1149/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1149 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1149/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Πανταζή.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ" (Ο.Τ.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Σωτηροπούλου-Πηλίχου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/11/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2098/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7718/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30/3/2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Μαρκάκης, ανέγνωσε την από 17/4/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος που ορίζει ότι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, θεσπίζει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών. Ο νομοθέτης δηλαδή δεσμεύεται όταν ρυθμίζει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις, που αφορούν περισσότερες κατηγορίες προσώπων, να μη εισάγει αδικαιολόγητες εξαιρέσεις και διακρίσεις, εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, την ύπαρξη των οποίων ελέγχουν τα δικαστήρια (Ολ.

ΑΠ 34/1998). Εξάλλου κατά το άρθρο 19 παρ. 1 εδ. ε' του Κανονισμού Προσωπικού του Ο.Τ.Ε., που εγκρίθηκε σύμφωνα με το άρθρο 7 εδ. στ' του α.ν. 301/1968, με την 1118/8.9.1969 απόφαση του Δ.Σ. του Ο.Τ.Ε., δημοσιεύθηκε στην Ε.Τ.Κ. (ΦΕΚ Β' 568), κυρώθηκε με το άρθρο 54 παρ. 1 και 2 του ν.δ. 165/1973 και έχει ισχύ νόμου, το προσωπικό απολύεται λόγω ορίου ηλικίας άμα τη συμπληρώσει της κατά τ' ανωτέρω, δι' εκάστην περίπτωσιν οριζομένης ηλικίας 1 Άρρεν Προσωπικό...

Τομεάρχαι ... 58 ετών... ". Η άνω διάταξη καθώς και εκείνη του εδ. στ' αντικαταστάθηκαν από 24.2.1979 με την παρ. 3 της 2664/15-24.2.1979 απόφασης των Υπουργών Εργασίας και Συγκοινωνιών (ΦΕΚ Β', 194) και ορίσθηκε, ε) Ένεκα συμπληρώσεως ορίου ηλικίας. Το προσωπικόν απολύεται λόγω ορίου ηλικίας άμα τη συμπληρώσει του 65oυ έτους της ηλικίας του, στ) Ένεκα συμπληρώσεως 35ετούς υπηρεσίας και του 56ου έτους της ηλικίας του.

Παράλληλα με το άρθρο 66α παρ. 51 εδ. α' του ίδιου ΓΚΠ-ΟΤΕ ορίσθηκε ότι "το κατά την δημοσίευσιν της παρούσας υπηρετούν προσωπικόν . . . εξακολουθούν διεπόμενοι κατά περίπτωσιν, υπό των προϊσχυσασών διατάξεων των άρθρων .., και 19 παρ. 1 εδ ε' και στ' του παρόντος Κανονισμού". Περαιτέρω, ο ΓΚΠ-ΟΤΕ που ισχύει από 10.6.1999, ορίζει στο άρθρο 17 περ.

δ' και ε' ότι το προσωπικό απολύεται "δ) ένεκα συμπληρώσεως του 65ου έτους της ηλικίας, ε) ένεκα συμπληρώσεως 35 ετών πραγματικής υπηρεσίας στον Οργανισμό. Εντούτοις το προσωπικό δύναται με αίτησή του, που υποβάλλει το αργότερο τρεις μήνες προ της προβλεπόμενης ημερομηνίας απόλυσής του να παραμείνει στην υπηρεσία μέχρι συμπληρώσεως 35ετούς συντάξιμου χρόνου υπηρεσίας στον Ο.Τ.Ε.

και πάντως όχι πέραν του 65oυ έτους της ηλικίας του". Εξάλλου στο άρθρο 46 παρ. 1 του ίδιου Κανονισμού ορίζεται ότι "το προσωπικό που, σύμφωνα με τις διατάξεις του προϊσχύσαντος κανονισμού, δεν υπάγεται στο όριο ηλικίας των 65 ετών, απολύεται αυτοδικαίως και υποχρεωτικά από την υπηρεσία με τη συμπλήρωση του 58ου έτους της ηλικίας του".

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι το άρρεν προσωπικό του Ο.Τ.Ε. που προσλήφθηκε και υπηρετούσε μέχρι την 24.2.1979, εφόσον εξελίσσονταν μέχρι του βαθμού του Τομεάρχη, απολύεται κατά τη διάταξη του άρθρου 19 παρ. 1 εδ. ε' του ΓΚΠ-ΟΤΕ, ο οποίος ίσχυσε από 8.9.1969 μέχρι 24.2.1979, με την συμπλήρωση του 58ου έτους της ηλικίας του.

Το ίδιο προσωπικό εφόσον υπηρετούσε την 9.6.1999, χρονολογία έναρξης εφαρμογής του ισχύοντος ΓΚΠ-ΟΤΕ, το οποίο είχε εξαιρεθεί από το όριο ηλικίας των 65 ετών, που είχε θεσπισθεί με τον ΓΚΠ-ΟΤΕ που ίσχυσε κατά το διάστημα από 24.2.1979 έως 9.6.1999, δηλαδή υπαγόταν στο όριο ηλικίας των 58 ετών, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 46 παρ. 1 του ισχύοντος ΓΠΚ-ΟΤΕ απολύεται αυτοδίκαια και υποχρεωτικά από την υπηρεσία με τη συμπλήρωση του 58ου έτους της ηλικίας.

Ο καθορισμός διαφορετικού ορίου ηλικίας αποχώρησης από την υπηρεσία του ως άνω προσωπικού, σε αντίθεση με τους λοιπούς εργαζόμενους στον Ο.Τ.Ε, για τους οποίους με το άρθρο 17 του ισχύοντος ΓΚΠ-ΟΤΕ ορίζεται ως όριο αποχώρησης το 65ο έτος της ηλικίας τους, δεν συνιστά δυσμενή καθ' οιονδήποτε τρόπο διάκριση σε βάρος του εν λόγω προσωπικού και δεν προσκρούει στις συνταγματικές αρχές της ισότητας των Ελλήνων ενώπιον του νόμου και της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων.

Και τούτο γιατί οι διατάξεις των άρθρων 46 παρ. 1 και 17 παρ. δ' και ε' του ΓΚΠ-ΟΤΕ αναφέρονται σε διαφορετικές σε σχέση με το χρόνο πρόσληψης, κατηγορίες εργαζομένων. Ειδικότερα η τελευταία προβλέπει περί του ορίου ηλικίας αποχώρησης των μετά την 24.2.1979 προσληφθέντων στον Ο.Τ.Ε., σκοπός δε της θέσπισης της εν λόγω διάταξης, ήταν η προσαρμογή του ΓΚΠ-ΟΤΕ στις ισχύουσες συνταξιοδοτικές διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες για τους υπαλλήλους που ασφαλίσθηκαν από 1.1.1983 και εφεξής απαιτείται σε κάθε περίπτωση για τη λήψη σύνταξης συμπλήρωση 35ετούς χρόνου υπηρεσίας ή του 65ου έτους της ηλικίας, ενώ για τους προσληφθέντες πριν την 1.1.1983 αρκεί η συμπλήρωση 30 χρόνων πραγματικής υπηρεσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, κατ' επικύρωση της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, απέρριψε ως μη νόμιμη την αγωγή του αναιρεσείοντος κατά την δεύτερη επικουρική βάση αυτής, με την οποία ισχυριζόμενος ότι προσλήφθηκε από την αναιρεσίβλητη εταιρία (Ο.Τ.Ε.) την 22.7.1972 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, ότι εξελίχθηκε έκτοτε μέχρι τη θέση του Προϊσταμένου της Υποδιεύθυνσης Διαχείρισης Πελατών και Εσόδων αυτής και ότι η αναιρεσίβλητη την 20.1.2003 του κοινοποίησε έγγραφο σύμφωνα με το οποίο τον απολύει από την υπηρεσία την 26.11.2003, λόγω συμπληρώσεως κατ' αυτή την ημερομηνία του 58ου έτους της ηλικίας του, ζήτησε επικαλούμενος ότι η διάταξη του άρθρου 46 παρ. 1 του ΓΚΠ-ΟΤΕ αντιβαίνει στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, ως εισάγουσα αδικαιολόγητη δυσμενή ρύθμιση σε βάρος του, να αναγνωρισθεί άκυρη η περί πρόωρης απολύσεώς του απόφαση της αναιρεσίβλητης και να υποχρεωθεί η τελευταία με απειλή χρηματικής ποινής να αποδέχεται τις υπηρεσίες του.

Με βάση τα όσα αναπτύχθηκαν ανωτέρω το Εφετείο απορρίπτοντας ως μη νόμιμη την ένδικη αγωγή κατά την άνω βάση της, δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 4, 5 παρ. 1 και 22 του Συντάγματος, ούτε τις επικαλούμενες με την αναίρεση διατάξεις του άρθρου 13 της ΣυνθΕΟΚ, της Οδηγίας 2000/78 EK,για την καταπολέμηση των διακρίσεων μεταξύ άλλων και λόγω ηλικίας, των άρθρων 2 και 26 του Διεθνούς Συμφώνoυ για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα που κυρώθηκε με το ν. 2462/1994, του άρθρου 14 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 1 του 1ου Προσθέτου Πρωτοκόλλου, που κυρώθηκαν με το ν.δ. 53/1974.

Επομένως όσα αντιθέτως υποστηρίζονται με τον πρώτο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. λόγο αναίρεσης είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.

Με τη διάταξη του άρθρου 46 παρ. 4 του ισχύοντος ΓΚΠ-ΟΤΕ ορίζεται ότι "... για το προσωπικό που υπηρετεί κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 64 παρ. 3 και 4 του προϊσχύσαντος ΓΚΠ, καθώς και ο όρος 6 της από 21.3.1989 ε.σ.σ.ε.". Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 64 παρ. 3 του προϊσχύσαντος ΓΚΠ-ΟΤΕ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με την 401.12/294340/20.8-1.9.1993 απόφαση του Δ.Σ.

του Ο.Τ.Ε. (ΦΕΚ Β' 662) "Προσωπικό που υπηρετεί κατά τη δημοσίευση της παρούσας διατάξεως και διέπεται από τις περί ορίου ηλικίας προϊσχύουσες διατάξεις του παρόντος ή προϊσχύοντος κανονισμού και το οποίο αποχωρεί λόγω ορίου ηλικίας προ τη θεμελιώσεως δικαιώματος πλήρους συνταξιοδοτήσεως δύναται, με αίτηση του, να παραμείνει στην Υπηρεσία μέχρι της συμπληρώσεως του απαιτουμένου χρόνου υπηρεσίας για τη θεμελίωση δικαιώματος πλήρους συνταξιοδοτήσεως και πάντως όχι πέραν του 62ου έτους της ηλικίας του.

Η αίτηση αυτή υποβάλλεται μέχρι την 30η Νοεμβρίου του έτους κατά το οποίο συμπληρώνεται το όριο ηλικίας απολύσεως. Εξάλλου σύμφωνα με το άρθρο 16 του καταστατικού του Ταμείου Ασφαλίσεως Προσωπικού Ο.Τ.Ε., που αποτελεί τον φορέα της κύριας ασφαλίσεως του προσωπικού του Ο.Τ.Ε., δικαιούται συντάξεως ο ασφαλισμένος εάν μετά συμπλήρωση 35ετούς συντάξιμης υπηρεσίας ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας ή μετά συμπλήρωση 30ετούς συντάξιμης υπηρεσίας εκ της οποίας 25ετής πραγματική στην ασφάλιση, και ηλικίας 50 ετών, αποχωρήσει της Υπηρεσίας.

Περαιτέρω με το π.δ. 630/1985, από 1.1.1986 συστήθηκε ο Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης στο Ταμείο Αρωγής Ο.Τ.Ε., με σκοπό την παροχή μηνιαίας επικουρικής σύνταξης στους μισθωτούς του Ο.Τ.Ε. που είναι ασφαλισμένοι στον Κλάδο Συντάξεων του ΤΑΠ-ΟΤΕ κατά την έξοδό τους από την υπηρεσία (άρθρ. 2), ενώ με το άρθρο 3 παρ. 1 του π.δ. 35/1988 για τον Κανονισμό Παροχών Επικουρικής Ασφάλισης Ταμείου Αρωγής Ο.Τ.Ε., ορίσθηκε ότι η ανώτατη σε ποσοστό σύνταξη που παρέχεται μετά από 30 ή περισσότερα χρόνια συντάξιμης υπηρεσίας ανέρχεται στο 20% των συντάξιμων αποδοχών και ότι το ποσό που προκύπτει από τον παραπάνω υπολογισμό μειώνεται κατά 1/30 για κάθε χρόνο που υπολείπεται από τα 30 χρόνια συντάξιμης υπηρεσίας.

Από τον συνδυασμό των άνω διατάξεων, κατά την αληθή έννοια αυτών, προκύπτει ότι κατά το άρθρο 64 παρ. 3 του προϊσχύσαντος ΓΚΠ-ΟΤΕ που άρχισε να ισχύει από 24.2.1979, δικαίωμα να παραμείνει στην υπηρεσία μέχρι το 62ο έτος της ηλικίας του, έχει το προσωπικό του Ο.Τ.Ε. που αποχωρεί της υπηρεσίας λόγω του ορίου ηλικίας των 58 ετών, χωρίς να θεμελιώνει δικαίωμα για να λάβει πλήρη την κύρια σύνταξή του, όχι δε και να λάβει πλήρη την επικουρική του σύνταξη.

Τούτο δε γιατί η διάταξη του άρθρου 64 παρ. 3 του προϊσχύσαντος ΓΚΠ-ΟΤΕ ίσχυσε πριν από τη σύσταση από 1.1.1986 του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ταμείου Αρωγής Ο.Τ.Ε. και επομένως αυτή αναφερόμενη σε "θεμελίωση δικαιώματος πλήρους συνταξιοδοτήσεως" δεν είναι δυνατό να περιέλαβε στην έννοια αυτής και την θεμελίωση δικαιώματος πλήρους επικουρικής σύνταξης αφού ο περί αυτής κλάδος ασφάλισης του προσωπικού του Ο.Τ.Ε.

δεν είχε τότε συσταθεί. Εξάλλου η διατήρηση της άνω διάταξης με το άρθρο 46 παρ. 4 του ισχύοντος ΓΚΠ-ΟΤΕ δεν μπορεί να οδηγήσει σε διάφορο συμπέρασμα δεδομένου ότι δικαίωμα πλήρους επικουρικής συντάξεως θεμελιώνεται για το προσωπικό του Ο.Τ.Ε. που θα αποχωρήσει από την Υπηρεσία μετά την 1.1.2016.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο απέρριψε ως μη νόμιμη την ένδικη αγωγή του αναιρεσείοντος κατά την τελευταία επικουρική βάση της με την οποία ισχυρίσθηκε ακυρότητα της απόλυσης του και ζήτησε τ' ανωτέρω, επικαλούμενος ότι με βάση την από 24.1.2003 αίτηση του προς την αναιρεσίβλητη ζήτησε να παραμείνει στην υπηρεσία τουλάχιστον μέχρι του 62ου έτους της ηλικίας του, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 46 παρ. 4 του ισχύοντος ΓΚΠ-ΟΤΕ και του άρθρου 64 παρ. 3 του προϊσχύσαντος, επειδή δεν είχε συμπληρώσει τις προϋποθέσεις λήψης πλήρους επικουρικής σύνταξης. Κρίνοντας έτσι το Εφετείο εφάρμοσε σωστά και δεν παραβίασε τις εν λόγω διατάξεις, τα δε αντιθέτως υποστηριζόμενα με τον δεύτερο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. λόγο αναίρεσης είναι αβάσιμα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.3.2006 αίτηση του ....., για αναίρεση της 7718/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει τα επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ