Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling on salary progression for temporary staff in Greek public utility.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the Public Utility Company against the Second Instance Court's decision regarding an employee's salary progression. The court found that the lower court correctly applied the company's personnel regulations and collective agreements to calculate the employee's temporary tenure as part of their permanent salary scale. Consequently, the appeal was rejected, and the company was ordered to pay the employee the calculated salary differences and court costs.
Legislator headnote
AI generatedΚανονισμός Καταστάσεως Προσωπικού ΔΕΗ; Ειδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας: The court held that temporary staff tenure must be counted towards permanent salary progression when legally mandated by collective agreements, invalidating any calculation that ignored this statutory requirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1149 / 2015 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1149/2015
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Χριστόφορο Κοσμίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεώργιου Γιαννούλη), Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Χρήστο Βρυνιώτη και Γεώργιο Αναστασάκο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση, στο Κατάστημά του, την 26η Μαϊου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε." (Δ.Ε.Η. Α.Ε) νομίμως εκπροσωπούμενης, που εδρεύει στην…, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Παπαδημητρίου και κατέθεσε προτάσεις ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Α. Β. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου Μαρίας Σωτηροπούλου-Πηλιχού και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-7-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 714/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 4214/2012 Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης, ζήτησε η ήδη αναιρεσείουσα με την από 24-9-2013 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Απόστολος Παπαγεωργίου, ανέγνωσε την από 24-11-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγείται την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.Επειδή, με τον Κανονισμό Καταστάσεως Προσωπικού της ΔΕΗ (ΚΚΠ/ΔΕΗ), ο οποίος καταρτίστηκε με την από 4-10-1973 Ειδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΣΣΕ) Προσωπικού ΔΕΗ, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 1274/Β/25-10-1973 με την 2842/442/1973 απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης, κυρώθηκε με το άρθρο 2 του ν.δ. 210/1974 και έχει ισχύ νόμου, καθορίζονται οι όροι εργασίας του προσωπικού της.
Με το άρθρο 2 αυτού το προσωπικό διακρίνεται σε τακτικό, που υπηρετεί σε οργανικές θέσεις και υπάγεται αυτοδικαίως στις διατάξεις του Κανονισμού και σε έκτακτο, που είναι εκείνο που προσλαμβάνεται με σύμβαση ορισμένου ή αορίστου χρόνου, προς κάλυψη έκτακτων ή πρόσκαιρων αναγκών της επιχείρησης. Το άρθρο 4 του Κανονισμού ορίζει ότι το τακτικό προσωπικό κατατάσσεται σε κλάδους, που υποδιαιρούνται σε κατηγορίες και σε βαθμίδες, στις οποίες αντιστοιχούν μισθολογικά κλιμάκια και ορισμένος αριθμός οργανικών θέσεων, κάθε δε μισθωτός εντάσσεται σε μισθολογικό κλιμάκιο, βαθμίδα, κατηγορία και κλάδο σε πλήρωση οργανικής θέσεως.
Στο άρθρο 5 παρ.1, 2, 3 ορίζεται ότι ουδείς προσλαμβάνεται απευθείας ως τακτικός, ότι η πρόσληψη έκτακτου προσωπικού γίνεται με έγγραφη σύμβαση, που μπορεί να ανανεωθεί μέχρι συμπληρώσεως χρονικού διαστήματος πέντε (5) ετών, εντός του οποίου μπορεί να γίνει ένταξη του έκτακτου προσωπικού στο τακτικό και ότι η ένταξη γίνεται σε μισθολογικό κλιμάκιο της κατώτερης βαθμίδας κάθε κατηγορίας με απόφαση του Διοικητή μετά από πρόταση της Ιεραρχίας.
Κατά το άρθρο 6 του Κανονισμού ο προηγηθείς της εντάξεως χρόνος υπηρεσίας μισθωτού ως εκτάκτου θεωρείται ως χρόνος δοκιμαστικής υπηρεσίας και συνυπολογίζεται στο χρόνο, ο οποίος απαιτείται κατά το άρθρο 22 του Κανονισμού, για την πρώτη μετά την ένταξη μισθολογική προαγωγή, θεωρούμενος ως διανυθείς στο μισθολογικό κλιμάκιο της εντάξεως.
Μισθολογική προαγωγή λαμβάνει στη συνέχεια ο τακτικός μισθωτός της ΔΕΗ με τη συμπλήρωση τριετίας σε κάθε μισθολογικό κλιμάκιο (άρθρο 22 ΚΚΠ/ΔΕΗ). Κατά το άρθρο 23 του Κανονισμού η μετάταξη γίνεται στο εισαγωγικό κλιμάκιο της κατηγορίας, εφόσον ο μετατασσόμενος κατέχει μισθολογικό κλιμάκιο κατώτερο αυτού, άλλως η μετάταξη γίνεται στο κατεχόμενο από τον μισθωτό μισθολογικό κλιμάκιο, οπότε ο διανυθείς σ' αυτό χρόνος προσμετράται για μισθολογική προαγωγή σε ανώτερο μισθολογικό κλιμάκιο στη νέα κατηγορία.
Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ.1 της από 5-10-1989 ΕΣΣΕ της ΔΕΗ, "Ο προηγηθείς της εντάξεως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας που διανύθηκε στην Επιχείρηση οποτεδήποτε και με οποιαδήποτε μορφή σύμβασης εργασίας (συνεχούς ή διακοπτόμενης) προσμετράται για τη μισθολογική και προαγωγική εξέλιξη του μισθωτού εφόσον δεν έχει προσμετρηθεί με οποιονδήποτε τρόπο".
Περαιτέρω, με την παρ.3 του ίδιου άρθρου 9 της ως άνω ΕΣΣΕ ορίστηκε ότι η "προσμέτρηση του ως άνω χρόνου για τους τακτικούς κατά την 1-1-1986 μισθωτούς θα γίνεται με ανάλογη μετάθεση της ημερομηνίας χορηγήσεως του μισθολογικού κλιμακίου (μκ) που κατείχαν κατά την ως άνω χρονολογία, μετατιθέμενης αναλόγως και της ημερομηνίας χορηγήσεως και των επομένων μισθολογικών κλιμακίων, στα οποία εν τω μεταξύ έχουν προαχθεί, ανεξαρτήτως της υπάρξεως ή όχι οργανικών θέσεων ως και της ημερομηνίας μελλοντικής κρίσεως, εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των διατάξεων των άρθρων 4, 22 και 23 του ΚΚΠ/ΔΕΗ.
Οι ως άνω υπηρεσιακές μεταβολές θα γίνουν με πράξη του Διευθυντή Προσωπικού, οι δε προκύπτουσες από αυτές οικονομικές συνέπειες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ανατρέξουν σε χρόνο πριν από την 1-1-1986". Ακολούθως, με την από 25-4-1991 ΕΣΣΕ Προσωπικού ΔΕΗ Κεφ. Δ' παρ. II ορίσθηκε ότι "Διευκρινίζοντας και συμπληρώνοντας την παρ.9 της από 5-10-1989 ΕΣΣΕ προσωπικού ΔΕΗ, ορίζεται ότι: 1.
Ο πραγματικός και ευδόκιμος χρόνος μαθητείας στην Πρότυπη Σχολή Μαθητείας ΔΕΗ και στη Σχολή Ταχύρρυθμης Εκπαίδευσης Τεχνιτών ΔΕΗ, κατά περίπτωση, των μισθωτών αποφοίτων των υπόψη Σχολών, που πραγματοποιήθηκε πριν από την πρόσληψη τους στην Επιχείρηση, συνυπολογίζεται στον, κατά το άρθρο 8 του ΚΚΠ/ΔΕΗ, προβλεπόμενο χρόνο και προσμετράται για τη μισθολογική και προαγωγική τους εξέλιξη, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΚΠ/ΔΕΗ, όπως ισχύουν κάθε φορά, εφόσον δεν έχει προσμετρηθεί με οποιοδήποτε τρόπο. 2.
Η προσμέτρηση του ως άνω χρόνου για τους αποφοίτους των υπόψη Σχολών θα γίνει ως εξής: 2.1. Για τους ήδη τακτικούς μισθωτούς, κατά την ημερομηνία ισχύος της παρούσας ΕΣΣΕ, με ανάλογη μετατόπιση της ημερομηνίας χορήγησης των μισθολογικών κλιμακίων στα οποία έχουν προαχθεί από την κατάταξη τους στο τακτικό προσωπικό και μετέπειτα. 2.2.
Για όσους μέλλουν να καταταγούν στο τακτικό προσωπικό, μετά την ημερομηνία ισχύος της παρούσας ΕΣΣΕ, με ανάλογη μετατόπιση της ημερομηνίας μελλοντικής κρίσης για την πρώτη μετά την κατάταξη προαγωγή. 3. Οι ως άνω (παρ.2) υπηρεσιακές μεταβολές θα γίνουν με πράξη του Διευθυντή Προσωπικού ή άλλου εξουσιοδοτημένου υπηρεσιακού οργάνου της ΔΠΡΣ, οι δε προκύπτουσες απ` αυτές οικονομικές συνέπειες ανατρέχουν στην ημερομηνία κατάταξης στο τακτικό προσωπικό, εν πάση δε περιπτώσει, σε ημερομηνία που δεν μπορεί, για κανένα λόγο, να είναι προγενέστερη της 1-1-1986".
Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι καθιερώθηκε υποχρέωση της ΔΕΗ να προσμετρά για τη μισθολογική και προαγωγική εξέλιξη των μισθωτών της, που ανήκουν στο τακτικό προσωπικό, τόσον τον προ της εντάξεως τους πραγματικό χρόνο υπηρεσίας τους στην επιχείρησή της, με οποιαδήποτε μορφή σύμβασης εργασίας και αν διανύθηκε, όσο και τον προ της προσλήψεως τους πραγματικό και ευδόκιμο χρόνο μαθητείας αυτών στην Πρότυπη Σχολή Μαθητείας ΔΕΗ και στη Σχολή Ταχύρρυθμης Εκπαίδευσης Τεχνικών, εφόσον δεν έχει προσμετρηθεί με οποιονδήποτε τρόπο, οπότε αποκλείεται η εκ νέου προσμέτρηση και δεν συντρέχει κάποιος από τους αναφερόμενους λόγους μη συνυπολογισμού, χωρίς να τίθεται καμία άλλη προϋπόθεση.
Επομένως, θεμελιώνεται δικαίωμα του μισθωτού, που πηγάζει από τις ανωτέρω ΕΣΣΕ και τον ΚΚΠ/ΔΕΗ, για την προσμέτρηση του χρόνου προϋπηρεσίας ή του χρόνου μαθητείας του, και αντίστοιχη υποχρέωση της ΔΕΗ, η μη εκπλήρωση της οποίας συνιστά αθέτηση συμβατικής υποχρεώσεως που πηγάζει από ατομική σύμβαση εργασίας και διαμορφώνεται με βάση συγκεκριμένες προϋποθέσεις που τίθενται από το νόμο.
Εξ άλλου, πληρουμένων των νομίμων προϋποθέσεων, η κατά τα άνω προσμέτρηση είναι υποχρεωτική για την ΔΕΗ (ΟλΑΠ 4/2010, ΑΠ 103/2009, ΑΠ 920/2008). Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.
Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 718/2013).
2.Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: "Ο ενάγων, δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου εκτάκτου ημερομισθίου προσωπικού, παρείχε την εργασία του στην εναγομένη ως έκτακτος ημερομίσθιος εργάτης κατά τα εξής χρονικά διαστήματα:
από 20-4-1977 έως 18-6-1977, από 22-7-1977 έως 20-8-1977, από 24-8-1977 έως 20-10-1977, από 29-10-1977 έως 27-12-1977, από 30-12-1977 έως 27-2-1978, από 6-3-1978 έως 4-5-1978, από 8-5-1978 έως 6-7-1978, από 11-7-1978 έως 8-9-1978, από 11-9-1978 έως 9-11-1978, από 13-11-1978 έως 11-1-1979, από 15-1-1979 έως 15-3-1979, από 20-3-1979 έως 18-5-1979, από 23-5-1979 έως 21-7-1979, από 2-8-1979 έως 30-9-1979, από 12-10-1979 έως 10-12-1979, από 17-12-1979 έως 14-2-1980, από 20-2-1980 έως 19-4-1980 και από 23-4-1980 έως 23-6-1980, δηλ.
για 2 χρόνια, 11 μήνες και 6 ημέρες (881 ημερομίσθια) και όχι 3 χρόνια, που ισχυρίζεται ο ενάγων με την αγωγή του και επαναφέρει τον ισχυρισμό του αυτό με το 2° λόγο της αντέφεσής του, ο οποίος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος κατ' ουσία. Στη συνέχεια, την 13-2-1981, προσλήφθηκε από την εναγομένη δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου εκτάκτου προσωπικού ως διοικητικοοικονομικός επιμελητής εντασσόμενος στην κατηγορία Δ02, με μισθολογικό κλιμάκιο 12 και τοποθετήθηκε στον τομέα μεταφορών Ασπροπύργου, παρείχε δε την εργασία του κατά τα εξής χρονικά διαστήματα:
από 13-2-1981 έως 12-2-1982, από 13-2-1982 έως 12-3-1982, από 13-3-1982 έως 12-4-1982, από 13-4-1982 έως 12-7-1982, από 13-7-1982 έως 31-12-1982, από 1-1-1983 έως 31-12-1983, από 1-1-1984 έως 30-6-1984 και από 1-7-1984 έως 30-6-1985. Κατόπιν δε της από 23-1-1983 προσφυγής του ενώπιον του Δευτεροβάθμιου Συμβουλίου Κρίσης Προσωπικού, εντάχθηκε από 1-12-1983 στο τακτικό προσωπικό της εναγομένης στο μισθολογικό κλιμάκιο της κατηγορίας Δ02/Α, με ημερομηνία μελλοντικής κρίσης την 13-2-1984.
Ο ενάγων είναι πτυχιούχος Φυσικού Τμήματος Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και για το λόγο αυτό μετατάχθηκε από 1-11-1986 στην κατηγορία Τ2/Α πτυχιούχων θετικών επιστημών στο εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο αυτής 8 και έκτοτε η μισθολογική του εξέλιξη ήταν η εξής: από 1-11-1989 μκ7, από 1-10-1991 μκ6 (στα πλαίσια σχετικής ανακλιμάκωσης που προβλεπόταν από την από 28-2-1990 ΣΣΕ του προσωπικού της ΔΕΗ), από 1-11-1992 μκ5, από 1-11-1995 μκ4, από 1-11-1998 μκ3, από 1-11-2001 μκ2 και από 1-11-2004 μκ1.
Πλην, όμως, η εναγομένη για τη μισθολογική εξέλιξη (κατάταξη σε μισθολογικά κλιμάκια) του ενάγοντα μετά την ένταξή του στο τακτικό προσωπικό και την μετάταξή του στην κατηγορία Τ2/Α, ουδέποτε έχει ττροσμετρήσει την ως άνω προϋπηρεσία του ως έκτακτου ημερομίσθιου, κατά παράβαση: α) του άρθρου 6 ΚΚΠ/ΔΕΗ, που ορίζει ότι ο προηγηθείς της εντάξεως εργαζομένου χρόνος υπηρεσίας του, ως έκτακτου, συνυπολογίζεται στον κατ’ άρθρο 22 ΚΚΠ/ΔΕΗ απαιτούμενο χρόνο, ήτοι τριετία, για την πρώτη, μετά την ένταξη, μισθολογική προαγωγή και β) του άρθρου 9 παρ.1 της από 5-10-1989 ΕΣΣΕ, που ομοίως ορίζει ότι ο προηγηθείς της εντάξεως χρόνος υπηρεσίας στην εναγομένη προσμετράται για τη μισθολογική εξέλιξη του εργαζομένου, εφόσον δεν έχει προσμετρηθεί με οποιονδήποτε τρόπο.
Η προσμέτρηση του χρόνου προϋπηρεσίας στην εναγομένη γίνεται χωρίς προϋποθέσεις, αρκεί να μην συντρέχουν οι περιορισμοί της εκ νέου προσμέτρησης, της λύσης της σύμβασης εργασίας λόγω αδικαιολόγητης απουσίας, επιβολής ποινής απόλυσης για πειθαρχικά παραπτώματα ή τρίτης στασιμότητας, ήτοι περιορισμοί οι οποίοι δεν συντρέχουν στην εξεταζόμενη περίπτωση κατά την μετάταξη του ενάγοντα στην κατηγορία Τ2/4.
Η παράλειψη της εναγομένης να προσμετρήσει τον ως άνω χρόνο των 881 ημερομισθίων κατά τη μετάταξη του ενάγοντα, οφείλεται στη λανθασμένη ερμηνεία που προσδίδουν οι υπηρεσίες της στις διατάξεις των άρθρων 6 ΚΚΠ αυτής και 9 παρ.4 της από 5-10-1989 ΕΣΣΕ. Ειδικότερα, η εναγομένη ισχυρίζεται με τον 1° λόγο της έφεσής της, ότι δεν προσμέτρησε τον προαναφερόμενο χρόνο κατά την μετάταξη του ενάγοντα, λόγω της μεγάλης ωφέλειας που είχε, αφού αυτός μετατάχθηκε σε ανώτερη κατηγορία με ανώτερο εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο (8) εκείνου που προηγουμένως κατείχε (11), εφαρμόζοντας τη διάταξη του άρθρου 23 παρ.4 του ΚΚΠ/ΔΕΗ, η οποία ορίζει ότι η μετάταξη γίνεται στο εισαγωγικό κλιμάκιο της κατηγορίας εφόσον ο μετατασσόμενος κατέχει μισθολογικό κλιμάκιο κατώτερο τούτου, άλλως η μετάταξη γίνεται στο κατεχόμενο μισθολογικό κλιμάκιο.
Η ερμηνεία αυτή, όμως, την οποία η εναγομένη υποστηρίζει με τον ως άνω λόγο της έφεσής της, δεν είναι ορθή, διότι ούτε από το γράμμα ούτε από το πνεύμα των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι για την προσμέτρηση της προϋπηρεσίας του μισθωτού πρέπει αυτή να έχει διανυθεί σε καθήκοντα ομοειδή με εκείνα του κλάδου και της κατηγορίας, στην οποία γίνεται η ένταξή του και με το τυπικό προσόν, με βάση το οποίο γίνεται αυτή.
Η δε γενόμενη από τη διάταξη του άρθρου 9 παρ.4 της εν λόγω ΕΣΣΕ επιφύλαξη εφαρμογής των διατάξεων του ΚΚΠ ή του άρθρου 4 (που αφορά τα προσόντα του τακτικού προσωπικού), του άρθρου 22 (που αφορά τους όρους και τη διαδικασία προαγωγής αυτού) και του άρθρου 23 (που αφορά τις μετατάξεις αυτού σε άλλη κατηγορία) έχει την έννοια ότι όσον αφορά την ένταξη και τη μετά απ’ αυτή προαγωγή ή τυχόν μετάταξη του έκτακτου προσωπικού θα εφαρμοσθούν τα οριζόμενα στις διατάξεις των άρθρων αυτών, πλην του τρόπου προσμέτρησης της προϋπηρεσίας του, η οποία γίνεται όπως επιτάσσει η εν λόγω διάταξη, η οποία ρύθμισε το θέμα αυτό κατά τρόπο ειδικό και αποκλειστικό.
Συνεπώς, ενόψει των ανωτέρω, η μισθολογική εξέλιξη του ενάγοντος από τη μετάταξή του (1-11-1986) στην κατηγορία Τ2/Α ως αρχής γενομένης από 25-11-1983, όπως θεωρείται ότι είναι η ημερομηνία μετάταξής του, με το εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο 8, όπως αυτή ημερομηνία διαμορφώνεται με την προσμέτρηση της ανωτέρω προϋπηρεσίας του ως εκτάκτου ημερομισθίου (2 έτη, 11 μήνες και 6 ημέρες) και όχι από 7-3-1978 που έκρινε η εκκαλουμένη, και βάσιμα με τον τρίτο λόγο της έφεσής της η εναγομένη παραπονείται, διαμορφώνεται ως εξής:
από 25-11-1986 μκ7, από 25-11-1989 μκ6, από 1-10-1991 (με την ολοκλήρωση της από 28-2-1990 ΕΣΣΕ) μκ5, από 25-11-1992 μκ4, από 25-11-1995 μκ3, από 25-11-1998 μκ2, από 25-11-2001 μκ1 και από 25-11-2004 μκ1Α. Επομένως, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που αναγνώρισε ότι η εναγομένη όφειλε να προαγάγει τον ενάγοντα από 7-3-1987 στο μκ5, από 7-3-1990 στο μκ4, από 1-10-1991 στο μκ3, από 7-3-1993 στα μκ2, από 7-3-1996 στο μκ1, από 7-3-1999 στο μκ1Α, από 7-3-2002 στο μκ1Β και από 7-3-2005 στο μκΒ1, έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων, όπως βάσιμα υποστηρίζεται με τον τρίτο λόγο της υπό κρίση έφεσης της εναγομένης".
Σύμφωνα με τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκανε δεκτή κατ’ ουσία την έφεση, εξαφάνισε την πρωτοβάθμια απόφαση, κράτησε την υπόθεση, έκρινε νόμιμη την αγωγή, δέχθηκε αυτήν εν μέρει κατ’ ουσία και αναγνώρισε ότι η εναγομένη υποχρεούται: α) να προσμετρήσει, για τη μισθολογική εξέλιξη του ενάγοντος, το χρόνο προϋπηρεσίας του ως εκτάκτου ημερομισθίου, κατά τα χρονικά διαστήματα που αναφέρονται στο σκεπτικό της παρούσας απόφασης (συνολικά 2 έτη, 11 μήνες και 6 ημέρες), β) να προαγάγει τον ενάγοντα από 25-11-1986 στο μκ7, από 25-11-1989 στο μκ6, από 1-10-1991 στο μκ5, από 25-11-1992 στο μκ4, από 25-11-1995 στο μκ3, από 25-11-1998 στο μκ2, από 25-11-2001 στο μκ1 και από 25-11-2004 στο μκ1Α και γ) να καταβάλει στον ενάγοντα τις μισθολογικές διαφορές, που προκύπτουν από 1-1-2002 για μισθολογικό κλιμάκιο 1, από 25-11-2004 έως 31-12-2007 για μισθολογικό κλιμάκιο 1Α, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.
Με την κρίση του αυτή, το Εφετείο ορθά εφάρμοσε τις παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του ΚΚΠ/ΔΕΗ, των από 5-10-1989, 25-4-1991 και 28-2-1990 ΕΣΣΕ και του Αστικού Κώδικα, διότι η μισθολογική εξέλιξη του αναιρεσείοντος από τη μετάταξή του (1-11-1986) στην κατηγορία Τ2/Α, πρέπει να γίνει από 25-11-1983, που είναι η ημερομηνία μετάταξής του, με το εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο 8, όπως αυτή η ημερομηνία διαμορφώνεται με την προσμέτρηση της προϋπηρεσίας του ως εκτάκτου ημερομισθίου (2 έτη, 11 μήνες και 6 ημέρες) και όχι από 1-1-1986 με βάση το κατεχόμενο τότε μισθολογικό κλιμάκιο 11, που ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται τα αντίθετα και αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.
3.Επειδή, σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, σύμφωνα με το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 24-9-2013 αίτηση περί αναιρέσεως της 4214/ 2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. -Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στην πληρωμή χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 2α Ιουλίου 2015. -Και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 27η Αυγούστου 2015.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ