Supreme Court dismisses appeal for failure to cite prior court's evidence ruling in retrial grounds.

Απόφαση 1132 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1132/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: x1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεμιστοκλή Μαλαφούρη.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γρηγόριο Γερασίμου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-8-1993 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πρεβέζης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 26/1995, 118/2001 μη οριστικές, 34/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 104/2006 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22/10/2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 14-1-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρ. 559 αριθ. 11 περ. γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, από δε την αναφορά στην απόφαση μερικών από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δεν συνάγεται αναγκαστικά ότι δεν εκτιμήθηκαν και τα μη αναφερόμενα.

Στην υπόθεση που κρίνεται, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία, τα περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά από το Εφετείο, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, και "από τα έγγραφα, τα οποία νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη και εκτίμησε, προς συναγωγή του αποδεικτικού πορίσματός του, σχετικά με το ότι το επίδικο ακίνητο, εμβαδού 8.370 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Πρέβεζας και συνορεύει όπως αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, απέκτησε ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος, τόσο με παράγωγο τρόπο, ήτοι με το ...

αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του αναφερόμενου συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, όσο και με τακτική χρησικτησία, διότι έκτοτε το νεμήθηκε με καλή πίστη μέχρι τον χρόνο άσκησης της ένδικης διεκδικητικής αγωγής του ήδη αναιρεσείοντος (12-8-1993), ήτοι για χρόνο μεγαλύτερο της δεκαετίας, έλαβε υπόψη και τα μ' επίκληση από τον ενάγοντα και ήδη αναιρεσείοντα προσκομισθέντα έγγραφα, ήτοι την 1485/2-11-1988 απόφαση του Νομάρχη Πρέβεζας, όπως δημοσιεύθηκε στο 811/14-11-1988 ΦΕΚ τ.

Δ, την 250/1989 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας, το ... γραμμάτιο σύστασης παρακαταθήκης, το 738/1990 ΦΕΚ τ.Δ, την 132/1992 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας και την ... έκθεση αναγκαστικής εκτέλεσης του δικαστικού επιμελητή .... Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ ΚΠολΔ, με τον οποίο ψέγεται το Δικαστήριο της ουσίας ότι δεν έλαβε υπόψη τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία, είναι αβάσιμος.

Επειδή, για να είναι παραδεκτός ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 περ. β του ΚΠολΔ., όπως ίσχυε πριν τη διαγραφή, με το άρθρ. 17 παρ. 2 του ν. 2190/2001, των λέξεων "ή δεν διέταξε απόδειξη γι` αυτά", λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δε διέταξε αποδείξεις για πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει ο ισχυρισμός, στον οποίο στηρίζεται, δηλαδή το σφάλμα της απόφασης ως προς τη διατύπωση του θέματος απόδειξης, να προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 562 παρ.2 ΚΠολΔ, και να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι αυτό έχει προταθεί νομίμως ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 περ. α ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση τον δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποία αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι' αυτά.

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, αποδίδεται στο Εφετείο η από την ως άνω διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 περ. β ΚΠολΔ, πλημμέλεια, ότι δέχθηκε ως βάσιμη την ένσταση του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου, περί κτήσης της κυριότητας του επίδικου ακινήτου με τακτική χρησικτησία και, συνακόλουθα, απέρριψε την σε έκτακτη χρησικτησία στηριζόμενη επικουρική βάση της ένδικης αγωγής του αναιρεσείοντος, ενώ με την 26/1995 προδικαστική απόφασή του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας) δεν είχαν διαταχθεί αποδείξεις για την ένσταση αυτή του εναγομένου, χωρίς όμως να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός στον οποίο στηρίζεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, ήτοι το σφάλμα της ανωτέρω προδικαστικής απόφασης ως προς τη διατύπωση του θέματος απόδειξης επί του ανωτέρω αυτοτελούς ισχυρισμού του εναγομένου, προτάθηκε στο Εφετείο.

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αόριστος. Με τον ίδιο λόγο αναίρεσης, δεύτερο μέρος, όπως εκτιμήθηκε, προβάλλεται αιτίαση από τον αριθ. 10 περ. α του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο απέρριψε την επί έκτακτης χρησικτησίας στηριζόμενη βάση της ένδικης αγωγής του ήδη αναιρεσείοντος χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι το Εφετείο, στο σχηματισμό της κρίσης του κατέληξε ύστερα από εκτίμηση, όπως βεβαιώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, των εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης που διατάχθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, καθώς επίσης και των εγγράφων τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Συνεπώς στην ως άνω παραδοχή του το Εφετείο δεν κατέληξε χωρίς απόδειξη και πρέπει ο λόγος αυτός αναίρεσης να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Γ Ι Α ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-10-2007 αίτηση του x1, για αναίρεση της 104/2006 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800)ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ