Supreme Court dismisses appeal on labor law grounds due to insufficient reasoning and lack of appeal arguments.

Απόφαση 1140 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1140/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, συνταξιούχου, κατοίκου .... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Κατσαρό, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εμπορικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ" (Ο.Π.Α.Π. Α.Ε.), το οποίο εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σακαλή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-10-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και άλλων προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 957/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 7533/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-10-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Κουτσόπουλος ανέγνωσε την από 22-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψη της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναιρέσεως του αριθμού 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ ιδρύεται όταν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση, ήτοι όταν στην ελάσσονα πρόταση, του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά, ή τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του κανόνα δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσας έννομης συνέπειας ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία). Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο δέχτηκε, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων προσλήφθηκε από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη στις 2-2-1994 και απασχολήθηκε ως εργατοτεχνίτης οικοδόμος και δη: ως συντηρητής κτιρίων της επί έξι ή επτά ημέρες εβδομαδιαίως και 26 το μήνα, από 7.30 έως 22.00 ήτοι επί 4,5 ώρες ημερησίως.

Συνεπώς εργάσθηκε με μειωμένο εβδομαδιαίο ωράριο και, φυσικά, δεν πραγματοποίησε υπερωριακή απασχόληση. Με βάση τα ανωτέρω, ο αναιρεσείων έπρεπε να λάβει για το επίδικο χρονικό διάστημα τα κάτωθι ποσά, με βάση τις ισχύουσες για την ειδικότητα του ΣΣΕ και ΔΑ, ήτοι την από 20-5-96 ΣΣΕ (Πρ. Κατ. Υπ. Εργ. 52/30-5-96, κηρυχθ. υποχρ. με την 12254/15.7/1.8/96 ΑΥΕ-ΦΕΚ 668 Β'), την από 12-5-97 ΣΣΕ (Πρ.Κατ.Υπ.Εργ. 47/30-5-97, κηρυχθείσα υποχρ. με την 12585/18.7/4.8/97 ΑΥΕ - ΦΕΚ 657 Β'), την από 10-7-98 ΣΣΕ (Πρ.Κατ.Υπ.Εργ. 90/30-7-98, κηρυχθ. υποχρ. με την 13187/20.10/11.11/98 ΑΥΕ - ΦΕΚ 1173 Β'), την από 3-5-99 ΣΣΕ (Πρ.Κατ.Υπ.Εργ. 30/11-5-99, κηρυχθ. υποχρ. με την 11705/22.6/5.7.99 ΑΥΕ - ΦΕΚ 1372 Β'), την από 3-7-2000 ΣΣΕ (Πρ.Καταθ.Υπ.Εργ. 62/13-7-2000, που κηρυχθ. υποχρ. με την 12706/25.10-10.11.2000 ΑΥΕ - ΦΕΚ 1382 Β'), την από 20-7-2001 ΣΣΕ (Πρ.Κατ Υπ.Εργ. 76/26-7-2001, που κηρυχθ. υποχρ. με την 13911/27.11/10.12.01 ΑΥΕ - ΦΕΚ 1641 Β'), την από 23-7-2002 ΣΣΕ (Πρ.Κατ.Υπ.Εργ. 94/30-7-2002, που κηρυχθ.υποχρ. με την 12415/5/18.9.2002 ΑΥΕ - ΦΕΚ 1209 Β1), την από 28-5-2003 ΣΣΕ (Πρ.Κατ.Υπ.Εργ. 40/24.6.2003, κηρυχθ. υποχρ. με την 15744/2/19.9.2003 ΑΥΕ - ΦΕΚ 1311 Β'), την από 21-6-2004 ΣΣΕ (Πρ.Κατ.Υπ.Εργ. 42/2-7-2004, που κηρυχθ.υποχρ. με την 12442/28.7.2004 ΑΥΕ-ΦΕΚ 1504 Β').

Για το διάστημα από 1-1-97 έως 29-6-97: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (10.691 δρχ. το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. Μηνιαίως Χ 0,006 = 1.604 δρχ. το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 7.210 δρχ. το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 132 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 952.776 δρχ., β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών 7.218 δρχ. το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 12.672 δρχ. το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 28 Κυριακές =) 354.816 δρχ. και συνολικά 1.307.592 δρχ. ή 3.837,39 ευρώ.

Για την 30-6-1997: α) για το νόμιμο ημερομίσθιο του (11.022 δρχ. Χ 25 Χ 0,006 = 1.653 δρχ. Χ 4,5 ώρες = 7.439 δρχ. και συνολικά 7.439 δρχ. ή 21, 83 ευρώ.

Για το διάστημα από 1-7-97 έως 29-7-98: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (11.463 δρχ. το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 1.719 δρχ. το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 7.736 δρχ. το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ.286 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 2.212.495 δρχ., β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών 7.736 δρχ. το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 13.538 δρχ. το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 56 Κυριακές =) 758.128 δρχ. και συνολικά 2.970.624 δρχ. ή 8.717,90 ευρώ.

Για το διάστημα από 30-7-1998 έως 12-5-1999: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (12.045 δρχ. το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 1.807 δρχ. το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 8.132 δρχ. το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 202 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 1.642.664 δρχ., β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (8.132 δρχ. το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 14.231 δρχ. το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 39 Κυριακές =) 555.009 δρχ. και συνολικά 2.197.673 δρχ. ή 6.449,52 ευρώ.

Για το διάστημα από 13-5-99 έως 30-6-1999: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (12.671 δρχ. το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίος Χ 0,006=1.901 δρχ. το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 8.555 δρχ. το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 32 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 273.760 δρχ., β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (8.555 δρχ. το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 14.970 δρχ. το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 7 Κυριακές =) 104.790 δρχ. και συνολικά 378.550 δρχ. ή 1.110,93 ευρώ.

Για το διάστημα από 1-7-1999 έως 12-7-2000: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (12.850 δρχ. το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 1.928 δρχ. το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 8.676 δρχ. το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 270 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 2.342.520 δρχ., β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (8.676 δρχ. το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 15.183 δρχ. το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 53 Κυριακές =) 804.699 δρχ. και συνολικά 3.147.219 δρχ. ή 9.236,15 ευρώ.

Για το διάστημα από 13-7-2000 έως 31-3-2001: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (13.377 δρχ. το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,005 = 2.007 δρχ. το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 9.032 δρχ. το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 185 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 1.670.920 δρχ., β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (9.032 δρχ. το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 15.805 δρχ. το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 37 Κυριακές =) 584.785 δρχ. και συνολικά 2.255.705 δρχ. ή 6.619,82 ευρώ.

Για το διάστημα από 1-4-2001 έως 25-7-2001: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (13.377 δρχ. το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 2.007 δρχ. το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 9.032 δρχ. το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 93 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 749.656 δρχ., β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (9.032 δρχ. το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 15.805 δρχ. το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ Κυριακές =) 268.685 δρχ. και συνολικά 1.018.341 δρχ. ή 2.988,53 ευρώ.

Για το διάστημα από 26-7-2001 έως 31-12-2001: α) για τα νόμιμα ημερομίσθια του (13.989 δρχ. το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 2.098 δρχ. το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 9.441 δρχ. το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 112 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 1.057.392 δρχ., β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (9.441 δρχ. το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 16.522 δρχ. το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 23 Κυριακές =) 380.006 δρχ. και συνολικά 1.437.348 δρχ. ή 4.218,34 ευρώ.

Για το διάστημα από 1-1-02 έως 31-7-2002: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (41,06 ευρώ το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 6,16 ευρώ το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 28 ευρώ το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 154 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 4.312 ευρώ, β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (28 ευρώ το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 49 ευρώ το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 30 Κυριακές =) 14470 ευρώ και συνολικά 5.782 ευρώ.

Για το διάστημα από 1-8-2002 έως 27-5-2003: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (44,63 ευρώ το. νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 6,69 ευρώ το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 30,11 ευρώ το ημερομίσθιο που έπρεπε να λαμβάνει Χ 210 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 6.323,10 ευρώ, β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (30,11 ευρώ το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 52,69 ευρώ το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 43 Κυριακές =) 2.265,67 ευρώ και συνολικά 8.588,77 ευρώ.

Για το διάστημα από 28-5-2003 έως 30-6-2003: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (45,73 ευρώ το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 6,86 ευρώ το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 30,87 ευρώ το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 22 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 679,14 ευρώ, β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (30,87 ευρώ το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 54,02 ευρώ το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 5 Κυριακές =) 210,10 ευρώ και συνολικά 949,24 ευρώ.

Για το διάστημα από 1-7-2003 έως 1-7-2004: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (46,64 ευρώ το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 7 ευρώ το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 31,50 ευρώ το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 264 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 8.316 ευρώ, β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (31,50 ευρώ το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 55,13 ευρώ το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 52 Κυριακές =) 2.866,76 ευρώ και συνολικά 11.182,76 ευρώ.

Για το διάστημα από 2-7-2004 έως 30-11-2004: α) για τα νόμιμα ημερομίσθιά του (51,53 ευρώ το νόμιμο ημερομίσθιο Χ 25 ημ. μηνιαίως Χ 0,006 = 7,73 ευρώ το ωρομίσθιο Χ 4,5 ώρες που απασχολήθηκε ημερησίως = 34,79 ευρώ το ημερομίσθιο που έδει να λαμβάνει Χ 115 ημέρες συνολικά, ήτοι από Δευτέρα έως Σάββατο κάθε εβδομάδα =) 4.000,85 ευρώ, β) για τα ημερομίσθια των Κυριακών (34,79 ευρώ το ημερομίσθιο των καθημερινών Χ 1,75 = 60,88 ευρώ το ημερομίσθιο της Κυριακής Χ 21 Κυριακές =) 1.278,48 ευρώ και συνολικά 5.279,33 ευρώ.

Έτσι συνολικά, ο αναιρεσείων, θα έπρεπε να λάβει το ποσό των 74.982,01 ευρώ για τις νόμιμες αποδοχές του και τις προσαυξήσεις από την πρόσθετη εργασία του, πλέον της επ' αυτών αναλογίας επιδομάτων δώρων εορτών και αδείας, ποσοστού 17%, ήτοι 746,94 ευρώ, συνολικά δε 87728,95 ευρώ. Αντί του ανωτέρω ποσού, που έπρεπε να λάβει ο αναιρεσείων, η αναιρεσίβλητη κατέβαλε σ' αυτόν 78106,83 ευρώ και συνεπώς του οφείλει την προκύπτουσα διαφορά ποσού 9622,12 ευρώ.

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, μετά από εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης που είχε κρίνει εν μέρει αντιθέτως, δέχτηκε εν μέρει την αγωγή και υποχρέωσε την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στον αναιρεσείοντα το προαναφερόμενο ποσό για τις ανωτέρω αιτίες. Mε την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις προαναφερθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, καθόσον διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του επαρκείς και σαφείς αιτιολογίες και δη τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την δικαιολόγηση των εφαρμοσθεισών διατάξεων.

Ειδικότερα δέχτηκε: 1) τα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία απασχολήθηκε ο αναιρεσείων στην αναιρεσίβλητη με την ως άνω ειδικότητά του, 2) την ως άνω απασχόλησή του κατά τις προαναφερόμενες Κυριακές, 3) τις δικαιούμενες νόμιμες αποδοχές του και τις προσαυξήσεις από την πρόσθετη εργασία του, μετά της επ' αυτών αναλογίας επιδομάτων δώρων, εορτών και αδείας και 4) την καταβολή σ' αυτόν του ανωτέρου ποσού των 78106,83 ευρώ έναντι της οφειλομένης συνολικής αμοιβής του για τις ανωτέρω αιτίες 87.728,95 ευρώ.

Ως εκ τούτου δεν στερείται νόμιμης βάσεως η προσβαλλόμενη απόφαση. Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

"Πράγματα" που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 8 του Κ.Πολ.Δ., είναι και οι λόγοι εφέσεως, γι' αυτό και η παραδοχή από το Εφετείο ανύπαρκτου λόγου εφέσεως ή η επανάκριση κεφαλαίου της πρωτόδικης αποφάσεως, εκτός των ορίων της εφέσεως (άρθρο 522 Κ.Πολ.Δ.) συνιστά πλημμέλειες που εμπίπτουν στον προβλεπόμενο από την ανωτέρω διάταξη λόγο αναιρέσεως.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 522 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εξουσία του Εφετείου περιορίζεται στον έλεγχο των κεφαλαίων της απόφασης του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που προσβάλλεται με την έφεση και τους πρόσθετους λόγους, οι οποίοι συνίστανται σε ορισμένες αιτιάσεις κατά της εκκαλούμενης απόφασης που αναφέρονται είτε σε παραδρομές του εκκαλούντος είτε σε νομικά ή πραγματικά σφάλματα του δικαστηρίου.

Στα τελευταία ανάγεται και η πλημμελής εκτίμηση των αποδείξεων η οποία επαρκώς προσδιορίζεται από τη μνεία ότι εξαιτίας αυτής οδηγήθηκε το δικαστήριο σε εσφαλμένο πόρισμα και διατακτικό, χωρίς να είναι αναγκαία η εξειδίκευση των σφαλμάτων περί την εκτίμηση των αποδείξεων, αφού το Εφετείο, εξαιτίας του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης επανεκτιμά εξ υπαρχής την ουσία της υπόθεσης και κρίνει την ορθότητα του διατακτικού, κατ' αρθρ. 534 του ίδιου Κώδικα.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως, (αληθώς) από τον αριθμό 8 περ. α του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., μέμφεται η προσβαλλόμενη απόφαση, διότι το Εφετείο εξαφάνισε εν μέρει το κεφάλαιο της αγωγής του αναιρεσείοντος, που αφορούν τις αξιώσεις του από την εργασία του στην αναιρεσίβλητη, αφού έλαβε υπόψη του χρονικά πλαίσια της εργασίας του διαφορετικά από εκείνα που δέχτηκε η πρωτόδικη απόφαση, χωρίς την προβολή σχετικού λόγου εφέσεως εκ μέρους αυτής.

Όμως όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της εφέσεως, η αναιρεσίβλητη παραπονέθηκε με αυτή, εκτός άλλων, και για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, διότι η εκκαλούμενη απόφαση δέχτηκε τα αγωγικά κονδύλια περί υπερωριακής απασχολήσεώς του καθώς και κατά τις Κυριακές και τις λοιπές αργίες του ενδίκου χρονικού διαστήματος και επιδίκασε στον αναιρεσείοντα τα αντίστοιχα χρηματικά ποσά.

Από αυτά προκύπτει, ότι με τους λόγους της εφέσεως προβλήθηκε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων σχετικά με την παραδοχή των σχετικών χρηματικών ποσών και συνεπώς το Εφετείο, που ερεύνησε στο σύνολό της την αγωγή δεν έλαβε παρά το νόμο υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, ο δε περί του αντιθέτου λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 8 περ.

α' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-10-2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της 7533/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαρτίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 15 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ