Legislator Case Law & Legislation
1146/2006 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on compensation for expropriation, ruling business value is excluded from full compensation.

Case Number 1146/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the Ioannina Court of Appeal's decision regarding compensation for expropriated property. The appellants argued for additional compensation covering business installation costs and lost profits, while the opposing party contended these items fall outside the scope of full compensation. The court ruled that full compensation only covers the property's value at the time of the first hearing and direct costs, explicitly excluding business value and lost profits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 para. 2 of the 1975 Constitution; Art. 13 para. 1 and 2 of Law 2882/2001; Art. 1 of Protocol 1 to the ECHR: In expropriation for public utility, full compensation includes the property's value at the time of the first hearing and direct costs, but excludes business value, installation expenses, and lost profits.

Keywords

AI generated
expropriation compensation full compensation scope business value exclusion lost profits damages property value assessment public utility taking constitutional protection

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 para. 2 of the 1975 Constitution
Art. 13 para. 1 and 2 of Law 2882/2001
Art. 1 of Protocol 1 to the ECHR
Art. 559 para. 1 of the Civil Procedure Code
Art. 559 para. 19 of the Civil Procedure Code

Cited Case Law

AI generated
OLAP 7-9/2006
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1146 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1146/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των καλούντων - αναιρεσειόντων: 1. ......, 2. ..... και 3. ....., εκ των οποίων οι 1η και 2ος παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Αλφαντάκη, ενώ η 3η αναιρεσείουσα δεν παραστάθηκε.

Του καθού η κλήση - αναιρεσιβλήτου: Δήμου Πρέβεζας, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Δέσποινα Καλογήρου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31 Οκτωβρίου 2000 προσφυγή προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκε στο Εφετείο Ιωαννίνων.

Εκδόθηκε η 276/2002 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας, ζήτησαν οι αναιρεσείοντες, με την από 29 Ιουλίου 2003 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1125/2004 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 16 Νοεμβρίου 2005 κλήση των ήδη αναιρεσειόντωνΚατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν όλοι οι διάδικοι πλην της 3ης αναιρεσείουσας, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Μαρκάκης ανάγνωσε την από 20 Σεπτεμβρίου 2004 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Aπό τα πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου αυτού προκύπτει ότι κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία η κρινόμενη υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, δεν εμφανίσθηκε η τρίτη των αναιρεσειόντων ...... Από την υπάρχουσα στη δικογραφία από 16-11-2005 κλήση, προκύπτει ότι τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης επισπεύδει και η άνω αναιρεσείουσα, η οποία με το με αριθμό 360/28-9-2004 πληρεξούσιο της συμ/φου Περιστερίου Αττικής Χριστίνας-Μαρίας Θεοφ. Γιανναρά, διόρισε ως πληρεξούσιο δικηγόρο της τον υπογράφοντα την άνω κλήση και παραγγείλλαντα την επίδοση αυτής στον αναιρεσείβλητο, δικηγόρο Αθηνών Γεώργιο Αλφαντάκη. Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία της άνω αναιρεσείουσας (576 παρ.1 ΚΠολΔ).

ΙΙ.- Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης της αποφάσεως ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά τα αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ως προς τη συνδρομή των νομίμων όρων και προϋποθέσεων, της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγινε δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: Δυνάμει των υπ' αριθμ. 4465/1990…πράξεων εφαρμογής του ρυμοτομικού σχεδίου της πόλεως της Πρέβεζας στις περιοχές της «Νοσoκομείου», «Υδραγωγείου» και «Αγία Ειρήνη»… απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικώς προς τον ανωτέρω σκοπό, ήτοι την εφαρμογή του ρυμοτομικού σχεδίου της πόλεως της Πρέβεζας…οι απεικονιζόμενες στα από Νοεμβρίου 1987 Ιουνίου 1994 και Ιουνίου 1997 κτηματολογικά διαγράμματα και τον 16-2-1997 κτηματολογικό πίνακα του τοπογράφου μηχανικού ..... , ευρίσκονται δε στην είσοδη της εν λόγω πόλεως, όπου εμφανίζεται σχετική εμπορική κίνηση αφού εκεί λειτουργούν συνεργεία αυτοκινήτων και πρατήρια υγρών καυσίμων και η περιοχή προσφέρεται για οικοδόμηση κατοικιών.

Από τα απαλλοτριούμενα αυτά ακίνητα, εκείνο που εμφανίζεται στη σχετική κτηματογράφηση με αύξοντα αριθμό 010332 και που κατά τους ισχυρισμούς τους φέρεται να ανήκει στους προσφεύγοντες, βρίσκεται στην από τις ως άνω ρυμοτομούμενες περιοχές, εκείνη που ονομάζεται «Νοσοκομείο» και στο υπ' αριθμό .... οικοδομικό τετράγωνο.

Απέχει περίπου 100 μέτρα από την περιοχή «Φόρος» που είναι ο κεντρικός οδικός κόμβος εισόδου στην πόλη της Πρέβεζας, έχει εμβαδόν 156 τ.μ. και αποτελεί τμήμα μείζονος εκτάσεως ακινήτου, στο οποίο λειτουργεί πρατήριο υγρών καυσίμων…Κατά την αρμόδια εκτιμητική επιτροπή, η πραγματική αξία των ακινήτων στην περιοχή του εν λόγω ρυμοτομουμένου ακινήτου ήταν κατά την 11-5-1993 28.000 δραχμές το τ.μ.

Κατά την ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας της αιτήσεως την 1-2-2000 προς καθορισμό της προσωρινής μονάδας αποζημιώσεως του αυτού ακινήτου, η μάρτυς του ήδη καθ'ου η προσφυγή Δήμου Πρεβέζης .... …τοπογράφος μηχανικός και προϊσταμένη της τεχνικής υπηρεσίας αυτού, κατέθεσε, κατά το χρόνο αυτό (συζητήσεως του καθορισμού της προσωρινής αποζημιώσεως) η πραγματική αξία αυτού ανήρχετο σε 50.000 δραχμές το τ.μ.

Ο δε μάρτυρας .... που εξητάσθηκε επίσης ενόρκως ενώπιον του ως άνω δικαστηρίου με επιμέλεια των ήδη προσφευγόντων ουδέν κατέθεσε περί αυτής. Τέλος ο ενώπιον του Εφετείου αυτού εξετασθείς επιμελεία των προσφευγόντων μάρτυς ..... κατέθεσε ότι το περί το δεύτερο εξάμηνο του έτους 1999 πωλήθηκε κτήμα απέναντι του ρυμοτομουμένου προς 200.000 δραχμές το τ.μ.

Σημειωτέον ενταύθα, ότι οι λοιποί μάρτυρες που εξετάσθηκαν με επιμέλεια άλλων ενδιαφερομένων, των οποίων τα ακίνητα επίσης απαλλοτριώνονται, κατά την ως άνω δίκη του προσδιορισμού της προσωρινής αποζημιώσεως, κατέθεσαν ότι τα στις άνω περιοχές ακίνητα είχαν κατά το χρόνο της συζητήσεως εκείνης πραγματική αξία 100.000 έως 200.000 δραχμές το τ.μ….Συγκριτικά στοιχεία οι προσφεύγοντες δεν επικαλούνται ουδέ προσκομίζουν ή μη μόνον την από 1-6-1999 τεχνική έκθεση του πολιτικού υπομηχανικού ......, στην οποία αυτός εκθέτει, χωρίς την παράθεση συγκεκριμένων στοιχείων, ότι το ρυμοτομούμενο ακίνητο είναι σε χώρο που είναι δεδομένη η πλήρης εμπορική δραστηριότητα και ότι η εμπορική αξία του εδάφους στην εν λόγω περιοχή ανέρχεται στις 200.000 ανά τ.μ.

Ο καθ'ου η προσφυγή δεν προσκομίζει κανένα απολύτως έγγραφο ή δικαστική απόφαση από εκείνα που επικαλείται (ουδέ και χωρίς επίκληση προσκομίζει τοιαύτα). Ενόψει όλων των ανωτέρω εκτεθέντων και μετ' εκτίμηση των προαναφερομένων αποδείξεων, το Εφετείο τούτο κρίνει ότι η πραγματική αξία του εν λόγω απαλλοτριουμένου ακινήτου…με τις υφιστάμενες οικονομικές και νομισματικές συνθήκες κατά τον κρίσιμο στην προκειμένη περίπτωση χρόνο της συζητήσεως της ένδικης προσφυγής… χωρίς να ληφθεί υπόψη η μεταβολή της αξίας από την εξαγγελία της απαλλοτριώσεως ανέρχεται στα αναφερόμενα στο διατακτικό ποσά (270 ευρώ ανά τ.μ.).

Ενόψει των παραδοχών αυτών οι οποίες συνοπτικώς εκτίθενται στο αναιρετήριο, το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του επαρκείς και σαφείς αιτιολογίες σε σχέση με το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης εκ των οποίων καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος.

Ειδικότερα προσδιορίζεται επαρκώς στην απόφαση η χωροταξική θέση και ταυτότητα του απαλλοτριούμενου ακινήτου των αναιρεσειόντων, ενώ περιγράφεται και η ιδιότητα αυτού ως οικοπέδου. Κατά συνέπεια ο πρώτος λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην άνω απόφαση η εκ του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών και συγκεκριμένα ότι δεν προσδιορίζει την ακριβή θέση του άνω ακινήτου στο κτηματολογικό πίνακα και τα τοπογραφικά διαγράμματα, ούτε το πραγματικό τετράγωνο στο οποίο ευρίσκεται αναφέροντας ότι φέρει τον αριθμό .....

αντί του ορθού ..... ότι βρίσκεται στο οικοδομικό τετράγωνο .... αντί του ορθού 250/242 και ότι ανήκει στη περιοχή «Νοσοκομείο» αντί του ορθού «Υδραγωγείο» και περαιτέρω ότι δεν προσδιορίζει προς ποία κατεύθυνση από την περιοχή «Φόρος» που είναι ο κεντρικός οδικός κόμβος εισόδου στη πόλη της Πρέβεζας, απέχει περίπου 100 μέτρα το απαλλοτριούμενο και αν αυτό έχει πρόσοψη σε εθνική, επαρχιακή ή εσωτερική οδό της πόλης της Πρέβεζας και αν η τελευταία είναι ουσιώδης ή επουσιώδης για τους κατοίκους αυτής, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος που υπό την επίκληση της άνω διάταξης πλήττει την περί του αποδείξεων αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος (561 παρ.1 ΚΠολΔ).

ΙΙΙ.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.3 ΚΠολΔ κανείς δεν μπορεί να δημιουργήσει λόγο αναίρεσης από τις δικές του πράξεις ή από πράξεις προσώπων που ενεργούν στο όνομά του, εκτός αν πρόκειται για λόγους που αφορούν τη δημόσια τάξη. Κατ' ακολουθίαν, ο δεύτερος λόγος της κρινόμενης αίτησης με τον οποίο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αρ.14 ΚΠολΔ πλημμέλεια με το να μη κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση της προσφυγής (αίτησης) των αναιρεσειόντων κατ' άρθρο 17 παρ.3 και 4 του ν.2882/2001 (ΚΑΑΑ), δεδομένου ότι δεν προσήχθησαν ούτε από τους αναιρεσείοντες ούτε από τον αναιρεσίβλητο τα αναφερόμενα στις εν λόγω διατάξεις έγγραφα ήταν, η κατά των παρ.3 του άρθρου 15 έκθεση ή η κατά την παρ.4 του ίδιου άρθρου βεβαίωση, η πράξη αναλογισμού και η πράξη εφαρμογής, είναι, ενόψει και του ότι η προσκομιδή ή μη των άνω εγγράφων στο Εφετείο, δεν αφορά τη δημόσια τάξη, απορριπτέος ως απαράδεκτος.

IV.- Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε ως νόμω αβάσιμο το αίτημα καθορισμού αποζημίωσης για δαπάνες εγκατάστασης του εξοπλισμού του πρατηρίου υγρών καυσίμων των αναιρεσειόντων με την επιπλέον (επικουρική) αιτιολογία ότι οι προσφεύγοντες δεν είναι αυτοί που κατέβαλαν την σχετική δαπάνη, αφού ισχυρίζονται ρητώς ότι στην δαπάνη αυτή υπεβλήθη η εδρεύουσα στην Αθήνα εταιρία πετρελαιοειδών με την επωνυμία «ΕΛΔΑ-ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ».

Σημειωτέον ότι η αιτιολογία αυτή ως επικουρική, δεν στηρίζει το αιτιολογικό της απόφασης, το οποί στηρίζεται στην κύρια αιτιολογία αυτής για το μη νόμιμο του άνω αιτήματος (και του αιτήματος για καθορισμό ειδικής αποζημιώσεως λόγω αδυναμίας λειτουργίας του πρατηρίου των αναιρεσειόντων, συνεπεία της απαλλοτρίωσης), η οποία δεν πλήττεται επιτυχώς με λόγω αναίρεσης.

Eνόψει αυτών ο τρίτος λόγος της αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση ως προς την άνω επικουρική παραδοχή της, ότι δεν έλαβε υπόψη της πράγματα που προτάθηκαν και είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ούτε τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν, άφησε δε αδίκαστο το σχετικό αίτημα των αναιρεσειόντων, δεδομένου ότι αυτοί επικαλέστηκαν ότι δυνάμει της μετά της εταιρίας ΕΛΔΑ ΑΕ σύμβασης εμπορικής συνεργασίας, την οποία προσκόμισαν με επίκληση στο Εφετείο, ο δεύτερος εξ αυτών υποχρεούται να καταβάλει στην άνω εταιρία, σε περίπτωση πρόωρης λύσης της σύμβασης, ανεξαρτήτως υπαιτιότητός του, το ποσό της τοποθέτησης στο πρατήριο των κινητών πραγμάτων, εντεύθεν δε ότι αυτή (απόφαση) κατέστη αναιρετέα κατ' άρθρο 559 αρ.8,9 και 11 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος προεχόντως ως αλυσιτελής.

Ο ίδιος λόγος κατά το δεύτερο σκέλος του με το οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση κατά την παραδοχή της ότι «δεν αποδεικνύεται ότι…υπάρχουν στο εν λόγω ρυμοτομούμενο ακίνητο και άλλα ως συστατικά αυτού, κατά την έννοια του άρθρου 255 ΑΚ (προδήλως 954 ΑΚ), συναπαλλοτριούμενα πράγματα και δη σήματα, διαφημιστικά πανών 15 μ.

δύο τόξα εισόδου-εξόδου, ένα μονοκόλωνο σήμα της εταιρίας της εταιρίας πετρελαιοειδών ΕΛΔΑ, αερόμετρο, αεροσυμπιεστής, βαλβίδες αντεπιστροφής, μικρουλικά, υδραυλικές γραμμές, ηλεκτρικές γραμμές και πίνακας φωτισμού, κινήσεως αντλιών και αεροσυμπιεστή, καθόσον περί της υπάρξεώς τους σ' αυτό (απαλλοτριούμενο ακίνητο) και τις με' αυτού στεράς και όχι παροδικής συνδέσεώς του δεν προσκομίζεται καμία απόδειξη, όντας επομένως, κατ' ουσίαν αβασίμου του ισχυρισμού των προσφευγόντων ότι και τα πράγματα αυτά συναπαλλοτριούνται με το ακίνητο ως συστατικά του, και απορριπτομένης ένεκα αυτού κατά το μέρος της αυτό της ένδικης προσφυγής ως κατ' ουσίαν αβασίμου», με την αιτιολογία ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα αποδεικτικά μέσα που οι αναιρεσείοντες επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, χωρίς σε σχέση με το ζήτημα που αφορά η άνω παραδοχή της προσβαλλομένης απόφασης και να τα κατονομάζουν, είναι απορριπτέος ως αόριστος.

V.- Από τις διατάξεις των άρθρων 17 παρ.2 και 3 του Συντάγματος και 13 παρ.1 και 2 και 25 του ν. 2882/2001 σε συνδυασμό και με την διάταξη του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, που κυρώθηκαν με το ν.δ. 53/1974 και έχουν αυξημένη έναντι των κοινών νόμων ισχύ (28 παρ.1 του Συν/τος), συνάγεται ότι σε απαλλοτρίωση ακινήτου για δημόσια ωφέλεια, για τον προσδιορισμό της πλήρους αποζημίωσης την οποία ο ιδιοκτήτης του ακινήτου δικαιούται για την απώλεια αυτού και ως συνέπεια του δικαιούμενου σεβασμό της περιουσίας του, λαμβάνεται υπόψη και η αξία του απαλλοτριούμενου ακινήτου κατά το χρόνο της πρώτης συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου, της αίτησης καθορισμού (προσωρινού ή οριστικού, σε περίπτωση παράλειψης του προσωρινού) της αποζημίωσης αυτής, καθώς και η δαπάνη τον ιδιοκτήτη του απαλλοτριούμενου ακινήτου η οποία είναι συνέπεια της απαλλοτρίωσης..

Αντίθετα στην έννοια της εν λόγω «πλήρους αποζημίωσης» δεν περιλαμβάνεται η αποζημίωση για την αξία της επιχείρησης που ασκείται στο ακίνητο, ή η καταβληθείσα δαπάνη για την εγκατάσταση και λειτουργία αυτής, ή η αποκατάσταση της ζημίας από διαφυγόντα κέρδη της επιχείρησης λόγο της απαλλοτρίωσης της, αλλά λαμβάνεται υπόψη η συνδεόμενη με το ακίνητο που απαλλοτριώθηκε πρόσοδος σε σχέση με την ασκούμενη σ' αυτό επιχειρηματική δραστηριότητα, κατά την εκτίμηση της αξίας του (Ολ.ΑΠ 7-9/2006).

Στη προκειμένη περίπτωση το Εφετείο απέρριψε ως μη νόμιμη την προσφυγή των αναιρεσειόντων κατά τα αιτήματα αυτής να καθορισθεί α) αποζημίωση για δαπάνες εγκατάστασης του εξοπλισμού του πρατηρίου υγρών καυσίμων επί του απαλλοτριούμενου ακινήτου ποσού, κατ' ορθή εκτίμηση, 13.000840 δρχ. και β) ειδική αποζημίωση λόγω αδυναμίας λειτουργίας της επιχείρησης πρατηρίου υγρών καυσίμων συνεπεία της απαλλοτρίωσης, ποσού 113.177.574 δραχμών με την αιτιολογία ότι στην έννοια της, κατά τις διατάξεις των άρθρων 17 παρ.2 του Συντάγματος του 1975, 13 παρ.1 και 2 και 29 παρ.2 εδ.β του ν.2882/2001, πλήρους αποζημιώσεως δεν περιλαμβάνεται και αποκλείεται η δαπάνη που τυχόν απαιτείται προς αποκατάσταση άλλης ζημίας του ιδιοκτήτη, θετικής ή αποθετικής, η οποία δεν συνάπτεται αμέσως προς την αξία του απαλλοτριουμένου, εκτός και αν η ζημία αυτή αποτελεί άμεση συνέπεια της απαλλοτριώσεως.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο δεν παραβίασε τις διατάξεις που παραπάνω αναφέρθηκαν, ο δε τέταρτος (τελευταίος) λόγος αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα εναντία είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος αυτού που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση και πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ για έλλειψη αιτιολογίας ή ύπαρξη ανεπαρκών αιτιολογιών είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού το Εφετείο δεν χώρησε στην εξέταση της ουσιαστικής βασιμότητας των άνω αιτημάτων της προσφυγής των αναιρεσειόντων.

Κατ' ακολουθίαν η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-7-2003 αίτηση των .... κλπ για αναίρεση της 276/2002 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ