1146/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1146 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1146/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 22 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Ο. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μπότσαρη, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου με την επωνυμία "... που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Τικόπουλο, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/5/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 308/2011 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18/11/2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Μιχολιάς ανέγνωσε την από 4/12/2015 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Γεωργίου Παπαηλιάδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Κατά το άρθρο 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναιρέσεως, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Πρέπει δηλαδή να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός ο οποίος στηρίζει το λόγο αναιρέσεως είχε προταθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και μάλιστα ότι είχε προταθεί παραδεκτώς και νομίμως. (Α.Π.536/2017). Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 11 α του ΚΠολΔ αιτιάται το Εφετείο γιατί έλαβε υπόψη του ανεπίτρεπτο αποδεικτικό μέσο, ήτοι την κατάθεση του εξετασθέντος στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου μάρτυρα της εναγομένης Κ.

Σ., ο οποίος κατά τον αναιρεσείοντα είναι νόμιμος εκπρόσωπός της. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος καθόσον όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης (πρακτικά πρωτοβάθμιων δικαστηρίων προτάσεις ενάγοντος-αναιρεσείοντος, έφεση) δεν προβλήθηκε παραδεκτά στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο αλλ’ ούτε και ενώπιον του Εφετείου, προτείνεται δε το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου χωρίς να γίνεται επίκληση από τον αναιρεσείοντα συνδρομής περιπτώσεως από τις οριζόμενες στο άρθρο 562 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

2.- Οι αναιρετικοί λόγοι του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.β και γ’ Κ.Πολ.Δ. ιδρύονται αντίστοιχα όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.

Εξάλλου, κατά την έννοια της πιο πάνω περ. γ’ για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 Κ.Πολ.Δ. (Ολομ.

ΑΠ. 2/2008). Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο και τέταρτο κατά ένα σκέλος του λόγο αναιρέσεως, από τον αριθμό 11 περ. γ’ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που ο αναιρεσείων προσκόμισε με επίκληση για την απόδειξη των ισχυρισμών του και συγκεκριμένα δεν έλαβε υπόψη το σχέδιο για την προαναγνώριση της ομάδας παραγωγών ακτινιδίων της ΕΑΣ Καβάλας και το σχέδιο προαναγνώρισης ομάδας παραγωγών λαχανικών (σπαραγγιών) καθώς και τις από 21-12-2007 εξώδικες δηλώσεις του προς τη Διαχειριστική Επιτροπή των Ομάδων Παραγωγών της ΕΑΣ Καβάλας περί καταγγελίας της σχέσεώς του με την αναιρεσίβλητο, που επιδόθηκαν σε αυτήν στις 4-1-2008 με τις υπ’ αριθμούς .../2008 και ...2008 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καβάλας Μ.

Τ.. Από τη βεβαίωση, όμως, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενο της δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα παραπάνω έγγραφα και επομένως και οι πιο πάνω λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Περαιτέρω με τον τέταρτο κατά το άλλο σκέλος του λόγο ο αναιρεσείων προβάλλει την αναιρετική πλημμέλεια της περ. β του αριθμού 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και δη ότι η προσβαλλόμενη έλαβε υπόψη της το Πρακτικό Νο2 της Διαχειριστικής Επιτροπής της Ο. Π. Φρούτων της ΕΑΣ Καβάλας και την από 27-7-2007 αίτηση Παραγωγών της Ομάδας Λαχανικών προς τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., τα οποία ούτε αυτός προσκόμισε με επίκληση ούτε και αναιρεσίβλητη Ε.Α.Σ. Καβάλας. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, καθόσον αφορά το δεύτερο έγγραφο, ήτοι την από 27-7-2007 αίτηση Παραγωγών της Ομάδας Λαχανικών προς τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., διότι το έγγραφο αυτό το επικαλείται και το προσκομίζει ο ίδιος ο αναιρεσείων με τις προτάσεις του στο Εφετείο (σελίδα 51 αυτών) και συνεπώς παραδεκτά λήφθηκε υπόψη από το Εφετείο, αφού τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίζει ο ένας διάδικος καθίστανται κοινά κατά το άρθρο 346 ΚΠολΔ. και για την απόδειξη των ισχυρισμών του άλλου, και ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, καθόσον αφορά το πρώτο έγγραφο, ήτοι το πρακτικό Νο2 της Διαχειριστικής Επιτροπής της Ο. Π. Φρούτων της ΕΑΣ Καβάλας, λόγω του ότι δεν προσδιορίζεται ο ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου λήφθηκε υπόψη το έγγραφο αυτό καθώς και ο λόγος για τον οποίο δεν έπρεπε να ληφθεί (ΑΠ 881/2011).

3.- Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιαφόρως αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναιρέσεως μόνον αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ’ αυτούς. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν αυτός δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα, έννοια διαφορετική από την αληθινή (Ολ. Α.Π. 2/2013, Ολ. Α.Π. 7/2006, Ολ. Α.Π. 36/1988, Α.Π. 1632/2013). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών γεγονότων, που ανελέγκτως δέχθηκε, ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν φανερή την παραβίαση (Α.Π. 625/2008, Α.Π. 38/2008).

Με το άρθρο 9 παρ. 1 και 2 του ΠΔ 344/2000 για την άσκηση του επαγγέλματος του γεωτεχνικού ορίζεται μεταξύ άλλων:

1. Η απασχόληση, με αμοιβή, γεωπόνου με σχέση εξαρτημένης εργασίας ή σύμβαση έργου ή συμβούλου, είναι υποχρεωτική στις ακόλουθες περιπτώσεις: α).... δ) Σε ομάδες παραγωγών που έχουν αναγνωριστεί σύμφωνα με την κοινοτική και εθνική νομοθεσία και εφαρμόζουν επιχειρησιακά προγράμματα.

2. Η απασχόληση, με αμοιβή, γεωπόνου είναι υποχρεωτική στις ακόλουθες περιπτώσεις μελετών και εκτέλεσης έργων. α)....

ε) Στη σχεδίαση, ίδρυση, κατασκευή, επέκταση, μετεγκατάσταση, εκσυγχρονισμό και λειτουργία γεωργοκτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, βιομηχανιών και βιοτεχνιών επεξεργασίας, μεταποίησης, τυποποίησης και συντήρησης γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων, ψυκτικών χώρων και χειρισμού των αποβλήτων αυτών των έργων, καθώς και στην κατάρτιση, υπογραφή ή συνυπογραφή, σε συνεργασία με άλλους συναρμόδιους επιστήμονες, των αντίστοιχων σχεδίων που αφορούν τη λειτουργικότητα των αναφερόμενων μονάδων και τον εξοπλισμό αυτών.

ζ) Στη σύνταξη και υπογραφή μελετών οργάνωσης, λειτουργίας και διαχείρισης σύγχρονων γεωργικών και κτηνοτροφικών επιχειρήσεων. ι) Στις μελέτες σύνταξης προγραμμάτων μεγιστοποίησης του γεωργικού εισοδήματος και της ορθολογιστικότερης εκμετάλλευσης των συντελεστών παραγωγής, αύξησης της παραγωγικότητας και ελαχιστοποίησης του κόστους παραγωγής (επιχειρησιακά σχέδια γεωργοκτηνοτροφικών επιχειρήσεων).

ιδ) Στη σύνταξη και υπογραφή ή συνυπογραφή με άλλους συναρμόδιους επιστήμονες κάθε φύσης κοινωνικών και οικονομικών μελετών που αφορούν τον αγροτικό τομέα και την ανάπτυξη της υπαίθρου.

κζ) Στη σύνταξη και υπογραφή γεωργικών μελετών (γεωργοοικονομικών, γεωργοτεχνικών, εγγείων βελτιώσεων, γεωργοκτηνοτροφικού προγραμματισμού, γεωργοκτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων).

Εξάλλου, με την διάταξη του άρθρου 681 του Α.Κ. καθορίζονται, όπως ήδη εκτέθηκε, τα ουσιώδη στοιχεία της συμβάσεως μισθώσεως έργου, που είναι η συμφωνία των συμβαλλομένων, το έργο και η αμοιβή, η οποία σύμφωνα με το άρθρο 694 του ιδίου Κώδικος, καταβάλλεται κατά την παράδοση του έργου, εκτός αν η παράδοση τούτου συμφωνήθηκε κατά τμήματα, οπότε καταβάλλεται με την παράδοση εκάστου τμήματος. Ως παράδοση του έργου νοείται η εκπλήρωση της κυρίας υποχρεώσεως του εργολάβου, συνιστάμενη στην εκτέλεση και προσπόριση του έργου στον εργοδότη, στην περιέλευση δηλαδή αυτού στη σφαίρα εξουσιάσεως του τελευταίου, υπό την προϋπόθεση ότι το έργο είναι το προσήκον, ήτοι δεν είναι εντελώς διάφορο του συμφωνηθέντος, διότι τότε ο εργολάβος δεν θεωρείται ότι προεκπλήρωσε την παροχή του, ώστε να δικαιούται κατ’ άρθρο 694 Α.Κ. την συμφωνηθείσα αμοιβή του.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Θράκης δικάζοντας επί των αντιθέτων εφέσεων των διαδίκων κατά της υπ’ αριθμόν 3/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή του αναιρεσείοντος ως βάσιμη κατ’ ουσίαν καθόσον αναγνώρισε την υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 85.729, 60 ευρώ συνολικά, δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος ως αποδειχθέντα, κατά την ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του, τα ακόλουθα:

Η εναγομένη με την επωνυμία "Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Καβάλας" και με τον διακριτικό τίτλο (Ε.Α.Σ. Καβάλας) το έτος 2002 αποφάσισε, δια του αρμοδίου οργάνου της, την σύσταση ομάδας παραγωγών φρούτων (ακτινιδίων), που θα λειτουργούσε εντός του κόλπου της και όχι ως αυτοτελές και ανεξάρτητο πρόσωπο, με σκοπό την υποβολή αυτής στο καθεστώς του Κανονισμού Ε.Κ. 2200/1996 και την αναγνώρισή της, κατά το άρθρο 11 αυτού, ως οργανώσεως παραγωγών.

Προϋπόθεση για την αναγνώριση αυτή ήταν η υποβολή σταδιακού σχεδίου αναγνωρίσεως, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Κανονισμού, με την αποδοχή του οποίου άρχιζε η πενταετής προθεσμία για την συμμόρφωσή της προς τους όρους του άρθρου 11 και ισοδυναμούσε με προαναγνώριση. Κατά τη διάρκεια της πενταετούς προθεσμίας, που ακολουθούσε την προαναγνώριση, η ομάδα παραγωγών μπορούσε να λάβει ενισχύσεις για την ενθάρρυνση της συστάσεώς της, την διευκόλυνση της διοικητικής λειτουργίας της και για την κάλυψη μέρους των αναγκαίων για την αναγνώριση επενδύσεων, που φαίνονταν για τον σκοπό αυτό στο σχέδιο αναγνωρίσεως (άρθρο 14 παρ. 2 του Κανονισμού Ε.Κ.2200/1996).

Για τον λόγο αυτόν η εναγόμενη, κατόπιν αποφάσεως του αρμοδίου οργάνου της, ανέθεσε τον Σεπτέμβριο του έτους 2002 στον ενάγοντα, ο οποίος είναι γεωπόνος, μέλος του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, κάτοχος αδείας ασκήσεως επαγγέλματος γεωτεχνικού, διαπιστευμένος στο ειδικό μητρώο συντακτών σχεδίων βελτιώσεως των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και σχεδίων δράσεως για τους νέους αγρότες και από το έτος 2001 παρέχει, ως ελεύθερος επαγγελματίας, υπηρεσίες έρευνας και πειραματικής αναπτύξεως στην γεωπονική επιστήμη, επιπλέον δε διαθέτει πτυχίο μελετητή στις κατηγορίες με αριθμούς 23 και 27, τάξεως Α’ . (Π.Δ/ματα 541/1978 και 256/1998), προφορικά, λόγω της αναπτυχθείσης μεταξύ τους σχέσεως εμπιστοσύνης, στα πλαίσια προηγουμένης συνεργασίας τους, τη διεκπεραίωση της διαδικασίας αναγνωρίσεως της ως άνω ομάδας παραγωγών, ως νομικού προσώπου, καθώς και την σύνταξη και υποβολή στην αρμόδια υπηρεσία, προς έγκριση, φακέλου σταδιακού σχεδίου αναγνωρίσεως, σύμφωνου με τις διατάξεις του Κανονισμού (Ε.Κ.) αριθμός 478/1997.

Το εν λόγω σχέδιο αναγνωρίσεως περιελάμβανε συνοπτική περιγραφή των απαιτουμένων, από το άρθρο 4 του Κανονισμού (Ε.Κ.) αριθμός 478/1997, στοιχείων, τεχνικά σχέδια και τεχνικές περιγραφές των οικοδομικών εργασιών και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, οικονομοτεχνική μελέτη, μελέτη βιωσιμότητας του επενδυτικού σχεδίου και χρονοδιάγραμμα εκτελέσεως του προτεινομένου επενδυτικού σχεδίου.

Για την αναγνώριση της παραπάνω ομάδας παραγωγών, ως νομικού προσώπου, ο ενάγων συνέταξε καταστατική πράξη και ειδικό κανονισμό λειτουργίας και στις 31-12-2002 υπέβαλε, για λογαριασμό της εναγόμενης, αίτηση προαναγνωρίσεως προς την Πρωτοβάθμια Επιτροπή Αναγνωρίσεως Ομάδων Παραγωγών της Νομαρχίας Καβάλας, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Κανονισμού (Ε.Κ.) αριθμός 2200/1996, επισυνάπτοντας τα αναγκαία δικαιολογητικά, τα οποία η εναγόμενη συγκέντρωσε και του παρέδωσε, ήτοι αντίγραφα του καταστατικού και του ειδικού κανονισμού λειτουργίας, απόσπασμα πρακτικών της Γενικής Συνελεύσεώς της, κατάσταση του συνολικού αριθμού παραγωγών της ομάδας μαζί με το συνολικό όγκο παραγωγής και πιστοποιητικό ότι αυτή δεν τελεί υπό εκκαθάριση ή αναγκαστική διαχείριση.

Για την σύνταξη φακέλου του σχεδίου αναγνωρίσεως της ως άνω ομάδας παραγωγών και την υποβολή, προς έγκριση, στην αρμόδια Υπηρεσία, ο ενάγων προέβη σε συνοπτική περιγραφή των απαιτουμένων από το άρθρο 4 του Κανονισμού (Ε.Κ.) αριθμός 478/1997 στοιχείων, ήτοι: α) την διάρκεια του σχεδίου αναγνωρίσεως, β) τους σκοπούς της ομάδας κατά την διάρκεια του σχεδίου, γ) την περιγραφή της αρχικής καταστάσεως, δ) τους στόχους του σχεδίου, ε) τις ενέργειες που πρόκειται να αναληφθούν και τα μέσα για την επίτευξη των επιδιωκομένων στόχων και στ) τις ενέργειες που πρέπει να αναληφθούν για την ικανοποίηση, το αργότερο στο τέλος του σχεδίου αναγνωρίσεως των όρων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1, στοιχείο γ, σημεία 1, 2, 3 και 5 στον κανονισμό (Ε.Κ.) αριθμός 2200/1996 και στον κανονισμό (Ε.Κ.) αριθμός 412/1997.

Τα υπόλοιπα τμήματα του σχεδίου αναγνωρίσεως, τα οποία αφορούσαν τεχνικές και οικονομικές μελέτες του προτεινόμενου επενδυτικού σχεδίου, συνέταξαν, για λογαριασμό της εναγομένης, η τεχνική εταιρία, με την επωνυμία "...." και το τμήμα προγραμματισμού και επενδύσεών της. Ειδικότερα, η τεχνική εταιρεία, με την επωνυμία "...." προέβη σε περιγραφή του προτεινόμενου επενδυτικού σχεδίου και αναλυτική τεχνική περιγραφή των απαραιτήτων οικοδομικών εργασιών και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, καθώς και των αναλυτικών και συγκεντρωτικών πινάκων προϋπολογισμού των επενδύσεων και τα τεχνικά σχέδια, ενώ το τμήμα προγραμματισμού και επενδύσεων της εναγομένης συνέταξε την οικονομική περιγραφή και βιωσιμότητα του επενδυτικού σχεδίου, αναλυτική περιγραφή της σκοπιμότητας της επενδύσεως, χρονοδιάγραμμα εκτελέσεως του έργου και περιγραφή της χρηματοδοτήσεως του κόστους επενδύσεως και καλύψεως ιδίας συμμετοχής.

Οι εν λόγω οικονομοτεχνικές μελέτες παραδόθηκαν ολοκληρωμένες από την εναγομένη στον ενάγοντα, ο οποίος, αφού τις συμπεριέλαβε στον φάκελο σταδιακού σχεδίου αναγνωρίσεως ως υπεύθυνος της συντάξεως του, στις 27-1-2004 υπέβαλε αυτόν προς έγκριση στην Διεύθυνση ... του Υπουργείου Γεωργίας. Το σχέδιο αναγνωρίσεως της εν λόγω ομάδας παραγωγών ενεκρίθη με την υπ’ αριθμ. .../13-1-2005 απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων, στα πλαίσια δε αυτού εγκρίθηκαν επενδύσεις ύψους 940.720 ΕΥΡΩ συνολικά.

Στην συνέχεια, ο ενάγων στις 20-11-2005 υπέβαλε προς έγκριση στο Τμήμα Προγραμματισμού και Μελετών της Διευθύνσεως Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων του Νομού Καβάλας φάκελο τροποποιήσεως του εγκεκριμένου σχεδίου αναγνωρίσεως της ως άνω ομάδας παραγωγών, αφού προέβη σε νέα συνοπτική περιγραφή των ανωτέρω αναφερομένων στοιχείων, όμοια, κατά βάση, με την προηγουμένη, πλην ελάχιστων διαφοροποιήσεων και συμπεριέλαβε τις νέες τεχνικές μελέτες, τις οποίες είχε συντάξει και παραδώσει η προαναφερομένη τεχνική εταιρεία, με την επωνυμία ....

στην εναγομένη, ενώ στις 15-1-2007 υπέβαλε αίτηση διορθώσεως της υποβληθείσης τροποποιήσεως και στις 14-6-2007 δήλωση διαφοροποιήσεως του χρονοδιαγράμματος εφαρμογής τους σχεδίου αναγνωρίσεως. Η τροποποίηση του εγκεκριμένου σχεδίου αναγνωρίσεως ενεκρίθη με την υπ’ αριθμ. .../21-8-2007 απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων στα πλαίσια δε αυτού εγκρίθηκαν επενδύσεις ύψους 4.291.464 ΕΥΡΩ συνολικά.

Περαιτέρω, απεδείχθη ότι η εναγομένη στις 1-2-2005 αποφάσισε, δια του αρμοδίου οργάνου της, την σύσταση ομάδας παραγωγών λαχανικών (σπαραγγιών), που θα λειτουργούσε επίσης εντός του κόλπου της, με σκοπό την υποβολή αυτής στο καθεστώς του Κανονισμού Ε.Κ. 2200/1996 και την αναγνώρισή της, κατά το άρθρο 11 αυτού, ως οργανώσεως παραγωγών.

Προϋπόθεση για την αναγνώριση αυτής ήταν η τήρηση της προαναφερομένης διαδικασίας, δηλαδή η αναγνώριση της ομάδας ως νομικού προσώπου και η υποβολή σταδιακού σχεδίου αναγνωρίσεως. Η εναγομένη, κατόπιν αποφάσεως του αρμοδίου οργάνου της, ανέθεσε επίσης προφορικά στον ενάγοντα την διεκπεραίωση της διαδικασίας αναγνωρίσεως της εν λόγω ομάδας, ως νομικού προσώπου, καθώς και την σύνταξη και υποβολή, στην αρμόδια υπηρεσία, προς έγκριση φακέλου σταδιακού σχεδίου αναγνωρίσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού (Ε.Κ.) αριθμός 1432/2003.

Το εν λόγω σχέδιο αναγνωρίσεως περιελάμβανε συνοπτική περιγραφή των ιδίων, όπως και το προηγούμενο, στοιχείων (συνοπτική περιγραφή των απαιτουμένων στοιχείων του προαναφερομένου Κανονισμού, τεχνικά σχέδια, τεχνικές περιγραφές των οικοδομικών εργασιών και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, χρονοδιάγραμμα εκτελέσεως κ.λ.π.).

Για την αναγνώριση της παραπάνω ομάδας παραγωγών, ως νομικού προσώπου, ο ενάγων συνέταξε καταστατική πράξη και ειδικό κανονισμό λειτουργίας και στις 11-5-2006 υπέβαλε, για λογαριασμό της εναγομένης, αίτηση προαναγνωρίσεως προς την Πρωτοβάθμια Επιτροπή Αναγνωρίσεως Ομάδων Παραγωγών της Νομαρχίας Καβάλας, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Κανονισμού (Ε.Κ.) αριθμός 2200/1996, επισυνάπτοντας τα αναγκαία δικαιολογητικά, τα οποία η εναγομένη συγκέντρωσε και του παρέδωσε, ήτοι αντίγραφα του καταστατικού και του ειδικού κανονισμού λειτουργίας, αποσπάσματα πρακτικών της Γενικής Συνελεύσεως αυτής, πιστοποιητικό περί μη κηρύξεως σε πτώχευση αυτής, δηλαδή της εναγομένης και κατάσταση του συνολικού αριθμού των παραγωγών της ομάδας μαζί με το συνολικό όγκο παραγωγής.

Για την σύνταξη φακέλου του σχεδίου αναγνωρίσεως της ως άνω ομάδας παραγωγών και την υποβολή προς έγκριση, στην αρμόδια Υπηρεσία, ο ενάγων προέβη σε συνοπτική περιγραφή των απαιτουμένων από τις διατάξεις του Κανονισμού (Ε.Κ.) αριθμός 1432/2003 στοιχείων, ήτοι: α) τη διάρκεια του σχεδίου αναγνωρίσεως, β) τους σκοπούς της ομάδας κατά τη διάρκεια του σχεδίου, γ) την περιγραφή της αρχικής καταστάσεως και δ) τους στόχους του σχεδίου.

Τα υπόλοιπα τμήματα του σχεδίου αναγνωρίσεως, τα οποία αφορούσαν τεχνικές και οικονομικές μελέτες του προτεινόμενου επενδυτικού σχεδίου, συνέταξαν, για λογαριασμό της εναγομένης, η τεχνική εταιρεία, με την επωνυμία " .... " και το τμήμα προγραμματισμού και επενδύσεων της. Ειδικότερα, η τεχνική εταιρεία, με την επωνυμία " .... " προέβη σε περιγραφή του προτεινόμενου επενδυτικού σχεδίου και αναλυτική τεχνική περιγραφή των απαραιτήτων οικοδομικών εργασιών, των εγκαταστάσεων εξοπλισμού προψύξεως, του μηχανολογικού εξοπλισμού, των αναλυτικών και συγκεντρωτικών πινάκων προϋπολογισμού κόστους των επενδύσεων και τα τεχνικά σχέδια, ενώ το τμήμα προγραμματισμού και επενδύσεων της εναγομένης συνέταξε ανάλυση της οικονομικότητας της επενδύσεως και περιγραφή της χρηματοδοτήσεως κόστους επενδύσεως και καλύψεως ιδίας συμμετοχής.

Οι εν λόγω οικονομοτεχνικές μελέτες παραδόθηκαν ολοκληρωμένες από την εναγομένη στον ενάγοντα, ο οποίος, αφού τις συμπεριέλαβε στον φάκελο σταδιακού σχεδίου αναγνωρίσεως, ως υπεύθυνος της συντάξεώς του, στις 11-5-2006 υπέβαλε αυτόν, προς έγκριση, στην Επιτροπή Εγκρίσεων Σχεδίων Αναγνωρίσεως Κανονισμού (Ε.Κ.) 2200/1996 του Υπουργείου Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων.

Το σχέδιο αναγνωρίσεως της εν λόγω ομάδας παραγωγών ενεκρίθη με την υπ’ αριθμ. ...27-7-2006 απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων, στα πλαίσια δε αυτού εγκρίθηκαν επενδύσεις ύψους 1.005.707 ΕΥΡΩ συνολικά. Στην συνέχεια, ο ενάγων, στις 9-11-2006, υπέβαλε, προς έγκριση, στην Γενική Διεύθυνση Φυτικής Παραγωγής, ...

του Υπουργείου Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων φάκελο τροποποιήσεως του εγκεκριμένου σχεδίου αναγνωρίσεως της ως άνω ομάδας παραγωγών, που αφορούσε μόνον επενδύσεις σε πολλαπλασιαστικό υλικό και ανάλυση των δαπανών αυτού, αφού συμπεριέλαβε σ’ αυτόν την σχετική ανάλυση και περιγραφή από το τμήμα προγραμματισμού και επενδύσεων της εναγομένης, που είχε συντάξει τη σχετική μελέτη.

Η τροποποίηση του σχεδίου ενεκρίθη με την υπ’ αριθμ. .../19-12-2006 απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων στα πλαίσια δε αυτού εγκρίθηκαν επενδύσεις ύψους 2.549.737 ΕΥΡΩ συνολικά. Τελικώς, οι προαναφερόμενες ομάδες παραγωγών έλαβαν ενισχύσεις: α) η μεν ομάδα παραγωγών φρούτων για την σύσταση και λειτουργία της για πέντε έτη 141.381 ΕΥΡΩ και για τις επενδύσεις που πραγματοποίησε κατά την διάρκεια των πέντε ετών 3.455.991,6 ΕΥΡΩ και β) η δε ομάδα παραγωγών λαχανικών για την σύσταση και λειτουργία της για δύο έτη 113.737 ΕΥΡΩ και για τις επενδύσεις που πραγματοποίησε κατά την διάρκεια των δύο ετών 1.220.202 ΕΥΡΩ, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμ. .../24-8-2009 βεβαίωση της Διευθύνσεως της Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων - Τμήμα Προγραμματισμού και Μελετών.

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο ενάγων εκτέλεσε και παρέδωσε προσηκόντως το έργο που του ανατέθηκε, που αφορούσε την διεκπεραίωση της αναγνωρίσεως των ως άνω ομάδων παραγωγών φρούτων και λαχανικών, ως νομικών προσώπων, καθώς και την σύνταξη και υποβολή, στην αρμόδια υπηρεσία προς έγκριση, φακέλου σταδιακού σχεδίου αναγνωρίσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις των Κανονισμών (Ε.Κ.) αριθμοί 478/1997 και 1432/2003, αντίστοιχα.

Ο ενάγων διατείνεται επιπλέον ότι εκτέλεσε προσηκόντως και παρέδωσε το έργο της συντάξεως μελέτης του προτεινόμενου επενδυτικού σχεδίου κάθε ομάδας και του σχεδίου τροποποιήσεως αυτού. Ο ισχυρισμός αυτός είναι ουσιαστικά αβάσιμος και απορριπτέος, διότι οι μελέτες του προτεινόμενου επενδυτικού σχεδίου και του σχεδίου τροποποιήσεως αυτού (τεχνικά σχέδια, τεχνικές περιγραφές, προϋπολογισμοί δαπανών, οικονομικές αναλύσεις κ.λ.π.), οι οποίες αποτελούσαν τμήματα του σχεδίου αναγνωρίσεως, συντάχθηκαν για λογαριασμό της εναγομένης από την τεχνική εταιρεία, με την επωνυμία "...." και το τμήμα προγραμματισμού και επενδύσεών της και ολοκληρωμένες παραδόθηκαν από την τελευταία στον ενάγοντα, ο οποίος αφού τις συμπεριέλαβε στον φάκελο σταδιακού σχεδίου αναγνωρίσεως, ως υπεύθυνος της συντάξεώς του, υπέβαλε αυτόν προς έγκριση στην αρμόδια υπηρεσία.

Ο ενάγων, άλλωστε, δεν διαθέτει τις απαιτούμενες επιστημονικές γνώσεις για την εκπόνηση μελετών τέτοιου είδους (τεχνικών σχεδίων, οικοδομικών και ηλεκτρομηχανολογικών εργασιών, οικονομικών αναλύσεων κ.λ.π.), που αποτελούν περιεχόμενο του φακέλου του εν λόγω σχεδίου αναγνωρίσεως εκάστης ομάδας παραγωγών, αφού η σύνταξή τους απαιτεί γνώσεις πολιτικού μηχανικού, μηχανολόγου μηχανικού, οικονομολόγου, οικονομολόγου - αναλυτή επενδύσεων κ.λ.π.

Δέχθηκε περαιτέρω το Εφετείο ότι ως αμοιβή του ενάγοντος για το σύνολο των παρεχόμενων υπηρεσιών του στα πλαίσια εκτελέσεως των ως άνω συμβάσεων έργου, συμφωνήθηκε το ποσό των 4.500 ΕΥΡΩ για καθεμία σύμβαση. Περί τούτου σαφής και κατηγορηματική είναι η κατάθεση του μάρτυρα ανταποδείξεως Κ. Σ., Διευθυντή της εναγομένης, ο οποίος έχει ιδίαν αντίληψη, περί των συμφωνιών των μερών και του περιεχομένου τους, εν αντιθέσει με τον μάρτυρα αποδείξεως Κ.

Π., ο οποίος για όσα καταθέτει, σχετικά με τις επίμαχες συμβάσεις, στηρίζει την γνώση του στις διηγήσεις του ενάγοντος. Ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι η αμοιβή του είχε συμφωνηθεί σε ποσοστό 4% επί του συνολικού ποσού του εγκεκριμένου επενδυτικού σχεδίου εκάστης των ομάδων παραγωγών, από κανένα στοιχείο δεν απεδείχθη και πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, η συμφωνηθείσα αμοιβή, την οποία η εναγομένη όφειλε στον ενάγοντα, ανερχόταν στο συνολικό χρηματικό ποσό των 9.000 ΕΥΡΩ. Δέχθηκε επίσης το Εφετείο κατά λέξη ότι "...Ο ενάγων ομολόγησε ότι έλαβε μέρος της αμοιβής του ύψους 3.000 ευρώ, περαιτέρω δε αρνήθηκε ότι η καταβολή του ποσού των 9.000 ευρώ αφορούσε τη συμφωνηθείσα αμοιβή του προβάλλοντας καθ’ υποφορά με την αγωγή του και με την προσθήκη των προτάσεων του, ότι η εν λόγω καταβολή αφορούσε κάλυψη οδοιπορικών του εξόδων ...

Ο ισχυρισμός περί της καταβολής του ποσού των 9.000 ευρώ για κάλυψη των εξόδων, πέραν της αοριστίας του, αφού δεν εκθέτει τα παραγωγικά γεγονότα των εξόδων αυτών, δηλαδή ποια είναι αυτά, ποιου ύψους και από ποια συγκεκριμένη αιτία, είναι απορριπτέος και ως ουσιαστικά αβάσιμος αφού από κανένα στοιχείο δεν αποδείχθηκαν στα πλαίσια των εκτελέσεως των εν λόγω συμβάσεων δαπάνες τέτοιας φύσεως και ύψους και, σε κάθε περίπτωση, ύπαρξη συμφωνίας περί της καταβολής τους από την εναγομένη.

Από τη σαφή και κατηγορηματική του μάρτυρα ανταπόδειξης, το Δικαστήριο σχημάτισε πλήρη δικανική πεποίθηση, περί του ότι πράγματι το καταβληθέν, πέραν των 3.000 ευρώ, χρηματικό ποσό που ο ενάγων συνομολογεί ότι έλαβε ως μέρος συμφωνηθείσης αμοιβής, αφορά την καταβολή προς εξόφληση της συμφωνηθείσης αμοιβής, στα πλαίσια της εκτελέσεως των επιδίκων συμβάσεων....".

Δέχθηκε ακόμη το Εφετείο, ότι με την από 22-8-2004 απόφαση της Διαχειριστικής Επιτροπής της ομάδας παραγωγών φρούτων της εναγομένης, σε συνέχεια της προηγουμένης από 10-7-2003 αποφάσεώς της, ανατέθηκαν στον ενάγοντα καθήκοντα τεχνικού συμβούλου της ομάδας αυτής, με κύριο αντικείμενο την προσαρμογή της στις εθνικές και κοινοτικές διατάξεις, που διέπουν την λειτουργία των ομάδων παραγωγών, καθώς και την παροχή των αναγκαίων πληροφοριών προς τα ελεγκτικά όργανα του Υπουργείου Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων (βλ.

πρακτικά Νο1 και Νο2 της Διαχειριστικής Επιτροπής της Ο.Π. φρούτων της Ε.Α.Σ. Καβάλας). Ανάλογες υπηρεσίες τεχνικού συμβούλου ανατέθηκαν στον ενάγοντα και για την ομάδα παραγωγών λαχανικών από τον Μάιο του έτους 2005, σύμφωνα με τις παραδοχές της εκκαλουμένης, η οποία δεν πλήττεται με λόγο εφέσεως, όσον αφορά το εν λόγω ζήτημα, Ο ενάγων παρείχε τις ανωτέρω υπηρεσίες που του ανατέθηκαν και υπέβαλε σχετικές αιτήσεις για την λήψη των ενισχύσεων, που δικαιούνταν οι ομάδες, από τον χρόνο αναθέσεως των εν λόγω καθηκόντων έως τα τέλη Ιουλίου του έτους 2007 περίπου (βλ.

την από 27-7-2007 αίτηση της ομάδας παραγωγών λαχανικών προς τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.), οπότε η συνεργασία τους διεκόπη. Ως αμοιβή για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών και στις δύο ομάδες παραγωγών συμφωνήθηκε το συνολικό χρηματικό ποσό των 6.000 ΕΥΡΩ ετησίως, ήτοι 500 ΕΥΡΩ μηνιαίως, όπως προκύπτει από την σαφή κατάθεση του μάρτυρα ανταποδείξεως, η οποία δεν αναιρείται από άλλα αποδεικτικά στοιχεία.

Ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι ως αμοιβή για την παροχή των ως άνω υπηρεσιών συμφωνήθηκε το ποσό των 27.700 ΕΥΡΩ ετησίως για την ομάδα παραγωγών φρούτων και των 15.500 ΕΥΡΩ ετησίως για την ομάδα παραγωγών λαχανικών, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε. Το γεγονός της προβλέψεως δαπάνης απασχολήσεως δύο γεωπόνων - τεχνικών συμβούλων στο σχέδιο αναγνωρίσεως των ως άνω ομάδων παραγωγών, για μεν την ομάδα παραγωγών φρούτων, ύψους 277.000 ΕΥΡΩ για μια πενταετία, ήτοι 55.400 ΕΥΡΩ ετησίως, για δε την ομάδα παραγωγών λαχανικών, ύψους 155.000 ΕΥΡΩ για μια πενταετία, ήτοι 31.000 ΕΥΡΩ ετησίως, δεν οδηγεί σε αντίθετη κρίση.

Για την παροχή των υπηρεσιών αυτών κατά το χρονικό διάστημα από 1-9-2004 έως 31-7-2007 η εναγομένη όφειλε στον ενάγοντα την συμφωνηθείσα αμοιβή του ύψους 500 ΕΥΡΩ μηνιαίως και συνολικώς (35 μήνες Χ 500 ΕΥΡΩ =) 17.500 ΕΥΡΩ. Περαιτέρω δέχθηκε το εφετείο ότι "σχετικά με την αξίωση αυτή του ενάγοντος ο μάρτυρας αποδείξεως ουδέν κατέθεσε.

Αντίθετα, ο μάρτυρας ανταποδείξεως κατέθεσε κατηγορηματικά ότι ο ενάγων ανελλιπώς ελάμβανε το ποσό των 500 ΕΥΡΩ μηνιαίως για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, καθώς και ότι πλήρως έχει εξοφληθεί, χωρίς όμως να εκδίδει θεωρημένες αποδείξεις παροχής υπηρεσιών για τα χρηματικά ποσά που ελάμβανε. Σχετικά με το αν επήλθε ή όχι ολοσχερής εξόφληση της οφειλής της εναγομένης, όπως αποδεικνύεται από τις προσκομιζόμενες είκοσι μία (21) απλές αποδείξεις, οι οποίες φέρουν την υπογραφή του ενάγοντος, όπως ομολογείται, ο ενάγων έλαβε το ποσό των 10.700 ΕΥΡΩ συνολικά, ήτοι στις 24-12-2004 ποσό 500 ΕΥΡΩ, το έτος 2005 ποσό 5.200 ΕΥΡΩ συνολικά και το έτος 2006 ποσό 5.000 ΕΥΡΩ συνολικά.

Ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι οι αναφερόμενες στις αποδείξεις αιτιολογίες συμπληρώθηκαν εκ των υστέρων εν αγνοία του και χωρίς την έγκρισή του, ότι οι τμηματικές αυτές καταβολές χρηματικών ποσών αφορούν κάλυψη εξόδων μεταβάσεών του από ..., ώστε να έχει προσωπική αντίληψη της εκτελέσεως των έργων, να συγκεντρώνει πληροφορίες για την πορεία των ομάδων παραγωγών και να συμμετέχει στις παραλαβές των έργων από τις ελεγκτικές αρχές, είναι ουσιαστικά αβάσιμος και απορριπτέος, καθόσον από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν επιβεβαιώνεται.

Ενόψει τούτων, η ένσταση της εναγομένης, περί της αποσβέσεως της συμφωνηθείσης αμοιβής από την επίμαχη παροχή υπηρεσιών τεχνικού συμβούλου, δια της καταβολής (άρθρο 416 του Α.Κ.), είναι ουσιαστικά βάσιμη, για το αντίστοιχο ως άνω χρηματικό ποσό. Όσον αφορά το υπόλοιπο ποσό των (17.500 ΕΥΡΩ - 10.700 ΕΥΡΩ =) 6.800 ΕΥΡΩ το Δικαστήριο δεν σχημάτισε ασφαλή δικανική πεποίθηση περί της βασιμότητας της αντίστοιχης αξιώσεως του ενάγοντος".

Με την κρίση του αυτή το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, που έκρινε την αγωγή νόμιμη, ως στηριζομένη στις διατάξεις των άρθρων 681, 682 και 694 του Α.Κ. των άρθρων 11 και 14 του υπ’ αριθμ. 2200/1996 Κανονισμού της Ε.Κ. και γενικά στις διατάξεις που αναφέρονται στην αμοιβή του αναιρεσείοντος (άρθρο 9 ΠΔ 344/2000) για τις από τον ίδιο συνταχθείσες μελέτες και σχέδια, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις σχετικές αυτές διατάξεις αναφορικά με τις αγωγικές αξιώσεις του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος περί αναγνωρίσεως της υποχρέωσης της εναγομένης να καταβάλει σε αυτόν α) την αμοιβή του για τις εκτελεσθείσες από αυτόν συμβάσεις έργου και β) την αμοιβή του για τις παρασχεθείσες από αυτόν υπηρεσίες τεχνικού συμβούλου στην εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη.

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίον προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση, η πλημμέλεια του άρθρου 559, αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. και με τον οποίον ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα ότι δηλαδή δεν εφήρμοσε τις διατάξεις του Π.Δ.344/2000 που ήταν εφαρμοστέες είναι αβάσιμος και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί.

4.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 262 παρ. 1 ΚΠολΔ η ένσταση πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένη αίτηση και σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 416 και 422 ΑΚ προκύπτει ότι, ο οφειλέτης χρηματικής απαιτήσεως εναγόμενος, αν ισχυρισθεί απόσβεση με καταβολή του χρέους του, αρκεί να επικαλεσθεί και σε περίπτωση αμφισβητήσεως να αποδείξει την γενόμενη καταβολή χωρίς να είναι ανάγκη να επικαλεσθεί και αποδείξει και ότι αυτή αφορά το επίδικο χρέος, γιατί τούτο εξυπακούεται αφού σ’ αυτό αναφέρεται η δίκη.

Μόνο αν ο δανειστής αντιλέγει, ισχυριζόμενος ότι η προβαλλόμενη καταβολή αφορά όχι το επίδικο, αλλά άλλο χρέος του οφειλέτη προς σ’ αυτόν, τότε, ο μεν δανειστής επί τη αρνήσει του οφειλέτη υποχρεούται ν’ αποδείξει την ύπαρξη του άλλου χρέους, αναφέροντας και τα παραγωγικά τούτου αίτια, ο δε οφειλέτης ότι η καταβολή έγινε προς εξόφληση του επίδικου χρέους με καθορισμό του εξοφλητέου από τα περισσότερα χρέη.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρου 237 παρ. 3 και 269 ΚΠολΔ προκύπτει ότι κατά την τακτική διαδικασία ενώπιον του πολυμελούς ή μονομελούς πρωτοδικείου νέοι ισχυρισμοί μπορούν να προταθούν με την προσθήκη των προτάσεων μόνο για την απόκρουση ισχυρισμών που περιέχονται στις προτάσεις του αντιδίκου, τέτοιο δε ισχυρισμό συνιστά και η αντένσταση του ενάγοντος στην ένσταση του εναγομένου περί εξοφλήσεως του επίδικου χρέους.

Όπως δε προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 520, 525 και 527 Κ.Πολ.Δ., οι ενστάσεις ή αντενστάσεις του εκκαλούντος, εφόσον είχαν προταθεί και απορριφθεί πρωτοδίκως και αποβλέπουν στην εξαφάνιση της πρωτόδικης αποφάσεως, προτείνονται μόνο με το δικόγραφο της εφέσεως ή των προσθέτων λόγων της (σε όσες διαδικασίες οι πρόσθετοι λόγοι εφέσεως ασκούνται μόνο με ιδιαίτερο δικόγραφο).

Εξάλλου, η νομική αοριστία της αγωγής ή της ένστασης στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής ή της ένστασης στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή ή την ένσταση (Ολ.Α.Π. 18/1998).

Αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής ή της ένστασης, η οποία υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται σ’ αυτήν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματός της, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση αυτής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 8 ή 14 του ΚΠολΔ. (ΟλΑ.Π. 15/2000,Α.Π. 575/2015).

Ειδικότερα, ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά την μη επαρκή έκθεση των στοιχείων που είναι αναγκαία για τη θεμελίωση ενστάσεως, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη.

Εξάλλου, από την διάταξη του άρθρου 416 του Α.Κ., που ορίζει ότι η ενοχή αποσβήνεται με την καταβολή, συνάγεται ότι στοιχεία της ενστάσεως εξοφλήσεως είναι το ποσό που καταβλήθηκε, η αιτία και ο χρόνος της καταβολής. Επομένως, για να είναι ορισμένη, ειδικότερα, η υποβαλλομένη από τον εναγόμενο εργοδότη ένσταση εξοφλήσεως των πάσης φύσεως αποδοχών και αξιώσεων του ενάγοντος από την, μεταξύ των διαδίκων, καταρτισθείσα σύμβαση έργου, με την επίκληση σχετικής έγγραφης αποδείξεως περί πληρωμής όλων των απαιτήσεών του, δεν αρκεί να διαλαμβάνεται κατά τρόπο γενικό το συνολικό ποσό που καταβλήθηκε στον ενάγοντα, εκτός εάν πρόκειται για μία και μόνη απαίτηση και προσδιορίζεται το ποσό και η αιτία της καταβολής, αλλά και τα επί μέρους ποσά που καταβλήθηκαν για κάθε αιτία και ο χρόνος της καταβολής αυτών, διότι έτσι δεν καταλείπεται αμφιβολία περί της αξιώσεως η οποία απορρέει από αυτά, και υπάρχει η δυνατότητα, το μεν δικαστήριο να κρίνει τη νομική βασιμότητα της ένστασης και να διατάξει τις δέουσες αποδείξεις, ο δε ενάγων να μπορεί να αμυνθεί κατά της ενστάσεως που θεμελιώνεται επ’ αυτών με ανταπόδειξη ή αντένσταση.

Στην προκειμένη περίπτωση, η εναγομένη ήδη αναιρεσίβλητη για την θεμελίωση της ένστασης εξόφλησης κατά των αξιώσεων του ενάγοντος ήδη αναιρεσείοντος κατ’ αυτής προς καταβολή της αμοιβής του για τις αναφερόμενες στις παρ. 3Β και 4Β της ένδικης αγωγής του συμβάσεις για παροχή υπηρεσιών τεχνικού συμβούλου μεταξύ άλλων, εξέθεσε, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση των προτάσεών της στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας) και του δικογράφου της αγωγής, ότι "για τις αναφερόμενες στις παρ. 3Β και 4Β της ένδικης αγωγής του συμβάσεις για παροχή υπηρεσιών τεχνικού συμβούλου για τις παραπάνω Ομάδες Παραγωγών, συμφωνήθηκε και καταβλήθηκε το ποσό των 500 ευρώ μηνιαίως, για όλη τη διάρκεια της απασχόλησής του και μέχρι τη διακοπή της συνεργασίας μας, όπως προκύπτει από το προαναφερθέν πρακτικό της Διαχειριστικής Επιτροπής και τις κατωτέρω προσαγόμενες και επικαλούμενες αποδείξεις του, οι οποίες όπως προανέφερα δεν αντιπροσωπεύουν όλα τα ποσά που του έχω καταβάλει, αφού δεν εξέδιδε πάντα αποδείξεις με τα ποσά που του κατέβαλε" και ζήτησε στη συνέχεια με τις ίδιες προτάσεις της την παραδοχή των ισχυρισμών της και των ενστάσεών της και την απόρριψη της αγωγής του ενάγοντος κατ’ αυτής στο σύνολό της.

Η ένσταση αυτή υπό το ως άνω περιεχόμενο της, είναι επαρκώς ορισμένη, καθόσον περιέχει τα στοιχεία, τα οποία, κατά τα προεκτεθέντα, είναι αναγκαία για την νομική θεμελίωση της και δη το καταβληθέν ποσό κάθε μήνα στον ενάγοντα ως εργολαβική αμοιβή για συγκεκριμένη παροχή υπηρεσιών από αυτόν, το ύψος της αμοιβής και το χρόνο καταβολής του συμφωνηθέντος ποσού, που ήταν το διάστημα που διήρκεσε η αναφερόμενη στις προτάσεις της συνεργασία τους.

Επομένως, το Εφετείο, κρίνοντας, με την προσβαλλομένη απόφαση ορισμένη την ως άνω ένσταση, ορθά δεν κήρυξε απαράδεκτο και ο περί του αντιθέτου πέμπτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της, ως αβάσιμη, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης λόγω της ήττας του κατά τα άρθρα 183 και 191 του ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18 Νοεμβρίου 2011 αίτηση του Β. Ο. του Ν., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ’ αριθ. 308/2011 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Μαρτίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Ιουνίου 2017.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ