με το υπόλοιπο ακίνητο των εναγόντων, προβαίνοντας σε άροση αυτού και καλλιέργεια οριοθετώντας αυτό.

Προέβη μάλιστα και σε αντικατάσταση της υπάρχουσας από το 1975 παλαιάς γεώτρησης όπως προκύπτει από τη με αριθ πρωτ. 23797/23-2-1990 αίτηση του στη Δ/νση Ε.Β Ν. Φθιιώτιδας, η οποία διανοίχτηκε στο δικό του ακίνητο, κατασκευάζοντας όμως και οικίσκο γι αυτήν ( τη γεώτρηση), ο οποίος καταλαμβάνει τμήμα του καταληφθέντος τμήματος του αγροτεμαχίου των εναγόντων, όπως προκύπτει από το μηνός Φεβρουαρίου 2005 τοπογραφικό σχεδιάγραμμα του τοπογράφου Μηχανικού Σ.

Π., το οποίο συνοδεύει την από 7-3-2005 διενεργηθείσα πραγματογνωμοσύνη του. Επί των ως άνω επίσης παρατηρητέα είναι τα ακόλουθα: Όπως προεκτέθηκε το έτος 1965 ο εναγόμενος Κ. Ν. αγόρασε από τον Κ. Π., πατέρα και δικαιοπάροχο των εναγόντων αγροτεμάχιο ακριβώς έξι στρεμμάτων, ενώ το υπόλοιπο των περίπου 6 στρεμμάτων που κατέχει σ' εκείνη την περιοχή ο τελευταίος παρέμεινε στην αρχική του ιδιοκτησία.

Όπως είναι σήμερα φραγμένο και καλλιεργείται αποτυπώνεται στο συνημμένο στην ως άνω πραγματογνωμοσύνη τοπογραφικό διάγραμμα με στοιχεία Β, Γ, Ζ, Ε, Β και συνορεύει ανατολικά με ιδιοκτησία των εναγόντων με φράκτη στο κοινό όριο, σε μήκος ΒΓ= 211, 30 μέτρα, δυτικά με αγροτικό δρόμο σε μήκος ΕΖ= 215, 50 μέτρα, νότια σε σούδα σε μήκος ΓΕ= 31, 60 μέτρα και βόρεια με αγροτικό δρόμο σε μήκος ΒΖ= 29, 58 μέτρα, με την επισήμανση ότι ο φράκτης του βορείου ορίου παρουσιάζει υποχώρηση 0,80 έως 1,00 μέτρο σε σχέση με την ευθεία που σχηματίζουν τα όρια των ομόρων ιδιοκτησιών, Π.

και Σ. (ανατολικά του Π.- τμήμα Β, Βι, ζΖ εμβαδού 24,00 τ.μ ). Ακολούθως, το εμβαδόν του αγροτεμαχίου με βάση το ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα είναι σήμερα Ε = 6.488, 60 τ.μ., το οποίο είναι μεγαλύτερο κατά (6488, 60 - 6000,00 =) 488,60 τ.μ με βάση το με αριθμό .../1965 συμβόλαιο αγοράς του Κ. Ν. από τον Κ. Π. . Παραλλήλως όπως είναι σήμερα και καλλιεργείται το αγροτεμάχιο των εναγόντων- εκκαλούντων αποτυπώνεται στο συννημένο στην άνω πραγματογνωμοσύνη, προαναφερόμενο τοπογραφικό διάγραμμα, με στοιχεία Β, Η.

Θ, Γ, Θ και συνορεύει , δυτικά με ιδιοκτησία Κ. Ν. με φράκτη στο κοινό όριο με μήκος ΒΓ = 211, 30 μ. ανατολικά με ιδιοκτησία Ι. Σ. σε μήκος ΘΗ= 208, 70 μ. και καθορίζεται στο σημείο Θ με στύλο της ΔΕΗ, ο οποίος υφίσταται προ του έτους 1992 (αφού αναφέρεται στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Σ. Ρ., η οποία έλαβε χώρα το έτος 1992) και στο σημείο Η με σιδερένιο πάσσαλο, βόρεια με αγροτικό δρόμο σε μήκος ΒΘ = 24,77 μ.

και νότια με σούδα σε μήκος ΓΗ= 26, 28 μ. Με βάση τα παραπάνω προκύπτει ότι το εμβαδόν του αγροτεμαχίου είναι σήμερα Ε = 5.330, 60 τ.μ και υπολείπεται κατά (5.500, 00 - 5.330, 60 -) 169, 40 τ.μ από το αναφερόμενο στη με αριθμό .../ 26-4-1982 πράξη αποδοχής κληρονομίας και κατά (6.000, 00 - 5.330, 60 =) 669, 40 τ.μ από τα 6 στρέμματα (τα υπόλοιπα από τα 12 στρέμματα μετά την πώληση των 6 στρεμμάτων στον Κ.

Ν. με το με αριθμό .../28-9-1965 συμβόλαιο). Επιπροσθέτως, επίσης στο προαναφερόμενο διάγραμμα, το επίδικο τμήμα αποτυπώνεται με στοιχεία Α, Β, Γ, Δ , με εμβαδόν Ε= 488, 60 τ.μ με πλευρικές διαστάσεις : δυτικά ΒΗ = 211, 30 Μ. ανατολικά ΑΔ = 211, 65 μ, βόρεια ΑΒ = 2, 31 μ. και νότια ΓΔ = 2, 34 μ. Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα και δη το γεγονός ότι το αγροτεμάχιο του εναγόμενου Κ.

Ν. έχει επιπλέον έκταση 488, 60 τ.μ ενώ το αγροτεμάχιο των εναγόντων -κληρονόμων του Κ. Π. έχει εμβαδόν μικρότερο κατά 169, 40 τ.μ κατά την ως άνω αποδοχή της κληρονομιάς της μητέρας τους ή 669. 40 τ.μ (από το εναπομείναν αγροτεμάχιο, μετά την αγοραπωλησία με τον εναγόμενο των περίπου 12 στρεμμάτων), το δε επίδικο τμήμα έχει εμβαδόν 488, 60 τ.μ (όσο το υπερβάλλον του εμβαδού του εναγόμενου) προκύπτει ότι η επίδικη έκταση με στοιχεία Α, Β, Γ, Δ, εμβαδόν Ε= 488, 60 τ.μ περιλαμβάνεται εξολοκλήρου στην με αριθμό .../26-4-1082 πράξη αποδοχής κληρονομιάς εκ διαθήκης κατά τα ως άνω και στο υπ' αριθ .../ 26-11-1987 συμβόλαιο παροχής γονέως προς τέκνα.

Στο ως άνω τμήμα ασκούσε πράξεις νομής και κατοχής ο απώτερος δικαιοπάροχος των εναγόντων πατέρας τους Κ. Π. και μετά τον επισυμβάντα στις 21 -9-1972 θάνατό του, η άμεση δικαιοπάροχός τους και μητέρα τους Α. χήρα Κ. Π. και από 26-11-1987, χρόνο σύνταξης της με αριθμό .../ 26-11-1987 συμβολαιογραφικής πράξης γονικής παροχής οι ενάγοντες.

Το τμήμα αυτό καλλιεργούσε ο Κ. Π. μέχρι το έτος 1972, ως συμπεριλαμβανόμενο στο αρχικό αγροτεμάχιο των 12 στρεμμάτων περίπου, το οποίο έχει λάβει από την κληρονομία του αποβιώσαντος το έτος 1932 πατέρα του, ως συμπεριλαμβανόμενο στο υπόλοιπο αγροτεμάχιό του, μετά την από 28-9-1965 μεταβίβαση στον εναγόμενο τμήματος αγροτεμαχίου 6.000 τ.μ.

Στη συνέχεια, η Α. χήρα Κ. Π. εκμίσθωνε το παραπάνω τμήμα ως συμπεριλαμβανόμενο στο εναπομείναν στο δικαιοπάροχο της Κ. Π. αγροτεμάχιο της, στον εναγόμενο , από το έτος 1972 και στη συνέχεια οι ενάγοντες από το 1987. Ο εναγόμενος καλλιεργούσε και το παραπάνω τμήμα ενιαίως με τον αγρό του των 6.000 τ.μ δυνάμει σχετικής ενοχικής σύμβασης με τους ενάγοντες και τη δικαιοπάροχό τους και όχι διάνοια κυρίου.

Προκειμένου να καταστήσει επωφελέστερη την καλλιέργειά του το έτος 1975 προβαίνει σε πρόχειρη γεώτρηση, τμήμα της οποίας βρισκόταν στο ως άνω τμήμα. Στη γεώτρηση αυτή, προέβη ο εναγόμενος αποβλέποντας στη μακροχρόνια μίσθωση του αγροτεμαχίου των εναγόντων, ενώ είχε τη δυνατότητα αναζήτησης της σχετικής δαπάνης με τη λήξη μίσθωσης.

Ο εναγόμενος το έτος 1989 εκδήλωσε την πρόθεση του να ενσωματώσει το τμήμα αυτό στην ιδιοκτησία του. Περιέφραξε το τμήμα και κατασκεύασε τον οικίσκο της γεώτρησης και την περίφραξη. Αβάσιμα ο εναγόμενος επιχειρεί να θεμελιώσει πράξεις νομής με το φύτευμα μουριάς ηλικίας κατά τους ισχυρισμούς του τουλάχιστον είκοσι ετών.

Πράγματι φύτεψε ένα δένδρο μουριάς η ηλικία του οποίου δεν υπέρβαινε το έτος 1990 τα τρία έτη. Έτσι, οι ενάγοντες κατέστησαν κύριοι του ως άνω τμήματος 488, 60 τ.μ με παράγωγο τρόπο καθώς συμπεριλαμβάνεται αυτό στο άνω με αριθμό .../ 26-11-1987 τίτλο κυριότητας τους, αλλά και με πρωτότυπο τρόπο τακτική και έκτακτη χρησικτησία".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το, δικάσαν ως Εφετείο, Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας έκρινε ότι η ένδικη διεκδικητική κυριότητας αγωγή των αναιρεσιβλήτων είναι και κατ' ουσίαν βάσιμη και, στη συνέχεια, αφού δέχθηκε την έφεση των τελευταίων, εξαφάνισε την πρωτοβάθμια απόφαση, που είχε κρίνει αντίθετα, δέχθηκε την αγωγή, αναγνώρισε τους ενάγοντες-αναιρεσιβλήτους συγκυρίους κατά το 1/5 εξ αδιαιρέτου του πιο πάνω επίδικου ακινήτου των 488,60 τ.μ και υποχρέωσε τον εναγόμενο σε απόδοσή του.

Έτσι, που έκρινε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1094, 1193, 1195, 1198, 1199, 1033, 974, 1041, 1042, 1043, 1045, 1051 ΑΚ, αφού υπό τα ως άνω ανελέγκτως δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά οι ενάγοντες έγιναν συγκύριοι του επίδικου ακινήτου των 488,60 τ.μ με τους επικαλούμενους στην ένδικη αγωγή τρόπους και συγκεκριμένα αφενός με παράγωγο τρόπο, δεδομένου ότι, κατά τη ρητή παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης αυτό (επίδικο) περιλαμβάνεται στους επικαλούμενους απ' αυτούς τίτλους (υπ'αριθ.10058/26-4-1982 πράξη αποδοχής κληρονομίας και υπ' αριθ. .../26-11-1987 συμβόλαιο γονικής παροχής) και αφετέρου με πρωτότυπο (τακτική και έκτακτη χρησικτησία), δεδομένου ότι, επίσης κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το νέμονταν οι ίδιοι με τα νόμιμα προσόντα (της τακτικής και έκτακτης χρησικτησίας) επί τον απαιτούμενο χρόνο, συνυπολογίζοντας (νομίμως) στο δικό τους χρόνο και εκείνο των δικαιοπαρόχων τους (άμεσης και απώτερου), ενώ, περαιτέρω, κατά την παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης, ο εναγόμενος κατέλαβε και κατείχε κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής το επίδικο ακίνητο.

Επομένως, είναι αβάσιμοι οι συναφείς πρώτος, δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγοι αναίρεσης, από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, με τους οποίους ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση της παραβίασης των πιο πάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεων. Ο περιεχόμενος δε στον τέταρτο λόγο αναίρεσης ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, ότι το Εφετείο, με το να δεχθεί το συνυπολογισμό στη νομή των εναγόντων εκείνης του απώτερου δικαιοπαρόχου τους Κ.

Π., παραβίασε (με εσφαλμένη εφαρμογή) την ως άνω διάταξη του άρθρου 1051 ΑΚ, δεδομένου ότι ο τελευταίος ήταν και δικός του δικαιοπάροχος, είναι αβάσιμος. Τούτο γιατί, ναι μεν, σύμφωνα με την νομική σκέψη που αναφέρθηκε στην αρχή, ο αποκτών τη νομή με παράγωγο τρόπο δε δύναται να επικαλεσθεί το συνυπολογισμό του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου του, προκειμένου να αντιτάξει κυριότητα κατ' εκείνου στον οποίο μεταβίβασε την κυριότητα ο δικαιοπάροχος αυτός, πλην όμως τέτοια περίπτωση δεν συντρέχει εν προκειμένω, αφού, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το επίδικο ακίνητο δεν περιλαμβάνεται στον επικαλούμενο από τον αναιρεσείοντα τίτλο (.../1965 συμβόλαιο).

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 11-12-2006 αίτηση του Κ. Ν. για αναίρεση της 104/2006 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, που δίκασε ως Εφετείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιανουαρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ