1129/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1129 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1129/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κυριάκο Βιγέλλη.

Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Γ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Οικονόμου με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 11-1-2011 και 15-1-2013 αγωγές των ήδη αναιρεσείουσας και αναιρεσιβλήτου, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5427/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 743/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-5-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Ζευγώλης ανέγνωσε την από 18-1-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι υπό στοιχεία `..., κατά το δεύτερο μέρος του, λόγοι του αναιρετηρίου, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το μοναδικό κεφάλαιο της από 11-01-2011 αγωγής της αναιρεσείουσας με την οποία ζητεί το υπόλοιπο της κατ’ αποκοπή αμοιβής της για την εκτέλεση του επίδικου έργου, να απορριφθούν δε οι λοιποί λόγοι αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινομένη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ’ αριθ. 743/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και δέχθηκε την έφεση του αναιρεσίβλητου κατά της 5427/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που συνεκδίκασε τις αντίθετες αγωγές των διαδίκων.

Με την απόφαση αυτή είχε γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν η από 11-01-2011 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και υποχρεώθηκε ο εναγομένος και ήδη αναιρεσίβλητος να της καταβάλει ως υπόλοιπο εργολαβικής αμοιβής νομιμοτόκως το ποσό των 29.338,99 ευρώ, ενώ απορρίφθηκε η από 15-01-2013 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, με την οποία ζητούσε αποζημίωση για την μη πραγματοποίηση συνομολογηθεισών ιδιοτήτων και ελαττωμάτων του εκτελεσθέντος έργου από υπαιτιότητα της ήδη αναιρεσείουσας κατασκευάστριας εργολάβου εταιρείας.

Το Μονομελές Εφετείο Αθηνών εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, διακράτησε την υπόθεση και συνεκδικάζοντας επί των άνω αγωγών δέχθηκε εν μέρει την αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας υποχρεώνοντας τον ήδη αναιρεσίβλητο να καταβάλει σ’ αυτήν νομιμοτόκως για την παραπάνω αιτία το ποσό των 4.032,84 ευρώ, καθώς επίσης δέχθηκε και την αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου και υποχρέωσε την ήδη αναιρεσείουσα να καταβάλει σ’ αυτόν νομιμοτόκως το ποσό των 4.561,84 ευρώ, λόγω ελαττωμάτων του εκτεθέντος έργου.

Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ).

Κατά την έννοια του άρθρ. 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδρύεται ο αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 1/1999).

Ειδικότερα αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή στην κατάλυση του επίδικου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά το νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι δε και όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006.

Δηλαδή αναγκαίο να εκτίθεται σαφώς στην απόφαση είναι μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε και όχι ο λόγος για τον οποίο αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Συνακόλουθα τα επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματος του και επομένως αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης από το άρθρ. 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 1351/2011).

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Περαιτέρω, από τα άρθρα 298, 330, 681, 688, 690 και 694 ΑΚ συνάγονται τα εξής: Με τη σύμβαση έργου μεταξύ εργολάβου και κυρίου του έργου, ο μεν εργολάβος αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει το έργο, ο δε κύριος του έργου (εργοδότης) να του καταβάλει την εργολαβική αμοιβή. Η τελευταία, μπορεί κατά την κατάρτιση της σύμβασης να ορισθεί κατ’ αποκοπή, κατά μονάδα, επί τη βάσει προϋπολογισμού, απολογιστικώς, χρονικώς, σε ποσοστά ή και να καταλειφθεί ακαθόριστη ως προς το ποσό και τον τρόπο υπολογισμού της, οπότε θα προσδιορισθεί κατά τα άρθρ. 371-373 ΑΚ (ΑΠ 682/2010, 883/2011).

Σε περίπτωση δε, που μετά την εκτέλεση του έργου, τούτο από υπαιτιότητα (δόλος ή αμέλεια) του εργολάβου, έχει πραγματικό ελάττωμα ή έλλειψη των ιδιοτήτων που είχαν συμφωνηθεί, γεννιέται για τον κύριο του έργου (εργοδότη) κατά του εργολάβου απαίτηση αποζημιώσεως κάθε ζημίας, που προέρχεται εξ αιτίας του ελαττώματος ή της έλλειψης της συμφωνηθείσης ιδιότητας.

Την υπαιτιότητα δεν υποχρεούται να αποδείξει ο ενάγων εργοδότης αλλά να αποκρούσει ο εναγόμενος εργολάβος επικαλούμενος έλλειψη υπαιτιότητάς του προς απαλλαγή του. Ωστόσο, η παράδοση έργου με ελλείψεις, είτε πρόκειται για έλλειψη συνομολογημένων ιδιοτήτων είτε για ουσιώδη ή επουσιώδη ελαττώματα του έργου, δεν απαλλάσσει τον εργοδότη από την υποχρέωση καταβολής της εργολαβικής αμοιβής, ούτε μπορεί ο εργοδότης να αποποιηθεί το προσφερόμενο σ’ αυτόν ελαττωματικό έργο, ώστε να αποφύγει έτσι την καταβολή αμοιβής, αλλά έχει μόνον τα προβλεπόμενα στα άρθρ. 688-690 ΑΚ δικαιώματα, εκτός βέβαια διαφορετικής συμφωνίας τους (ΑΠ 183/2011).

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 692 ΑΚ μετά την έγκριση του έργου από τον εργοδότη ο εργολάβος απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη για τις ελλείψεις του, εκτός αν αυτές δεν μπορούσαν να διαπιστωθούν με κανονική εξέταση όταν έγινε η παραλαβή του έργου ή αν ο εργολάβος τις απέκρυψε με δόλο. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, η έγκριση προϋποθέτει πραγματική παράδοση του έργου, μπορεί δε να είναι ρητή, με την έννοια ότι ο εργοδότης δήλωσε ότι το έργο εκτελέστηκε σύμφωνα με τους όρους και τις προδιαγραφές της εργολαβικής σύμβασης που κατάρτισε με τον εργολάβο, ή σιωπηρής που μπορεί να συναχθεί από την ανεπιφύλακτη ή χωρίς διαμαρτυρία παραλαβή του έργου από τον εργοδότη.

Παρά την έγκριση του εργοδότη ο εργολάβος ευθύνεται για τις ελλείψεις του έργου, αν αυτές δεν μπορούσαν να διαγνωσθούν με κανονική εξέταση αυτού κατά την παραλαβή του και μάλιστα είτε έγινε η "κανονική" εξέταση είτε όχι (ΑΠ 226/2012, ΑΠ 446/2012, ΑΠ 1804/2001, ΑΠ 1587/1991) ή αν ο εργολάβος τις απέκρυψε με δόλο. Δόλια απόκρυψη κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης υπάρχει όταν ο εργολάβος, κατά τον χρόνο μεταθέσεως του κινδύνου στον εργοδότη, δηλαδή, κατά τον χρόνο της παράδοσης του πράγματος στον εργοδότη και της παραλαβής αυτού από τον τελευταίο, αν και γνωρίζει ή βασίμως υποπτεύεται την ύπαρξη ουσιωδών ελαττωμάτων ή ελλείψεων συμφωνημένων ιδιοτήτων (άρθρα 689 και 534 του ΑΚ) δεν τα γνωστοποιεί στον αγνοούντα αυτά εργοδότη, παρά την υποχρέωσή του προς τούτο από την συναλλακτική καλή πίστη (ΑΠ 177/2012, ΑΠ 243/2009, ΑΠ 103/1997).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 743/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, έγιναν δεκτά, κατά το μέρος που ενδιαφέρει εν προκειμένω, ενόψει των ερευνώμενων αναιρετικών λόγων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, κατά την ανέλεγκτη επί της ουσίας εκτίμηση των αποδείξεων: " Δυνάμει έγγραφης σύμβασης έργου, που καταρτίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιανουαρίου του 2010 μεταξύ της ενάγουσας της Α’ αγωγής-πρώτης εναγομένης της Β’ αγωγής εταιρίας (ήδη αναιρεσείουσας) με την επωνυμία "...

ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." (εργολάβου εταιρίας) και του εναγομένου της αυτής αγωγής- ενάγοντος της Β’ αγωγής Κ. Γ. και εκκαλούντος (εργοδότη) [ήδη αναιρεσίβλητου], η εργολάβος εταιρία ανέλαβε την υποχρέωση να κατασκευάσει, με υλικά δικά της, και να εγκαταστήσει σε ακίνητο του εργοδότη, ήτοι στην εξοχική κατοικία του που βρίσκεται στη νήσο Πάρο στην περιοχή "...", μια πισίνα με καταρράκτη, έναντι αμοιβής της, που συμφωνήθηκε κατ’ αποκοπήν στο ποσό των 31.235 ευρώ, πλέον του ΦΠΑ23%, 7.184,05 ευρώ, ήτοι συνολικά στο ποσό των 38.419,05 ευρώ.

Επιπλέον δε συμφωνήθηκε, πέραν του άνω ποσού, η καταβολή του ποσού 3.000 ευρώ (του ΦΠΑ συμπεριλαμβανομένου) για τα εκτός έδρας έξοδα, ήτοι για τη μεταφορά, διαμονή και σίτιση του προσωπικού που θα απασχοληθεί και έτσι η συνολική αμοιβή ανήλθε στο ποσό των 41.419,05 ευρώ (38.419,05+3.000). Στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 2010, έγινε μεταγενέστερη προφορική αναθεώρηση της έγγραφης ως άνω σύμβασης έργου αναφορικά με τις εργασίες της μόνωσης αλλά και τα μηχανήματα του εξοπλισμού της πισίνας.

Όπως ομολογούν οι διάδικοι επήλθε τροποποίηση στο είδος απολύμανσης της πισίνας από το αναφερόμενο στο ιδιωτικό συμφωνητικό σύστημα ΒΙΟΝΕΤ + Ph αξίας 4.150 ευρώ + ΦΠΑ, στο σύστημα AQUASCENIK HD50 + Ph αξίας 7.500 ευρώ + ΦΠΑ, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να ζητά με την αγωγή της την διαφορά της αξίας του συστήματος, που τελικά τοποθετήθηκε, ύψους 4.002 ευρώ + ΦΠΑ 919,20 ευρώ και συνολικά 4.921,20 ευρώ.

Ακόμη η ενάγουσα διατείνεται ότι ο εναγόμενος παρήγγειλε και μία ατμογεννήτρια χαμάμ, επιπλέον κόστους 2.438,00 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 560,74 ευρώ, ήτοι συνολικά 2.998,74 ευρώ, το οποίο επίσης ζητά με την αγωγή της, ενώ ο εναγόμενος αρνείται το επί πλέον κόστος αυτής, αλλά και το επί πλέον ως άνω κόστος του συστήματος απολύμανσης, ισχυριζόμενος ότι οι αναγραφόμενες στο ως άνω συμφωνητικό τιμές όλου του έργου διαφοροποιήθηκαν τον Απρίλιο του 2010 με νεώτερη προφορική συμφωνία, λόγω της οικονομικής κρίσης και μειώθηκαν στα 2/3 της παραπάνω τιμής των 31.235 ευρώ, ήτοι στο κατ’ αποκοπήν ποσό των 23.165,82 ευρώ.

Προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού επικαλείται ενδεικτικά τις διαφορετικές τιμές, που αναγράφονται στο συμφωνητικό για κάθε μηχάνημα και εξοπλισμό από αυτές που αναγράφονται στην αγωγή της αντιδίκου του για τα ίδια μηχανήματα. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι επειδή το αναγραφόμενο στο συμφωνητικό μονωτικό υλικό PLASTER, που θα επικάλυπτε την πισίνα, τον καταρράκτη και την δεξαμενή υπερχείλισης, κόστους 12.056, 1056 και 2.150 ευρώ αντίστοιχα και συνολικά 15.262 ευρώ ήταν ακριβό, για να μειωθεί η τιμή του όλου έργου, συμφωνήθηκε να αντικατασταθεί από μαρμαρόσκονη και λευκό τσιμέντο, το οποίο είναι φθηνότερο μονωτικό υλικό αλλά εξίσου καλό, κατά τις διαβεβαιώσεις της ενάγουσας και στη συνέχεια να γίνει η επικάλυψη με βότσαλο, ισχυρισμό, που αρνείται η ενάγουσα, καθώς ισχυρίζεται ότι έγινε μόνωση με PLASTER.

Αναφορικά με τους ισχυρισμούς αυτούς του εναγομένου-εργοδότη από την επισκόπηση της αξίας των εξαρτημάτων, που αναφέρονται στο έγγραφο συμφωνητικό σε σχέση με τις αξίες των ίδιων εξαρτημάτων, που αναφέρονται στην αγωγή και τις οποίες ζητά η ενάγουσα, προκύπτει ότι είναι διαφορετικές, δηλαδή αυτές, που αναγράφονται στην αγωγή είναι μικρότερες.

Συγκεκριμένα: στο από 26-1-2010 συμφωνητικό αναγράφεται η αξία του μηχανολογικού εξοπλισμού χωρίς ΦΠΑ στις 13.150 ευρώ, ήτοι 7.000 ευρώ μηχανήματα στο μηχανοστάσιο της πισίνας (χωρίς να εξειδικεύεται το καθένα), 2.000 ευρώ η αξία της αυτόματης σκούπας καθαρισμού (ρομπότ), 4.150 ευρώ το σύστημα απολύμανσης νερού με ηλεκτρόλυση και ιονισμό ΒΙΟΝΕΤ + Ph και εναλλακτικά 8.150 ευρώ το σύστημα απολύμανσης νερού και ιονισμό και υδρόλυση AQUASCENIK HD 33Β ΗΒ50 + Ph, στην υπό στοιχ.

Α αγωγή αναφέρεται η αξία των μηχανημάτων στο μηχανοστάσιο στα 1539,64 ευρώ ήτοι, (αντλία κυκλοφορίας νερού αξίας 507,24 ευρώ, φίλτρο άμμου αξίας 1032,4 ευρώ), στα 1.444,94 ευρώ η αξία της αυτόματης σκούπας καθαρισμού (ρομπότ) κα στις 3.180,96 ευρώ η αξία του συστήματος καθαρισμού AQUASCENIK HD 33Β ΗΒ50 + Ph και 495 ευρώ η αξία της δοσομετρικής Ph.

Ακόμη, ενώ στην αγωγή ζητά τη διαφορά της αξίας του δεύτερου συστήματος απολύμανσης (AQUASCENIK), που τοποθετήθηκε, από το πρώτο (ΒΙΟΝΕΤ), ήτοι 4.002 ευρώ (8.150 - 4.150 ευρώ) στη συνέχεια της αγωγής, στη σελ.8, αναγράφει σε πίνακα με τα εξαρτήματα-εξοπλισμό ανά είδος και αξία, την αξία του συστήματος αυτού ότι είναι, κατά τα παραπάνω, 3.180,96 ευρώ.

Επιπρόσθετα, ενώ στην αγωγή της ζητά την αξία μιας ατμογεννήτριας χαμάμ, ποσού 2.438 ευρώ, στη συνέχεια και στη σελ. 8 της αγωγής, όταν αναλύει κατά μηχάνημα το οφειλόμενο ποσό από τον εναγόμενο, αναγράφει την αξία της ατμογεννήτριας χαμάμ στο ποσό των 1.050 ευρώ. Υπάρχει συνεπώς διαφορά στις τιμές, που η ενάγουσα ζητά με την αγωγή της με τις αναγραφόμενες στο ως άνω συμφωνητικό, εκ των οποίων οι πρώτες είναι σαφώς μειωμένες σε σχέση με τις δεύτερες, επειδή δε η ενάγουσα, προς απόδειξη της αγωγής της επικαλείται το συμφωνητικό αυτό, να μην αποδεικνύεται η αξία του καθενός εξαρτήματος-μηχανήματος ξεχωριστά, που τοποθετήθηκε στο έργο, ούτε και η συνολική κατ’ αποκοπή αμοιβή της για όλο το έργο, ποσού 31.235 ευρώ, που αναγράφεται σ’ αυτό, ενώ επί πλέον υπάρχει αντιφατικότητα στην αγωγή ως προς την αξία των μηχανημάτων, που ζητά.

Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι τον Απρίλιο του 2010 συμφωνήθηκε μείωση του κόστους του όλου έργου στο ποσό των 23.165,82 ευρώ. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι, σε εκτέλεση της εν λόγω σύμβασης, η εργολάβος εταιρία προμηθεύτηκε τα απαραίτητα υλικά και μηχανήματα για την κατασκευή της πισίνας και στη συνέχεια την εγκατέστησε με ειδικευμένο συνεργείο της στη εξοχική κατοικία του εργοδότη, ο οποίος, έναντι της συμφωνηθείσας, ως άνω αμοιβής, όπως συνομολογείται από τους διαδίκους, της κατέβαλε το συνολικό ποσό των 20.000 ευρώ.

Για το έργο αυτό η εργολάβος εταιρία εξέδωσε την με αριθ...-7-2010 απόδειξη πώλησης, ποσού μετά του ΦΠΑ 23.165,82 ευρώ, στην οποία αναφέρεται "Τεχνικό έργο μόνωσης πισίνας με plaster και επένδυση με βότσαλο, κατασκευή μηχανοστασίου, προμήθειας και τοποθέτησης μηχανημάτων χαμάμ στον ... στις ... Πάρου" αναγράφονται δε στο σώμα αυτής τα με αριθ. ...

δελτία αποστολής των αναφερομένων σ’ αυτά υλικών και μηχανημάτων. Εξάλλου, από την επισκόπηση των προσκομιζομένων ως άνω δελτίων αποστολής δεν προκύπτει ότι έγινε αποστολή, για να χρησιμοποιηθεί στο έργο κανενός είδους plaster. Βέβαια η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι τοποθέτησε για τη μόνωση της πισίνας το μονωτικό υλικό PLASTER, το οποίο κατασκευάζεται από μαρμαρόσκονη, τσιμέντο και έχει επί πλέον προσμίξεις από ειδικές ριτίνες, ειδικές ίνες και εποξειδικές πάστες (βλ.

προτάσεις της ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου σελ.53), ότι αγόρασε από την Πάρο 3,60 κυβ. μέτρα μαρμαρόσκονη σε σάκους και 50 κιλά λευκό τσιμέντο και ότι στη συνέχεια η ίδια απέστειλε από την Αθήνα στην Πάρο τα υπόλοιπα ως άνω υλικά, τα οποία εισάγει από το εξωτερικό. Όμως, σε κανένα από τα ως άνω δελτία αποστολής προκύπτει ότι πράγματι η ενάγουσα απέστειλε στην Πάρο κάποιο από τα υλικά που αποτελούν προσμίξεις στην μαρμαρόσκονη και το τσιμέντο (ήτοι ριτίνες, ειδικές ίνες και εποξειδικές πάστες), ώστε να κατασκευάσει επί τόπου το plaster και με αυτό να καλύψει τον τοίχο της πισίνας, αφού σε κανένα από αυτά δεν αναγράφονται τα υλικά αυτά.

Αντίθετα αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα αγόρασε μαρμαρόσκονη και λευκό τσιμέντο, που χρησιμοποιήθηκε στο έργο για την μόνωση της πισίνας, για το οποίο κατέβαλε το ποσό των 867,02 ευρώ μετά του ΦΠΑ, όπως προκύπτει από το με αριθμό .../31-7-2010 τιμολόγιο πώλησης της εταιρίας οικοδομικών υλικών στην Πάρο "... ΑΕ" με τα αντίστοιχα με αριθμούς ...-7-2010 και .../12-7-2010 δελτία αποστολής των υλικών αυτών.

Συνεπώς, παρά το ότι αναγραφέται στην ως άνω με αριθ...-7-2010 απόδειξη πώλησης του εργολάβου ότι η μόνωση της πισίνας θα γίνει με μονωτικό υλικό plaster και μετά θα επενδυθεί με βότσαλο, δεν αποδεικνύεται ότι η εργολάβος πράγματι προέβη σε επάλειψη του εσωτερικού της πισίνας με plaster, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται, αλλά σε επάλειψη με μονωτικό υλικό από μαρμαρόσκονη και τσιμέντο, για το οποίο κατέβαλε επί πλέον του ποσού των 23.165,82 ευρώ και το ποσό των 867,02 ευρώ.

Συνεπώς, η αμοιβή της για το έργο ανήλθε σε 24.032, 84 ευρώ, εκ του οποίου ο εναγόμενος, ενόψει της καταβολής του ποσού των 20.000 ευρώ, υποχρεούται να καταβάλει το υπόλοιπο ποσό των 4.032,84 ευρώ (24.032,84 - 20.000 ευρώ). Ακολούθως, η εργολάβος εταιρία ολοκλήρωσε εγκαίρως τις εργασίες κατασκευής της πισίνας και στις 19-7-2010 παρέδωσε το έργο στον εργοδότη, ο οποίος το παρέλαβε ανεπιφύλακτα υπογράφοντας αυθημερόν και το σχετικό πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής, το οποίο αναφέρει επί λέξει τα εξής: "Σήμερα 19-7-2010 η εταιρία ...

ΜΟΝ. Ε.Π.Ε. (εργολάβος) παρέδωσε την πισίνα του κου Κ. Γ. (ιδιοκτήτη) επί της οδού ... Πάρου, σε πλήρη και κανονική λειτουργία, παρόντες ήταν από τον ιδιοκτήτη κος Γ. Κ., από τον εργολάβο κος Π. Δ.. Ο ιδιοκτήτης παρέλαβε πλήρεις γραπτές οδηγίες για τη σωστή λειτουργία όλων των συστημάτων, καθώς επίσης παρέλαβε ανεπιφύλακτα το έργο σε πλήρη και κανονική λειτουργία, αφού πρώτα του υποδείχθησαν όλα τα συστήματα".

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι αμέσως μετά την παράδοση του έργου από την εργολάβο εταιρία, τον Ιούλιο του 2010, η πισίνα παρουσίασε δυσλειτουργία και έφερε ελαττώματα, τα οποία οφείλονται σε υπαιτιότητα της εργολάβου και ειδικότερα: διαπιστώθηκε διαρροή από τη δεξαμενή αναπλήρωσης περί τα 10 κυβικά ανά 15 ημέρες, δεν λειτουργούσε η δοσομετρική αντλία ΡΗ του συστήματος απολύμανσης του νερού και η αντλία ατμού του χαμάμ., μόλις ενεργοποιούνταν δημιουργούσε βραχυκύκλωμα.

Μετά από αλλεπάλληλες συνενοήσεις μεταξύ του δεύτερου εναγομένου-νόμιμου εκπροσώπου της πρώτης εναγομένης εργολάβου εταιρίας της Β’ αγωγής Π. Ζ. (δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη) και του εργοδότη-ενάγοντος της ίδιας αγωγής Κ. Γ., ο πρώτος μετέβη στην Πάρο τον Νοέμβριο του 2010, όπου διαπίστωσε την δυσλειτουργία της αντλίας ΡΗ, την οποία, αφού αφαίρεσε υποσχέθηκε να την αντικαταστήσει.

Επίσης αντικατέστησε και το χειριστήριο του χαμάμ, το οποίο όμως δημιουργούσε ξανά βραχυκύκλωμα. Στη συνέχεια η ενάγουσα, περί τα τέλη Νοεμβρίου 2010, αντικατέστησε τη δοσομετρική αντλία, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο με αριθμ. ...8-11-2010 δελτίο αποστολής της, η οποία όμως χάλασε ξανά, χωρίς να αντικατασταθεί από την ενάγουσα, η οποία ισχυρίζεται ότι δεν την έστειλε ο εναγόμενος στην Αθήνα, για να την αντικαταστήσει.

Όμως, η ενάγουσα ήταν υποχρεωμένη να μεταβεί στη Πάρο, προκειμένου να την αντικαταστήσει με νέα και όχι ο εναγόμενος, ο οποίος δεν είχε τις γνώσεις να την αφαιρέσει και να την επανεγκαταστατήσει. Εν τω μεταξύ η ενάγουσα είχε επισκευάσει, κατά τους ισχυρισμούς της, την ατμογεννήτρια χαμάμ, όταν επισκέφθηκε κατά τα ως άνω την Πάρο, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού ποτέ δεν λειτούργησε κανονικά, δεδομένου ότι βραχυκύκλωνε, μόλις τίθετο σε λειτουργία.

Η ενάγουσα αρνήθηκε να την αντικαταστήσει, παρόλο, που καλυπτόταν από την εγγύηση καλής λειτουργίας του εργοστασίου κατασκευής της, επικαλούμενη ότι αυτή κάηκε, λόγω κακής λειτουργίας της από τον εναγόμενο, καθώς είχε κλειστή την βάνα της αποχέτευσης. Ο ισχυρισμός της όμως αυτός είναι απορριπτέος, καθώς ο εναγόμενος δεν επικαλείται ότι αυτή κάηκε αλλά ότι έπεφτε ο γενικός δείκτης του ρεύματος, όταν την έθεταν σε λειτουργία.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο εναγόμενος, μετά την επίσκεψη του δεύτερου εναγομένου της Β’ αγωγής στην Πάρο, απέστειλε την από 25-11-2010 εξώδικη δήλωση-πρόσκλησή του προς την ενάγουσα με την οποία της γνωστοποίησε τα παραπάνω, ανέφερε ότι αδυνατούσε να τα επισκευάσει και την καλούσε να του επιστρέψει το ποσό των 3.000 ευρώ, το οποίο προστιθέμενο στην υπόλοιπη οφειλόμενη από αυτόν αμοιβή της, ποσού 3.165,82 ευρώ (σύμφωνα με την εκδοθείσα ως άνω απόδειξη), αποτελούσε εύλογη μείωση της αμοιβής της.

Η ενάγουσα απέστειλε την από 1-12-2010 απάντησή της με την οποία τον καλούσε για πρώτη φορά να της καταβάλει μέσα σε προθεσμία πέντε (5) ημερών από την λήψη της την οφειλή του προς αυτήν, ποσού 20.674 ευρώ πλέον ΦΠΑ, υποσχόμενη ότι θα αντικαταστήσει την δοσομετρική αντλία ΡΗ. Αποκρούοντας ο εναγόμενος την ως άνω εξώδικη απάντηση απέστειλε την από 14-12- 2010 νέα εξώδικη δήλωση προς αυτήν με την οποία δηλώνει την έκπληξή του για το γεγονός ότι η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η ως άνω με αριθ...-7-2010 απόδειξη αποτελούσε τμήμα της συμφωνηθείσας αμοιβής της και αντί να του επιστρέψει το ποσό των 3.000 ευρώ, ως μείωση της αμοιβής της, επιχειρεί να του αποσπάσει επί πλέον ποσό, αναφέρει δε σ’ αυτήν ότι θα προσφύγει στα δικαστήρια, προς επίλυση της διαφοράς.

Κατόπιν ο εναγόμενος κάλεσε εκ νέου με το από 25-5-2011 εξώδικο του την ενάγουσα να παραλάβει τα ελαττωματικά μηχανήματα (ατμογεννήτρια χαμάμ με το χειριστήριο της) και να του επιστρέψει το παραπάνω ποσό (βλ. την με αριθ. ...7-6-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Β. Α.). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι μετά την παραλαβή του έργου, κάθε 15 ημέρες ο εναγόμενος αναγκαζόταν να συμπληρώνει 10 κυβικά νερό από τη δεξαμενή αναπλήρωσης.

Όπως διαπίστωσε τρίτος τεχνικός από την Πάρο υπήρχε διαρροή νερού από την δεξαμενή αναπλήρωσης, καθόσον τον χειμώνα του ίδιου έτους εμφανίστηκε υγρασία στον τοίχο κτίσματος-ξενώνα, που εφάπτεται της δεξαμενής και είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι δεν υπάρχει διαρροή και ότι η αναπλήρωση των 10 κυβικών μέτρων νερού ανά 15 ημέρες είναι φυσιολογική λόγω εξάτμισής του εξ αιτίας του καλοκαιριού.

Προς αποκατάσταση των ελαττωματικών μηχανημάτων ο ενάγων της Β’ αγωγής-εργοδότης κατέβαλε τα παρακάτω ποσά: α) για την αγορά μιας ατμογεννήτριας STEAM 9VA-K, το ποσό των 2.472,54 ευρώ, βάσει της με αριθ. ...-7-2011 απόδειξης λιανικής πώλησης της εταιρία ... Α.Ε. και του ...22-7-2011 δελτίου αποστολής, β) για την αγορά μιας αντλίας απολύμανσης (δοσομετρική αντλία ΡΗ) της πισίνας το ποσό των 731,85 ευρώ, βάσει της υπ’ αριθ. ...-7-2011 απόδειξης λιανικής πώλησης της εταιρίας "....

Ο.Ε." και του με αριθ. ...5-7-2011 δελτίου αποστολής, γ) για την αποκατάσταση της διαρροής της δεξαμενής αναπλήρωσης της πισίνας, λόγω της ελαττωματικής μόνωσής της από την εναγομένη, μόνωση, την οποία αποξήλωσε και στη συνέχεια αποκατέστησε, το συνολικό ποσό των 1.357 ευρώ, ήτοι το ποσό των 928 ευρώ για την αποξήλωση της μόνωσης και την αποκατάστασή της και το ποσό των 429,24 ευρώ για την αγορά των υλικών (μαρμαρόσκονη).

Συγκεκριμένα κατέβαλε στον εργολάβο οικοδομών Ι. Σ. το ποσό των 928 ευρώ για την αποξήλωση της μόνωσης και την αποκατάστασή της βάσει της με αριθ. ...9-2012 απόδειξης παροχής υπηρεσιών (για εργασίες αποξήλωσης 300 ευρώ και για εργασίες μόνωσης 500 ευρώ, ήτοι 800 ευρώ πλέον ΦΠΑ=800+128=928 ευρώ) και στη εταιρία "... ΑΕ" το ποσό των 429,24 ευρώ, βάσει της με αριθ. 63130/31-8-2012 απόδειξης λιανικής πώλησης- δελτίου αποστολής (για τα μονωτικά υλικά).

Δικαιούται δηλαδή να ζητήσει από την εναγομένη για την αιτία αυτή το ποσό των (928+429,24) 1.357,24 ευρώ....Επομένως, όπως προαναφέρθηκε, το έργο έφερε ελαττώματα, τα οποία δεν μπορούσαν να διαγνωσθούν με κανονική εξέταση από τον εργοδότη κατά την παραλαβή του έργου, όπως ο ενάγων της Β’ αγωγής περί αποζημιώσεως λόγω ελλείψεων του έργου, Κ.

Γ., ισχυρίζεται προς απόκρουση της ένστασης της εναγομένης της αγωγής αυτής περί ανεπιφύλακτης παραλαβής του έργου εκ μέρους του εργοδότη, δεδομένου ότι σύμφωνα με τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής από τη φύση των ελαττωμάτων αυτών προκύπτει ότι ούτε η διαρροή μπορούσε να διαγνωσθεί από την αρχή ούτε η καλή λειτουργία των μηχανημάτων με συνέπεια, παρά την έγκριση του εργοδότη, να εξακολουθεί να υπάρχει η ευθύνη της εγολάβου εταιρίας.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η ένσταση της εργολάβου εταιρίας-πρώτης εναγομένης της υπό στοιχ. Β’ αγωγής περί ανεπιφύλακτης παραλαβής του έργου, κατ’ άρθρο 692 ΑΚ και εφόσον αποδείχθηκε ότι αυτή ευθύνεται για τα ελαττώματα του έργου, πρέπει να υποχρεωθεί να αποζημιώσει τον ενάγοντα της Β’ αγωγής για την ζημία, που υπέστη εξ αιτίας αυτών, η οποία ανέρχεται στο ποσό των (2.472,54+731,85+928+429,24=) 4.561,63 ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής αυτής.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η ενάγουσα εξέδωσε την με αριθ. 679/26-11-2010 απόδειξη πώλησης επί πιστώσει, συνολικού ποσού περιλαμβανομένου ΦΠΑ 26.173,17 ευρώ, ισχυριζόμενη ότι αποτελεί το υπόλοιπο της συμφωνηθείσας αμοιβής της για την εκτέλεση του επίδικου έργου, ποσό το οποίο ζητά με την Α’ αγωγή της από τον εναγόμενο.

Με βάση όμως τα παραπάνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά η αμοιβή της εργολάβου συμφωνήθηκε στο ποσό των 23.165,82 ευρώ, πλέον του ποσού των 867,02 ευρώ, που δαπάνησε για την αγορά μαρμαρόσκονης και τσιμέντου και συνολικά ανήλθε στο ποσό των 24.032,84 ευρώ και όχι στο ποσό των 49.338,99 ευρώ, που η ίδια διατείνεται, επικαλούμενη, προς απόδειξη του ισχυρισμού της αυτού, πέραν της ως άνω με αριθ...-7-2010 απόδειξης πώλησης, ποσού μετά του ΦΠΑ 23.165,82 ευρώ και την με αριθ. 679/26-11-2010 απόδειξη πώλησης επί πιστώσει, ποσού 26.173,17 ευρώ.

Άλλωστε, στην δεύτερη αυτή απόδειξη αναγράφονται οι ίδιες ακριβώς εργασίες με την πρώτη ήτοι: "Τεχνικό έργο (αποπεράτωση) μόνωσης πισίνας με PLASTER και επένδυση με βότσαλο, κατασκευή μηχανοστασίου, στον ... στις ... Πάρου", με την προσθήκη μόνον της λέξης αποπεράτωση, χωρίς να εξειδικεύονται οι συγκεκριμένες εργασίες, που δεν κοστολογήθηκαν στην πρώτη απόδειξη, ούτε άλλωστε η πρώτη απόδειξη αναγράφει τη λέξη "έναντι αμοιβής", ώστε να πεισθεί το Δικαστήριο ότι αυτή εκδόθηκε για το υπόλοιπο της συμφωνηθείσας αμοιβής, λαμβανομένου υπόψη και ότι αυτή εκδόθηκε μετά τις διαμαρτυρίες του εργοδότη για τα ελαττώματα του έργου.

Κατά συνέπεια, ο εναγόμενος της Α’ αγωγής οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα της αγωγής αυτής 4.032,84 ευρώ, ως υπόλοιπο της αμοιβής της για την εκτέλεση του έργου, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από τις 2-12-2010, οπότε του επιδόθηκε η από 1-12-2010 εξώδικη δήλωση..." Με βάση τα ανωτέρω, το Εφετείο, κατά παραδοχή της έφεσης του ήδη αναιρεσίβλητου, αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, διακράτησε την υπόθεση και συνεκδικάζοντας τις ως άνω αγωγές δέχθηκε εν μέρει την αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας υποχρεώνοντας τον ήδη αναιρεσίβλητο να καταβάλει σ’ αυτήν νομιμοτόκως για την παραπάνω αιτία (υπόλοιπο εργολαβικής αμοιβής) το ποσό των 4.032,84 ευρώ, καθώς επίσης δέχθηκε και την αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου και υποχρέωσε την ήδη αναιρεσείουσα να καταβάλει σ’ αυτόν νομιμοτόκως το ποσό των 4.561,84 ευρώ, λόγω ελαττωμάτων του ανατεθέντος σ’ αυτήν να εκτελέσει έργου...

Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, αναφορικά με την από 11-01-2011 αγωγή της αναιρεσείουσας με την οποία ζητούσε την καταβολή από τον αναιρεσίβλητο του υπολοίπου της αμοιβής της, μετά την εκτέλεση και παράδοση του ανατεθέντος σ’ αυτήν οικοδομικού έργου (κατασκευή πισίνας στην εξοχική του οικία), περιέλαβε στην απόφασή του, πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς το παραπάνω κρίσιμο ζήτημα, χωρίς να παραβιάσει εκ πλαγίου με εσφαλμένη εφαρμογή τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άθρθρων 361,681 και 694 του ΑΚ.

Ειδικότερα, δικαιολογούσαν την μερική παραδοχή της ένδικης αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας, οι αναιρετικά ενέλεγκτες παραδοχές της προσβαλλόμενης, ότι οι διάδικοι συμφώνησαν προφορικά τον Απρίλιο του 2010 τη μείωση της όλης αρχικώς συμφωνηθείσας αμοιβής για την εκτέλεση του έργου στα 2/3 και διαμόρφωσαν αυτή στο ποσό των 23.165,82 ευρώ, λόγω της επελθούσας οικονομικής κρίσης και ότι δεν αποδείχθηκε ότι από την αναθεώρηση της αρχικής συμφωνίας ως προς την χρησιμοποίηση άλλου τύπου συστήματος για την απολύμανση της πισίνας, αυξήθηκε το κόστος της αρχικής αμοιβής, ούτε επίσης αποδείχθηκε, ότι η αναιρεσείουσα χρησιμοποίησε για την επικάλυψη της πισίνας, του καταρράκτη και της δεξαμενής υπερχείλισης το μονωτικό υλικό PLASTER, όπως είχε συμφωνηθεί, αλλά ότι αντί του ως άνω υλικού χρησιμοποιήθηκε μαρμαρόσκονη με σύμμειξη λευκού τσιμέντου, το οποίο αύξησε το κόστος της αμοιβής της αναιρεσείουσας κατά το ποσό των 867,02 ευρώ και συνακόλουθα η συνολική αμοιβή αυτής διαμορφώνεται στο ποσό των 24.032,84 ευρώ (23.165,82+867,02) και το οφειλόμενο υπόλοιπο αυτής, μετά την καταβολή από τον εργοδότη του ποσού των 20.000 ευρώ, ανέρχεται σε 4.032,84 ευρώ, ποσόν το οποίο και πρέπει να της επιδικασθεί.

Επομένως, οι υπό στοιχεία ... (κατά το δεύτερο μέρος του), λόγοι του αναιρετηρίου, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμοι. Οι ίδιοι ως άνω λόγοι αναιρέσεως,, κατά τις εις αυτούς περιλαμβανόμενες αιτιάσεις από τις διατάξεις των άρθρων 559 αριθ. 19 και 561 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ότι υπάρχει εσφαλμένη εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων και έλλειψη νόμιμης βάσης ή ανεπάρκεια και αντιφατικότητα των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, σχετικά με την εκτίμηση των αποδείξεων, που αφορούν το ως άνω κρίσιμο ζήτημα, ως προς την συμφωνηθείσα αμοιβή της αναιρεσείουσας εργολάβου για την εκτέλεση του ανατεθέντος σ’ αυτήν οικοδομικού έργου, προκειμένου να εξαχθεί το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό της αμοιβής της, μετά την καταβολή σ’ αυτήν από τον εργοδότη του ποσού των 20.000 ευρώ, και τα περί του αντιθέτου επιχειρήματα της αναιρεσείουσας, είναι απαράδεκτοι αφού, κατά τα προεκτιθέμενα, ως προς το παραπάνω ζήτημα, το από τις αποδείξεις πόρισμα εκτίθεται με σαφήνεια, πληρότητα και κατά λογική ακολουθία τρόπο στην προσβαλλόμενη απόφαση, με τους ίδιους δε λόγους κατά τα λοιπά, εκ του περιεχομένου των οποίων δεν συντρέχει περίπτωση από εκείνες του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, πλήττεται πλέον, μέσω των αναφερομένων στο αναιρετήριο επιχειρημάτων της αναιρεσείουσας, η ουσία αποκλειστικά της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Ομοίως, ως προς την ένδικη αγωγή του αναιρεσίβλητου, με την οποία ζητούσε αποζημίωση για την αποκατάσταση των ελλείψεων και ελαττωμάτων που παρουσίαζε το παραδοθέν σ’ αυτόν έργο, από υπαιτιότητα της εργολάβου εταιρείας, το Εφετείο, περιέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που πληρούσαν την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 298, 330, 681 και 690 ΑΚ, τις οποίες δεν παραβίασε εκ πλαγίου.

Ειδικότερα, δικαιολογούσαν την μερική παραδοχή της από 15-01-2013 αγωγής του ήδη αναιρεσίβλητου, οι προαναφερόμενες παραδοχές του Εφετείου, ότι κατά την παράδοση στον τελευταίο του επίδικου έργου, αυτό παρουσίαζε τα προαναφερόμενα ελαττώματα και ελλείψεις συνομολογηθεισών ιδιοτήτων, από υπαιτιότητα της εναγομένης εργολάβου εταιρείας, για την αποκατάσταση των οποίων δαπάνησε το ποσό των 4.561,84 ευρώ, ποσό το οποίο πρέπει να της επιδικασθεί.

Επομένως, οι υπό στοιχεία Β.Ι.Δ., κατά το πρώτο μέρος του και Β.I.E. λόγοι αναιρέσεως, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμοι. Τέλος, με το να απορρίψει το Εφετείο την προταθείσα πρωτοδίκως και επαναφερθείσα ενώπιον του από το άρθρο 692 ΑΚ ένσταση της εναγομένης εργολάβου εταιρίας περί ανεπιφύλακτης παραλαβής του έργου εκ μέρους του ενάγοντος εργοδότη και συνακόλουθα την απαλλαγή της από κάθε ευθύνη για τις ελλείψεις και τα ελαττώματα που παρουσίαζε αυτό, δεν παραβίασε εκ πλαγίου την άνω διάταξη, αφού με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες δέχεται, ότι αμέσως μετά την παράδοση του έργου από την εργολάβο εταιρία, τον Ιούλιο του 2010, η πισίνα παρουσίαζε τις προαναφερόμενες ελλείψεις και ελαττώματα, τα οποία δεν ήταν δυνατόν να διαγνωσθούν από την αρχή, παρά μόνο μετά την λειτουργία της πισίνας και συνεπώς, παρά την έγκριση του εργοδότη, να εξακολουθεί να υπάρχει η ευθύνη της εργολάβου εταιρίας, εφόσον αποδείχθηκε ότι από υπαιτιότητά της το έργο παρουσίαζε τα ελαττώματα και τις ελλείψεις αυτές, ώστε να καθίσταται υπόχρεη για την αποκατάσταση της ζημίας του ενάγοντος εργοδότη, που συνίσταται στις δαπάνες που υποβλήθηκε για την αποκατάστασή τους, την οποία με πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες δέχεται ότι ανέρχεται στο ποσό των 4.561,63 ευρώ.

Επομένως, και ο υπό ....ΣΤ. λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις είναι αβάσιμος.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί αυτή στα δικαστικά έξοδα του, καταθέσαντος προτάσεις, αναιρεσίβλητου, (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18 Μαΐου 2015 αίτηση της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε." για αναίρεση της υπ’ αριθ.743/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στη Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2017.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 26 Ιουνίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ