Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility regarding non-participating intervenors and lack of legal interest.

Απόφαση 1128 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1128/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Π. ΧατζηΠ., Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε. Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:

1. Γ. Α. Τ. (Α Κ Π 82 και 89) 2.Δ. Γ. Δ. (Α.Κ.Π. 211) 3. Α. Γ. Τ. (Α.Κ.Π. 106 και 284) κατοίκων ... 4. Κληρονόμων Α. Π., ήτοι: α. Σ. Α. Π., β. Ι. Α. Π. και γ. Δ. Α. Π. (Α.Κ.Π. 83, 91- 137 και 116), 5. Κληρονόμων Θ. Μ., ήτοι: Ε. συζ. Σ. Μ., το γένος Π. Α., (Α.Κ.Π. 118, 119, 120, 193 και 195), 6. Κ. χας Μ. Κ. (Α.Κ.Π. 135α) 7. Α. Κ. Τ., θυγ. Ν. Γ. (Α.Κ.Π. 123α), 8. α.Κ. Γ. Δ. και β. Ο. Γ. Δ. (Α.Κ.Π. 135β), 9. Δ. Δ. (Α.Κ.Π. 146), 10. Δ. Σ. (Α.Κ.Π. 167), 11. Κληρονόμων Κ. Τ., ήτοι: 1/ Ν. Κ. Τ.ς,

ΙΙ/ α. Χ. χήρα Γ. Κ. Τ., β. Κ. Γ. Τ. και γ. Α. , Γ. Τ.,

ΙΙΙ/ α. Α. χήρα Δ. Τ., β. Κ. Δ. Τ. και γ. Ε. Δ. Τ. (Α.Κ.Π. 169, 2.56, 465 και 557), 12. Κ. συζ. Ε. Α. (Α.Κ.Π. 176), 13. Κληρονόμων Ε. Μ., ήτοι α. Α. Μ., β. Μ. Μ., γ. Ι. Μ. και δ. Λ. Μ. (Α.Κ.Π. 182, 183), 14. Ζ. συζ. Ν. Τ. (Α.Κ.Π. 169), 15. Μ. Σ. του Θ. (Α.Κ.Π. 231) 16. Ι. Π. Κ. (Α.Κ.Π. 155), 17. Σ. Γ. Μ. (Α.Κ.Π. 237), 18.Χ. συζ. Α. Τ. (Α.Κ.Π. 238, 384, 425), 19. Β. Γ. (Α.Κ.Π. 175), 20. Τ. Σ. του Α. (Α.Κ.Π. 248, 422 και 430). 21.

Π. Σ. του Χ. (Α.Κ.Π. 267, 377), 22. Α. Ι. Σ. (Α.Κ.Π. 174), 23. Κ. Ν. Ρ. (Α.Κ.Π. 174), 24. Κληρονόμων Ι. Σ., ήτοι: α. Σ.Α. Τ., β. Σ. Ε. Χ., γ. Η. Σ. Μ., δ. Κ. Γ. Τ. (Α.Κ.Π. 258, 388 και 486), 25. 1.Ι. Δ. Γ. και 2/.Α. Δ. Γ. (ΑΚΠ 257 και 453), 26. Α. χας Γ. Σ. (Α.Κ.Π. 256), 27. Μ. Ε. θυγ. Γ. (266, 269), 28. Λ. Σ. συζ. Β. (Α.Κ.Π. 280, 282), 29. Κ. Γ. χήρας Ι. (Α.Κ.Π. 267 κατά το 1/2 309), 30. Ν. Σ. Κ. (Α.Κ.ΓΙ. 287), 31. Α. Α.. Λ. (Α.Κ.Π. 279), 32.

Μ. Α. Δ. (Α.Κ.Π. 294, 344), 33. Κληρονόμων Μ. Β. Β., ήτοι: α. Γ. χήρας Μ. Β., β. Β. Μ. Β., γ. Ι. Μ. Β. και δ. Α. Μ. Β. (Α.Κ.Π. 293), 34. Μ. Ο. συζ. Β. (Α.Κ.Π. 285) 35. Κληρονόμων Ε. Δ., ήτοι: α/ Α. χήρας Ε. Δ., β/ Σ. Ε. Δ. και γ/ Ε. θυγ. Ε. Δ. (Α.Κ.Π. 314), 36. Κ. Π. Κ. (Α.Κ.Π. 316 (1/2 ) 317) 37. Γ. Α. Λ. (Α. Κ. π. 285, 354), 38. Β. Χ. Τ. (Α.Κ.Π. 333), 39. Ι. Α. Β. (Α.Κ.Π. 319), 40. Ι. Μ. Β. (Α.Κ.Π. 320), 41. Α. Α.

Δ. (Α.Κ.Π. 321 και 468), 42. Κ. Β. συζ. Φ. (Α.Κ.Π. 325), 43. Θ. συζ. Λ. Τ. (Α.Κ.Π. 339) 44. α.Σ. Γ. Τ., β. Ε. θυγ. Σ. Τ., συζ. Α. Β. και γ. Α. Β. (Α.Κ.Π. 340, 341, 342, 343, 352, 353, 354 και 375), 45. Κληρονόμων Σ. Τ., ήτοι: α. Μ. χήρας Σ. Τ., β. Ε. Σ. Τ. και γ. Ν. Σ. Τ. (Α Κ)Π 336 343 και 375) 46. Μ. συζ Σ. Δ. (Α Κ Π 358) 47. Β. Α. Κ. (Α Κ Π 361) 48. Η. συζ. Α. Κ. (Α.Κ.Π. 364), 49. α. Ε. Τ. Τ. και β. Δ. Τ. Τ. (Α.Κ.Π. 432 κατά το 1/2 έκαστος) 50.

Α. Μ. Π. (Α.Κ.Π. 435 β), 51. Του εδρεύοντος στο ΔΑ. Βαθέος του Δήμου Αυλίδας Συνεταιρισμού Αναγκαστικού με την επωνυμία "ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΥΝΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗΣ ΧΟΡΤΟΝΟΜΗΣ", νόμιμα εκπροσωπουμένου (Α.Κ.Π. 351, 363, 373, 443, 484, 488, 491, 550, 551, 553, 556, 561, 564, 568, 584 και 585), 52. Γ. Ευαγ. Λειβαδίτη (Α.Κ.Π. 580), 53.

Μ. συζ. Ι. Π.(Α.Κ.Π. 565 για 1000 τ.μ.), 54. Γ. Ε. Τ. (Α.Κ.Π. 582 και 583), 55. Τ. Α. του Γ. (Α.Κ.Π. 469 κατά το 1/2), απάντων κατοίκων ....

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Πάρεδρο του ΝΣΚ Σοφία Διαμαντοπούλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 2. Ζ. Θ. του Σ. και 3. Κ. Τ. του Μ., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Κοινοποιούμενη προς : ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΝΤΕΣ: 1)Σ. συζ. Ν. Μ. (Α.Κ.Π. 11), 2) Τ. Α. του Γ. (Α.Κ.Π. 116 και 148), 3) Μ. Ε. συζ. Σ. (Α.Κ.Π. 196), 4) Κ. Β. (Α.Κ.Π. 127), 5) Κληρονόμους Α. Π.Σ.., ήτοι: α)Ι. Α. Π.Σ.. και β) Δ. Α. Π. (Α.Κ.Π. 128 και 137), 6) Κληρονόμους Σ. Δ., ήτοι : α) Ν. Σ. Δ. και β) Η. Σ. Δ. (Α. Κ. Π. 145), 7) Γ. Κ. του Ι. (Α.Κ.Π. 146β), 8) Π. Γ. του Μ. (Α.Κ.Π. 148), 9) Τ.

Κ. του Μ. (Α.Κ.Π. 150 και 353), 10) Σ. Δ. (Α.Κ.Π. 153), 11) Κληρονόμους Β. Α., ήτοι: α) Β. θυγ. Α. Β. και β) Δ. Α. Β. (Α.Κ.Π. 172), 12) Μ. Κ. του Ε. (Α.Κ.Π. 176), 13) Γ. Σ. του Γ. (Α.Κ.Π. 180), 14) α. Μ. Λ. του Μ., β. Μ. Ι., γ. Κληρονόμων Α. Μ., ήτοι: 1) Σ. χήρας Α. Μ., 2) Β. Α. Μ. και 3) Δ. Α. Μ. και δ. Μ. Κ. του Ε. (Α. Κ. Π . 196), 15) α. Δ. Κ. του Γ. και β. Δ. Γ. του Δ. (Α. Κ. Π. 191), 16 ) Χ. Σ. (Α.Κ.Π. 192), 17 ) Δ.

Γ. του Δ. (Α.Κ.Π. 211), 18) Χ. Θ. του Ε. (Α.Κ.Π. 212), 19 ) Κ. Γ. του Α. (Α.Κ.Π. 220), 20) Κληρονόμους Τ. Ε. του Δ. ήτοι: α. Τ. Δ. του Ε., β. Τ. Κ. του Ε. (Α.Κ.Π. 229), γ. Τ. Β. του Ε., 21)α Μ. Ε. θυγ. Α., β. Μ. Α. Λ. και γ. Μ. Γ. θυγ. του Ν. (Α.Κ.Π. 265), 22) Θ. Γ. συζ. Κ., θυγατρός Μ. Ν. (Α.Κ.Π. 472), 23) Μ. Σ. χήρας Α. (Α.Κ.Π.231), 24) Τ. Ι. του Μ. (Α.Κ.Π. 268), 25) Κληρονόμους Σ. Α. ήτοι: α.

Σ. Δ. του Α. και β. Σ. Π. του Α. (Α.Κ.Π. 278, 328 Χ 150 τ.μ., 352 Χ700 τ.μ.), 26) Κ. Ν. του Σ. (Α.Κ.Π. 279α), 27) Κληρονόμους Σ. Λ., ήτοι: α. Λ. Χ. του Β. και β. Λ. Ε. θυγ. Β. 280 Χ 1/2) 28) Μ. Ο. συζ. Β. (Α.Κ.Π. 283 και 379 Χ 1/2), 29) Τ. Α. συζ. Χ. (Α.Κ.Π. 292), 30) Γ. Α. συζ. Κ. (Α.Κ.Π. 297 Χ 1/2), 31) Π. Η. του Γ. (Α.Κ.Π. 301 Χ 1/3, 530 Χ 1/2 και 559 Χ 1/2), 32) Κληρονόμους Β. Α., ήτοι: α. Δ. Κ. του Κ. και β.

Δ. Χ. του Κ. (Α.Κ.Π. 302 Χ 1/2), 33) α. Μ. Ε. τ ου Δ. και β. Μ. Ε.ς θυγ. Α. (Α.Κ.Π. 304), 34) Τ. Β. του Χ. (Α.Κ.Π. 306, 333 για 370 τ.μ. και 459 για 1.250 τ.μ.), 35) Τ. Ε. χήρα Ε. (301 για 109 τ. μ. ), 36) Τ. Σ. του Α. (Α.Κ.Π. 308 Χ 22% και 430 Χ 1)2 και 485 Χ 112), 37) Κ. Κ. του Π. (Α.Κ.Π. 317, 326 και 338 για 375 τ.μ.), 38) Δ. Α. του Α. (Α.Κ.Π. 321 και 467), 39) Τ. Χ. χήρας του Α., θυγ. Α. Σ. (Α.Κ.Π. 323 και 424 για 1.750 τ.μ.), 40) Β.

Ε. συζ. Χ. θυγ. Η. Λ. (Α.Κ.Π. 324), 41) Τ. Ι. θυγ. Π. (Α.Κ.Π. 326 για 250 τ.μ.), 42)Τ. Κ. του Γ. (Α.Κ.Π. για 180 τ .μ.), 43) Κληρονόμους Ε. Π.Μ.. του Χ., ήτοι: α. Π.Μ.. Ε. θυγ. Χ. και β . Π.Μ.. Α. θυγ. Χ. (Α.Κ.Π. 323 για 610 τ.μ.) 44) α. Λ. Α. του Κ. και β. Λ. Ι. του Κ. (Α.Κ.Π. 333 για 6.252 τ.μ.) 45) Δ. Ν. του Σ. (Α.Κ.Π. 325 για 237 τ.μ.) 46) α. Μ. Π. συζ. Σ. (Α.Κ.Π. 343 Χ 1)3) και β. Κληρονόμων 47) Π.

Σ. του Χ. (Α.Κ.Π. 345 για 270 τ.μ. και Α.Κ.Π. 375), 48) Τ. Β. του Κ. (Α.Κ. 352 για 700 τ.μ.), 49)α.Δ. Σ. του Ν. (Α Κ Π 358 Χ 1/2) και β Δ. Χ. θυγ. Α. (Α.Κ.ιτ. 358 Χ 1)2), 50) Δ. Ε. θυγ. Ε. (Α.Κ.Π. 366 Χ 1/2 και Α.Κ.Π. 371 για 435 τ.μ.) 51) Τ. Σ. του Γ. (Α.Κ.Π. 367), 52) Κ. Η. συζ. Α.. (Α.Κ.Π. 371 για 1.320 τ.μ.), 53) Χ. Σ. του Ε. (Α.Κ.Π. 388 για 800 τ.μ.), 54) Β. Σ. του Ν. (Α.Κ.Π. 426 για 2.500 τ.μ.), 55) Μ. Δ. του Ν. (Α.Κ.Π. 452), 56) α.

Γ. Ι. του Δ. και β. Γ. Α. του Δ. (Α.Κ.Π. 453 για 580 τ .μ.), 57) Σ. Α. χήρας Γ. (Α.Κ.Π. 466), 58) Μ. Ε. του Δ. (Α.Κ.Π. 486) 59) Κληρονόμους Π. Μ., ήτοι: α. Μ. Π. του Ξ. (Α.Κ.Π. 491 Χ 1)2) και β. Ε. συζ. Ι. Π., θυγ. Μ. Ι. του Ξ. (Α.Κ.Π. 491Χ 1)2), 60) Τ. Π. του Α. (Α.Κ.Π. 491 Χ 2)4), 61) Του εδρεύοντος στο Δ.Δ. Βαθέος του Δήμου Αυλίδας Αναγκαστικού Συνεταιρισμού, με την επωνυμία "ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΥΝΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗΣ ΧΟΡΤΟΝΟΜΗΣ" (Α.Κ.Π. 490, 565, 568), νόμιμα εκπροσωπουμένου, 62) Τ.

Ι. του Β. (Α.Κ.Π. 574) και 63) Κ. συζ. Κ. Τ. (Α.Κ.Π. 364), απάντων κατοίκων .... 64) το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δήμος Αυλίδος", που εδρεύει στην Αυλίδα, νομίμως εκπροσωπουμένου 65) Το Ελληνικό Δημόσιο, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα 66) Ε. Σ. 67) Α. Ζ. 68) Β. Ζ., 69) Β. Ζ., 70) Κ. Τ.ς 71) Νικ.

Τ.ς, όλων κατοίκων .... Εκ των ανωτέρω αναιρεσειόντων οι υπό στοιχείο: α/α 1, 2, 3, 4.β,γ, 5, 6, 7, 8.α,β, 9, 10, 11 (

ΙΙ/α,β,γ,

ΙΙΙ/α,β,γ), 12, 13.β,γ,δ, 15,16,17,18,19,20,23, 24.α,β,δ, 25.(1,2),27,29,30,31,32, 33γ, 34, 35 α,β,γ, 36,38,40,41, 42, 43, 44.(α,β,γ), 45.(α,β,γ) 46,48,49 β, 50, 51, 52,53,54,55 αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν δια της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Αλεξίας Δεληγιάννη και κατέθεσαν προτάσεις.

Στο σημείο αυτό της δίκης η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο δήλωσε τα ακόλουθα: 1.Οι αναιρεσείοντες παραιτούνται από το δικόγραφο της από 14/7/2009 αιτήσεως αναιρέσεως τους, ως προς τον 2ο Ζ. Θ. και 3ο Κ. Τ. του Μ., των αναιρεσιβλήτων.2.Ο υπό στοιχείο 49.α αναιρεσείων, παραστάθηκε αυτοπροσώπως μετά της ως άνω πληρεξουσίας δικηγόρου του και κατέθεσε προτάσεις. 3.Ο υπό στοιχείο 40 αναιρεσείων είναι ο ίδιος και στο υπό στοιχείο 33γ των αναιρεσειόντων.4.α)Ο υπό στοιχείο 22 αναιρεσείων παραιτείται του δικογράφου της από 14/7/2009 αιτήσεως αναιρέσεως και β)οι υπό στοιχεία: 33.α, 33.β, 33.δ των αναιρεσειόντων, παραιτούνται του δικογράφου της από 14/7/2009 αιτήσεως αναιρέσεως. 5.

Ο υπό στοιχείο 8.α. διορθώνεται στο ορθό Π.ς Δ. αντί του εσφαλμένου Κ. Δ.. 6. Ο υπό στοιχείο 31 αναιρεσείων διορθώνεται στο ορθό Π. αντί του εσφαλμένου Α..7. Ο υπό στοιχείο 3 αναιρεσείων είναι ο ίδιος με τον υπό στοιχείο 55 των αναιρεσειόντων. 8. Δηλώνουν βίαιη διακοπή της δίκης λόγω θανάτου των υπό στοιχεία: 4.α, 11.Ι, 13α, 14,21,24γ,26,28,37,39,47 των αρχικώς αναιρεσειόντων και την επανάληψη της δίκης από τους κάτωθι κληρονόμους τους:

α) Ο υπό στοιχείο 4.α. Σ. Π.Σ.. αποβίωσε σύμφωνα με την 72/31-10-2007 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιάρχου Αυλίδος, και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του σύμφωνα με το 7951/1-11-2007 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Αυλίδος, Ι.ς Π.Σ.. και Δ.ς Π.Σ.., β)Ο υπό στοιχείο 11.Ι. Ν. Τ.ς του Κ.υ, απεβίωσε σύμφωνα με την 7/10-2-20011 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Δήμου Χαλκιδέων και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του, Α.

Τ.ς και Κ. Τ.ς, όπως προκύπτει από το με αριθ. πρωτ. 64151/2-8-2011 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Χαλκίδας, από το οποίο προκύπτει και νόμιμη κληρονόμος η υπό στοιχείο 14 αναιρεσείουσα Τ. Ζ. συζ.Ν., η οποία απεβίωσε, σύμφωνα με την υπ' αριθ. 40/22-6-2012 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Δήμου Χαλκιδέων, και την δίκη και ως προς αυτήν συνεχίζουν οι ανωτέρω νόμιμοι κληρονόμοι της Α.

Τ.ς και Κ. Τ.ς, όπως προκύπτει από το ... πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Χαλκιδέων, γ)Ο υπό στοιχείο 13.α Α. Μ.ς, απεβίωσε σύμφωνα με την ... ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιάρχου Βαθέος Αυλίδος και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του, Σ. χήρα Α. Μ., Β. Μ.ς και Α. Μ.ς, όπως προκύπτει από το 2689/17-10-2013 πιστοποιητικό περί μη δημοσιεύσεως άλλης διαθήκης, το υπ' αριθ. 844/2013 πιστοποιητικό περί μη αποποιήσεως διαθήκης του Πρωτοδικείου Χαλκίδας και το υπ' αριθ.558/16-10-2013 πιστοποιητικό περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης του Ειρηνοδικείου Χαλκίδας, δ)Ο υπό στοιχείο 21 Σ.ς Π., απεβίωσε σύμφωνα με την 47/4/8/2010 ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιάρχου Βαθέος Αυλίδος και την δίκη συνεχίζει ο νόμιμος κληρονόμος του Χ.

Π., όπως προκύπτει από το 31262/12-5-2011 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Χαλκιδέων και από την 495/2010 δήλωση αποποίησης κληρονομιάς του Πρωτοδικείου Χαλκίδος, ε) ο υπό στοιχείο 24.γ Η.ς Μ., απεβίωσε όπως προκύπτει από την ... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Βαθέος Αυλίδος και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι, Θ.

χήρα Η. Μ., Σ. Μ. και Ν. Μ., σύμφωνα με το ... πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Αυλίδος, στ) Η υπό στοιχείο 26 Α. Σ., απεβίωσε όπως προκύπτει από την 10/11-2-2010 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιάρχου Βαθέος Αυλίδος και την δίκη συνεχίζει ο νόμιμος κληρονόμος της Β. Σ.ς, σύμφωνα με το υπ' αριθ.5517/25-1-2010 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δήμου Χαλκίδος, ε) Η υπό στοιχείο 28 Σ.

Λ. απεβίωσε και την δίκη συνεχίζει η νόμιμη κληρονόμος Ε. Λ. συζ. Γ. Ζ., σύμφωνα με το ... ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Χαλκίδος, Ευτέρπης Πρωτίδου καθώς και τις υπ' αριθ.... και ... πράξεις αποδοχής κληρονομιάς της Συμ/φου Χαλκίδος Ασημίνας Καλαθέρη, ζ) Ο υπό στοιχείο 37, Γ.ς Λ., απεβίωσε σύμφωνα με την υπ' αριθ....

ληξιαρχική πράξη του Ληξιάρχου Βαθέος Αυλίδος και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του, Αναστασία χήρα Γ. Λειβαδίτη, Ε. Λειβαδίτη και Α.άσιος Λ., όπως προκύπτει από το υπ' αριθ. 4222/22-7-2010 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Αυλίδος, η)Ο υπό στοιχείο 39 Ι.ς Β., απεβίωσε σύμφωνα με την ... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Βαθέος Αυλίδος και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του, Ε.

χήρα Ι. Β. και Δ.ς Β., όπως προκύπτει από το υπ' αριθ. 5327/15-9-2010 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών, καθώς και την από 15-4-2011 διαθήκη του θανόντος και το υπ' αριθ. 2373/15-4-2011 Πρακτικό Δημοσίευσης διαθήκης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και θ)ο υπό στοιχείο 47, Β. Κ., απεβίωσε σύμφωνα με την υπ' αριθ.43/14-2-2009 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιαρχείου Βαθέος Αυλίδος, και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του, Κ.

Τ. το γένος Β. και Ε. Κ. και Α. Κ. του Β., όπως προκύπτει από το υπ' αριθ. 75/8-1-2010 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Αυλίδος, καθώς και: την 340/2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, το υπ' αριθ. 2694/17-10-2013 πιστοποιητικό περί μη δημοσιεύσεως άλλης διαθήκης και το υπ' αριθ.849/2013 πιστοποιητικό μη αποποίησης διαθήκης του Πρωτοδικείου Χαλκίδος.

Όλοι οι ανωτέρω κληρονόμοι που συνεχίζουν την δίκη, εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αλεξία Δεληγιάννη και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθ.κατάθ.346/2006, 348/2006,354/2006 και 364/2006 αιτήσεις των ήδη αναιρεσειόντων, την από 1/10/2007 κύρια παρέμβαση των 2ου και 3ου των ήδη αναιρεσιβλήτων, την από 20/4/2008 κύρια παρέμβαση του 1ου ήδη αναιρεσίβλητου και τις από 18/4/2008 ανταιτήσεις του, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Αθηνών για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης για απαλλοτριούμενες εκτάσεις. Συνεκδικάσθηκαν οι ανωτέρω και εκδόθηκε η απόφαση 194/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν oι αναιρεσείοντες με την από 14-7-2009 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Π.ς ΧατζηΠ.ς, ανέγνωσε την από 20-1-2012 έκθεση του κωλυομένου να συμμετάσχει στην σύνθεση Αρεοπαγίτη Β. Λαμπρόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62 εδαφ. α', 73, 159 αριθ. 2, 160 αριθ. 1, 556 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. και της διάταξης του άρθρου 35 Α.Κ., η οποία ορίζει την παύση της ύπαρξης του φυσικού προσώπου με το θάνατο αυτού, συνάγεται ότι σε άσκηση αναίρεσης δικαιούται και φυσικό πρόσωπο από τα αναφερόμενα στο άρθρο 556 § 1 Κ.Πολ.Δ.

που είναι εν Ζ., πράγμα το οποίο βέβαια σημαίνει ότι δικόγραφο αναίρεσης, που φέρει ως αναιρεσείοντα πρόσωπο το οποίο απεβίωσε πριν από το χρόνο κατάθεσής του - με την οποία κατ' άρθρο 495 § § 1, 2 Κ.Πολ.Δ. συντελείται η άσκηση της αναίρεσης - είναι άκυρο, ως τέτοιο, η δε ακυρότητά του αυτή, αναγόμενη σε έλλειψη της υπό του άρθρου 62 εδ.

α' Κ.Πολ.Δ. ικανότητας του προσώπου να είναι διάδικο εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 73 του Κ.Πολ.Δ (ΑΠ 448/2011, ΑΠ 1681/2007, ΑΠ 1061/2007, ΑΠ 163/1991).- Στην προκειμένη περίπτωση, από τις με επίκληση προσκομιζόμενες σε φωτοαντίγραφο α) υπ' αριθμ. 72/31.10.2007, β) υπ' αριθμ.48/11.11.2005, γ) υπ' αριθμ. 82/7.12.2007 ληξιαρχικές πράξεις θανάτου του Ληξιάρχου Βαθέος Νομού Ευβοίας, και δ) από την ομοίως σε φωτοαντίγραφο με επίκληση προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. 29139/29.6.2007 πράξη αποδοχής κληρονομίας του συμβολαιογράφου Χαλκίδας Ι.

Χ. Στρουμπούλη, στην οποία μνημονεύεται ως συνημμένο αντίγραφο της υπ' αριθμ. 41/18.9.2006 ληξιαρχικής πράξης θανάτου του ιδίου ως άνω Ληξιάρχου, προκύπτει ότι εκ των αναιρεσειόντων απεβίωσαν, αντίστοιχα, α) ο υπ' αύξοντα αριθμό 4.α Στυλιανός Α. Π. στις 30.10.2007, β) ο υπ' αύξοντα αριθμό 13.α Ασημάκης ή Α. Μ.ς στις 10.11.2005, γ) ο υπ' αύξοντα αριθμό 24.γ Η.ς Μ.

στις 6.12.2007 και δ) η υπ' αύξοντα αριθμό 28 Σ. Λ. στις 17.9.2006, ενώ η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στο όνομα και των θανόντων αυτών στις 16.7.2009 με κατάθεση του δικογράφου της στο Εφετείο Αθηνών, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ήτοι ασκήθηκε μετά τον θάνατο των εν λόγω αναιρεσειόντων. Επομένως, αυτή, κατά το μέρος που αφορά τους ανωτέρω αναιρεσείοντες, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω της ακυρότητας κατά τούτο του δικογράφου της, που συνεπάγεται αναγκαίως και το απαράδεκτο της συμμετοχής στη δίκη και των φερομένων ως κληρονόμων, συζύγου και τέκνων τους, αντίστοιχα, - διότι διαδέχθηκαν μεν τον αποβιώσαντα διάδικο στην έννομη σχέση του ουσιαστικού δικαίου, αλλά όχι και στην έννομη σχέση της δίκης - τους οποίους εκπροσώπησε η πληρεξουσία δικηγόρος τους Αλεξία Δεληγιάννη, η οποία δήλωσε ότι συνεχίζουν τη δίκη, σύμφωνα με σχετική δήλωσή της που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά του Δικαστηρίου τούτου.-

ΙΙ.- Από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α', 287, 290, 291 και 292 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 § 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται, αν μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος.

Ο θάνατος του διαδίκου, που επιφέρει βίαιη διακοπή της δίκης, καθώς και η εκούσια επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορούν να γνωστοποιηθούν διαδοχικά είτε με επίδοση δικογράφου είτε με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητάς τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί η άμεση συζήτηση της υπόθεσης.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της υπόθεσης οι παρακάτω αναφερόμενοι από τους αρχικά αναιρεσείοντες απεβίωσαν μετά την κατάθεση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (16.7.2009) και οι επίσης παρακάτω μνημονευόμενοι μοναδικοί κληρονόμοι τους, με δήλωση της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Αλεξίας Δεληγιάννη, που έγινε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση και καταχωρήθηκε στα πρακτικά, γνωστοποίησαν στους αναιρεσίβλητους το γεγονός του θανάτου των εν λόγω καθολικών δικαιοπαρόχων τους και ταυτόχρονα (γνωστοποίησαν) ότι συνεχίζουν για εκείνους την διακοπείσα δίκη.

Ενόψει αυτών νομίμως επαναλαμβάνεται ως προς αυτούς η προκειμένη δίκη.

Ειδικότερα : α) ο υπό τον αύξοντα αριθμό 11.Ι Ν. Τ.ς του Κ. απεβίωσε στις 10.2.2011 και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου και δυνάμει της από 1.2.2011 ιδιόγραφης διαθήκης από την υπό τον αύξοντα αριθμό 14 σύζυγό του Ζ. σύζ. Ν. Τ. και από τα τέκνα του Αναστάσιο Τ. του Ν. και Κ. Τ. του Ν., εκ των οποίων η Ζ. σύζ. Ν. Τ. απεβίωσε στις 21.6.2012 και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τα προαναφερόμενα τέκνα της, β) ο υπό τον αύξοντα αριθμό 21 Σ.ς Π.

του Χ. απεβίωσε στις 4.8.2010 και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από την σύζυγό του Ιουλία Π. και το τέκνο του Χρήστο Π., εκ των οποίων η Ιουλία Π. αποποιήθηκε νομότυπα την επαχθείσα εις αυτήν κληρονομία του ως άνω συζύγους της δυνάμει της υπ' αριθμ. 495/3.12.2010 δήλωσης αποποίησης κληρονομίας της Γραμματέως του Πρωτοδικείου Χαλκίδας Γ.ίας Τσιαντζή, γ) η υπό τον αύξοντα αριθμό 26 Α.

Σ. απεβίωσε στις 10.2.2010 και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από το τέκνο της Βασίλειο Σ. του Γ. και της Α., δ) ο υπό τον αύξοντα αριθμό 37 Γ.ς Λ. απεβίωσε στις 17.6.2010 και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από την σύζυγό του Αναστασία Λειβαδίτη και τα τέκνα του Ε. Λειβαδίτη του Γ. και Α.άσιο Λειβαδίτη του Γ., ε) ο υπό τον αύξοντα αριθμό 39 Ι.ς Β.

απεβίωσε στις 25.8.2010 και κληρονομήθηκε δυνάμει της από 10.8.2010 ιδιόγραφης διαθήκης του από την σύζυγό του Ε. χήρα Ι. Β. και το τέκνο του Δ. Β. του Ι. και στ) ο υπό τον αύξοντα αριθμό 47 Β. Κ. του Α. απεβίωσε στις 13.10.2009 και κληρονομήθηκε δυνάμει της από 29.5.2009 ιδιόγραφης διαθήκης του από τα τέκνα του Κ. Τ. το γένος Β. και Ε.

Κ. και Α. Κ. του Β..-

ΙΙΙ.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294, 295 § 1, 297 και 299 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 § 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για αναίρεση, προκύπτει ότι η παραίτηση του αναιρεσείοντος από το δικόγραφο της αναίρεσης μπορεί να γίνει χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσίβλητου και με προφορική δήλωσή του, πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και ότι για το κύρος της παραίτησης δεν είναι αναγκαία η κλήτευση του αναιρεσίβλητου, αφού αυτός και αν τυχόν είχε κληθεί και παρίστατο δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί σ' αυτή, εφόσον γίνεται πριν το δικαστήριο προχωρήσει στην έρευνα των λόγων της αναίρεσης.- Στην προκειμένη περίπτωση, οι εκ των αναιρεσειόντων υπό στοιχεία α) 22 Α.

Ι. Σ.ς και β) 33.α, 33.β και 33.δ, Γ. χήρα Μ. Β., Β. Μ. Β.ς και Ανδρέας Μ. Β.ς, αντίστοιχα, με δήλωσή τους η οποία έγινε πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης και καταχωρήθηκε στα πρακτικά, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της αναίρεσης. Περαιτέρω, οι λοιποί αναιρεσείοντες, με δήλωσή τους, που ομοίως έγινε πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης και καταχωρήθηκε στα πρακτικά, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της αναίρεσης ως προς τους δεύτερο και τρίτο των αναιρεσιβλήτων Ζ.

Θ. του Σ. και Κ. Τ. του Μ., αντίστοιχα. Οι κατά τα άνω δε δηλώσεις παραίτησης έχουν ως άμεση δικονομική συνέπεια να θεωρείται πως δεν ασκήθηκε η αίτηση αναίρεσης το μεν καθόσον αφορά τους εκ των αναιρεσειόντων υπό στοιχεία 22, 33.α, 33.β και 33.δ, το δε καθόσον απευθύνεται αυτή κατά των προαναφερομένων αναιρεσιβλήτων, χωρίς η μη κλήτευσή τους να επηρεάζει το κύρος της παραίτησης αυτής και εντεύθεν το προαναφερόμενο δικονομικό της αποτέλεσμα.- IV.- Κατά την επ' ακροατηρίου του παρόντος Δικαστηρίου συζήτηση της υπόθεσης η πληρεξουσία δικηγόρος των αναιρεσειόντων Αλεξία Δεληγιάννη, με προφορική δήλωσή της που καταχωρίστηκε στα πρακτικά, προέβη σε παραδεκτή, κατ' άρθρ. 224 και 573 § 1 Κ.Πολ.Δ., διόρθωση των στοιχείων των εκ των αναιρεσειόντων α) υπό στοιχείο 8.α., εκ του εσφαλμένου "Κ.ς Γ.

Δ." στο ορθό "Π.ς Γ. Δ." και β) υπό στοιχείο 31, εκ του εσφαλμένου "Α.ς Α.. Λ.ς" στο ορθό "Π. Α.. Λ.ς", διευκρινίσασα περαιτέρω ότι ο εκ των αναιρεσειόντων υπό στοιχείο 3 Α.άσιος Γ.. Τ.ς είναι το ίδιο πρόσωπο με τον υπό στοιχείο 55 Τ. Α. του Γ..- V.-Από την κατ' άρθρο 561 § 2 του Κ.Πολ.Δ. παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει ότι η με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 194/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, μεταβατικής έδρας Χαλκίδας, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των απαλλοτριώσεων, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής :

Οι ήδη αναιρεσείοντες, πενήντα τέσσερις (54) τον αριθμό (ο υπό στοιχείο 3 Α. Γ.. Τ.ς είναι το ίδιο πρόσωπο με τον υπό στοιχείο 55 Τ. Α. του Γ.), είχαν ασκήσει ενώπιον του Εφετείου Αθηνών (μεταβατική έδρα Χαλκίδας), από κοινού μετ' άλλων φυσικών και νομικών προσώπων, την από 18.10.2006 και με αριθμό και χρονολογία κατάθεσης 346/6.11.2006 αίτηση, στρεφομένη, μεταξύ άλλων, και κατά του ήδη πρώτου των αναιρεσιβλήτων Ελληνικού Δημοσίου, με την οποία επικαλούμενοι ότι δυνάμει της υπ' αριθμ. 1003072/287/Δ0010/8.2.2005 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., που δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ. 191 τ.

Δ'/18.2.2005 Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης, κηρύχθηκε αναγκαστικώς απαλλοτριωτέα, για λόγους δημόσιας ωφέλειας, υπέρ και με δαπάνες του καθ' ου και ήδη αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου, η εις αυτήν ειδικότερα προσδιοριζόμενη εδαφική έκταση, στην οποία βρίσκονται και τα φερόμενα ως ανήκοντα σ' αυτούς και απαλλοτριωθέντα ακίνητα μετά των επικειμένων τους, ζήτησαν τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας των ακινήτων τους αυτών και των επικειμένων τους.

Επί της αίτησης αυτής, της νομοτύπως ασκηθείσας ανταίτησης του Ελληνικού Δημοσίου και της ομοίως νομοτύπως ασκηθείσας και κατά του Ελληνικού Δημοσίου μόνον στρεφομένης παρέμβασης (άρθρ. 20 § § 5, 6 και 19 § 5 Ν. 2882/2001 - Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων) που άσκησαν εκείνοι προς τους οποίους φέρεται ως κοινοποιούμενη η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν και περί των οποίων (παρέμβασης και κοινοποίησης) γίνεται λόγος παρακάτω, εκδόθηκε από το Εφετείο Αθηνών, το οποίο δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των απαλλοτριώσεων, η υπ' αριθμ. 194/2008 οριστική απόφαση, με την οποία, αφού κρίθηκαν αυτές παραδεκτές και νόμιμες (βλ.

α' και β' σελίδες 17ου φύλλου εν λόγω απόφασης), έγιναν εν μέρει δεκτές ως και κατ' ουσία βάσιμες. Κατά της απόφασης αυτής εναντιώνονται οι εν μέρει νικήσαντες και εν μέρει ηττηθέντες αιτούντες και ήδη αναιρεσείοντες με την ένδικη αίτηση αναίρεσης και με τους διατυπούμενους δι' αυτής λόγους, οι οποίοι και ερευνώνται στη συνέχεια κατά τα παρακάτω ειδικότερον εκτιθέμενα.

Όσον αφορά δε την κοινοποίηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης στους παρεμβάντες κατά τη συζήτηση της ως άνω αίτησης καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας, πρέπει να λεχθεί ότι αυτή (κοινοποίηση), για την οποία δεν προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας - ούτε και οι αναιρεσείοντες επικαλούνται - ότι πράγματι κοινοποιήθηκε σ' αυτούς, δεν υφίστατο νομική υποχρέωση να λάβει χώρα και η μη κοινοποίησή της δεν συνεπάγεται καμία απολύτως δικονομική συνέπεια.

Τούτο δε διότι από τη διάταξη του άρθρου 558 Κ.Πολ.Δ., με την οποία ορίζεται κατά ποίων στρέφεται η αναίρεση, προκύπτει ότι αυτή απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήσαν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και (ήσαν) αντίδικοι του αναιρεσείοντος ή των καθολικών διαδόχων ή των κληρονόμων αυτού, κατά των οποίων ο αναιρεσείων έχει συμφέρον και θέλει την αναίρεση της απόφασης και όχι εναντίον όλων, εκτός αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία, εκείνος δε ο οποίος παρεμβαίνει στη δίκη της απαλλοτρίωσης, ως "ενδιαφερόμενος" κατά την έννοια του άρθρου 14 § 1 του Ν. 2882/2001, γίνεται κύριος διάδικος στη σχετική δίκη και δεν δημιουργείται μεταξύ αυτού και των αρχικών διαδίκων σχέση απλής ή αναγκαστικής ομοδικίας.

Το τελευταίο δε τούτο συνάγεται εκ του ότι α) η έννοια του "ενδιαφερόμενου" στη διαδικασία της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης προσδιορίζεται με σαφήνεια στη διάταξη του ως άνω άρθρου 14 § 1 του Ν. 2882/2001, με την οποία και υπό τον τίτλο "διάδικοι", ορίζεται ότι "κατά την έννοια του παρόντος νόμου, ενδιαφερόμενοι, οι οποίοι δύνανται να ζητήσουν δικαστικώς τον προσωρινό ή οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης, είναι :

α) ο υπόχρεος να καταβάλει την αποζημίωση, β) ο υπέρ ου κηρύχθηκε η αναγκαστική απαλλοτρίωση και γ) όποιος αξιώνει κυριότητα ή άλλο εμπράγματο δικαίωμα στο απαλλοτριούμενο", β) από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 19 § 5 και 20 § 6 του Ν. 2882/2001, το πρώτο των οποίων άρθρων αφορά τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης και το δεύτερο τον οριστικό, προκύπτει ότι και στη διαδικασία του οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης ενώπιον του εφετείου, κάθε ενδιαφερόμενος (κατά την έννοια του ως άνω άρθρου 14 § 1 του εν λόγω νόμου), που δεν κλητεύθηκε νόμιμα ή καθόλου να παραστεί στη συζήτηση της αίτησης, έχει δικαίωμα να παρέμβει στη δίκη και να γίνει διάδικος, χωρίς καμία προδικασία και κατάθεση προτάσεων, απλώς με δήλωσή του ενώπιον του δικαστηρίου κατά τη συζήτηση της αίτησης, η οποία περιέχει το όνομα, το επώνυμο, το πατρώνυμο και την κατοικία του παρεμβαίνοντος, καθώς επίσης και τον αριθμό του κτηματολογικού πίνακα του ακινήτου στο οποίο προβάλλει δικαιώματα ο ενδιαφερόμενος και γ) με τις διατάξεις των προαναφερομένων άρθρων (19 § 5 και 20 § 6), οι οποίες υποδηλώνουν τον τρόπο με τον οποίο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να καταστεί διάδικος στη διαδικασία του προσδιορισμού της αποζημίωσης λόγω αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, επιδιώκεται να εξασφαλισθεί η ευχερέστερη παρουσία των ενδιαφερομένων στη δίκη προσδιορισμού της αποζημίωσης, χωρίς τους όρους και προϋποθέσεις των διατάξεων των άρθρων 79 επ.

Κ.Πολ.Δ. για την κύρια και πρόσθετη παρέμβαση, στις οποίες ο νόμος αυτός (2882/2001) δεν παραπέμπει, αν και είναι μεταγενέστερος του Κ.Πολ.Δ. (βλ. και σκέψεις στις ΑΠ 1178/2010 και 478/2001). Εφόσον λοιπόν με την παρέμβαση, η οποία ασκήθηκε με τις από 6.5.2008 προτάσεις των παρεμβαινόντων, ζητήθηκε, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου τους, ο καθορισμός οριστικής τιμής μονάδος των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, τα οποία φέρονται ως ανήκοντα στους παρεμβαίνοντες, οι οποίοι με την εν λόγω παρέμβαση κατέστησαν, κατά τα προαναφερόμενα, κύριοι διάδικοι στη δίκη εκείνη και δεν απέκτησαν την ιδιότητα του προσθέτως ή κυρίως παρεμβάντος, δεν υφίστατο υποχρέωση των αιτούντων να κοινοποιήσουν σ' αυτούς την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης (βλ.

άρθρ. 81 § 3 και 82 εδάφ. τελευταίο Κ.Πολ.Δ.), αλλά οι τελευταίοι μπορούσαν, εφόσον το επιθυμούσαν, να ασκήσουν και αυτοί αίτηση αναίρεσης της εκδοθείσας και ήδη προσβαλλόμενης απόφασης.- VI.-Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης είναι δυνατόν να φέρεται ότι πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα και υπό την επίκληση της παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου, να πλήττει αυτήν κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 § 1 Κ.Πολ.Δ.).- Στην προκειμένη περίπτωση με το πρώτο μέρος το πρώτου κατά σειρά λόγου αναίρεσης οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., συνισταμένη στο ότι το Εφετείο με την απόφασή του αυτή παραβίασε το άρθρο 17 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, διότι οι προσδιορισθείσες οριστικές τιμές μονάδος αποζημίωσης δεν πληρούν τους όρους του νόμου για πλήρη αποζημίωση, αφού με τις τιμές αυτές δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τα απαλλοτριωθέντα ακίνητά τους με άλλα ισάξια.

Ο λόγος αυτός, κατά το ερευνόμενο πρώτο μέρος του, είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση της επίκλησης της ανωτέρω αναιρετικής πλημμέλειας πλήττεται ουσιαστικά η ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων και η ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου. Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ.

λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά τα αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου απ' αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 896/2009, ΑΠ 1206/2008, ΑΠ 358/2008, ΑΠ 610/2007, ΑΠ 1490/2006, ΑΠ 107/2003).

Σύμφωνα με τα ανωτέρω ο προαναφερόμενος πρώτος κατά σειρά λόγος αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, από το άρθρο 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η αναιρετική πλημμέλεια της εκ πλαγίου παραβίασης των άρθρων 13 § 1 του Ν. 2881/2001 (ΚΑΑΑ) και του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, ένεκα ανεπαρκούς αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι επικαλούμενες αιτιάσεις, σχετικά με το λόγο αυτό, αφορούν την υπό του δικάσαντος Εφετείου ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού και ειδικότερα οι φερόμενες ως ελλείψεις αφορούν στοιχεία που το Εφετείο έλαβε υπόψη για τον προσδιορισμό της αξίας των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και τον προσδιορισμό της οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης.- VII.- Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 11 περίπτ.

γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., δημιουργείται και αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού συλλογισμού, έγγραφα που παραδεκτά και νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήσαν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα έγγραφα, για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναίρεσης, ανεξαρτήτως του ότι στα πλαίσια της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων δέχεται ως αποδεικνυόμενα πραγματικά περιστατικά διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά, ή βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά την βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της απόφασης και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείπονται αμφιβολίες για την συνεκτίμηση των συγκεκριμένων εγγράφων (ΑΠ 322/2011, ΑΠ 1413/2010, ΑΠ 1223/2008, ΑΠ 438/2008, ΑΠ 1763/2007, ΑΠ 1595/2006).- Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο κατά σειρά λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αναιρετική αιτίαση του άρθρου 559 αριθμ. 11 εδάφ.

γ' Κ.Πολ.Δ., με την έννοια ότι το Εφετείο, για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος αναφορικά με την αξία των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και κατ' επέκταση του καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αυτών, δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε τα προσκομισθέντα με επίκληση από τους αναιρεσείοντες έγγραφα και ειδικότερα α) την υπ' αριθμ. 56/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, με την οποία καθορίσθηκε προσωρινή τιμή μονάδος των εις αυτήν ειδικότερα μνημονευομένων ακινήτων και η οποία στη συνέχεια κατέστη οριστική, β) το υπ' αριθμ. ...

πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Χαλκίδας Σταυρούλας Νικολάκη - Σκιά, που αφορά την πώληση οικοπέδου κειμένου εντός του οικισμού του Δημοτικού Διαμερίσματος Βαθέος Αυλίδας, γ) το από 21.4.2008 πιστοποιητικό της Γραμματέως του Εφετείου Αθηνών, από το οποίο προέκυπτε ότι η υπ' αριθμ. 88/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, με την οποία είχε καθοριστεί η εις αυτήν αναφερόμενη προσωρινή τιμή μονάδος για απαλλοτριωθέντα ακίνητα της περιοχής Βαθέος Αυλίδας, είχε καταστεί οριστική και δ) το από του έτους 2008 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Ν.

Δ. "μετά της αυτόθι έκθεσής του", στο οποίο απεικονίζεται η όλη κτηματική περιφέρεια των Δημοτικών Διαμερισμάτων Βαθέος και Καλοχωρίου Δήμου Αυλίδας και εξειδικεύονται κατά απόσταση, μορφολογία και συγκεκριμένη θέση τα ακίνητα της περιοχής αυτής, απαλλοτριούμενα και όμορα, των εκ των αιτούντων Σ. Γ. Τ., Ε.

θυγ. Σ. Τ., συζύγου Α. Β., και Α. Β., με αριθμό ΚΠ 340, 341, 342, 343, 352, 353 και 354J και ακόμη απεικονίζονται τα εφαπτόμενα με την λειτουργούσα Ε.Ο. Σχηματαρίου - Χαλκίδας απαλλοτριούμενα με αριθμό ΚΠ 506, 543, 550, 522, 554, 559, 560, 561, 562, 563, 564, 565, 566, 568, 573, 574, 575, 576, 577, 580, 581, 582, 583 και 584. Από το όλο περιεχόμενο των αιτιολογιών της απόφασης και την παράλληλη βεβαίωσή της ότι την περί πραγμάτων κρίση της στήριξε, πλην άλλων, και σε "όλα τα επικαλούμενα και νομίμως από τους διαδίκους προσκομιζόμενα έγγραφα, σε μερικά των οποίων γίνεται ειδικότερη μνεία κατωτέρω", δεν καταλείπεται αμφιβολία, αντιθέτως δε καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι κατά το σχηματισμό του αποδεικτικού της πορίσματος έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα προαναφερόμενα έγγραφα και επομένως ο λόγος αυτός αναίρεσης ελέγχεται ως αβάσιμος και απορριπτέος.- VIII.- Στο πλαίσιο της καθιερούμενης από το άρθρο 106 ΚΠολΔ θεμελιακής δικονομικής αρχής της ελεύθερης διάθεσης του αντικειμένου της δίκης, το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να επιληφθεί αυτεπαγγέλτως μιας διαφοράς παρά μόνο ύστερα από σχετική αίτηση του διαδίκου, αν δε παρά ταύτα προβεί σε εκδίκαση και έκδοση απόφασης, τότε αυτή η απόφαση είναι ελαττωματική, διότι αντίκειται στην εν λόγω διαθετική αρχή.

Έλλειψη αίτησης υπάρχει και όταν έγινε παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής, αφού η παραίτηση αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 295 § 1α ΚΠολΔ, έχει ως συνέπεια η αγωγή να θεωρείται ως μη ασκηθείσα, αίρονται δε αναδρομικώς οι συνέπειες της άσκησής της. Έτσι, η διάγνωση από το δικαστήριο αιτήματος, ως προς το οποίο είχε γίνει παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής, ελέγχεται με τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. (ΑΠ 1348/2006).

Το αυτό δε ισχύει και στην παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης (άρθρ. 299 Κ.Πολ.Δ. σε συνδυασμό προς άρθρο 18 § 1 εδάφ. β' Ν. 2882/2001 - ΚΑΑΑ). Περαιτέρω, από τα άρθρα 68 και 556 § 2 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι το έννομο συμφέρον αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της άσκησης της αναίρεσης και των κατ' ιδίαν λόγων αυτής.

Θεμελιώνεται δε στη βλάβη που υφίσταται ο αναιρεσείων από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και με την άσκηση της αναίρεσης επιδιώκεται η ανατροπή της επιβλαβούς αυτής για τον αναιρεσείοντα συνέπειας (ΑΠ 1663/2010, ΑΠ 589/2009, ΑΠ 1241/2008, ΑΠ 700/2008).- Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο κατά σειρά λόγο της αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθμ. 9 εδάφ.

α' Κ.Πολ.Δ. (και όχι από τον αριθμό 14), αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι παρά τη δήλωση παραίτησης από το δικόγραφο της υπό δίκη αίτησης καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος, στην οποία προέβησαν οι είκοσι πέντε (25) πρώτοι εκ των αρχικώς αιτούντων, η οποία έγινε κατά την επ' ακροατηρίου ενώπιον του Εφετείου συζήτηση της αίτησης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο των ως άνω παραιτηθέντων αιτούντων και καταχωρήθηκε στα πρακτικά, εντούτοις το δικαστήριο εκείνο προέβη και ως προς τους παραιτηθέντες στην εκδίκαση της αίτησης και καθόρισε τιμή μονάδος και για τα φερόμενα ως ανήκοντα σ' αυτούς ακίνητα, τα οποία ευρίσκονται στην περιοχή Σχηματαρίου.

Από την επισκόπηση των ταυτάριθμων με την προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικών του Εφετείου και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει ότι η προαναφερόμενη παραίτηση πράγματι έλαβε χώρα και ότι οι παραιτηθέντες αιτούντες, από τον αριθμό 1 (Μ. Γ. του Σ.) έως και τον αριθμό είκοσι πέντε (Κ. Π.) δεν μετέχουν της παρούσας κατ' αναίρεση δίκης, οι δε αναιρεσείοντες δεν επικαλούνται οποιοδήποτε έννομο συμφέρον που να δικαιολογεί την προβολή του ερευνόμενου λόγου αναίρεσης, ο οποίος ως εκ τούτου, ήτοι για έλλειψη εννόμου συμφέροντος, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.- IX.-Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη.

Για να δημιουργηθεί ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει το δικαστήριο να επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε από τον αναιρεσείοντα και όχι από τον αναιρεσίβλητο, ή να επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν από τον αναιρεσείοντα και τέλος να άφησε αίτηση αδίκαστη του αναιρεσείοντος (ΑΠ 795/2004).- Στην προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο κατά σειρά λόγο της αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθμ. 9 εδάφ.

γ' Κ.Πολ.Δ. (και όχι και από τον αριθμό 14), οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστες τις ασκηθείσες κύριες παρεμβάσεις, ήτοι τόσο εκείνες που ασκήθηκαν κατά την εκδίκαση της δικής τους αίτησης όσο και εκείνες που ασκήθηκαν κατά την εκδίκαση των λοιπών αιτήσεων, καθώς και τις ανταιτήσεις του ήδη αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου σε όλες τις αιτήσεις που συνεκδικάσθηκαν μαζί με την υπό κρίση αίτησή τους.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος τόσο όσον αφορά τις παρεμβάσεις και τις ανταιτήσεις που ασκήθηκαν από τους μη μετέχοντες της παρούσας κατ' αναίρεση δίκης ανταιτούντες και παρεμβάντες, για έλλειψη εννόμου συμφέροντος των αναιρεσειόντων για την προβολή του, όσο και κατά το μέρος που αφορά το αντίδικο των αναιρεσειόντων - αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο.

Σε κάθε δε περίπτωση είναι απορριπτέος και ως αβάσιμος, γιατί από την επισκόπηση του περιεχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο προέβη σε συνεκδίκαση όλων των ενώπιόν του υποβληθεισών ανταιτήσεων και παρεμβάσεων και απεφάνθη επ' αυτών (βλ. β' σελίδα 17ου φύλλου και α' σελίδα 39ου φύλλου προσβαλλόμενης απόφασης).- Χ.- Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί αυτή και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του έχοντος καταθέσει και προτάσεις Ελληνικού Δημοσίου (άρθρ. 106, 176, 183, 188 § 1 Κ.Πολ.Δ., 18 § 4 εδάφ.

γ' Ν. 2882/2001), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί πως η από η από 14.7.2009 και με αριθμό κατάθεσης 798/16.7.2009 αίτηση αναίρεσης της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των απαλλοτριώσεων υπ' αριθμ. 194/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, μεταβατικής έδρας Χαλκίδας, δεν ασκήθηκε όσον αφορά τους εκ των αναιρεσειόντων με τους αριθμούς υπό στοιχεία α) 22 Α. Ι. Σ. και β) 33.α, 33.β και 33.δ, Γ. χήρα Μ. Β., Β. Μ. Β. και Α. Μ. Β. και καθόσον απευθύνεται κατά των δευτέρου και τρίτου των αναιρεσιβλήτων Ζ. Θ. του Σ. και Κ. Τ. του Μ., αντίστοιχα.-

Απορρίπτει την προαναφερόμενη αναίρεση, σύμφωνα με τις εκτιθέμενες στο σκεπτικό διακρίσεις.- Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες, πλην εκείνων ως προς τους οποίους απορρίφθηκε η αναίρεση ως απαράδεκτη, οι οποίοι μνημονεύονται στην με αριθμό ένα λατινικό (Ι) σκέψη της παρούσας, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του πρώτου των αναιρεσιβλήτων Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.-

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ