Legislator Case Law & Legislation
1143/2025 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for inadmissible arguments regarding seized accounts and non-appealable defenses.

Case Number 1143/2025
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Third Instance Court's decision regarding a tort claim. The appellant argued that the lower court failed to consider evidence of repeated bank account seizures violating temporary injunctions and ignored a defense regarding the legality of such seizures. The court ruled these arguments were inadmissible as they constituted mere denials rather than substantive claims and were irrelevant since the lower court had already rejected the underlying tort claim.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(1), 559(8a), 559(8b) of the Code of Civil Procedure; An appeal based on the non-consideration of a defense or the rejection of a denial is inadmissible if the lower court has already substantively rejected the plaintiff's claim.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal tort claim rejection bank account seizure temporary injunction Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 559(1) of the Code of Civil Procedure
Article 559(8a) of the Code of Civil Procedure
Article 559(8b) of the Code of Civil Procedure
Article 232 of the Code of Civil Procedure
Article 724 of the Code of Civil Procedure
Article 932 of the Civil Code
Article 495(3) of the Code of Civil Procedure
Articles 106, 176, 183, 191 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1143 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1143/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Ευαγγελία Γίτση - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... LOGISTICS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", με διακριτικό τίτλο "... Α.Ε.", που εδρεύει στον Δήμο Λαμιαίων Φθιώτιδος και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κουτσούκη, ο οποίος ανακάλεσε τη με ημερομηνία κατάθεσης 12-11-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΑΪΣ UNILEVER HELLAS Ανώνυμη Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρεία Απορρυπαντικών, Καλλυντικών, Τροφίμων" με διακριτικό τίτλο "ΕΛΑΪΣ - UNILEVER HELLAS Α.Ε.", που εδρεύει στην Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Κωνσταντινίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-7-2017 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2857/2019 του ίδιου Δικαστηρίου και 2769/2021 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-10-2021 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Ο από το άρθρο 559 αριθμός 1 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εφάρμοσε τέτοιο κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφάρμοσε αυτόν ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθή, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα δικαίου, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (Ολ.ΑΠ 1/2016, Ολ.ΑΠ 2/2013, Ολ.ΑΠ 7/2006). Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσία την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, τα οποία ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση. Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (Ολ.ΑΠ 8/2018, Ολ.ΑΠ 7/2006, ΑΠ 1053/2021, ΑΠ 3/2020)

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης το Εφετείο δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό λόγο μέρος, τα ακόλουθα: "Ι. Με την υπ' αριθ. 1970/2017 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, διατάχθηκε η ενάγουσα να καταβάλει στην εναγόμενη το ποσό των 1.106.048,10. ευρώ, με το νόμιμο τόκο από 7.2.2017, πλέον δικαστικής δαπάνης ποσού 22.563 ευρώ.

1.α. Η εναγόμενη, με τίτλο την παραπάνω διαταγή πληρωμής και τα με ημερομηνία 21.3.2017 τέσσερα κατασχετήρια, προέβη σε συντηρητική κατάσχεση απαιτήσεων της ενάγουσας στα χέρια, ως τρίτων, των Τραπεζών "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.", μέχρι το ποσό των (κεφάλαιο + δικαστική δαπάνη) 1.128.611,10 ευρώ. Τα προαναφερόμενα τέσσερα κατασχετήρια επιδόθηκαν στις πιο πάνω Τράπεζες στις 22.3.2017 και στην ενάγουσα στις 24.3.2017.

1.β. Η ενάγουσα κατέθεσε στις 24.3.2017 τρεις αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που αφορούσαν αντίστοιχα τις συντηρητικές κατασχέσεις που είχαν επιβληθεί στα χέρια των Τραπεζών "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε." με τα από 21.3.2017 κατασχετήρια (δηλαδή πλην της "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.").

Με τις αιτήσεις αυτές η ενάγουσα ζήτησε "να ακυρωθεί, άλλως να ανασταλεί ολικώς" η καθεμία των παραπάνω συντηρητικών κατασχέσεων, άλλως "να περιοριστεί-ανασταλεί προσωρινά" η καθεμία των παραπάνω κατασχέσεων, μέχρι το ποσό των 400.000 ευρώ ως προς την "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", το ποσό των 300.000 ευρώ ως προς την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και το ποσό των 200.000 ως προς την "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.", μέχρι τα οποία (ποσά) να επιτρέπεται στην ενάγουσα να κινεί κάθε μήνα το συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της αντίστοιχης Τράπεζας που αναφερόταν στις ίδιες αιτήσεις.

Σε καθεμία των αιτήσεων αυτών η ενάγουσα σώρευσε και αίτημα έκδοσης προσωρινής διαταγής, με την οποία ζητούσε να ανασταλεί προσωρινά η επιβληθείσα συντηρητική κατάσχεση μέχρι τα προαναφερόμενα ποσά. Στις 28.3.2017 εκδόθηκαν τρεις προσωρινές διαταγές του Προέδρου Υπηρεσίας του Πρωτοδικείου Αθηνών, με το ακόλουθο περιεχόμενο:

α) "Αναστέλλει προσωρινά την επιβληθείσα συντηρητική κατάσχεση στα χέρια της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ως τρίτης, μέχρι του ποσού των 100.000 € μηνιαίως, μέχρι του οποίου επιτρέπεται η αιτούσα να κινεί τον αναφερόμενο στην αίτηση λογαριασμό όψεως, μέχρι τη συζήτηση της αίτησης κατά την ορισθείσα δικάσιμο", β) "Αναστέλλει προσωρινά και μέχρι τη συζήτηση της αίτησης στην ορισθείσα δικάσιμο, την επιβληθείσα συντηρητική κατάσχεση στα χέρια της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ως τρίτης, μέχρι του ποσού των 100.000€ μηνιαίως, μέχρι του οποίου επιτρέπεται η αιτούσα να κινεί τον αναφερόμενο στο ιστορικό λογαριασμό όψεως", γ) "Αναστέλλει προσωρινά την επιβληθείσα συντηρητική κατάσχεση στα χέρια της τράπεζας EUROBANK ως τρίτης, μέχρι του ποσού των 100.000 € μηνιαίως, μέχρι του οποίου επιτρέπεται η αιτούσα να κινεί τον αναφερόμενο στην αίτηση λογαριασμό όψεως, μέχρι τη συζήτηση της αίτησης κατά την ορισθείσα δικάσιμο".

Οι προσωρινές διαταγές - μαζί με τις σχετικές αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων και την πράξη ορισμού δικασίμου των τελευταίων για τις 7.6.2017 - επιδόθηκαν από την ενάγουσα στην εναγόμενη, καθώς και στις παραπάνω Τράπεζες, στις 29.3.2017. Οι τελευταίες την ίδια ημέρα είχαν ήδη υποβάλει στο Ειρηνοδικείο Αθηνών σχετικές καταφατικές δηλώσεις τρίτου και είχαν δεσμεύσει τα ποσά των τραπεζικών λογαριασμών της ενάγουσας που αναφέρονται στις ίδιες δηλώσεις (Καταφατική δήλωση τρίτου είχε υποβάλει την προηγούμενη ημέρα, 28.3.2017, και η "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.").

2.α. Στη συνέχεια η εναγόμενη, με τίτλο την παραπάνω διαταγή πληρωμής και τα με ημερομηνία 31.3.2017 τέσσερα νέα κατασχετήρια, προέβη σε συντηρητική κατάσχεση απαιτήσεων της ενάγουσας στα χέρια, ως τρίτων, των Τραπεζών "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.", μέχρι το ποσό των 1.138.334,76 ευρώ.

Το συγκεκριμένο ποσό αντιστοιχούσε σε εκείνο της από 22.3.2017 επιταγής προς εκτέλεση που η εναγόμενη, κάτω από αντίγραφο του απογράφου της διαταγής πληρωμής, είχε επιδώσει στην ενάγουσα στις 24.3.2017. Τα προαναφερόμενα τέσσερα κατασχετήρια επιδόθηκαν στις παραπάνω Τράπεζες στις 3.4.2017 και στην ενάγουσα στις 7.4.2017.

Η εναγόμενη υποστηρίζει ότι η προαναφερόμενη κατάσχεση δεν ήταν συντηρητική αλλά αναγκαστική, επικαλείται δε προς τούτο το γεγονός ότι αυτή είχε ήδη επιδώσει την παραπάνω επιταγή προς εκτέλεση στην ενάγουσα και είχε επισυνάψει αντίγραφο της σχετικής έκθεσης επίδοσης στα παραπάνω κατασχετήρια και επιπλέον ότι σε αυτά (κατασχετήρια) ζητούσε να παρακρατήσουν οι Τράπεζες το πιο πάνω ποσό προς "ικανοποίηση" της απαίτησής της σε βάρος της ενάγουσας και όχι απλώς προς "εξασφάλιση" της ίδιας απαίτησης.

Ωστόσο, η εναγομένη, παρά την προηγούμενη επίδοση της διαταγής πληρωμής με επιταγή προς εκτέλεση, διατηρούσε τη δυνατότητα να προβεί, με τίτλο τη διαταγή πληρωμής, σε αυτοδύναμη συντηρητική κατάσχεση, την οποία τελικά και επέλεξε (έστω και αν άλλη ήταν η αρχική πρόθεσή της), αφού στο κείμενο των κατασχετηρίων ρητά αναγράφει τούτο ("...

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κατάσχουμε συντηρητικά εις χείρας της ανωτέρω τρίτης ...").

2.β. Η ενάγουσα κατέθεσε στις 5.4.2017 τέσσερις νέες αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που αφορούσαν αντίστοιχα τις συντηρητικές κατασχέσεις που είχαν επιβληθεί στα χέρια των Τραπεζών "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε." με τα από 31.3.2017 κατασχετήρια.

Με τις αιτήσεις αυτές η ενάγουσα ζήτησε, ως προς τη πρώτη, την τρίτη και την τέταρτη των πιο πάνω Τραπεζών, "να ανασταλεί ολικώς" η καθεμία των παραπάνω συντηρητικών κατασχέσεων, άλλως "να περιοριστεί- ανασταλεί προσωρινά" η καθεμία των παραπάνω κατασχέσεων, μέχρι το ποσό των 400.000 ευρώ ως προς την "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", το ποσό των 300.000 ευρώ ως προς την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και το ποσό των 200.000 ως προς την "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.", μέχρι τα οποία (ποσά) να επιτρέπεται στην ενάγουσα να κινεί κάθε μήνα το συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της αντίστοιχης Τράπεζας που αναφερόταν στις ίδιες αιτήσεις.

Ως προς τη δεύτερη των Τραπεζών, δηλαδή την "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", ως προς την οποία δεν είχε ασκηθεί από την ενάγουσα προηγούμενη αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, ούτε είχε εκδοθεί προηγούμενη προσωρινή διαταγή (βλ. παραπάνω υπό Ι.α.), η ενάγουσα ζήτησε να "ανακληθούν ολικώς" οι επιβληθείσες από 21.3.2017 και 31.3.2017 συντηρητικές κατασχέσεις, άλλως αυτές "να περιοριστούν- ανακληθούν προσωρινά" μέχρι το ποσό των 200.000 ευρώ, μέχρι το οποίο να επιτρέπεται στην ενάγουσα να κινεί κάθε μήνα τους συγκεκριμένους τραπεζικούς λογαριασμούς της εν λόγω Τράπεζας που αναφέρονταν στην ίδια αίτηση.

Σε καθεμία των πιο πάνω αιτήσεων η ενάγουσα σώρευσε και αίτημα έκδοσης προσωρινής διαταγής, με την οποία ζητούσε να ανασταλεί προσωρινά η επιβληθείσα συντηρητική κατάσχεση μέχρι τα προαναφερόμενα ποσά. Στις 10.4.2017 εκδόθηκαν τέσσερις προσωρινές διαταγές του Προέδρου Υπηρεσίας του Πρωτοδικείου Αθηνών, με το ακόλουθο περιεχόμενο:

α) "Αναστέλλει προσωρινά και μέχρι τη συζήτηση της αίτησης κατά τη δικάσιμο της 23.6.2017, την επιβληθείσα από 31.3.2017 συντηρητική κατάσχεση στα χέρια της Εθνικής Τράπεζας ως τρίτης, μέχρι του ποσού των (100.000 €) εκατό χιλιάδων ευρώ μηνιαίως, μέχρι του οποίου επιτρέπεται η αιτούσα να κινεί τον αναφερόμενο στην αίτηση λογαριασμό όψεως", β) "Αναστέλλει προσωρινά και μέχρι τη συζήτηση της αίτησης κατά τη δικάσιμο της 23.6.2017, τις επιβληθείσες από 21.3.2017 και 31.3.2017 συντηρητικές κατάσχεση στα χέρια της ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ως τρίτης, μέχρι του ποσού των (50.000 €) πενήντα χιλιάδων ευρώ μηνιαίως, μέχρι του οποίου επιτρέπεται η αιτούσα να κινεί έκαστο των αναφερομένων στην αίτηση λογαριασμών όψεως", γ) "Αναστέλλει προσωρινά και μέχρι τη συζήτηση της αίτησης κατά τη δικάσιμο της 23.6.2017, την επιβληθείσα από 31.3.2017 συντηρητική κατάσχεση στα χέρια της Τράπεζας Πειραιώς ως τρίτης, μέχρι του ποσού των (100.000 €) εκατό χιλιάδων ευρώ μηνιαίως, μέχρι του οποίου επιτρέπεται η αιτούσα να κινεί τον αναφερόμενο στην αίτηση λογαριασμό όψεως", δ) "Αναστέλλει προσωρινά και μέχρι τη συζήτηση της αίτησης κατά τη δικάσιμο της 23.6.2017, την επιβληθείσα από 31.3.2017 συντηρητική κατάσχεση στα χέρια της Τράπεζας Eurobank Ergasias ως τρίτης, μέχρι του ποσού των (100.000 €) εκατό χιλιάδων ευρώ μηνιαίως, μέχρι του οποίου επιτρέπεται η αιτούσα να κινεί τον αναφερόμενο στην αίτηση λογαριασμό".

Οι προσωρινές διαταγές επιδόθηκαν στην εναγόμενη και στις παραπάνω Τράπεζες στις 11.4.2017. Οι τελευταίες είχαν ήδη υποβάλει στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, στις 11.4.2017, 7.4.2017, 11.4.2017 και 7.4.2017 αντίστοιχα, σχετικές καταφατικές δηλώσεις τρίτου - θεωρώντας μάλιστα και εκείνες τις κατασχέσεις ως συντηρητικές - και είχαν δεσμεύσει τα ποσά των τραπεζικών λογαριασμών της ενάγουσας που αναφέρονται στις ίδιες δηλώσεις.

3. Στη συνέχεια η εναγόμενη, με τίτλο την παραπάνω διαταγή πληρωμής και τα με ημερομηνία 21.6.2017 τέσσερα νέα κατασχετήρια, προέβη σε αναγκαστική πλέον - και όχι σε συντηρητική - κατάσχεση απαιτήσεων της ενάγουσας στα χέρια, ως τρίτων, των Τραπεζών "ΕΘΝΙΚΉ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.", μέχρι το ποσό των 1.138.334,76 ευρώ. Το συγκεκριμένο ποσό αντιστοιχούσε σε εκείνο της από 22.3.2017 επιταγής προς εκτέλεση που η εναγόμενη, κάτω από αντίγραφο του απογράφου της διαταγής πληρωμής, είχε επιδώσει στην ενάγουσα στις 24.3.2017.

Περαιτέρω, στα ίδια με ημερομηνία 21.6.2017 κατασχετήρια η εναγόμενη δήλωσε ότι παραιτείται από την κατάσχεση που είχε επιβληθεί με τα από 31.3.2017 κατασχετήρια, υποστηρίζοντας επίσης ότι η τελευταία ήταν συντηρητική και όχι αναγκαστική (βλ. παραπάνω υπό 2.α). Τέλος, τα παραπάνω με ημερομηνία 21.6.2017 κατασχετήρια αναγκαστικής κατάσχεσης επιδόθηκαν στην ενάγουσα στις 22.6.2017 και στις παραπάνω Τράπεζες στις 21.6.2017. Οι τελευταίες στις 29.6.2017 υπέβαλαν στο Ειρηνοδικείο Αθηνών σχετικές καταφατικές δηλώσεις τρίτου και δέσμευσαν τα ποσά των τραπεζικών λογαριασμών της ενάγουσας που αναφέρονται στις ίδιες δηλώσεις.

4. Η συζήτηση των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων που είχε καταθέσει η ενάγουσα στις 24.3.2017 και αφορούσαν τα από 21.3.2017 κατασχετήρια (βλ. παραπάνω υπό Ι.β.) έλαβε χώρα στις 7.6.2017 και εκδόθηκαν οι υπ' αριθ. 5006, 5007, 5008/7.7.2017 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με τις οποίες οι αιτήσεις έγιναν εν μέρει δεκτές οι αιτήσεις και ανεστάλη προσωρινά η επιβληθείσα συντηρητική κατάσχεση στα χέρια της καθεμίας Τράπεζας, και συγκεκριμένα μέχρι το ποσό των 150.000 ευρώ ως προς την ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, μέχρι το ποσό των 150.000 ευρώ ως προς την ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ και μέχρι το ποσό των 100.000 ευρώ ως προς την EUROBANK, μέχρι τα οποία (ποσά) επιτράπηκε στην ενάγουσα να κινεί κάθε μήνα τον συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της αντίστοιχης Τράπεζας ο οποίος αναφερόταν στις αποφάσεις.

5. Η συζήτηση των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων που είχε καταθέσει η ενάγουσα στις 5.4.2017 και αφορούσαν τα από 31.3.2017 κατασχετήρια των Τραπεζών "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε." (βλ. παραπάνω υπό 2.β.) έλαβε χώρα στις 23.6.2017 και εκδόθηκαν αντίστοιχα Πρωτοδικείου Αθηνών, με τις οποίες απορρίφθηκαν οι αιτήσεις ως άνευ αντικειμένου, με την αιτιολογία ότι δεν υφίσταντο πλέον οι από 31.3.2017 συντηρητικές κατασχέσεις μετά την παραίτηση της εναγομένης από αυτές με τα από 21.6.2017 μεταγενέστερα κατασχετήρια (βλ. παραπάνω υπό 3.). Δεν προκύπτει ποια ήταν η εξέλιξη - δεν προσκομίζεται από τους διαδίκους σχετική απόφαση - της τέταρτης των παραπάνω αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων που είχε καταθέσει η ενάγουσα στις 5.4.2017 και αφορούσε τα από 21.3.2017και 31.3.2017 κατασχετήρια της "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." (βλ. παραπάνω υπό 2.β.). Τέλος, με την υπ' αριθ. 5455/18.7.2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκαν, ως απαράδεκτη και ως μη νόμιμη αντίστοιχα, δύο αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων της ενάγουσας που αφορούσαν αντίστοιχα την αναστολή της εκτέλεσης της διαταγής πληρωμής καθώς και της εκτελεστικής διαδικασίας που επισπευδόταν με την από 22.3.2017 επιταγή προς εκτέλεση (βλ. παραπάνω υπό 2.β.).

VI. Με βάση τα προεκτιθέμενα συνάγονται περαιτέρω τα ακόλουθα: Με τις από 28.3.2017 προσωρινές διαταγές διατάχθηκε η προσωρινή αναστολή (ανάκληση) των συντηρητικών κατασχέσεων που είχαν ήδη επιβληθεί με τα από 21.3.2017 κατασχετήρια - των τριών από τις τέσσερις κατασχέσεις ήτοι πλην εκείνης που είχε επιβληθεί στα χέρια της "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." - και μάλιστα διατάχθηκε η μερική αναστολή ως προς συγκεκριμένο ποσό και συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό για κάθε Τράπεζα (βλ.

παραπάνω υπό Ι.β.), ενώ δεν διατάχθηκε γενικότερα η αναστολή για το μέλλον της ενέργειας της διαταγής πληρωμής ως τίτλου για την επιβολή συντηρητικών κατασχέσεων (βλ. παραπάνω τη μείζονα σκέψη υπό IV). Ομοίως, με τις από 10.4.2017 προσωρινές διαταγές διατάχθηκε η προσωρινή αναστολή (ανάκληση) των τεσσάρων συντηρητικών κατασχέσεων που είχαν ήδη επιβληθεί με τα από 31.3.2017 κατασχετήρια (και επιπλέον και της συντηρητικής κατάσχεσης που είχε επιβληθεί με το από 21.3.2017 στα χέρια της "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.") - και μάλιστα διατάχθηκε η μερική αναστολή ως προς συγκεκριμένο ποσό και συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό για κάθε Τράπεζα (βλ.

παραπάνω υπό 2.β.) και δεν διατάχθηκε γενικά η αναστολή για το μέλλον της ενέργειας της διαταγής πληρωμής ως τίτλου για την επιβολή συντηρητικών κατασχέσεων. Συνακόλουθα, η διαταγή πληρωμής μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως τίτλος για την επιβολή νέων συντηρητικών κατασχέσεων, χωρίς αυτές (νέες) να εμποδίζονται από τις προσωρινές διαταγές, τέτοιες δε, ήταν και οι συντηρητικές κατασχέσεις που επιβλήθηκαν με τα από 31.3.2017 κατασχετήρια (βλ.

παραπάνω υπό 2.α.). Επομένως, οι από 31.3.2017 συντηρητικές κατασχέσεις δεν συνιστούσαν παράβαση των από 28.3.2017 προσωρινών διαταγών. Επιπλέον, όσον αφορά τη συντηρητική κατάσχεση που επιβλήθηκε με το από 31.3.2017 κατασχετήριο στα χέρια της "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", δεν υπήρχε καν προηγούμενη προσωρινή διαταγή (βλ. παραπάνω υπό 1 .β.).

Πολύ περισσότερο η διαταγή πληρωμής μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως τίτλος για την επιβολή (όχι μόνο νέων συντηρητικών αλλά) αναγκαστικών κατασχέσεων στα χέρια των Τραπεζών ως τρίτων, σύμφωνα με τα άρθρα 904 παρ. 1ε', 982 επ. ΚΠολΔ, τέτοιες δε, ήταν και οι αναγκαστικές κατασχέσεις που επιβλήθηκαν με τα από 21.6.2017 κατασχετήρια (βλ.

παραπάνω υπό 3.). Επομένως, οι τελευταίες δεν συνιστούσαν παραβίαση των από 28.3.2017 προσωρινών διαταγών, ούτε των από 10.4.2017 προσωρινών διαταγών. Σημειώνεται, ότι η επιβολή των αναγκαστικών κατασχέσεων στα χέρια των Τραπεζών θα μπορούσε να εμποδισθεί όχι στο πλαίσιο του άρθρο 724 παρ. 2 ΚΠολΔ, αλλά μόνο αν είχε διαταχθεί η αναστολή (με απόφαση ή με προσωρινή διαταγή) είτε της εκτελεστότητας της διαταγής πληρωμής κατά το άρθρο 632 παρ. 3 εδ.

β' ΚΠολΔ (βλ. παραπάνω τη μείζονα σκέψη υπό IV) είτε της εκτελεστικής διαδικασίας με τη μορφή ρύθμισης κατάστασης κατά το άρθρο 731 ΚΠολΔ (ΑΠΣυμβ 11/2017 ΝοΒ 2017, 658, επίσης: παρόμοια κατ' αποτέλεσμα, με αναλογική εφαρμογή, για την αναστολή της εκτελεστικής διαδικασίας, του άρθρ. 937 παρ. 1γ' ΚΠολΔ, Απαλαγάκη ΚΠολΔ, έκδ. 2017, τόμ.

II, άρθρ. 937 αρ. 5, σελ. 2610 - 2611, Τέντε, Αναγκαστική Εκτέλεση μετά τους Ν. 4335/2015, 4472/2017 και 4475/2017, έκδ. 2017, σελ. 203, Τσαντίνη, Ή αναστολή εκτέλεσης μετά το Ν. 4335/2015, σε ΝοΒ 2017,270).

VII. Κατόπιν όλων των παραπάνω, αποδεικνύεται ότι η εκκαλουμένη απόφαση που έκρινε αντίθετα - δηλαδή ότι οι από 31.3.2017 συντηρητικές κατασχέσεις και οι από 21.6.2017 αναγκαστικές κατασχέσεις (οι τελευταίες αναφέρονται στο σκεπτικό της εκκαλουμένης αλλού ως αναγκαστικές, στη σελ. 11 στοίχ. προτελευταίο και αλλού ως συντηρητικές, στη σελ. 12 στοίχ. 10) συνιστούσαν παράβαση των από 28.3.2017 και 10.4.2017 προσωρινών διαταγών και συνακόλουθα παράνομη και υπαίτια πράξη της εναγομένης και δέχθηκε στη συνέχεια την αγωγή για μέρος της αιτηθείσας χρηματικής ικανοποίησης - έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων.

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές το Εφετείο έκανε δεκτή την έφεση της εκκαλούσας ήδη αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την με αριθμό 2857/2019 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κράτησε και δίκασε την αγωγή της ενάγουσας ήδη αναιρεσείουσας κατά της εναγομένης ήδη αναιρεσίβλητης την οποία απέρριψε κατ'ουσίαν.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη την από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια που συνίσταται στο ότι το Εφετείο εφάρμοσε, παρ' ότι δεν ήταν εφαρμοστέα, την ουσιαστικού δικαίου [ΑΠ 251/2020] διάταξη του άρθρου 724 ΚΠολΔ, και τούτο διότι υπήγαγε εσφαλμένως στην ανωτέρω διάταξη τους αναφερόμενους στην αγωγή της ισχυρισμούς περί του ότι η τελεσθείσα από την εναγόμενη αδικοπραξία δεν στηρίζεται στο από την ανωτέρω διάταξη δικαίωμα της ενάγουσας να επιβάλλει συντηρητική και αναγκαστική κατάσχεση, αλλά στην πρόδηλη παραβίαση των χορηγηθεισών προσωρινών διαταγών. H ανωτέρω αιτίαση με την οποία ο αναιρεσείων συνομολογεί το από τη διάταξη του άρθρου 724 ΚΠολΔ νόμιμο δικαίωμα της εναγομένης ήδη αναιρεσίβλητης να επιβάλλει με βάση την εκδοθείσα από αυτήν σε βάρος του διαταγή πληρωμή, παρορά ότι το ως άνω δικαίωμα της ήδη αναιρεσίβλητης και την με βάση αυτή [παρ.2] δοθείσα με τις χορηγηθείσες προσωρινές διαταγές μερική αναστολή της εκτέλεσης, αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για τη διερεύνηση της τέλεσης ή όχι της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της ήδη αναιρεσίβλητης και επομένως, ορθώς το Εφετείο εφάρμοσε την εν λόγω διάταξη.

Περαιτέρω με τον ίδιο λόγο αναίρεσης κατά το δεύτερο σκέλος του, η αναιρεσείουσα προβάλλει την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ1 ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο δεν εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 691 παρ 2 και 700 παρ 3 ΚΠολΔ [ ΑΠ 1600/2017] και των άρθρων 176 ΑΚ,57,59,914 ,932 ΑΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 232Α παρ 1 ΠΚ [ως ίσχυε πριν την κύρωση του νέου ΠΚ με το άρθρο πρώτο του ν 4619/2010], τις οποίες όφειλε να εφαρμόσει.

Πλην, όμως, ορθώς το Εφετείο δεν εφάρμοσε τις ανωτέρω διατάξεις, οι οποίες δεν ήταν εφαρμοστέες ,καθόσον όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα επισκόπηση της προσβαλλόμενης, το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη κρίση του δέχθηκε ότι δεν στοιχειοθετείται αδικοπρακτική συμπεριφορά της αναιρεσίβλητης, εφόσον δεν υπήρξε παραβίαση των από 28.3.2017 και 10.4.2016 προσωρινών διαταγών του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και ότι νομίμως επιβλήθηκαν για τα αναφερόμενα σε εκάστη εξ' αυτών ποσά των τραπεζικών λογαριασμών του αναιρεσείοντος οι συντηρητικές και αναγκαστικές κατασχέσεις στα χέρια των τραπεζών ως τρίτων. Επομένως ο ανωτέρω λόγος είναι αβάσιμος.

2. Σύμφωνα με το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ως "πράγματα", των οποίων η λήψη υπόψη, καίτοι μη προταθέντων ή αντίθετα η μη λήψη υπόψη, καίτοι προταθέντων, ιδρύει τον ως άνω αναιρετικό λόγο, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί και παραδεκτά προβαλλόμενοι ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση και, επομένως, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου (ΟλΑΠ 22/2005, ΟλΑΠ 25/2003, ΑΠ 757/2015).

Δεν αποτελούν "πράγματα" τα συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου που αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων και που δεν έχουν "αυτοτέλεια" (ΟλομΑΠ 469/1984, ΑΠ 107/2020). Ο λόγος αυτός αναίρεσης απορρίπτεται ως αβάσιμος, εάν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον κρίσιμο ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 374/2012), Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναίρεσης κατά το δεύτερο σκέλος του, εκθέτει σ' αυτόν τους αγωγικούς της ισχυρισμούς, σύμφωνα με τους οποίους με εκάστη εκ των από 28.3.2017 και 10.4.2017 προσωρινών διαταγών του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ανεστάλη προσωρινά η επιβληθείσα συντηρητική κατάσχεση στα χέρια εκάστης εκ των αναφερόμενων τραπεζών ως τρίτων μέχρι του ποσού των 100.000 μηνιαίως, έως του οποίου επιτρέπονταν σ' αυτήν να κινεί τον κάθε αναφερόμενο λογαριασμό, και ότι η αναιρεσίβλητη ενεργώντας κατά παράβαση των εν λόγω προσωρινών διαταγών [άρθρο 232 Α του ΠΚ] με την επιβολή επανειλλημμένων κατασχέσεων στους λογαριασμούς της στις τράπεζες ως τρίτων κατ' ουσίαν προέβη στην ολική δέσμευση των τραπεζικών της λογαριασμών, γεγονός που στοιχειοθετεί την αδικοπρακτική συμπεριφορά της εναγόμενης ήδη αναιρεσίβλητης.

Με βάση τα ανωτέρω προσάπτει στην προσβαλλόμενη την από τον αριθμό 8β του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ανωτέρω προταθέντα αγωγικό ισχυρισμό της. Ο λόγος, όμως, αυτός είναι προερχόντως απαράδεκτος. Τούτο διότι, τα ανωτέρω αναφερόμενα αποτελούν το συμπέρασμα - στο οποίο αυτή κατέληξε για τη θεμελίωση της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της αναιρεσίβλητης η οποία επήλθε με την ολική δέσμευση των τραπεζικών της λογαριασμών κατά παράβαση των προσωρινών διαταγών με τις οποίες ανεστάλη εν μέρει η κάθε κατάσχεση έως του ποσού των 100.000 για κάθε τράπεζα.

Σε κάθε δε περίπτωση, το Εφετείο έλαβε υπόψη του τα ως άνω προβληθέντα από την ενάγουσα και τα απέρριψε δεχόμενο ότι η εναγόμενη δεν παραβίασε τις από 18.3.2017 και 10.4.2017 προσωρινές διαταγές.

Περαιτέρω με τον ίδιο λόγο αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του, η αναιρεσείουσα προβάλλει την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ 8α, συνιστάμενη στη λήψη υπόψη ισχυρισμού που δεν προτάθηκε και ειδικότερα ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό ότι η επιβολή των επανειλημμένων κατασχέσεων εκ μέρους της εναγόμενης παρά την ύπαρξη των προσωρινών διαταγών που τις ανέστειλαν μερικώς, ήταν επιτρεπτή κατ' άρθρο 724 ΚΠολΔ. Ο ισχυρισμός αυτός δεν αποτελεί ισχυρισμό αγωγικό, παρά μόνο άρνηση της αγωγής θα μπορούσε να αποτελέσει, που δεν εμπίπτει στην έννοια του πράγματος [ΑΠ 469/1984, ΑΠ 1367/2022] Περαιτέρω με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα μέμφεται την προσβαλλόμενη, διότι δεν απεφάνθη επί του μοναδικού λόγου έφεσης που αφορούσε στο από το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο επιδικασθέν ποσό χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, το ύψος της οποίας καθορίστηκε εσφαλμένως κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας. Ο ανωτέρω λόγος που τείνει να θεμελιωθεί στις από τον αριθμό 8 και 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλειες είναι απαράδεκτος ως αλυσιτελής, διότι το Εφετείο απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την στη βάση της αδικοπραξίας θεμελιούμενη αγωγή της ενάγουσας και μετά ταύτα δεν καθόρισε την κατ' άρθρο 932 του ΑΚ αποζημίωση.

Μετά ταύτα ελλείποντος άλλου λόγου αναίρεσης, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε [άρθρο 495 παρ 3 ΚΠολΔ] και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, λόγω της ήττας της [άρθρα 106, 176, 183,191 ΚΠολΔ], κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18.10.2021 αίτηση για αναίρεση της με αριθμό 2769/2021 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, το ύψος της οποίας ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων [2.700 ] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ