1142/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1142 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1142/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ...... και 2. ........., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο αρκοατήριο

Του αναιρεσίβλητου: ..........., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Μιχαήλ Παπαδάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-1-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5166/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 3599/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-12-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναριεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 27-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στη παράγραφο 2 του άρθρου 576 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο ' Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Εξάλλου στο άρθρο 129 του ίδιου κώδικα, στην μεν παράγραφο 1 αυτού ορίζεται, ότι αν ο παραλήπτης της επίδοσης δεν βρίσκεται στο κατάστημα, το γραφείο ή το εργαστήριο, που προβλέπει το άρθρο 124 παρ. 2, το έγγραφο παραδίδεται στα χέρια του διευθυντή του καταστήματος, του γραφείου ή του εργαστηρίου ή σε έναν από τους συνεταίρους, συνεργάτες, υπαλλήλους ή υπηρέτες, εφόσον έχουν συνείδηση των πράξεών τους και δεν συμμετέχουν στη δίκη ως αντίδικοι του παραλήπτη της επίδοσης, στη δε παράγραφο 2, ότι αν κανένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν βρίσκεται στο κατάστημα, στο γραφείο ή το εργαστήριο, εφαρμόζονται όσα ορίζονται στο άρθρο 128 παρ. 4 (θυροκόλληση) .

Γραφείο, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 124 παρ. 2 και 129 παρ. 1 του ΚΠολΔ, είναι ο χώρος στον οποίο εκείνος που αφορά η επίδοση ασκεί το επάγγελμά του, όπως είναι και το κατά το άρθρο 57 παρ. 1 ΝΔ 3026/1954 "Κώδικας Δικηγόρων" γραφείο που υποχρεούται να διατηρεί ο δικηγόρος, για την άσκηση του λειτουργήματος του, στην έδρα του συλλόγου στον οποίο ανήκει (ΟΛ.

ΑΠ 3/2001). Τέλος κατά το άρθρο 143 παρ. 3 ΚΠολΔ η επίδοση της κλήσης για την πρώτη συζήτηση αγωγής ή ενδίκου μέσου

μπορεί να γίνει και σε όποιον τα έχει υπογράψει ως πληρεξούσιος. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της κρινόμενης από 23. 12.2004 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3.599/2004 απόφασης του εφετείου Αθηνών, η οποία συζήτηση έγινε με εκφώνησή της υπόθεσης με τη σειρά της από το πινάκιο, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του δικαστηρίου τούτου (15.01.2007) δεν εμφαvίστηκαν oύτε κατέθεσαv δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, οι αναιρεσείοντες.

Εμφαvίστηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, που επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, εκπροσωπoύμεvος νομίμως από τον παρασταθέντα πληρεξούσιό του δικηγόρο Μιχάλη Παπαδάκη. Από την υπ' αριθμ. ..... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Αθηνών ......., με τις κάτω από αυτή από 04.08.2006 δύο βεβαιώσεις, κατά το άρθρο 128 παρ. 4 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι ο παραπάνω δικαστικός επιμελητής, με εντολή του προαναφερομένου δικηγόρου, ως πληρεξουσίου του αναιρεσιβλήτου, μετέβη την 4η Αυγούστου 2006, επί της οδού ..., όπου, όπως προκύπτει από την αίτηση αναίρεσης, διατηρεί γραφείο, ο υπογράφων την αίτηση αυτή δικηγόρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Σταμάτιος Α.

Καμπάνης και επειδή δεν βρήκε τον ίδιο ούτε άλλον συνεργάτη η υπάλληλο αυτού ,αλλά βρήκε το γραφείο αυτού κλειστό, θυροκόλλησε, παρουσία του μάρτυρα ...... ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης, με την κάτω από αυτή υπ' αριθμ.1603/23.12.2004 πράξη κατάθεσης δικογράφου καθώς και τις κάτω επίσης από την αίτηση αυτή, από 19 Ιουλίου 2006 πράξεις του Προέδρου του Αρείου Πάγου, περί ορισμού του αρμοδίου προς εκδίκαση αυτής Τμήματος του Αρείου Πάγου και δικασίμου προς συζήτηση αυτής, με κλήση προς συζήτηση, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του δικαστηρίου τούτου, την ιδία δε ημέρα (04.08.2006) αντίγραφο του θυροκολληθέντος ως άνω δικογράφου παραδόθηκε από τον διενεργήσαντα την θυροκόλληση δικαστικό επιμελητή στον εκτελούντα χρέη αξιωματικού υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος ....

υπαστυνόμο Β' ......., λόγω απουσίας του προϊσταμένου του αστυνομικού αυτού τμήματος, ταχυδρόμησε δε έγγραφη ειδοποίηση προς τον άνω δικηγόρο προς τον οποίο έγινε η επίδοση, μέσω του επί της οδού .. ταχυδρομικού γραφείου Αθηνών, δια παραδόσεως της προς ταχυδρόμηση ειδοποίησης στην υπάλληλο του προαναφερομένου ταχυδρομικού γραφείου ......, όπως τόσο η παράδοση αντιγράφου του επιδοθέντος εγγράφου στο αστυνομικό τμήμα, όσο και η παράδοση της ειδοποίησης στο ταχυδρομικό γραφείο, βεβαιώνεται από τους παραλήπτες υπαστυνόμο Β' ........

και ......., οι οποίοι, όπως και ο διενεργήσας την επίδοση ως άνω δικαστικός επιμελητής, υπογράφουν με την υπηρεσιακή σφραγίδα της κάτω από την έκθεση επίδοσης δύο βεβαιώσεις, κατά το άρθρο 128 παρ. 4 ΚΠολΔ, με ημερομηνία 04.08.2006. Επομένως, αφού οι αναιρεσείοντες, μολονότι έχουν κληθεί νομίμως και εμπροθέσμως, δι' επιδόσεως αντιγράφου της αίτησης αναίρεσης με κλήση προς συζήτηση, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, στον υπογράφοντα την αίτηση αυτή δικηγόρο Αθηνών Σταμάτιο Καμπάνη, δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου τούτου πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αναίρεσης ,παρά την απουσία των αναιρεσειόντων, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, ως έγγραφα, η παραμόρφωση του περιεχομένου των οποίων ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, νοούνται τα κατά τις διατάξεις των άρθρων 339 και 432 έως 465 ΚΠολΔ αποδεικτικά μέσα. Για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο σχετικός λόγος αναίρεσης, πρέπει, εκτός των άλλων, να αναφέρεται στο αναιρετήριο α) το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου β) το γενόμενο δεκτό από το δικαστήριο ως περιεχόμενό του, ώστε να είναι δυνατή η σύγκρισή του με το αληθινό τού περιεχόμενο γ) ο ουσιώδης ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση) για την απόδειξη ή ανταπόδειξη χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο και δ)η επίδραση της παραμόρφωσης επί της απόδειξης ή μη του ισχυρισμού, δηλαδή το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα του δικαστηρίου εξ αιτίας της παραμόρφωσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες κατ' επίκληση παραβίασης από το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, ζητούν την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης του εφετείου αποδίδοντας σ' αυτό την αιτίαση ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο της υπ' αριθμ. 11274Ι2000 ποινικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών την οποία προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι α) οι αναιρεσείοντες δεν αναφέρουν ποίο ακριβώς σημείο της απόφασης αυτής παραμόρφωσε το εφετείο β) προς απόδειξη ή ανταπόδειξη ποίου ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ισχυρισμού προσκομίστηκε το έγγραφο αυτό και με ποίο τρόπο ο ισχυρισμός επαναφέρθηκε στο εφετείο γ) ποίο περιεχόμενο προσέδωσε το εφετείο στην απόφαση αυτή, το οποίο δεν είχε, παραμορφώνοντας το περιεχόμενό της δ) ποίο ήταν το αληθές περιεχόμενο αυτής, αναφέροντας το σημείο αυτής ως προς το οποίο παραμορφώθηκε και ε) τι δέχτηκε το εφετείο σχετικώς με το περιεχόμενο της απόφασης αυτής.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 106, 237 παρ. 1, 453, 524 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο, κατά τρόπο που να προκύπτει η ταυτότητά τους.

Η επίκληση μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένα μέρη των προσκομιζομένων σε επικυρωμένο αντίγραφο προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου (Ολ. ΑΠ 14/05). Δεν συνιστά δε νόμιμη επίκληση αποδεικτικού μέσου, επομένως και ενόρκων βεβαιώσεων ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, εκείνη που γίνεται στις προτάσεις προηγούμενης συζήτησης, οι οποίες ενσωματώνονται απλώς στις προτάσεις που υποβλήθηκαν στο δικαστήριο κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, και στις οποίες προτάσεις δεν γίνεται ορισμένη αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία εκείνων της προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του αποδεικτικού μέσου (Ολ.

ΑΠ 9/2000). Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες, κατ' επίκληση παραβίασης από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, ζητούν την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης του εφετείου, αποδίδοντας σ' αυτό την αιτίαση, ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη την από 3.4.1998 ένορκη εξέταση του μάρτυρα .........

και την από 19.4.2002 τεχνική έκθεση του ιδίου την οποία αυτοί προσκόμισαν και επικαλέστηκαν. Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των με ημερομηνία 3.12.2003 εγγράφων προτάσεών τους ενώπιον του εφετείου κατά τη συζήτηση της έφεσης του αναιρεσίβλητου, αυτοί δεν επικαλέστηκαν τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα.

Τα αποδεικτικά αυτά μέσα επικαλούνται οι ήδη αναιρεσείοντες στο δικόγραφο των προτάσεων τους ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, τις οποίες ενσωματώνουν στις προτάσεις τους ενώπιον του εφετείου, με τις τελευταίες δε αυτές αναφέρονται γενικώς στα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται στις πρωτόδικες προτάσεις τους, χωρίς να γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των πρωτοδίκων αυτών προτάσεών τους, στα οποία γίνεται επίκληση και των αποδεικτικών αυτών μέσων.

Στο άρθρο 559 ΚΠολΔ καθορίζονται περιοριστικώς οι λόγοι αναίρεσης, δεν περιλαμβάνεται δε μεταξύ αυτών και η από το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένη εκτίμηση διαδικαστικών εγγράφων, ενώ με τους ορισμούς της παρ. 2 του άρθρου 561 ιδίου κώδικα δεν εισάγεται νέος ειδικός λόγος αναίρεσης πέραν εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 559 ιδίου κώδικα. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης αποδίδουν στο εφετείο την αιτίαση ότι εσφαλμένως εξετίμησε το περιεχόμενο της υπ' αριθμ. 11274/2000 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και έτσι υπέπεσε στην από το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ παραβίαση. Ο λόγος αυτός αναίρεσης απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Δεκεμβρίου 2004 αίτηση των ....... και ....... για αναίρεση της υπ' αρθμ. 3.599/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητο ευρώ χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ