1129/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1129 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1129/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρίνα Μωραΐτου.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ψ1, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 2. Ψ2, 3. Ψ3 , 4. Ψ4, 5.Ψ5 και 6. Ψ6. Οι 2ος, 4η, 5η και 6ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μπαρπάκη και ο 3ος (Ψ3) παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, ο οποίος δήλωσε ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη (Ψ1) απεβίωσε στις 5-8-2005 και κληρονομήθηκε από τους 2ο, 3ο και 4η αναιρεσίβλητους οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-8-1990 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 103/1991 προδικαστική, 19/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 734/2005 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-12-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 25-9-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η πρώτη αναιρεσείουσα Ψ1, όπως προκύπτει από την ...... ληξιαρχική πράξη θανάτου της ληξιάρχου Βόλου, απεβίωσε στις 5-8-2005, οι δε μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της Ψ2, Ψ3 και Ψ4 δεύτερος, τρίτος και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων, γνωστοποίησαν δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου το ως άνω γεγονός με δήλωσή τους που καταχωρήθηκε στα πρακτικά του παρόντος δικαστηρίου, ενώ, περαιτέρω, δήλωσαν ότι επαναλαμβάνουν τη διακοπείσα λόγω του θανάτου δίκη (άρθρ. 286 περ. α, 287 παρ. 1 και 290 Κ.Πολ.Δ). Επομένως νομίμως συνεχίζεται η δίκη μεταξύ του αναιρεσείοντος και των αναιρεσιβλήτων.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να διαλαμβάνει, πλην των άλλων, τη συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς, επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινεν επί της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (Ολ ΑΠ 32/1996).

Εξάλλου, για το ορισμένο του αναιρετικού λόγου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως ή η μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών. Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 68 του αν.

ν. 431/1968 και 67 του ν.δ. 2185/1952. Περαιτέρω με τον δεύτερο από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 68 του αν. ν. 431/1968 και 16 του ν. 3194/1955. Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο πλήρως τα πραγματικά γεγονότα, που η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε, ευθέως ή εκ πλαγίου, η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, παρά μόνον αποσπασματικά.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 4 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Υπέρβαση δικαιοδοσίας υπάρχει, όταν τα πολιτικά δικαστήρια επιλαμβάνονται υποθέσεως, που κατά νόμο ανήκει στη δικαιοδοσία άλλου δικαστηρίου (ποινικού ή διοικητικού) ή των διοικητικών αρχών. Με τον τρίτο από το άρθρο 559 αριθμ. 4 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπερέβη τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, διότι αποφάνθηκε επί ζητήματος το οποίο ανήκει, κατ' άρθρο 273 παρ. 2 του Αγρ. Κωδ., στη δικαιοδοσία των Επιτροπών Απαλλοτριώσεων. Από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει τέτοια υπέρβαση δικαιοδοσίας, αλλά απλώς το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αναφέροντας την αμετάκλητη ανάκληση της 6/1989 αποφάσεως της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων Βόλου, διαλαμβάνει, περαιτέρω, τις νομικές συνέπειες της ανακλήσεως αυτής. Επομένως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 και 20.

Με τον τέταρτο από το άρθρο 559 αριθμ. 8 και 20 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφων με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά.

Ο λόγος αυτός, σε σχέση με την παραβίαση της περιπτώσεως 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι αναφέρεται στην ουσία πραγματικών γεγονότων που προκύπτουν από την εκτίμηση εγγράφων, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Όσον αφορά δε την παραβίαση της περιπτώσεως 20 του άνω άρθρου, ο λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος επίσης ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν εκτίθενται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο των εγγράφων και εκείνο το οποίο εξέλαβε ως περιεχόμενο το Εφετείο, ώστε να κριθεί αν το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένως ανέγνωσε τα έγγραφα αυτά και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε ως περιεχόμενο των εγγράφων διαφορετικό από εκείνο που περιέχουν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-12-2005 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 734/2005 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία καθορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαΐου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ