1133/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1133 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1133/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Βλαδίκα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Συγκοινωνιακής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΤΑΙΡΙΑ ΘΕΡΜΙΚΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ Ε.ΘΕ.Λ. Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευαγγελία Κατσαρού.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/12/1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 583/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4809/2002 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/6/2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος-Φώτιος Χατζηπανταζής, ανέγνωσε την από 6/9/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθεμία την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 3 παρ. 1β και 2 του κεφαλαίου Β΄ της από 11.4.1994 Σ.Σ.Ε. των οδηγών φορτηγών κ.λ.π. αυτοκινήτων των πάσης φύσεως επιχειρήσεων, εκμεταλλεύσεων και υπηρεσιών όλης της χώρας, που κηρύχθηκε υποχρεωτική με την ΑΥΕ 13.069/26.8.1994, οι αποδοχές, που προκύπτουν από το σύνολο του βασικού μισθού και των επιδομάτων 1 και 2 του κεφ.

Β' και του άρθρου 22, προσαυξάνονται για το πρώτο παιδί κατά 6%, για το δεύτερο κατά 7%, για το τρίτο κατά 10%, και για το τέταρτο και μετά κατά 12% για κάθε παιδί. Το επίδομα αυτό χορηγείται για παιδιά προερχόμενα από νόμιμο γάμο, φυσικά, θετά, νομιμοποιηθέντα και αναγνωρισμένα, εφόσον είναι άγαμα και δεν υπερβαίνουν το 180 έτος της ηλικίας τους.

Η καταβολή του επιδόματος μετά το 18ο έτος της ηλικίας συνεχίζεται μόνο για παιδιά, που είναι σωματικά ή πνευματικά ανίκανα για άσκηση βιοποριστικού επαγγέλματος και για όσο χρόνο διαρκεί η ανικανότητα, η οποία αποδεικνύεται με σχετική απόφαση Επιτροπής του ΙΚΑ και εφόσον η αναπηρία είναι άνω από 67%. Η διάταξη αυτή επαναλήφθηκε και στην από 4.3.1997 ΣΣΕ για τους όρους αμοιβής και εργασίας των οδηγών φορτηγών κ.λ.π.

αυτοκινήτων των πάσης φύσεως επιχειρήσεων όλης της χώρας, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την 11.375 της 24-6/11.7.1997 απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με τον καθορισμό ότι η ανικανότητα βεβαιώνεται με επίσημη γνωμοδότηση της οικείας Υγειονομικής Επιτροπής του ΙΚΑ. Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι το επίδομα τέκνου για ενήλικο τέκνο υπαλλήλου της αναιρεσίβλητης, που είναι σωματικά ανάπηρο μετά την ενηλικίωσή του, οφείλεται απ' αυτή μόνο από την προσκομιδή και κατάθεση στην ίδια σχετικής αποφάσεως της οικείας Υγειονομικής Επιτροπής του ΙΚΑ, που να βεβαιώνει ότι το ενήλικο τέκνο του έχει ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%.

Στην περίπτωση αυτή που η ΣΣΕ προβλέπει ότι το εν λόγω οικογενειακό επίδομα οφείλεται μόνο από την προσκομιδή στον εργοδότη της σχετικής βεβαιώσεως, ο όρος αυτός είναι ενοχικός και δεν δεσμεύει τα μέλη των οργανώσεων. Όμως η εκπλήρωση της υποχρεώσεως του εργοδότη προς καταβολή του επιδόματος αυτού έχει ως προϋπόθεση, όπως συνάγεται και από τη διάταξη του άρθρου 288 Α.Κ., ότι τελεί σε γνώση των οικογενειακών βαρών των μισθωτών.

Εξ αυτού παρέπεται ότι ο εργοδότης δεν ενέχεται σε καταβολή του ως άνω επιδόματος για χρονικό διάστημα προγενέστερο της γνωστοποιήσεως ή της περιελεύσεως σε γνώση του με οποιοδήποτε τρόπο της οικογενειακής καταστάσεως του μισθωτού, που προσλήφθηκε απ' αυτόν. Στην προκείμενη υπόθεση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε ανέλεγκτα με την προσβαλλόμενη απόφασή του ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων είναι οδηγός της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρίας και πατέρας, εκτός των άλλων και του ...

που γεννήθηκε το έτος 1973 και είναι από τη γέννησή του τυφλός. Ότι η αναιρεσίβλητη δεν γνώριζε το γεγονός της σωματικής ανικανότητας του ως άνω υιού του αναιρεσείοντος ούτε από έγγραφο του φακέλλου του, ούτε από κάποια σχετική γνωστοποίηση αυτού, η δε δικαιοπάροχός της Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών (ΕΑΣ) διέκοψε τη 1.1.1991, λόγω συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας του τέκνου αυτού, την καταβολή του ανωτέρω επιδόματος, το οποίο η αναιρεσίβλητη χορήγησε σ' αυτόν από 1.9.1998 και εφεξής, αφού προηγουμένως ο τελευταίος προσκόμισε την ως άνω βεβαίωση.

Κατόπιν αυτών το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, μετά παραδοχή κατ' ουσία της εφέσεως της αναιρεσίβλητης και εξαφάνιση της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος, περί καταβολής σ' αυτόν του εν λόγω επιδόματος για το χρονικό διάστημα από 1.1.1995 μέχρι 31.12.1998, ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Με την κρίση του αυτή το Δικαστήριο της ουσίας δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις. Επομένως, οι τρεις πρώτοι λόγοι της αναιρέσεως από το άρθρο 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ., με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Επίσης, ο τέταρτος λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίον αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση της διατάξεως του άρθρου 281 Α.Κ., διότι η αναιρεσίβλητη παρέλειψε να καλέσει τον αναιρεσείοντα να προσκομίσει τα σχετικά έγγραφα περί της οικογενειακής του καταστάσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, καθόσον δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας ο σχετικός ισχυρισμός, πράγμα που είναι απαραίτητο για να είναι παραδεκτή η προβολή του αναιρετικού αυτού λόγου (άρθρ. 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 10-6-2005 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 4809/2002 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.-

-ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ