Legislator Case Law & Legislation
1128/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility regarding substantive law violations and jurisdictional overreach.

Case Number 1128/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the second-instance court's decision regarding inheritance and land expropriation. The appellant argued that the lower court violated substantive laws and exceeded its jurisdiction by ruling on matters belonging to expropriation committees. The court rejected these claims as inadmissible because the appeal arguments lacked specificity and failed to meet the strict requirements for establishing a violation of substantive law or jurisdictional overreach.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(1) and 559(19) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court rejects appeals for violation of substantive law or jurisdictional overreach if the appeal grounds are vague, lack specific citation of violated provisions, or fail to demonstrate that the lower court exceeded its statutory authority.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure substantive law violation jurisdictional overreach inadmissible appeal expropriation committees inheritance law legal reasoning standard

Cited Legislation

AI generated
Article 559(1) of the Code of Civil Procedure
Article 559(19) of the Code of Civil Procedure
Article 559(4)(3) of the Code of Civil Procedure
Article 561(1) of the Code of Civil Procedure
Article 525(1) of the Code of Civil Procedure
Article 273(2) of the Agricultural Code
Article 68 of Law 431/1968
Article 67 of Decree-Law 2185/1952
Article 16 of Law 3194/1955

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court 32/1996

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1128 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1128/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρίνα Μωραΐτου.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ..... και 2. ......., ως αναγκαίων και μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων του ......, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μουράβα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-6-1990 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 108/1991 προδικαστική, 11/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 735/2005 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7-12-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 25-9-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ), πρέπει να διαλαμβάνει, πλην άλλων, τη συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς, επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (Ολ.

ΑΠ 32/1996). Εξάλλου, για το ορισμένο του αναιρετικού λόγου 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ, πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως ή μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 68 του αν.ν. 431/1968 και 67 του ν.δ. 2185/1952.

Περαιτέρω, με τον δεύτερο από το άρθρο 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 68 του αν.ν. 431/1968 και 16 του ν. 3194/1955. Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο πλήρως τα πραγματικά γεγονότα, που η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε, ευθέως ή εκ πλαγίου, η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, παρά μόνον αποσπασματικά.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 4 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Υπέρβαση δικαιοδοσίας υπάρχει, όταν τα πολιτικά δικαστήρια επιλαμβάνονται υποθέσεως, που κατά νόμο ανήκει στη δικαιοδοσία άλλου δικαστηρίου (ποινικού ή διοικητικού) ή των διοικητικών αρχών. Με τον τρίτο από το άρθρο 559 αριθμός 4 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπερέβη τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, διότι αποφάνθηκε επί ζητήματος το οποίο ανήκει, κατ' άρθρο 273 παράγραφος 2 του Αγροτικού Κώδικα, στη δικαιοδοσία των Επιτροπών Απαλλοτριώσεων. Από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει τέτοια υπέρβαση δικαιοδοσίας, αλλά απλώς το δευτεροβάθμιο δικαστήριο μνημονεύοντας στην αμετάκλητη ανάκληση της 6/1989 αποφάσεως τη Επιτροπής Απαλλοτριώσεων Βόλου, αναφέρει περαιτέρω τις νομικές συνέπειες της ανακλήσεως αυτής. Επομένως, ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 και 20.

Με τον τέταρτο από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 20 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφων με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά.

Ο λόγος αυτός, σε σχέση με την παραβίαση της περιπτώσεως 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι αναφέρεται στην ουσία πραγματικών γεγονότων που προκύπτουν από την εκτίμηση εγγράφων, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Όσον αφορά δε την παραβίαση της περιπτώσεως 20 του άνω άρθρου, ο λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος επίσης ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο των εγγράφων και εκείνο το οποίο εξέλαβε ως περιεχόμενο το Εφετείο, ώστε να κριθεί αν το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένως ανέγνωσε τα έγγραφα αυτά και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε ως περιεχόμενο των εγγράφων διαφορετικό από εκείνο που περιέχουν.

Η παραβίαση της διατάξεως του άρθρου 525 παράγραφος 1 ΚΠολΔ, που αναφέρεται στη διαδικασία της έφεσης, δεν ελέγχεται ως δικονομικός κανόνας από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ. Επομένως, ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 525 παράγραφος 1 ΚΠολΔ, δεν θεμελιώνει πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ, και ο ως άνω λόγος αναιρέσεως, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7-12-2005 Χ1 για αναίρεση της 735/2005 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία καθορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαΐου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ