1133/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1133 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1133/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Πάρεδρο του Ν.Σ.Κ Γεώργιο Καρακώστα και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Α. Κ., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητος του ως δικηγόρος και κατέθεσε προτάσεις. έως και 6. Της εταιρείας με την επωνυμία "ΤΕΧΝΟΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΕ", νομίμως εκπροσωπούμενη που εδρεύει στην ..., 7. Ι. Γ. Α., κατοίκου ..., έως και 51. Δ. Κ. του Α. και Σ., ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητος του ως δικηγόρος και κατέθεσε προτάσεις. 52.

Δ. Π. Κ., ... έως και 104. Γ. Χ. Β., ... . Εκ των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων οι με α/α αναίρεσης: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 16, 17, 18, 23, 24, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 39Α, 39Β, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 46Α, 47, 48, 49, 50, 52, 53, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 64, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 75, 76, 77, 78, 79, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 97, 98, 99, 100, 101, 102, δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Οι με α/α 11, 12 αναίρεσης αναιρεσίβλητοι, εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Λάϊο και κατέθεσαν προτάσεις. Ο με α/α 15 αναίρεσης, αναιρεσίβλητος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ιωάννη Παπασταύρο και δεν κατέθεσε προτάσεις. Οι με α/α 20, 54, 65, 66 αναίρεσης, αναιρεσίβλητοι, παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Δ.

Κ. και κατέθεσαν προτάσεις. Ο με α/α 1, 51 παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητος του ως δικηγόρος και κατέθεσε προτάσεις. Οι με α/α 10, 13, 14, 19, 21, 22, 25, 26, 40, 55, 67, 74, 80, 96, 103, 104 εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δ. Κ. και κατέθεσαν προτάσεις. Οι με α/α 63, 81, 82 αναίρεσης αναιρεσίβλητοι, εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γιώργο Λαγγουρέτο και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-1-2003, 18-3-2003, 10-4-2003 (2) 11-4-2003, 14-4-2003 (3), 16-4-2003, 21-4-2003, 22-4-2003 (4), 30-3-2003 και 20-3-2003 αιτήσεις και τις από 27-5-2003 παρεμβάσεις-αιτήσεις- ανταιτήσεις των ήδη αναιρεσιβλήτων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα υπόθεση, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Αθηνών για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης σε απαλλοτριούμενες εκτάσεις κατόπιν εκδόσεως της 2167/2002 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που καθόρισε την προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης.

Εκδόθηκε η 6367/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 6-7-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε την από 26-2-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως και την απόρριψη του πρώτου λόγου αυτής.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 4 του Ν. 2882/2001 όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 131 παρ. 2 του Ν. 4070/2012 σε περίπτωση που ο αριθμός των αναιρεσιβλήτων υπερβαίνει τους είκοσι (20) η κλήτευσή τους στη δίκη μπορεί να διενεργηθεί, εκτός από τα οριζόμενα στις διατάξεις του δευτέρου, τρίτου και τετάρτου εδαφίου της παραγράφου τέσσερα (4) του άρθρου 19 του ίδιου νόμου (τοιχοκόλληση, δημοσίευση κλπ) με κοινοποίηση της αίτησης ή της κλήσης, είτε στο δικηγόρο που εκπροσώπησε τον αναιρεσίβλητο κατά την τελευταία συζήτηση της υπόθεσης στα δικαστήρια της ουσίας, είτε στον πληρεξούσιο δικηγόρο που υπέγραψε το τελευταίο δικόγραφο, είτε στον αναιρεσίβλητο στη διεύθυνση που δήλωσε στα δικαστήρια της ουσίας.

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 19 παρ. 4 εδ. β του Ν. 2882/2001, η αίτηση, μαζί με την πράξη προσδιορισμού της δικασίμου, τοιχοκολλάται, δεκαπέντε τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη δικάσιμο, στο κατάστημα του δικαστηρίου στο οποίο απευθύνεται και στο κατάστημα του δήμου ή της κοινότητας, στην περιφέρεια των οποίων βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα.

Η τοιχοκόλληση πιστοποιείται με έκθεση που συντάσσεται από το γραμματέα του δικαστηρίου και το γραμματέα του δήμου ή της κοινότητας αντιστοίχως και κατά το εδ. γ της παρ. 4 ιδίου ως άνω άρθρου. Η ειδοποίηση, στην οποία μνημονεύονται το δικαστήριο στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, η τοιχοκόλληση αυτής, η δικάσιμος, περίληψη του αιτήματος και περίληψη της απαλλοτριωτικής πράξης δημοσιεύεται σε τρεις ημερήσιες εφημερίδες που εκδίδονται στην Αθήνα ...

καθώς και σε μία εφημερίδα που εκδίδεται στην πρωτεύουσα του νομού στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής. Περαιτέρω, κατά το εδ. δ της παρ. 4 αυτού, εάν έχει τηρηθεί η διαδικασία των δύο προηγουμένων εδαφίων, η παράλειψη ή πλημμέλειες της κατά το πρώτο εδάφιο κλήτευσης δεν εμποδίζει την πρόοδο της δίκης ...

Τέλος, σύμφωνα με την παρ. 10 του άρθρου 146 του ανωτέρω ν. 4070/2012 "Η παρ. 4 του άρθρου 22 του ν. 2882/2001 που προστίθεται με την παρ. 4 του άρθρου 132 του παρόντος νόμου, εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος αιτήσεις αναιρέσεως".

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις μετ' επίκληση από το αναιρεσείον προσκομιζόμενες από 19.12.2013 και 24.12.2013 εκθέσεις τοιχοκολλήσεως αντίστοιχα της Προϊσταμένης της Γραμματείας του Αρείου Πάγου και των αρμοδίων υπαλλήλων του Δήμου Παλλήνης και Σπάτων Αττικής, επικυρωμένο αντίγραφο της ένδικης με αρ.

κατ. 881/2004 αιτήσεως αναιρέσεως της 6367/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών μαζί με την πράξη προσδιορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας τοιχοκολλήθηκε στον πίνακα δημοσιεύσεων του Αρείου Πάγου και των Δήμων Παλλήνης και Σπάτων αντίστοιχα, ενώ παράλληλα δημοσιεύτηκε σε τρεις εκδιδόμενες στην Αθήνα ημερήσιες εφημερίδες η από 19.12.2013 ειδοποίηση κλήση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου (βλ.

προσκομιζόμενα τα με αρ. 25975, 12565 και 10941 φύλλα των ημερήσιων εφημερίδων που εκδίδονται στην Αθήνα "ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ και ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ", "ΗΧΩ ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ" και "ΓΕΝΙΚΗ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ" αντίστοιχα), σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 19 παρ. 4εδ. β και γ του ν. 2882/2001. Πρέπει επομένως, η συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως να προχωρήσει και παρά την απουσία των εκ των αναιρεσιβλήτων με αρ. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 16, 17, 18, 23, 24, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 39Α, 39Β, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 46Α, 47, 48, 49, 50, 52, 53, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 64, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 75, 76, 77, 78, 79, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 97, 98, 99, 100, 101, και 102, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο (άρθρ. 19 παρ. 4 εδ.

δ του ν. 2882/2001).

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 340 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικώς με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς πάντως να είναι ανάγκη να γίνεται χωριστή αξιολόγηση του καθενός.

Η παραβίαση της υποχρεώσεως αυτής, ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11γ. του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναιρέσεως ή προκειμένου περί εγγράφων, όταν έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά τη διαβεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε και μόνον είναι κατ' ουσίαν βάσιμος ο πιο πάνω λόγος.

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, κατά τον προσδιορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των εδαφικών εκτάσεων και των επικειμένων των απαλλοτριουμένων ακινήτων των αναιρεσίβλητων με την 1031533/2848/0010/22.4.2002 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας, Οικονομικών, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και Πολιτισμού που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 339Δ/30.4.2002 για λόγους δημοσίας ωφέλειας για την κατασκευή έργων και τη δημιουργία εγκαταστάσεων προς εξυπηρέτηση των Ολυμπιακών Αγώνων και ειδικότερα, για τη διάνοιξη της Ε.Λ.

Σταυρού-Ραφήνας στο τμήμα χ.θ. 27300 έως 47300, συνολικής έκτασης εμβαδού 231.663 τ.μ., δεν έλαβε υπόψη την από 22.5.2002 έκθεση ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Παλλήνης, όπου περιγράφονται τα απαλλοτριούμενα ακίνητα και προσδιορίζεται η αντικειμενική τους αξία. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον, από τη διαλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση γενική διαβεβαίωση ότι για τη διαμόρφωση της ουσιαστικής κρίσεώς του έλαβε υπόψη και όλα γενικώς τα έγγραφα που με επίκληση προσκομίζονται σε συνδυασμό προς τις αιτιολογίες της και ειδικότερα εκείνη κατά την οποία σύμφωνα με την έκθεση προεκτίμησης και με βάση τον αντικειμενικό προσδιορισμό της αξίας των απαλλοτριούμενων η αξία αυτών, ανέρχεται στο ποσό των 8, 80 ευρώ/τ.μ.

για τα ακίνητα που βρίσκονται στην περιοχή του Δήμου Σπάτων, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεκτίμησε με τα άλλα έγγραφα και το επικαλούμενο ως ανωτέρω. Επειδή, κατά το όρθρο 18 παρ. 4 ν. 2882/2001: α) η δικαστική δαπάνη βαρύνει τον υπόχρεο προς .αποζημίωση και επιδικάζεται από το δικαστήριο με την ίδια απόφαση, β) η εκκαθάριση της δικαστικής δαπάνης γίνεται σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες οικείες διατάξεις, γ) το άρθρο 22 ν. 3693/1957 δεν εφαρμόζεται, δ) η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου, με την οποία καθορίζεται η προσωρινή τιμή μονάδος αποτελεί ως προς τη δικαστική δαπάνη εκτελεστό τίτλο σε βάρος του υποχρέου προς αποζημίωση, εάν και οι δυο διάδικοι αποδέχθηκαν την απόφαση ή παρήλθε άπρακτη η προθεσμία ασκήσεως αιτήσεως οριστικού προσδιορισμού της αποζημιώσεως και ε) σε περίπτωση ασκήσεως εμπρόθεσμης αιτήσεως, το Εφετείο αποφαίνεται ενιαίως, τόσο για τη δικαστική δαπάνη της ενώπιον αυτού διαδικασίας, όσο και για τη δικαστική δαπάνη του προσωρινού προσδιορισμού της αποζημιώσεως.

Ως ενιαία απόφαση του Εφετείου για τη δικαστική δαπάνη αμφοτέρων των διαδικασιών, προσωρινού και οριστικού προσδιορισμού της αποζημιώσεως, είναι νοητέα η επιδίκαση των δικαστικών εξόδων του δικαιούχου και όχι η επιπρόσθετη επιδίκαση δικαστικών εξόδων για την δίκη του προσωρινού προσδιορισμού της αποζημιώσεως, δεδομένου ότι σε περίπτωση αιτήσεως στο εφετείο για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως η προσωρινώς καθορίσασα την αποζημίωση απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου καθίσταται, σύμφωνα με τα άρθρα 18 ν. 2882/2001, ενόλω ανίσχυρη, ο δε δικαιούχος της αποζημιώσεως διάδικος αφού μια φορά θα πληρώσει την αμοιβή του δικηγόρου του, ακόμη και σε περίπτωση διπλού, προσωρινού και οριστικού προσδιορισμού της αποζημιώσεως, μια φορά πρέπει να λάβει την αμοιβή αυτή από τον αντίδικο του υποχρέου, 2) τα δικαστικά έξοδα περιλαμβάνουν:

α) τα γενόμενα για τη διεξαγωγή και υπεράσπιση της δίκης έξοδα, που ήταν απαραίτητα (άρθρ. 189 παρ. 1 ΚΠολΔ), β) την αμοιβή του δικηγόρου του δικαιούχου για την ενώπιον του εφετείου παράσταση (αρθρ. 111 του Κώδικα περί Δικηγόρων), γ) την αμοιβή του δικηγόρου του δικαιούχου για τη σύνταξη της αίτησης ή ανταίτησης και των προτάσεων (άρθρ. 103 και 107 του Κώδικα περί Δικηγόρων).

Οι υπό στοιχ. (β) και (γ) δικηγορικές αμοιβές καθορίζονται πλήρεις, αφού δεν επιτρέπεται εν προκειμένω ο συμψηφισμός των δικαστικών εξόδων που προβλέπει η διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 22 ν. 3693/1957 (άρθρ. 18 παρ. 4 ν. 2882/2001). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 2 και 4 εδ. τελευταίο του Συντάγματος, 17 παρ. 4 του ν.δ. 446/1974, 9 παρ. 1, 1α, 5 και 6 του ν. 1093/1980, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την τροποποίησή του από το άρθρο 22 παρ. 10 του ν. 1868/1989, 189 ΚΠολΔ και 100 επομ.

του Κώδικα Δικηγόρων, συνάγεται ότι η αμοιβή την οποία καταβάλλει ο δικαιούχος της αποζημιώσεως στο δικηγόρο του για τη σύνταξη αιτήσεως και προτάσεων ή ανταιτήσεως και προτάσεων προκειμένου να επιτύχει τον καθορισμό και την είσπραξη της αποζημιώσεως, αποτελεί παρακολούθημα της αποζημιώσεως, προσαυξάνει το ποσό της, βαρύνει τον υπόχρεο αυτής και πρέπει να επιδικάζεται σε βάρος του υποχρέου και περιέρχεται στο δικαιούχο ώστε να μην επέρχεται φαλκίδευση της πλήρους αποζημιώσεως, ανέρχεται δε, προκειμένου περί δίκης καθορισμού οριστικής αποζημιώσεως ενώπιον του εφετείου κατά τα άρθρα 100, 103 107 παρ. 1 και 110 παρ. 3 του Κώδικα περί Δικηγόρων και την 1314/21-12-2002 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 1626/29-12- 2000), σε ποσοστό 3% της αποζημιώσεως, αν ο δικαιούχος έχει ασκήσει αίτηση ή ανταίτηση ή κυρία παρέμβαση και για τη σύνταξη προτάσεων επί της αιτήσεως ή της ανταιτήσεως ή της παρεμβάσεως και σε ποσοστό 2%, επ' αυτής, αν ο δικαιούχος είναι απλώς καθού (Ολ.ΑΠ 17/2000).

Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 1 ν. 2730/1999 "στις δίκες προσδιορισμού της αποζημίωσης των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων για την εκτέλεση των Ολυμπιακών Έργων του άρθρου 2 παρ. 16 του ν. 2598/1998, όπως τροποποιείται με το νόμο αυτόν, η επιδικαζόμενη από τα δικαστήρια δικαστική δαπάνη, συμπεριλαμβανομένης και της αμοιβής του πληρεξουσίου δικηγόρου των δικαιούχων αποζημίωσης βαρύνει τον υπόχρεο αποζημίωσης.

Η αμοιβή του δικηγόρου υπολογίζεται σε ποσοστό 1/3 των ελάχιστων ορίων των αμοιβών του Κώδικα Δικηγόρων στις περιπτώσεις που υπολογίζεται με βάση το αντικείμενο της δίκης με ανώτατο όριο αμοιβής δικηγόρου κατά δικαιούχο δυο εκατομμύρια πεντακόσιες χιλιάδες (2.500.000) δραχμές". Η διάταξη αυτή δεν είναι αντισυνταγματική, αφού δεν παραβιάζει την, κατά το άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος, επιταγή της πλήρους αποζημίωσης του καθού η απαλλοτρίωση, γιατί τη μειωμένη αυτή αμοιβή σε ποσοστό 1/3, όπως προεκτίθεται, θα καταβάλει αυτός (δικαιούχος) στον πληρεξούσιο δικηγόρο του και στη συνέχεια θα την εισπράξει κατά το αυτό ποσοστό από τον υπόχρεο σε αποζημίωση μέσω της επιδικαζόμενης σχετικώς δικαστικής δαπάνης.

Αλλ' ούτε στις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1β του Συντάγματος αντίκειται η διάταξη αυτή, κατά το μέρος της που εισάγει ανισότητα αμοιβής του δικηγόρου στις δίκες προσδιορισμού της αποζημίωσης των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων για την εκτέλεση των Ολυμπιακών Έργων, κατ' απόκλιση προς το κάτω από τις άλλες απαλλοτριώσεις, αφού σοβαροί λόγοι γενικότερου δημοσίου συμφέροντος επιβάλλουν τη διαφορετική αυτή ρύθμιση, συνιστάμενοι στην εξοικονόμηση από το Ελληνικό Δημόσιο λίαν σημαντικών δαπανών και τη διάθεση των αντίστοιχων ποσών για την έγκαιρη και απρόσκοπτη εκτέλεση των Ολυμπιακών Έργων, εν όψει των σχετικών σοβαρών οικονομικών αναγκών και προβλημάτων, προκειμένου να εκπληρώσει το Ελληνικό Δημόσιο τις αναληφθείσες υποχρεώσεις του και καταστεί δυνατή η τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα με απόλυτη (πλήρη) επιτυχία, εξυπηρετουμένου έτσι του εθνικού συμφέροντος.

Στην κρινόμενη περίπτωση, το Εφετείο, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση αναφορικά με τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τ' ακόλουθα: Το υπόχρεο σε αποζημίωση Ελληνικό Δημόσιο πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα των δικαιούχων αποζημιώσεως αιτούντων-καθ' ων η αίτηση- ανταιτούντων, παρεμβάντων και ειδικότερα α) στην αμοιβή για κάθε παράσταση κάθε αυτοτελώς παραστάντος ή ομάδας παραστάντων με κοινό πληρεξούσιο δικηγόρο δικαιούχων που ορίζει σε πεντακόσια είκοσι οκτώ ευρώ και είκοσι τέσσερα λεπτά (528,24), πλην των Γ.

Ν. και Ε. Π. Ν. υπέρ των οποίων επιδικάζει επιπλέον το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ σε καθένα και β) στην αμοιβή των ιδίων δικηγόρων για τη σύνταξη αιτήσεως ή ανταιτήσεως ή παρεμβάσεως και των αντιστοίχων προτάσεων σε ποσοστό 3% επί του ποσού της παραπάνω καθοριζομένης αποζημιώσεως που θα λάβουν οι δικαιούχοι αποζημιώσεως με ανώτατο σχετικό όριο το ποσό των δύο εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (2.500.000) δραχμών ή 7.336, 76 ευρώ.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, αναφορικά με την αμοιβή των δικηγόρων των εφεσιβλήτων για την σύνταξη αυτοτελούς αιτήσεως-ανταιτήσεως-κυρίας παρεμβάσεως και των αντιστοίχων προτάσεων σε ποσοστό 3% επί του ποσού, της με την απόφαση αυτή καθοριζόμενης αποζημίωσης που θα λάβουν οι δικαιούχοι αυτής, με ανώτατο σχετικό όριο το ποσό των 2.500.000 δρχ.

ή 7.336, 76 ευρώ, εφ' όσον πρόκειται για απαλλοτρίωση προς εκτέλεση ολυμπιακού έργου, παραβίασε τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου που προαναφέρθηκαν και πρέπει επομένως, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, καθόσον με βάση τις προαναφερθείσες διατάξεις, έπρεπε να καθορίσει την αμοιβή σε ποσοστά 1% για τους πληρεξουσίους των αναιρεσιβλήτων που συνέταξαν ενώπιον του Εφετείου αυτοτελείς αιτήσεις, ανταιτήσεις και κύριες παρεμβάσεις μετά των προτάσεων (1/3x3%) και 0, 66% για τους πληρεξουσίους των αναιρεσιβλήτων-καθ' ων η αίτηση του Δημοσίου που συνέταξαν ενώπιον του Εφετείου προτάσεις (1/3x2%) με ανώτατο όριο αμοιβής δικηγόρου κατά δικαιούχο δύο εκατομμύρια πεντακόσιες χιλιάδες (2.500.000) δραχμές, να γίνει δεκτός ως βάσιμος.

Επειδή, με βάση τα προεκτιθέμενα, πρέπει κατά παραδοχή ως βάσιμου του δεύτερου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, να γίνει δεκτή η με αρ. κατ. 881/2004 αίτηση αναιρέσεως της 6367/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών κατά το προαναφερόμενο μέρος, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το μέρος αυτό για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο αναφορικά με τους αναιρεσίβλητους, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580§3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, όπως στο διατακτικό (άρθρ. 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 6367/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό αναφορικά με τους αναιρεσίβλητους.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση ως προς τους αναιρεσίβλητους κατά το ως ανωτέρω μέρος για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. ΚΑΙ

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 4 Απριλίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 30 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ