Supreme Court dismisses divorce appeal where wife failed to appear and challenged divorce as abusive.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the wife's appeal against the Patras Court of Appeal's decision to grant her divorce. Although she argued the divorce was abusive due to her health and financial hardship, she failed to appear in court and did not submit a request for adjournment to examine a witness. The court ruled that the lower court correctly rejected the claim of abuse as the alleged circumstances were not sufficiently severe to justify suspending the divorce.
Legislator headnote
AI generatedArticles 281 and 559(1) of the Civil Code; The court must assess whether the circumstances causing the divorce are sufficiently severe to justify suspending the divorce, and the failure of the appellant to appear in court or request an adjournment precludes the examination of such claims.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1143 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1143/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ......, κατοίκου ....., την οποία εκπροσώπησε ο δικηγόρος Ιωάννης Γκινοσάντης.
Του αναιρεσιβλήτου: ......., κατοίκου ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευφροσύνη (Εφη) Τσαμολιά.
Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω σημειώνεται, ο δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την αναβολή της υποθέσεως, διότι, όπως δήλωσε, ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας που χειρίζεται την υπόθεση δεν μπορεί να παρευρεθεί στην συζήτηση, λόγω ασθενείας. Για το ανωτέρω ζήτημα έλαβε το λόγο και η πληρεξούσια του αντιδίκου η οποία δεν συναίνεσε στο αίτημα της αναβολής.
Το Δικαστήριο διασκέφτηκε και δια του προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υποθέσεως, κατά την οποία η αναιρεσείουσα δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-32003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1204/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 28-4-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 22-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από την ..... έκθεση του δικαστικού επιμελητού Κεφαλληνίας ....., στην αναιρεσείουσα ...... επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου νομότυπα και εμπρόθεσμα (ενεχειρίσθη στην ίδια) αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και των οικείων εκθέσεων κατάθεσής της, καθώς και κλήση για εμφάνιση αυτής κατά την ανωτέρω δικάσιμο (5-3-2007). Κατ' αυτήν όπως προκύπτει από τα οικεία πρακτικά, η αναιρεσείουσα, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, εκπροσωπήθηκε από το δικηγόρο Ιωάννη Γκινοσάντη ως πληρεξούσιό της, ο οποίος υπέβαλε αίτημα αναβολής της δίκης, στη συνέχεια όμως, μετά την απόρριψή του, αποχώρησε. Μετά ταύτα το δικαστήριο προχώρησε στη συζήτηση της υποθέσεως κατά την οποία η νομίμως και εμπροθέσμως κληθείσα αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου. Επομένως, πρέπει να χωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 576 § 2 ΚΠολΔ).
Η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, απαγορεύουσα την καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, αποσκοπεί στην καταπολέμηση της κακοπιστίας και ανηθικότητας κατά την ενάσκηση κάθε δικαιώματος, ώστε έχει εφαρμογή και επί δικαιωμάτων που ερείδονται σε διάταξη δημοσίας τάξεως. Επομένως, έχει εφαρμογή και επί ασκήσεως αγωγής διαζυγίου εκ του άρθρου 1439 εδ.
γ΄ ΑΚ, λόγω τεκμαιρόμενου κλονισμού της έγγαμης σχέσης από την τετραετή διάσταση των συζύγων. Για την θεμελίωση όμως τέτοιας ενστάσεως κατά αγωγής διαζυγίου δεν αρκούν οι οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις του διαζυγίου σε βάρος των συζύγων ή των τέκνων τους, που άλλωστε επέρχονται από τη φύση του διαζυγίου αυτή καθ' εαυτή, αλλά απαιτείται οι επιπτώσεις αυτές να εκφεύγουν των συνήθων και αυτονοήτων και να οδηγούν, από τον εξαιρετικό χαρακτήρα και τη σοβαρότητά τους, στη δημιουργία καταστάσεως προφανώς υπέρμετρα σκληρής για τον εναγόμενο σύζυγο ή τα τέκνα των διαδίκων, ώστε να επιβάλλεται για την αποτροπή της, η διατήρηση του γάμου.
Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα εκτιθέμενα στην πληττόμενη απόφασή του, το Εφετείο απέρριψε ως μη νόμιμη την προβληθείσα από την εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα ένσταση από το άρθρο 281 ΑΚ κατά της αγωγής διαζυγίου λόγω τετραετούς διαστάσεως, επειδή "τα προβληθέντα για τη στήριξή της πραγματικά περιστατικά, και αν ακόμη είναι αληθινά, δεν συνιστούν ιδιαίτερη σκληρότητα, αλλά αναμενόμενες συνήθεις συνέπειες ενός διαζυγίου".
Συγκεκριμένα η αναιρεσείουσα είχε επικαλεσθεί, για τη θεμελίωση της ενστάσεώς της: ότι αυτή είναι ασθενής και είχε υποβληθεί, κατά το έτος 1990, σε μαστεκτομή, λόγω καρκίνου, ότι μετά την μετοίκηση του ενάγοντος συζύγου της από τη συζυγική κατοικία, εξακολουθεί να διαμένει σ'αυτή, αυτή (εναγομένη) και τα δύο από τα τρία τέκνα τους, ήτοι η ..., ηλικίας 14 ετών και ο ..., ηλικίας 20 ετών, που είναι ανάπηρος, ότι τόσο αυτή όσο και τα ως άνω τέκνα τους δεν μπορούν να εργασθούν, ότι ο ενάγων δεν τους καταβάλει την οφειλόμενη διατροφή καθώς και ότι με την άσκηση της ένδικης αγωγής διαζυγίου ο ενάγων έχει απώτερο σκοπό να αποβάλει αυτή και τα ως άνω τέκνα τους από τη συζυγική κατοικία, στην κατασκευή της οποίας αυτή (ενάγουσα) έχει συμβάλει, κατά μεγάλο μέρος και ότι για όλους αυτούς τους λόγους πρέπει να απορριφθεί η αγωγή, ως καταχρηστική και να μη λυθεί ο γάμος, διότι η ευδοκίμηση της αγωγής και η λύση του γάμου τους θα προκαλέσει με βεβαιότητα προφανή και υπέρμετρη επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου αυτής και των τέκνων τους, ενώ η διατήρηση του γάμου δεν προκαλεί μεγαλύτερη σκληρότητα για τον ενάγοντα απ' ότι η λύση του γι'αυτή και τέκνα τους".
Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ αφού, όντως τα ρηθέντα περιστατικά αληθή υποτιθέμενα δεν επαρκούν για την θεμελίωση της σχετικής ενστάσεως, και, συνεπώς, ο περί του αντιθέτου δεύτερος λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
Περαιτέρω, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, αιτίαση και υποστηρίζεται ότι αναιτιολογήτως το Εφετείο απέρριψε το αίτημα της αναιρεσείουσας να αναβληθεί η συζήτηση της υποθέσεως, προκειμένου να καταστεί δυνατόν να εξετασθεί ο προταθείς υπ' αυτής μάρτυς, ο οποίος είχε αιφνιδίως ασθενήσει. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων, η αναιρεσείουσα δεν είχε υποβάλει στο Εφετείο ούτε αίτημα αναβολής, ούτε αίτημα εξετάσεως μάρτυρος.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την από 28-4-2006 αίτηση της ..... για αναίρεση της 1204/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.
Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα την δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Απριλίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Μαΐου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ