1130/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1130 / 2018 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1130/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού και Σοφία Ντάντου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Φεβρουαρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "….", ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αρνέλλο, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 31-1-2018 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται, καθώς και από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Ανδροβιτσανέα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ά. Μ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λάζαρο Χατζηθέμελη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 1-2-2018 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-9-2014 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και της Π. συζ. Ε. Μ., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 66/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 68/2017 του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 25-4-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Σοφία Ντάντου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 932 AK προκύπτει ότι σκοπός της διάταξης είναι να επιτυγχάνεται μία υπό ευρεία έννοια αποκατάσταση του παθόντος για την ηθική του βλάβη, λόγω της αδικοπραξίας, ώστε αυτός να απολαύει μία δίκαιη και επαρκή ανακούφιση και παρηγοριά, χωρίς, από το άλλο μέρος, να εμπορευματοποιείται η προσβληθείσα ηθική αξία και να επεκτείνεται υπέρμετρα το ύψος της αποζημιώσεως για ηθική βλάβη, που δεν μπορεί να αποτιμηθεί επακριβώς σε χρήμα.

Με βάση τον σκοπό αυτόν αντλούνται, στη συνέχεια, ως ουσιώδη χαρακτηριστικά της έννοιας του "ευλόγου" εκείνα τα στοιχεία που αποτελούν τα πλέον πρόσφορα μέσα για την εκπλήρωση του εν λόγω σκοπού της διάταξης. Τέτοια στοιχεία είναι κυρίως: το είδος και η βαρύτητα της ηθικής προσβολής, η περιουσιακή, κοινωνική και προσωπική κατάσταση των μερών και κυρίως του παθόντος, η βαρύτητα του πταίσματος του δράστη (στον βαθμό που επηρεάζει την ένταση της ηθικής βλάβης), η βαρύτητα του τυχόν συντρέχοντος πταίσματος του θύματος, οι όλες ειδικότερες συνθήκες πρόκλησης της ηθικής βλάβης.

Τα στοιχεία αυτά πρέπει να οδηγούν τον Δικαστή να σχηματίσει την κατά το άρθρο 932 ΑΚ εύλογη κρίση του (όχι κατά τις υποκειμενικές του ανέλεγκτες αντιλήψεις, αλλά) κατ' εφαρμογή του αντικειμενικού μέτρου που θα εφάρμοζε και ο νομοθέτης, αν έθετε ο ίδιος τον κανόνα αποκατάστασης της ηθικής βλάβης στην ατομική περίπτωση.

Συνάγεται δε το αντικειμενικό αυτό μέτρο από τον ανωτέρω σκοπό του άρθρου 932 ΑΚ και, μέσω αυτού, από την όλη κλίμακα των υπερκειμένων σκοπών του συστήματος αποζημίωσης λόγω αδικοπραξίας του ΑΚ. Η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, όσον αφορά το ύψος της επιδικαστέας χρηματικής ικανοποίησης αποφασίζεται (κατ' αρχήν αναιρετικώς ανέλεγκτα), με βάση τους ισχυρισμούς και τα αποδεικτικά στοιχεία που θέτουν στη διάθεσή του οι διάδικοι.

Επιβάλλεται όμως, σε κάθε περίπτωση να τηρείται, κατά τον καθορισμό του επιδικαζόμενου ποσού, η αρχή της αναλογικότητας ως γενική νομική αρχή και δη αυξημένης τυπικής ισχύος (άρθρα 2 παρ. 1 και 25 του ισχύοντος Συντάγματος) με την έννοια ότι η σχετική κρίση του Δικαστηρίου, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, όπως αυτά της επιδικασθείσης χρηματικής ικανοποίησης, πράγμα που αν συμβαίνει, πρέπει να ελέγχεται αναιρετικά, για το αν παραβιάζεται ευθέως ή εκ πλαγίου (άρθρο 559 ΚΠολΔ αναλόγως από τους αρ. 1 ή 19), η αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 2 παρ. 1 και 25 του Συντάγματος) υπό την προεκτεθείσα έννοια, αλλά και όταν διαπιστώνεται υπέρβαση από το Δικαστήριο της ουσίας των ακραίων ορίων ης διακριτικής του ευχέρειας (Ολ.ΑΠ 9/2015).

Εξάλλου η έλλειψη νόμιμης βάσης, που ιδρύει τον λόγο αναιρέσεως του αριθμ. 19 του ανωτέρω άρθρου υπάρχει όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του κανόνα δικαίου, για την επέλευση της απαγγελθείσας έννομης συνέπειας, ή την άρνησή της ή αντιφάσκουν μεταξύ τους (Ολ.ΑΠ 25/2004), ενώ ο από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αναφορικά με τις αγωγικές αξιώσεις της αποζημιώσεως του άρθρου 931 ΑΚ και της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, την οποία υπέστη ο αναιρεσίβλητος, συνεπεία του τραυματισμού του κατά το ένδικο ατύχημα, δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...Με την προσβαλλόμενη απόφαση αποκλειστικά υπαίτιος του εν λόγω ατυχήματος κρίθηκε ο οδηγός του ΙΧΕ αυτ/του, το κεφάλαιο δε αυτό της απόφασης δεν προσβάλλει η εφεσίβλητη, με αποτέλεσμα ως προς αυτό η εκκαλούμενη απόφαση να έχει καταστεί τελεσίδικη.

Η σύγκρουση των ανωτέρω οχημάτων ήταν σφοδρή, με αποτέλεσμα ο εκκαλών να υποστεί σοβαρές σωματικές βλάβες. Αμέσως μετά το ατύχημα ο εκκαλών μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων "Γ. ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ" και εισήχθη στην χειρουργική κλινική, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί εκτεταμένη ρήξη σπλήνας με παρουσία ευμεγέθους παρεγχυματικής θλάσης 8,4 cm περίπου, μεγάλο υποκάψιο αιμάτωμα, παρεγχυματικές θλάσεις διαμέτρου 1,6 cm και 0,9 cm στον κάτω πόλο του αριστερού νεφρού με συνοδό παρουσία συλλογής υγρού στον περινεφρικό χώρο.

Ακολούθως υποβλήθηκε, υπό γενική αναισθησία, σε εγχείριση σπληνεκτομής και αντιμετωπίστηκε συντηρητικά το υποκάμψιο αιμάτωμα. Την 1-4-2014 ο εκκαλών εξήλθε του νοσοκομείου και προς αποφυγή κάθε σωματικής δραστηριότητας κρίθηκε ότι χρήζει αναρρωτικής άδειας μέχρι τις 7-5-2014. Στις 30-5-2014 ο εκκαλών υποβλήθηκε εκ νέου σε ιατρικές εξετάσεις και λόγω της σπληνεκτομής και του αιματώματος στο αριστερό νεφρό κρίθηκε ότι χρήζει αποχής από κάθε έντονη δραστηριότητα και παραμονή σε βατό περιβάλλον μέχρι την αποκατάσταση του αιματώματος του νεφρού και εξαφάνιση της αιματουρίας, περιοδικού ελέγχου με υπέρηχο νεφρού και εξέτασης γενικής ούρων σε ένα μήνα και περιοδικά σε έξι μήνες, αποφυγής κραδασμών και σωματικής καταπόνησης, να μην σηκώνει βάρη άνω του ενός κιλού για 45 ημέρες λόγω του κινδύνου μετεγχειρητικής κήλης και ετησίως να κάνει εμβόλια κατά μηνιγγιτιδόκοκκου, αιμόφιλου, πνευμονιόκοκκου και γρίπης.

Επίσης συνεστήθη ιατρικώς στον εκκαλούντα ότι πρέπει να περιορίσει την έκθεσή του σε ιογενείς και μικροβιακές λοιμώξεις και να λάβει προφυλακτική χορήγηση αντιβιωτικής αγωγής, να προβαίνει κάθε 3μηνο σε έλεγχο των λευκών αιμοσφαιρίων και των αιμοπεταλίων για τον κίνδυνο θρομβοκυτάρρωσης και λοίμωξης του οργανισμού λόγω μειωμένης αυτοκάθαρσης των βακτηριδίων εξαιτίας της απουσίας σπλήνας και σε υπέρηχο κοιλίας για τον έλεγχο του νεφρού για τον αποκλεισμό κινδύνου σοβαρής λοίμωξης - σήψης λόγω της ασπληνίας.

Από την επείγουσα λαπαροτομία και σπληνεκτομή που υποβλήθηκε, όταν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο αμέσως μετά τον τραυματισμό του, σήμερα ο εκκαλών φέρει εκτεταμένη επιμήκη υπερτροφική ουλή μήκους 29 cm και πλάτους 0,7 cm λόγω της χειρουργικής επέμβασης, η οποία ουλή άρχεται από το ύψος της ξιφοειδούς απόφυσης και επεκτείνεται κατακόρυφα με φορά προς τα κάτω έως τον άνω πόλο του ομφαλού, τον οποίο παρακάμπτει περιφερειακά για να καταλήξει κατακόρυφα πάνω από την ηβική σύμφυση, περαιτέρω δε φέρει και ουλές στην πλάγια κοιλιακή χώρα λόγω των μετεγχειρητικών παροχετεύσεων.

Ο εκκαλών, που κατά τον χρόνο του ατυχήματος ήταν 22 ετών, εργαζόταν ως σερβιτόρος και διανομέας (delivery) σε …. στα …, όπου οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν κατά την άσκηση του ανωτέρω επαγγέλματος κατέστησαν απαγορευτική τη συνέχιση της εργασίας του, όπως επίσης και σε οποιοδήποτε άλλο κοινωνικά και οικονομικά ισοδύναμο επάγγελμα, το οποίο θα ασκούσε μελλοντικά.

Η μεγάλη ουλή, που έχει δημιουργηθεί κατακόρυφα στο εμπρόσθιο μέρος του σώματός του είναι μόνιμη και δύσμορφη και η θέα της επηρεάζει τον εκκαλούντα ψυχολογικά και του προκαλεί αμηχανία ιδίως στη σχέση του με το αντίθετο φύλλο αλλά και στη συμμετοχή του σε ομαδικές δραστηριότητες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η αφαίρεση της σπλήνας αποτελεί μόνιμη κατάσταση αναπηρίας κατά ποσοστό 25% (ΥΑ Φ21/1993/Β - 819 "Κανονισμός εκτιμήσεως βαθμού αναπηρίας ΙΚΑ"), επηρεάζει δυσμενώς την άμυνα του οργανισμού και ανά πάσα στιγμή ο εκκαλών κινδυνεύει να υποστεί θρομβοκυττάρωση και λοίμωξη του οργανισμού του λόγω της μειωμένης αυτοκάθαρσης των βακτηριδίων, η δε κατάσταση αυτή της υγείας του θα έχει οπωσδήποτε ιδιαίτερες αρνητικές συνέπειες στο μέλλον στις δραστηριότητές του σε όλους τους τομείς, επαγγελματική, οικονομική, προσωπική και εν γένει κοινωνική ζωή του.

Η ανωτέρω δυσμενής επίδραση της αναπηρίας θεωρείται ότι είναι δεδομένη κι επομένως δεν δικαιολογείται εμμονή στην ανάγκη προσδιορισμού του ειδικού τρόπου της επίδρασης αυτής και των συνεπειών της στο κοινωνικό οικονομικό μέλλον του παθόντος.

Για τους λόγους αυτούς πρέπει να επιδικασθεί στον παθόντα ως αποζημίωση, κατ' άρθρο 931 ΑΚ, το ποσό των 80.000 € (50.000 € καταψηφιστικό και 30.000 € αναγνωριστικό), το οποίο κρίνεται εύλογο. Περαιτέρω, ενόψει των συνθηκών του ατυχήματος, του βαθμού του πταίσματος του υπαίτιου οδηγού, της ηλικίας του εκκαλούντος (22 ετών), του είδους του τραυματισμού του και της μόνιμης αναπηρίας του (25%), της θλίψης, της ταλαιπωρίας και του σωματικού και ψυχικού του πόνου, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασής του, πρέπει να επιδικαστεί στον εκκαλούντα για την ηθική βλάβη, που υπέστη, χρηματική ικανοποίηση ποσού 60.000 € (50.000 € καταψηφιστικό και 10.000 € αναγνωριστικό), το οποίο, μετά τη στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων, κρίνεται εύλογο (άρθρο 932 ΑΚ)...

Κατά συνέπεια, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έσφαλλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων σχετικά με τα κεφάλαια της αγωγής ειδικής αποζημίωσης του άρθρου 931 ΑΚ και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης (άρθρο 932 ΑΚ) και επιδίκασε στον εκκαλούντα ποσά 10.000 € και 25.000 € αντίστοιχα και πρέπει, κατά τους βάσιμους λόγους της έφεσης, να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

Ακολούθως πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση και ως ουσιαστικά βάσιμη, να κρατηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο τούτο και αφού εξεταστεί κατ' ουσία πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή ως προς τα προσβαλλόμενα με την έφεση κεφάλαια και να υποχρεωθεί η εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα ποσό 50.000 € για την ειδική αποζημίωση του άρθρου 931 ΑΚ και ποσό 50.000 € για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και να αναγνωρισθεί ότι οφείλει να του καταβάλει για τις ίδιες αιτίες ποσό 30.000 € και 10.000 € αντίστοιχα, όλα τα ποσά με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Η αντέφεση πρέπει, καθ' ο μέρος κρίθηκε νόμιμη, να απορριφθεί κατ' ουσία...". Από τις πιο πάνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, προκύπτει ότι δεν έχει νόμιμη βάση και δη την απαιτούμενη αιτιολογία, γιατί δεν καλύπτεται χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις και με πληρότητα και σαφήνεια το πραγματικό του εφαρμοστέου εδώ κανόνος ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 931 ΑΚ, τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Ειδικότερα: α) δεν αναφέρει αν η αφαίρεση της σπλήνας, η οποία κατά τον ΥΑ Φ21/1933/Β-819 "Κανονισμό εκτιμήσεως βαθμού αναπηρίας ΙΚΑ" προβλέπει αναπηρία προς εργασία κατά ποσοστό 25%, επέφερε και στον αναιρεσίβλητο αναπηρία κατά το ως άνω ποσοστό 25% και σε καταφατική περίπτωση δεν εξειδικεύει αν η κατ' αυτό το ποσοστό (25%) αναπηρία ταυτίζεται με αντίστοιχη κατά το ίδιο ποσοστό ανικανότητα προς εργασία, που ασκούσε προ του ατυχήματος, καθώς και κάθε άλλο κοινωνικά και οικονομικά ισοδύναμο επάγγελμα (ΑΠ 1435/2013), β) δεν διαλαμβάνει αν το ΙΚΑ έκρινε τον αναιρεσίβλητο μονίμως ανάπηρο ή ανίκανο προς εργασία για το επάγγελμα, που ασκούσε προ του ατυχήματος και κάθε άλλο κοινωνικά και οικονομικά ισοδύναμο και γ) δεν προσδιορίζει τις ιδιαίτερες συνθήκες, που επικρατούν στην άσκηση του επαγγέλματος του αναιρεσιβλήτου ως ……", οι οποίες καθιστούν αδύνατη την άσκηση του εν λόγω επαγγέλματος ή και κάθε άλλου κοινωνικά και οικονομικά ισοδύναμου.

Επομένως ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να γίνει δεκτός. Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ως προς την αγωγική αξίωση της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο επιδικάζοντας στον αναιρεσίβλητο το ποσό των 60.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, την οποία υπέστη λόγω του τραυματισμού του στο επίδικο ατύχημα, υπερέβη την αρχή της αναλογικότητας και τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, αφού το επιδικασθέν κατά τα άνω ποσό είναι εξαιρετικά υψηλό σε σχέση με το συνήθως επιδικαζόμενο.

Ο λόγος αυτός πρέπει να γίνει δεκτός, καθόσον με τις ανωτέρω κρίσεις και παραδοχές ως προς το αγωγικό κονδύλιο της χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης, το Εφετείο υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, αφού το εν λόγω ποσό, κατά την κοινή πείρα, την δικαστηριακή πρακτική και την περί δικαίου συνείδηση είναι υψηλότερο και μάλιστα καταφανώς, των συνήθως επιδικαζόμενων σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση ν' αναιρεθεί εν μέρει κατά το κεφάλαιο της αποζημίωσης του άρθρου 931 ΑΚ και της χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης, να παραπεμφθεί η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση, κατά το αναιρούμενο τμήμα για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλο Δικαστή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στην δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), που κατέθεσε και προτάσεις. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στην καταθέσασα αναιρεσείουσα (άρθρo 495 παρ. 4 εδ. ε' ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 68/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο τμήμα, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλο Δικαστή.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσόν των τριών χιλιάδων (3.000,00) ευρώ. Και Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην καταθέσασα αναιρεσείουσα.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουνίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ