Supreme Court dismisses retrial request against its own decision due to lack of substantive review jurisdiction.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the petitioner's request for retrial against its own 2003 decision, ruling the application inadmissible. The petitioner failed to appear at the hearing, yet the Court proceeded ex officio because the respondent accelerated the proceedings. The Court determined that since it was not reviewing the case substantively, its decisions could not be challenged via retrial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 576 para. 1, 2, 3 of the Code of Civil Procedure; Art. 538, 580 para. 3 of the Code of Civil Procedure: A retrial request against a Supreme Court decision is inadmissible if the Court did not examine the case substantively, as such decisions are not subject to annulment via retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1143 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1143/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αιτούντος την αναψηλάφηση: ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του καθού η αναψηλάφηση: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Πέτρου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-11-1999 αγωγή, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Δωρίδος. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 1/ΤΠ/2002 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, 18/2003 του Γ' Τμήματος του Αρείου Πάγου. Την αναψηλάφηση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αιτών με την από 4-2-2008 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ.1, 2 και 3 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιός επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος, ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.
Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Αρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η συζήτηση επαναφέρεται με νέα κλήση. Στην προκείμενη περίπτωση από την επισημείωση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... επί του κοινοποιηθέντος αντιγράφου της κρινόμενης αίτησης αναψηλάφησης, το οποίο προσκομίζει ο καθού η αναψηλάφηση, προκύπτει ότι ο αιτών την αναψηλάφηση επισπεύδει τη συζήτηση αυτής.
Ο τελευταίος όμως δεν εμφανίστηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο της 17-12-2008, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου του, κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ. 2 εδ.
α' και γ' ίδιου Κώδικα). Επειδή, το μεν άρθρο 538 του ΚΠολΔ ορίζει ότι "με αναψηλάφηση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων, των μονομελών και των πολυμελών πρωτοδικείων, των εφετείων και του Αρείου Πάγου, εφόσον δικάζει κατ' ουσίαν", το δε άρθρο 580 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 παρ. 1 του ν. 2172/1993, ορίζει ότι "αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παρ. 1 και 2, (της υπέρβασης δικαιοδοσίας και της παράβασης των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα), παραπέμπει την υπόθεση για εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο το οποίο εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε ή στο ίδιο, αν είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές".
Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, εφόσον πλέον ο Άρειος Πάγος, μετά την αναίρεση της τελεσίδικης απόφασης, δεν δικάζει κατ' ουσίαν την υπόθεση, δεν υπόκεινται οι αποφάσεις του (της Ολομέλειας και των Τμημάτων) ως ακυρωτικού σε αναψηλάφηση (Ολ ΑΠ 16/2003).
Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση αναψηλάφησης, που στρέφεται κατά της 18/2003 απόφασης του Γ' Τμήματος (πολιτικού) του Αρείου Πάγου, με την οποία είχε απορριφθεί η από 30-1-2002 αίτηση του ...για αναίρεση της 19/2000 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Δωρίδος και της 1/ΤΠ/2002 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, είναι απαράδεκτη και πρέπει για το λόγο αυτό να απορριφθεί. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα του καθού, που κατέθεσε προτάσεις (άρθρο 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 4-2-2008 αίτηση του ... για αναψηλάφηση της 18/2003 αποφάσεως του Γ' Τμήματος του Αρείου Πάγου.
Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα του καθού, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800)ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Απριλίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαΐου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ