Supreme Court dismisses appeal for vague grounds not listed in Article 560 of the Code of Civil Procedure.

Απόφαση 1130 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1130/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Πάσχο.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ουρανία Πολύζου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 5-1-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμπάκας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 70/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 216/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 4-5-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 9-1-2008 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στην εν λόγω διάταξη, μεταξύ δε αυτών δεν περιλαμβάνονται οι λόγοι αναίρεσης που αναφέρονται στο άρθρο 559 αριθ.8,14,19,20 ΚΠολΔ. Στην προκείμενη περίπτωση, με τους λόγους αναίρεσης, πρώτο, δεύτερο, κατά το δεύτερο και τρίτο μέρος του, τρίτο, αποδίδονται στην πληττόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που εκδόθηκε σε έφεση κατά της 70/2002 απόφασης του Ειρηνοδικείου Καλαμπάκας, αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθ. 8,14,19 και 20 του άρθρου 559ΚΠολΔ, α) ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, έκρινε την έφεση του ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της απόφασης του Ειρηνοδικείου, με την οποία είχε απορριφθεί ως αβάσιμη η ένδικη διεκδικητική ακινήτου αγωγή του, ως ορισμένη, παρόλο ότι οι λόγοι της ήταν αόριστοι, με συνέπεια την παραδοχή της έφεσης και στη συνέχεια την εν μέρει παραδοχή της αγωγής του, β) ότι δε διέλαβε την αναγκαία νόμιμη βάση στην πληττόμενη απόφασή του και γ)ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, αντίστοιχα. Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απαράδεκτοι, διότι δεν περιέχονται στο άρθρ. 560 ΚΠολΔ.

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4,566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 560 αριθ.1α ΚΠολΔ), πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο, πλην των άλλων, οι διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, η ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δε μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Στην υπόθεση που κρίνεται, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, προβάλλεται η από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ (και όχι από το άρθρο 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ., όπως εσφαλμένα αναφέρεται στο αναιρετήριο), αιτίαση της παραβίασης, από το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε, ως Εφετείο, κατ' ουσία την ένδικη διεκδικητική ακινήτου αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, ουσιαστικών διατάξεων, γιατί στην πληττόμενη απόφασή του δεν αναφέρονται οι λόγοι με βάση τους οποίους έκρινε ορισμένη την έφεση του ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της πρωτόδικης απόφασης, καθώς και ότι ο τελευταίος είναι κύριος του επίδικου ακινήτου.Δεν αναφέρονται όμως στο αναιρετήριο, οι διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάσθηκαν, το συγκεκριμένο νομικό σφάλμα που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή τους, καθώς, επίσης, τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παράβαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αόριστος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-5-2006 αίτηση του Χ για αναίρεση της 216/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 2009.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 6 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ