114/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated114/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ο αναιρεσείων ενάγων είχε αποξενωθεί από την εκχωρηθείσα απαίτηση και δεν νομιμοποιούνταν προς άσκηση της αγωγής και β) ότι η απόρριψη της αγωγής κατά τα ανωτέρω ως ενεργητικώς ανομιμοποίητης δεν παραβιάζει το αναγνωριζόμενο από τη διάταξη του άρθρου 20 του Συντάγματος δικαιώματος στην παροχή έννομης προστασίας, αφού το δικαίωμα αυτό προϋποθέτει ως δεδομένη τη συνδρομή της νομιμοποιήσεως προς άσκηση της αγωγής.
Full text
Απόφαση 114 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 114/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε - Εισηγητή και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "........ ΕΠΕ", που εδρεύει στην ........ και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Αρτέμιος Νικολακάκη. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ANTENNA TV AE", που εδρεύει στον Παράδεισο Αμαρουσίου και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρο της Πολύδωρος - Κωνσταντίνος Ξυδιάς, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17.3.1997 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9427/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 7817/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27.11.2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Τέντες ανέγνωσε την από 22.10.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 455, 460, 461 και 462 ΑΚ η σύμβαση εκχωρήσεως έχει ως αποτέλεσμα τη μεταβίβαση της απαιτήσεως από τον εκχωρητή στον εκδοχέα, ο οποίος μετά την αναγγελία καθίσταται ο μόνος δικαιούχος αυτής. Εξάλλου, η εξουσία διεξαγωγής της δίκης ανήκει, κατ' αρχήν, στον εμφανιζόμενο, κατά το ουσιαστικό δίκαιο, ως φορέα του δικαιώματος (δικαιούχο), ο οποίος είναι και ο μόνος που νομιμοποιείται ενεργητικώς στην άσκηση της αγωγής (άρθρο 68 Κ.Πολ.Δ). Επομένως, αν η απαίτηση έχει εκχωρηθεί, νομιμοποιείται πλέον να ασκήσει αγωγή κατά του οφειλέτη ο εκδοχέας και όχι ο εκχωρητής, ο οποίος έχει ήδη αποξενωθεί από την απαίτηση. Το ίδιο ισχύει και επί της εκχωρήσεως που γίνεται με σκοπό την εξασφάλιση του εκδοχέα (καταπιστευτική εκχώρηση). Και στην μορφή αυτή εκχωρήσεως αποκόπτεται κάθε δεσμός του εκχωρητή με την απαίτηση, την οποία αποκτά πλήρως ο εκδοχέας, που καθίσταται πλέον το μόνο πρόσωπο που νομιμοποιείται να επιδιώξει δικαστικώς την αναγνώριση ή την επιδίκασή της σ' αυτό. Έτσι ο εκχωρητής απαραδέκτως ασκεί κατά του οφειλέτη αγωγή με την οποία επιδιώκει να υποχρεωθεί ο τελευταίος να καταβάλει στον εκδοχέα την απαίτηση. Εξάλλου υποκείμενο της αξιώσεως δικαστικής προστασίας που προβλέπεται από το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος είναι κατ' αρχήν ο φορέας του ουσιαστικού δικαιώματος, ήτοι ο κατά τα ανωτέρω ενεργητικώς νομιμοποιούμενος.
Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα, με την από 17.3.1997 αγωγή της κατά της αναιρεσίβλητης, ισχυρίσθηκε ότι είχε κατ' αυτής απαίτηση, την οποία εκχώρησε με σύμβαση στην ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε." προς τον σκοπό της εξασφαλίσεως απαιτήσεως της τελευταίας κατ' αυτής (αναιρεσείουσας) και ότι η εκδοχέας αδρανεί να ασκήσει το δικαίωμά της προς είσπραξη της απαιτήσεως, έτσι ώστε η αναιρεσείουσα να απαλλαγεί από ισόποσο μέρος της ασφαλιζόμενης οφειλής της, ζήτησε δε να υποχρεωθεί η εναγόμενη να καταβάλει στην ανωτέρω τραπεζική εταιρεία (εκδοχέα) την εκχωρηθείσα απαίτηση.
Επί της αγωγής εκδόθηκε η 9427/2000 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που την απέρριψε για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως και εννόμου συμφέροντος. Η αναιρεσείουσα προσέβαλε την πρωτόδικη απόφαση με έφεση, η οποία όμως απορρίφθηκε με την αναιρεσιβαλλόμενη 7817/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που δέχθηκε α) ότι μετά την εκχώρηση της απαιτήσεως μόνη δικαιουμένη να επιδιώξει δικαστικώς την είσπραξή της είναι η εκδοχέας Τράπεζα και ότι ....
ο αναιρεσείων ενάγων είχε αποξενωθεί από την εκχωρηθείσα απαίτηση και δεν νομιμοποιούνταν προς άσκηση της αγωγής και β) ότι η απόρριψη της αγωγής κατά τα ανωτέρω ως ενεργητικώς ανομιμοποίητης δεν παραβιάζει το αναγνωριζόμενο από τη διάταξη του άρθρου 20 του Συντάγματος δικαιώματος στην παροχή έννομης προστασίας, αφού το δικαίωμα αυτό προϋποθέτει ως δεδομένη τη συνδρομή της νομιμοποιήσεως προς άσκηση της αγωγής.
Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν εκήρυξε παρά το νόμο και το Σύνταγμα απαράδεκτη την αγωγή, ο δε μοναδικός λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, υποστηρίζεται το αντίθετο, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 27.11.2004 αίτηση της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία ".......... Ε.Π.Ε." για αναίρεση της 7817/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Δεκεμβρίου 2007 Δεκεμβρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιανουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ