Supreme Court allows appeal due to lack of specific reasoning for rejecting defendant's appearance delay request.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against a Third Instance Court decision that dismissed the defendant's appeal and rejected a request for trial postponement. The defendant argued the court failed to provide specific and detailed reasoning for denying his appearance due to illness, violating constitutional and procedural requirements. The court ruled that the lower court's decision lacked the mandatory detailed justification required by law regarding the evidence and facts considered, thereby exceeding its negative authority.
Legislator headnote
AI generatedArticles 501(1), 349, 93(3) of the Constitution; Article 510(1)D of the Code of Civil Procedure: A decision rejecting a request for postponement must be specifically and thoroughly reasoned, detailing the evidence and facts considered; failure to do so constitutes a violation of negative authority and grounds for appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1130 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 1130/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών), Μιχαήλ Δέτση, Κωνσταντίνο Κούκλη-Εισηγητή, Γρηγόριο Μάμαλη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Απριλίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένους Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κοκκονό, για αναίρεση της 5414/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Ιουνίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1167/2005.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 του ΚΠΔ «αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, η έφεση απορρίπτεται, ως ανυποστήρικτη…..». Η διάταξη του άρθρου 349 του ίδιου κώδικα για αναβολή της συζήτησης, εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανισθεί για λόγους ανώτερης βίας κ.λ.π.
Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση, με την οποία συμπροσβάλλεται και η προπαρασκευαστική απόφαση που απέρριψε αίτημα αναβολής. Εξ άλλου, η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, δεν αφορά μόνο την κυρία απόφαση, αλλά και την παρεμπίπτουσα απόφαση με την οποία το δικαστήριο απέρριψε αίτημα αναβολής της δίκης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1Δ΄ ΚΠΔ.
Συνίσταται δε η κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής απόφασης στην αναφορά των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν κατά την διαδικασία στο ακροατήριο, των αποδείξεων που τα θεμελιώνουν, καθώς και των συλλογισμών με τους οποίους κατέληξε το δικαστήριο στην απορριπτική του αιτήματος κρίση του.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ΄ αριθμ. 5414/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ΄ αριθμ. 99551/2000 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλακίσεως 15 μηνών για δόλια και απλή χρεωκοπία μετά την απόρριψη αιτήματος του για αναβολή της δίκης, λόγω ανυπέρβλητων αιτίων εμφανίσεώς του στο ακροατήριο του δικαστηρίου.
Από την προσβαλλομένη απόφαση και τα πρακτικά της αποδεικνύεται ότι κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο δεν εμφανίστηκε ο εκκαλών-κατηγορούμενος, αλλ΄ αντ΄ αυτού εμφανίστηκε, ως άγγελος ο δικηγόρος Γεώργιος Κοκκονός, ο οποίος ανήγγειλε ότι ο κατηγορούμενος αδυνατεί, λόγω ασθενείας να εμφανισθεί στο ακροατήριο και εζήτησε την αναβολή της δίκης.
Προς απόδειξη του ισχυρισμού του προσκόμισε στο δικαστήριο την από 12-5-2005 βεβαίωση του Γενικού Νοσοκομείου Έδεσσας, το οποίο αναγνώσθηκε και ο ίδιος εξετάστηκε ως μάρτυρας, καταθέτοντας ενόρκως ότι (ο κατηγορούμενος) «τον έστειλε το χαρτί ότι είναι άρρωστος». Ακολούθως το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα αναβολής, ως ουσιαστικά αβάσιμο και την έφεση ως ανυποστήρικτη με την εξής αιτιολογία, όσον αφορά την παρεμπίπτουσα απόφαση:
«Επειδή, κατά τις διατάξεις του άρθρου 349 ΚΠΔ, το δικαστήριο μπορεί να αναβάλλει τη δίκη για σημαντικά αίτια που προβάλλονται από τον Εισαγγελέα ή κάποιον από τους διαδίκους ή και αυτεπαγγέλτως. Στην προκείμενη περίπτωση το δικαστήριο κρίνει ότι δεν αποδεικνύεται πως ο λόγος που προβάλλει ο κατηγορούμενος, ότι δηλαδή πάσχει από γαστρεντερίτιδα (εξ άλλου η έφεση είναι εκπρόθεσμη και η υπόθεση είναι του 1995), είναι τέτοιοι, ώστε να εμποδίζει να εμφανισθεί στο δικαστήριο αυτό κατά τη σημερινή δικάσιμο και συνακόλουθα να αποτελεί σημαντικό αίτιο που να δικαιολογεί την αναβολή της δίκης.
Γι΄ αυτό πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί, ως αβάσιμη». Η παρεμπίπτουσα αυτή απόφαση δεν είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, διότι δεν μνημονεύει τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη και αξιολόγησε για να καταλήξει στη σχετική απορριπτική κρίση, ούτε αναφέρονται σ΄ αυτήν τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία το δικαστήριο εθεμελίωσε την ουσιαστική αβασιμότητα του αιτήματος αναβολής, τους συλλογισμούς με τους οποίους κατέληξε στη κρίση του αυτή καθώς και τις αποδείξεις που τις στηρίζουν.
Δεν εξηγεί επίσης τι κατέθεσε ο μάρτυρας του κατηγορουμένου ή τι περιλαμβάνει το έγγραφο του νοσοκομείου Έδεσσας και πως παρά ταύτα αιτιολογείται η κρίση του ότι ο λόγος αναβολής δεν συνιστά σημαντικό αίτιο για αδυναμία εμφανίσεως του κατηγορουμένου στο ακροατήριο του δικαστηρίου. Το γεγονός ότι η έφεση είναι εκπρόθεσμη και η υπόθεση είναι του 1995 δεν συνιστά την απαιτούμενη από τις ως άνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία για την απόρριψη του αιτήματος αναβολής.
Εφόσον, μετά ταύτα, το παραπάνω δικαστήριο, χωρίς προηγουμένως να απορρίψει αιτιολογημένα το αίτημα του αναιρεσείοντος για αναβολή της δίκης, προχώρησε στην εκδίκαση της υποθέσεως και απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη, υπερέβη αρνητική την εξουσία του. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ και να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση.
Ακολούθως πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εδίκασαν προηγουμένως, προκειμένου να ερευνήσει και κρίνει, αν η έφεση ασκήθηκε εμπροθέσμως και σε καταφατική περίπτωση να παύσει αυτό οριστικά, λόγω παραγραφής την ποινική δίωξη κατά του εκκαλούντος για τις πράξεις για τις οποίες διώκεται που φέρονται τελεσθείσες στην Αθήνα στις 9-9-1995, άλλως, εάν η έφεση ασκήθηκε εκπροθέσμως, να απορρίψει αυτήν ως απαράδεκτη.
Για τους λόγους αυτούς
Αναιρεί την υπ΄ αριθμ. 5414/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα, κατά το σκεπτικό, κρίση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου 2006.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαΐου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ