Supreme Court partially allows appeal against second instance judgment for failure to consider specific evidence.

Απόφαση 1148 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1148/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ανδρέα Μαρκάκη, Ελένη Μαραμαθά και Δημήτριο Δαλιάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Πετρόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: ......, ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1 Ιουλίου 2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29.559/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3449/2004 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1 Μαρτίου 2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Μαρκάκης, ανέγνωσε την από 8 Μαϊου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τρίτου λόγου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, κατά το μέρος, που αυτή στρέφεται κατά της άνω εφετειακής απόφασης και την απόρριψη των υπολοίπων καθώς και της εν λόγω αίτησης κατά το μέρος, που στρέφεται κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την προσκομιζόμενη με αριθμό 5183/21-11-2005 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο. Επομένως, αφού αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία του (576 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΙΙ.- Από τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν γίνει δεκτή κατά τύπους η έφεση και απορριφθεί κατ' ουσίαν ή αν γίνει δεκτή κατ' ουσίαν και εξαφανιστεί η πρωτόδικη απόφαση, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η εφετειακή απόφαση, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη, διότι με αυτή περατώνεται οριστικά η δίκη (Ολ ΑΠ 40/1996). Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης εφετειακής απόφασης, το Εφετείο δέχθηκε κατά τύπους την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της συμπροσβαλλομένης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και την απέρριψε κατ' ουσίαν όσον αφορά την μια βάση της αγωγής αυτού, και την εξαφάνισε και απέρριψε την αγωγή κατ' ουσίαν όσον αφορά την έτερη βάση αυτής. Επομένως η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ως προς το μέρος που στρέφεται κατά της πρωτόδικης απόφασης, η οποία ενσωματώθηκε στην απόφαση του Εφετείου, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, στα οποία περιλαμβάνονται και τα έγγραφα, το οποίο οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν για την απόδειξη πραγματικών περιστατικών που κατά την έννοια του άρθρου 335 ΚΠολΔ ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αρκεί δε για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα. Στη προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα κατά τ' ανωτέρω, ότι με νεώτερη συμφωνία των διαδίκων, συμφωνήθηκε να καταβάλλεται το μίσθωμα «οποιαδήποτε ημέρα του μήνα και μεταγενέστερη του αρχικά συμφωνηθέντος πρώτου πενθημέρου αυτού και ότι για τις καταβολές του μισθώματος για το έτος 2002 οι οποίες όλες έγιναν μετά το πρώτο δεκαήμερο του μήνα, ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε ο εκκαλών όπως ο ίδιος υποστηρίζει, με βάση το οποίο (συμπέρασμα) απέρριψε τον αγωγικό ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί διαμαρτυρίας αυτού σχετικά με την καθ' έκαστο μήνα εκπρόθεσμη (και ελλιπή) καταβολή του μισθώματος από τον αναιρεσίβλητο και κατά συνέπεια την παράβαση εκ μέρους του τελευταίου όρου της μεταξύ τους συμβάσεως μισθώσεως, έλαβε υπόψη, όπως αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά τ' ανωτέρω, την κατάθεση του εξετασθέντος πρωτοδίκως μάρτυρα, όλα τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα, εκτός από την αναφερόμενη υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 ν. 1599/1986, και τις ομολογίες των διαδίκων.

Ωστόσο από την εν λόγω γενική διαβεβαίωση, δεν καθίσταται χωρίς αμφιβολία βέβαιο ότι το Εφετείο ενόψει του άνω συμπεράσματός τους, έλαβε υπόψη και την προσκομισθείσα με επίκληση από τον αναιρεσείοντα από 24.1.2003. Δήλωση – Πρόσκληση και Διαμαρτυρία αυτού προς τον αναιρεσίβλητο που επιδόθηκε στο τελευταίο στις 30.1.2003, με την οποία τον καλούσε να καταβάλλει εφεξής το μίσθωμα από 1-5 κάθε μήνα, σύμφωνα με τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα, εφιστώντας την προσοχή του ότι κάθε παράβαση των συμφωνηθέντων θα θεωρηθεί ως λόγος καταγγελίας της συμβάσεως μισθώσεως.

Έτσι όμως το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου το οποίο ο αναιρεσείων είχε επικαλεστεί και προσκομίσει νομίμως και είναι βάσιμος ο τρίτος εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης.

Πρέπει, επομένως, κατά παραδοχή του άνω λόγου να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που κατ' επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης, απέρριψε την βάση της αγωγής για απόδοση του επιδίκου μισθίου λόγω καταγγελίας της μίσθωσης για παράβαση συμβατικού όρου αυτής σε σχέση με το εμπρόθεσμο καταβολής του μισθώματος. Στη συνέχεια πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο δύναται να συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (580 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-3-2005 αίτηση του ...... για αναίρεση της 29559/2003 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Δέχεται την ίδια αίτηση κατά τα λοιπά.

Αναιρεί εν μέρει, κατά τα οριζόμενα στο σκεπτικό, την 3449/2004 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ