Supreme Court allows appeal against civil court failure to consider prior acquittal in traffic accident case.

Απόφαση 1139 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1139/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σαράντη Τόλια και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ν. χήρας Ν. Σ., το γένος Σ. Σ., 2Ι. Σ. του Ν., ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος των αποβιωσάντων: α) Χ. Σ. και ) Μ. συζ. Χ. Σ., 3 Μ. Ν. Σ., συζύγου Ε. Μ., ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος των αποβιωσάντων: α) Χ. Σ. και ) Μ. συζ. Χ. Σ., 4 Σ. Ν. Σ., ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος των αποβιωσάντων: α) Χ. Σ. και ) Μ. συζ. Χ. Σ. και 5 Ι. Σ. του Χ., ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος των αποβιωσάντων: α) Χ. Σ. και β) Μ. συζ. Χ. Σ., όλοι οι ανωτέρω κάτοικοι ..., οι οποίοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Βασίλη Κατσαντώνη και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθ. 119967/ 12590/2000 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4084/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5921/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη αναιρεσείων με την από 3/2/2010 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1209/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε την προσβαλλόμενη απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 4142/2013 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο ήδη αναιρεσείων με την από 7-11-2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Δημητρούλα Υφαντή, ανέγνωσε την από 27-2-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τρίτου λόγου της από 7-11-2013 αιτήσεως αναιρέσεως, την απόρριψη των λοιπών λόγων και την αναίρεση της υπ' αριθ. 4142/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

II. Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του. Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο της αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ' του ΚΠολΔ υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (ΑΠ 1072/2005).

Με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε ανάλογα την υπ' αριθ. 10279/2004 απόφαση του Γ' Τριμελούς (Ποινικού) Εφετείου Αθηνών σύμφωνα με την οποία ο αναιρεσείων οδηγός κηρύχθηκε αθώος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια του θανατωθέντος συγγενούς των αναιρεσιβλήτων, δεχθείσα (η απόφαση) ότι ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού του μοτοποδηλάτου και η προηγηθείσα ανατροπή του μοτοποδηλάτου οφείλονται αποκλειστικά στην κατάσταση μέθης στην οποία τελούσε ο οδηγός του μοτοποδηλάτου και στην ανωμαλία του οδοστρώματος (σαμαράκια).

Το αποδεικτικό δε αυτό στοιχείο είχε νόμιμα επικαλεσθεί και προσκομίσει με τις προτάσεις του στο Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πλην άλλων αποδεικτικών μέσων, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα μεταξύ των οποίων και εκείνα της ποινικής δικογραφίας, που του είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει νομίμως οι διάδικοι, και από το όλο περιεχόμενο εκείνης της απόφασης, (επισκοπούμενης από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου για τον έλεγχο της ουσιαστικής βασιμότητας του ερευνόμενου αναιρετικού λόγου), με την οποία απορρίφθηκαν ρητά οι ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος για αποκλειστική υπαιτιότητα του θανατωθέντος συγγενούς των αναιρεσιβλήτων δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις και το πιο πάνω έγγραφο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ο δε σχετικός λόγος αναίρεσης κρίνεται βάσιμος, εφ' όσον το Εφετείο όφειλε ειδικά να εκτιμήσει έστω και αντίθετα με τους ισχυρισμούς των αναιρεσιβλήτων το περιεχόμενο της πιο πάνω απαλλακτικής ποινικής απόφασης, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να αποδεχθεί το απαλλακτικό περιεχόμενο εκείνης της απόφασης, εφ' όσον αιτιολογημένα θα το είχε αντικρούσει.

Μετά τα παραπάνω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου που κατατέθηκε, κατά ην άσκηση της αίτησης αναίρεσης στον καταθέσαντα και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα (άρθρο 183 ΚΠολΔ), που κατέθεσε και έγγραφες προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ 4142/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου (με αριθ. 3644869, 3644870, 2832985 παραβόλων Δημοσίου, καθώς και τα με αριθ. 059574, 059575 και 059576 παράβολα υπέρ ΤΑ.Χ.ΔΙΚ.)

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 3η Απριλίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 30η Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ