1145/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1145 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1145/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Γεώργιο Σακκά και Μαρία Χυτήρογλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Απριλίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Α. Του αναιρεσείοντος: Γ. Ι. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Δέσποινα Καλογήρου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Μ. Κ. του Σ., 2.Σ. Κ. του Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευαγγελία Μπλέτα και κατέθεσε προτάσεις, και 3. Του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" το οποίο εδρεύει στην Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπούμενο, ως εκ του νόμου καθολικό διάδοχο και ως υπεισερχόμενο στη θέση της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ-GENERAL TRUST" της οποίας η σχετική άδεια έχει ανακληθεί, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κούρτη και κατέθεσε προτάσεις.

Β. Των αναιρεσειόντων: 1. Μ. Κ. του Σ., 2.Σ. Κ. του Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευαγγελία Μπλέτα και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Ι. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Δέσποινα Καλογήρου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αριθ. κατάθ. 309/9-7-2007 αγωγή του υπό στοιχείο Α ήδη αναιρεσείοντος και Β αναιρεσίβλητου και την με αριθ. κατάθ.563/27-11-2007 παρεμπίπτουσα αγωγή της υπό στοιχείο Β 3ης ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πρεβέζης. Συνεκδικάσθηκαν και εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 95/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 328/2004 μη οριστική και 133/2013 οριστική του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο υπό στοιχείο Α αναιρεσείων με την από 18-10-2013 αίτησή του και οι υπό στοιχείο Β αναιρεσείοντες με την από 28-10-2013 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Μαρία Χυτήρογλου, ανέγνωσε την από 21-3-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε: 1. την παραδοχή του εκ του αριθμού 1 αρθ. 559 ΚΠολΔ λόγου της με αύξ. Αρ. κατάθ. 27/2013 αίτησης αναίρεσης του υπό στοιχείο Α αναιρεσείοντος, 2. την παραδοχή του εκ των αριθ. 19 του αριθ.559 ΚΠολΔ λόγου της με αύξ.αριθ. εκθ. Κατάθ.29/2013 αιτήσεως αναιρέσεως, των υπό στοιχείο Β αναιρεσειόντων, για αναίρεση της 133/2013 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αυτοκίνητα.

Ο πληρεξούσιος των υπό στοιχείο Β αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και οι πληρεξούσιοι των υπό στοιχείο Α αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως και ο καθένας τους την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τις με αύξοντα αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 27/21-10-2013 και 29/29.10.2013, αιτήσεις ζητείται η αναίρεση της 133/2013 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων που εκδόθηκε κατά την διαδικασία των διαφορών από αυτοκίνητα, οι οποίες πρέπει να συνεκδικασθούν λόγω της προφανούς μεταξύ των συναφείας .

Ειδικότερα : Με την από 6-7-2003 αγωγή του ο ήδη αναιρεσείων και αναιρεσίβλητος, Γ. Ι., ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, πλέον αναιρεσίβλητοι- αναιρεσείοντες, να του καταβάλουν ως αποζημίωση της ζημίας που υπέστη κατά την διάρκεια τροχαίου ατυχήματος που συνέβη από υπαιτιότητα του πρώτου των αναιρεσιβλήτων, οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ...

αυτοκινήτου, που ανήκε στον δεύτερο αυτών, και, είχε ασφαλιστεί έναντι κινδύνων τρίτων, στην ασφαλιστική εταιρεία ΓΕΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ GENERAL TRUST" στην θέση της οποίας, μετά την ανάκληση της αδείας λειτουργίας, υπεισήλθε το Επικουρικό Ταμείο, τα σ'αυτήν αναφερόμενα ποσά. Με την από 27-11-2007 παρεπίμπτουσα αγωγή της η ασφαλιστική εταιρεία, εναντίον του οδηγού και του κυρίου του ζημιογόνου αυτοκινήτου ζήτησε να αναγνωριστεί ότι αυτοί υποχρεούνται να της καταβάλουν όποιο ποσό ήθελε υποχρεωθεί να πληρώσει στον αρχικό ενάγοντα, (ήδη αναιρεσείοντα Γ.

Ι.), δεδομένου ότι ο οδηγός, ως τελών υπό την επίδραση οινοπνεύματος κατά την οδήγηση του αυτοκινήτου, αποκλειόταν της ασφαλιστικής σύμβασης. Επί των αγωγών αυτών οι οποίες συνεκδικάστηκαν εκδόθηκε η 95/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας, με την οποία έγινε μερικά δεκτή η κύρια αγωγή, κρίθηκε ότι συνυπαίτιος του ατυχήματος ήταν κατά ποσοστό 70% ο οδηγός του μοτοσικλέτας (αναιρεσείων και αναιρεσίβλητος Γ.

Ι.) και κατά το υπόλοιπο 30% ο οδηγός του ... αυτοκινήτου, (πρώτος των αναιρεσειόντων), και απορρίφθηκε η παρεμπίπτουσα αγωγή της ασφαλιστικής εταιρείας. Μετά από έφεση των διαδίκων εκδόθηκε αρχικά, η 328/09 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων, η οποία ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης, προκειμένου να παράσχουν διευκρινίσεις επί των συνθηκών τέλεσης του ατυχήματος οι διάδικοι, και στην συνέχεια , η προσβαλλόμενη, με την οποία αφού έγινε δεκτή η έφεση του αρχικού ενάγοντα, (αναιρεσείοντα -αναιρεσίβλητου), και απορρίφθηκε εκείνη των εναγομένων, (αναιρεσιβλήτων-αναιρεσειόντων), εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη απόφαση, κρίθηκε ότι συνυπαίτιος του ατυχήματος κατά ποσοστό 30% ήταν ο ενάγων, (οδηγός της μοτοσικλέτας), και κατά το υπόλοιπο 70% ο πρώτος των εναγομένων, (οδηγός του αυτοκινήτου), έγινε δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη εν μέρει η κύρια αγωγή και υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι (αναιρεσίβλητοι-αναιρεσείοντες) στην πληρωμή των σ'αυτήν οριζομένων ποσών ως αποζημίωση..

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ` αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά, (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999).

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υποχρέου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του ιδίου, έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.

Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε Θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ως αποδειχθέντα, επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την με αύξοντα αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 29/2013 αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια εκ του αριθμού 19 αρθ.559 Κ.Πολ.Δ διότι κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού της πορίσματος περιέλαβε ασαφείς και ελλιπείς αιτιολογίες ως προς το βασικό θέμα της υπαιτιότητας των εμπλεκομένων διαδίκων που καθιστούν αδύνατο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την εφαρμογή των άνω σχετικών διατάξεων.

Με την προσβαλομένη απόφαση έγιναν δεκτά, κατά το ενδιαφέρον μέρος, τα εξής: "...... Στις 23-11-2006 και ώρα 06:30 π.μ. ο ενάγων οδηγούσε την υπ' αριθμ. ... δίκυκλη μοτοσικλέτα και έβαινε επί της Λεωφόρου Ειρήνης της πόλης της Πρέβεζας με κατεύθυνση από την περιοχή "Φόρο" προς Ο.Τ.Ε., έχοντας σκοπό, όταν έφθανε στο ύψος, που η οδός φέρει τον αριθμό 29 να στρίψει αριστερά και διασχίζοντας το αντίθετο, προς "Φόρο", ρεύμα Κυκλοφορίας να κινηθεί προς την οδό Μπιζανίου.

Η προς "Φόρο" λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Ειρήνης, η αντίθετη, δηλαδή, προς τη πορεία του ενάγοντος, λωρίδα κυκλοφορίας. διασταυρώνεται με την πιο πάνω οδό Μπιζανίου. Στο ύψος της διασταύρωσης αυτής υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες, που λειτουργούσαν. Η ανωτέρω Λεωφόρος Ειρήνης είναι ευθεία, διπλής κατευθύνσεως, με μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση.

Στο ύψος της Λεωφόρου αυτής, που φέρει τον αριθμό 29 η διπλή διαχωριστική γραμμή των δυο αντίθετων ρευμάτων κυκλοφορίας διακόπτεται. Κατά τον άνω χρόνο η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν αραιή, το δε οδόστρωμα ήταν βρεγμένο λόγω βροχοπτώσεως (έβρεχε καταρρακτωδώς). Το ανώτατο όριο ταχύτητας ,στο εν λόγω σημείο της οδού ήταν αυτό, που ορίζει ο Κ.Ο.Κ.

ως ανώτατο όριο εντός κατοικημένης περιοχής (50 χιλ/ώρα). Την προαναφερόμενη ημέρα και ώρα έβαινε στην Λεωφόρο Ειρήνης, αλλά με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή, από Ο.Τ.Ε. προς "Φόρο" το ... 1.Χ.Ε. Αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του δευτέρου εναγομένου, οδηγούμενο από τον πρώτο εναγόμενο, το οποίο για τις προκαλούμενες ,κατά την λειτουργία του ζημιές σε τρίτους, ήταν ασφαλισμένο στην τρίτη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία.

Η άδεια της τελευταίας ανακλήθηκε και έτσι στη θέση της υπεισήλθε το Επικουρικό Κεφάλαιο. Όταν τα πιο πάνω οχήματα κινούμενα με τις παραπάνω συνθήκες έφθασαν στο ύψος της διασταυρώσεως της Λεωφόρου Ειρήνης με την οδό Μπιζανίου και ενώ ο ενάγων επιχειρούσε ελιγμό για να εισέλθει με την δίκυκλη μοτοσικλέτα, που οδηγούσε στην οδό Μπιζανίου επήλθε η σύγκρουση των ανωτέρω οχημάτων και συγκεκριμένα το ΙΧ.Ε.

αυτοκίνητο επέπεσε με το εμπρόσθιο τμήμα του στη δίκυκλη μοτοσικλέτα του ενάγοντος. Τούτο, είχε ως αποτέλεσμα ο ενάγων να εκτιναχθεί από την μοτοσικλέτα και να προσκρούσει στον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου και στη συνέχεια να πέσει επί του εδάφους σε απόσταση αρκετών μέτρων και να τραυματισθεί σοβαρά, ενώ η μοτοσικλέτα να συρθεί σε απόσταση 45 μέτρων από την αρχή των θραυσμάτων, που βρέθηκαν στη Λεωφόρο Ειρήνης.

Με τα δεδομένα αυτά η ένδικη σύγκρουση οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια αμφοτέρων των οδηγών των ως άνω οχημάτων, με βαρύνουσα εκείνη του οδηγού του Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, που ανέρχεται σε 70%, του δε οδηγού της μοτοσικλέτας σε ποσοστό 30%, οι οποίοι, κατά την οδήγηση των ως άνω οχημάτων δεν κατέβαλαν την προσοχή και επιμέλεια που θα κατέβαλε, κάθε μέσος συνετός οδηγός, υπό ανάλογες συνθήκες.

Ειδικότερα, ο οδηγός του ΙΧ.Ε. αυτοκινήτου πρώτος εναγόμενος α) οδηγούσε υπό την επήρεια οινοπνεύματος, δεδομένου ότι στο αίμα του βρέθηκε αλκοόλη 0,41 χιλιοστά του γραμμαρίου κατά την πρώτη μέτρηση και 0,33 κατά τη δεύτερη, δηλαδή, ανώτερη από το επιτρεπόμενο όριο των 0,25% ανά λίτρο εκπνεομένου αέρα. Η κατάστασή του αυτή επηρέασε αναμφίβολα την οδηγητική του ικανότητα και κυρίως την ικανότητα έγκαιρης αντιλήψεως και αντιδράσεως σε τροχαίο κίνδυνο, β) οδηγούσε με ταχύτητα μεγαλύτερη από την Κανονική για τις επικρατούσες συνθήκες και πάντως πάνω από το ανώτατο όριο ταχύτητας (50 Χ/Ω) που ίσχυε, όπως προαναφέρθηκε, για την περιοχή.

Ο προσδιορισμός της συνάγεται από τη σφοδρότητα της συγκρούσεως και την τελική θέση των δυο οχημάτων, γ) δεν ενήργησε αποφευκτικό προς τα δεξιά ελιγμό του οχήματός του, πράγμα που ήταν εφικτό, δ) δεν διέκοψε την πορεία του πριν από τον φωτεινό σηματοδότη, που έδειχνε ερυθρό φως για τα κινούμενα με τη δική του κατεύθυνση οχήματα και να αναμείνει την αφή της πράσινης ένδειξης του σηματοδότη, αλλά συνέχισε την πορεία του με αποτέλεσμα να επέλθει τελικά η ένδικη σύγκρουση και τα πιο πάνω αποτελέσματα.

Από την άλλη όμως πλευρά συντρέχουσα αμέλεια έχει και ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσικλέτας, ο οποίος, καίτοι πλησίαζε την διασταύρωση με πράσινο φως του σηματοδότη της πορείας του επιχείρησε ελιγμό προς τα αριστερά χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορούσε ασφαλώς να πράξει αυτόν χωρίς κίνδυνο η παρακώλυση των λοιπών οδηγών που χρησιμοποιούσαν το οδόστρωμα, μεταξύ των οποίων και το όχημα που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος.

Επιπλέον, ο ενάγων όφειλε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός αφού αυτός όταν επιχείρησε τον άνω ελιγμό έβρεχε καταρρακτωδώς και η ανοικτή του ομπρέλα που κρατούσε στο ένα του χέρι περιόριζε το οπτικό του πεδίο προς το δρόμο. Ακόμη για τα θλαστικά τραύματα της κεφαλής του και το κάταγμα του ζυγωματικού οστού αριστερά που υπέστη ο ενάγων κρίνεται και ο ίδιος συνυπαίτιος κατά ποσοστό 10% αφού δεν φορούσε κατά την οδήγηση προστατευτικό κράνος...." Από τις άνω παραδοχές προκύπτει ότι το δικαστήριο για την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος διέλαβε ασαφείς και ελλιπείς αιτιολογίες οι οποίες καθιστούν αδύνατο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των άνω διατάξεων περί υπαιτιότητας.

Ειδικότερα, αν και γίνεται δεκτό ότι η ρύθμιση της κυκλοφορίας και στα δύο ρεύματα πορείας της λεωφόρου Ειρήνης γινόταν με φωτεινούς σηματοδότες και η σύγκρουση οφειλόταν σε συνυπαιτιότητα κατά 70% του οδηγού του αυτοκινήτου, ο οποίος εκτός των άλλων παραβιάσεων που του αποδίδονται με την απόφαση, εισήλθε στην διασταύρωση της λεωφόρου Ειρήνης με την οδό Μπιζανίου, όταν ο φωτεινός σηματοδότης της πορείας του ήταν κόκκινος, με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με την μοτοσικλέτα που με οδηγό τον αναιρεσίβλητο επιχειρούσε εκείνη την στιγμή προς τα αριστερά ελιγμό προκειμένου να διασχίσει την διασταύρωση της λεωφόρου και εισέλθει στην οδό Μπιζανίου, δεν διευκρινίζεται, αν υπήρχε φωτεινή σηματοδότηση, που ρύθμιζε την προς τα αριστερά, επί της οδού Μπιζανίου, κίνηση των οχημάτων που κινούνταν επί της λεωφόρου Ειρήνης με κατεύθυνση προς ΟΤΕ, όπως ο παθών μοτοσικλετιστής, ώστε να διαπιστωθεί, αν επιτρεπόταν γενικά ο προς τα αριστερά ελιγμός και σε καταφατική περίπτωση ότι αυτός ήταν πράσινος κατά την στιγμή του ελιγμού εκ μέρους του.

Τα άνω στοιχεία είναι απαραίτητα αφού η συνυπαιτιότητα που αποδίδεται στην αναιρεσείοντα οδηγό του αυτοκινήτου με την προσβαλλομένη απόφαση, εντοπίζεται, κυρίως, στην διέλευση του με κόκκινο σηματοδότη της πορείας του χωρίς όμως να προκύπτει σαφώς ότι υπήρχε και φωτεινός σηματοδότης που ρύθμιζε την προς τα αριστερά πορεία του οδηγού της μοτοσικλέτας, δεδομένου ότι δεν διευκρινίζεται αν ο φωτεινός σηματοδότης που ρύθμιζε την προς ΟΤΕ, ευθεία πορεία των κινουμένων επί της λεωφόρου Ειρήνης, ρύθμιζε και εκείνη (πορεία) ,προς αριστερά και έτσι διαπιστωθεί ότι η παραβίαση, εκ μέρους του οδηγού του αυτοκινήτου του φωτεινού σηματοδότη, συνέβαλε στην πρόκληση του ατυχήματος, ήτοι αν υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ αυτής και του επελθόντος αποτελέσματος.

Ομοίως, δεν διευκρινίζεται και η απόσταση από την οποία αντιλήφθηκε ο αναιρεσείων τον αναιρεσίβλητο οδηγό της μοτοσικλέτας, ώστε να είναι ευχερές να κριθεί ότι είχε την δυνατότητα αποφευκτικού ελιγμού, την οποία, όμως, παρέλειψε να ενεργήσει, έτσι ώστε και από αυτό το στοιχείο να είναι ευχερής η διαπίστωση ύπαρξης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των πράξεων των διαδίκων και του επελθόντος αποτελέσματος .

Συνεπώς, θα πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο σχετικός περί τούτου λόγος αναίρεσης της με αύξοντα αριθμό 29/2013 αιτήσεως για πλημμέλεια εκ του αριθμού 19 αρθ,559 Κ.ΠολΔ και αναιρεθεί στο σύνολο της η προσβαλλομένη απόφαση. Επειδή η αναιρετική εμβέλεια του άνω λόγου εκτείνεται στο σύνολο της απόφασης παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων της άνω αίτησης αναίρεσης καθώς και εκείνων της με αύξοντα αριθμό 27/21/10/2013 αίτησης εφόσον και με αυτήν αιτείτο η αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης. Κατά το κεφάλαιο αυτής που αναφέρεται στις αξιώσεις αποζημιώσεως του δι'αυτής αναιρεσείοντος προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη από τις καταβληθείσες δαπάνες νοσηλείας του αμοιβές για ιατρικές εξετάσεις και τις δαπάνες προμήθειας φαρμάκων και ορθοπεδικών ειδών.

Συνεπώς, μετά την αναίρεση της πρέπει να διαταχθεί η παραπομπή της υπόθεσης, στο ίδιο δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές από εκείνους που την εξέδοσαν, προκειμένου να ερευνηθεί η υπόθεση στο σύνολό της . Διαταχθεί η απόδοση των παραβόλων στους αναιρεσείοντες και καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος της 29/29-10-2013 αιτήσεως αναιρέσεως στα δικαστικά έξοδα των δι'αυτής αναιρεσειόντων, που κατέθεσαν προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 3000,00 Ευρώ (ΚΠολΔ 183). Το αλυσιτελές της εξετάσεως της 27/21-10-2013 αιτήσεως αναιρέσεως δεν δικαιολογεί την επιδίκαση των προκληθέντων από την άσκηση αυτής δικαστικών εξόδων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ –

Απορρίπτει την 27/21-10-2013 αίτηση για αναίρεση της 133/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων.

-

Αναιρεί την 133/2013 τελεσίδικη απόφαση του (Τριμελούς) Εφετείου Ιωαννίνων που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αυτοκίνητα.

-

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, ενώπιον του Εφετείου Ιωαννίνων, συντιθέμενο από άλλους δικαστές από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση .

-Διατάσσει την απόδοση των με αριθμούς 16294 και 16295/24-10-2013 παραβόλων της ΔΟΥ Πρέβεζας στους εκ των αναιρεσειόντων Μ. Κ. και Σ. Κ. του Μ. και του με το σειρά Η 5294710/2013 διπλότυπου είσπραξης τύπου Α της ΔΟΥ Ιωαννίνων στον αναιρεσείοντα Γ. Ι.. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο της 29/29-10-2013 αιτήσεως αναιρέσεως στα δικαστικά έξοδα των δι'αυτής αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3000,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 7η Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 30η Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ