Legislator Case Law & Legislation
1147/2013 AI generated

Supreme Court allows appeal against traffic accident verdict due to failure to consider crucial evidence regarding the other driver's maneuver.

Case Number 1147/2013
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appellant's appeal against the Court of Appeal's decision in a traffic accident case. The appellant argued that the lower court failed to consider a crucial map from the Port Authority proving the other driver made a sudden right turn. The court found this omission created a valid ground for appeal under Article 559 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Articles 335, 339, 591, 681, 559(11) of the Code of Civil Procedure; The court must consider all evidence presented by parties, and failure to do so constitutes a ground for appeal.

Keywords

AI generated
traffic accident liability failure to consider evidence ground for appeal Code of Civil Procedure retrial remand court of appeal supreme court review

Cited Legislation

AI generated
Article 576(2) of the Code of Civil Procedure
Articles 335, 339, 591(1), 681 of the Code of Civil Procedure
Article 559(11) of the Code of Civil Procedure
Article 580(3) of the Code of Civil Procedure
Articles 176 and 183 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1147 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1147/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Μ. του Κ., κάτοικο ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ελευθέριο Τσολάκο και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. S. L. του A., 2. D. L. του A. , 3. V. L. του M., όλοι κάτοικου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και 4. Της εδρεύουσας στην ..., Ανωνύμου Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "INTERAMERIKAN ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε.", η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Παύλο Καταφυγιώτη και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-3-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντα, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:69ΤΜ/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 141/2011 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-8-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 29-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της 4ης αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 10737Γ, 10738Γ και 10739Γ/28-6-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Σύρου ... ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 22-8-2011 αίτησης αναίρεσης του επισπεύδοντος αναιρεσείοντος με την από 7-12-2011 πράξη του Προέδρου του Δ' Τμήματος για ορισμό δικασίμου στις 9-11-2012, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα στους τρείς πρώτους αναιρεσίβλητους, ήτοι στους S. L., V. L. και D. L.. Επομένως, εφόσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να χωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

2. Από το συνδυασμό των άρθρων 335, 339, 591 παρ.1 και 681 Α του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο και στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι και αυτοί που θεμελιώνουν την αγωγή. Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ.11ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά της αποφάσεώς του. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τέτοια αποδεικτικά μέσα.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον από την ανωτέρω διάταξη πρώτο λόγο της αναιρέσεως προβάλλει την αιτίαση, ότι το Εφετείο, για την ουσιαστική κρίση του αγωγικού ισχυρισμού του, ότι υπαίτιος του ατυχήματος υπήρξε η οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου με αριθμό ... S. L., διότι πραγματοποίησε απότομο ελιγμό προς τα δεξιά, με αποτέλεσμα να επιπέσει επ' αυτού και να τον εκτινάξει επί του εδάφους, δεν έλαβε υπόψη, μεταξύ άλλων, το σχεδιάγραμμα της Λιμενικής Αρχής Τήνου, το οποίο επικαλέστηκε και προσκόμισε με τις προτάσεις του τόσο στο Εφετείο, όσο και στο Πρωτοδικείο.

Από το έγγραφο αυτό προκύπτει πράγματι ελιγμός προς τα δεξιά του ζημιογόνου αυτοκινήτου, το σημείο συγκρούσεως αυτού και του αναιρεσείοντος πεζού και η εκτίναξη του τελευταίου επί του εδάφους. Η αναιρεσιβαλλόμενη δεν κάνει καμία μνεία περί του ανωτέρω ελιγμού, παρόλο που αποτελούσε στοιχείο της ιστορικής βάσεως της αγωγής.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος υπήρξε ο αναιρεσείων, χωρίς καμιά υπαιτιότητα να βαρύνει την πρώτη αναιρεσίβλητη οδηγό. Ακολούθως απέρριψε την έφεση του ενάγοντος ήδη αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, η οποία είχε αποφανθεί ομοίως.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε το Εφετείο, αφού έλαβε υπόψη, μεταξύ άλλων μνημονευομένων αποδεικτικών μέσων, και τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι. Από αυτή όμως τη γενική βεβαίωση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και από το όλο αιτιολογικό της δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, αν το Εφετείο έλαβε υπόψη το παραπάνω κρίσιμο έγγραφο, και έτσι είναι βάσιμος ο από το άρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ πρώτος λόγος της αναιρέσεως και πρέπει αυτός να γίνει δεκτός.

Η έρευνα των λοιπών παρέλκει κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 141/2011 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Ιουνίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ