Supreme Court dismisses appeal on drug trafficking conviction due to timely filing and sufficient reasoning.

Απόφαση 1128 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1128/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών), Μιχαήλ Δέτση, Κωνσταντίνο Κούκλη – Εισηγητή, Γρηγόριο Μάμαλη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Απριλίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου .... και ήδη κρατούμενου στις Φυλακές Λάρισας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιάκωβο Απέργη, περί αναιρέσεως της 2236/2004 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον ....

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 22 Φεβρουαρίου 2005 και 23 Φεβρουαρίου 2005 αιτήσεις του αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 532/2005.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Φέρονται προς συζήτηση δύο αιτήσεις αναιρέσεως του αυτού αναιρεσείοντος κατά της αυτής αποφάσεως (2236/2004) του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, η από 22-2-2005, που ασκήθηκε ενώπιον του Διευθυντή των φυλακών Λάρισας, όπου ο αναιρεσείων εκρατείτο και η από 23-2-2005 όμοια, η οποία ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 24-2-2005.

Η εξ αυτών πρώτη πρέπει να απορριφθεί κατ' άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ), ως απαράδεκτη γιατί ασκήθηκε εκπροθέσμως, δηλαδή μετά την 10ήμερη προθεσμία από τότε που η προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο (άρθρ. 473 παρ. 1, 3 ΚΠΔ χωρίς στην αίτηση αναιρέσεως να αναφέρονται περιστατικά ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητων αιτίων.

Η καταχώρηση έλαβε χώρα στις 4-2-2005, όπως προκύπτει από την υπηρεσιακή βεβαίωση του Γραμματέως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και η άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως (έλαβε χώρα στις 22-2-2005). Η δεύτερη, όμως, αίτηση, έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως (άρθρ. 463, 465, 473 απρ. 1, 2, 3 ΚΠΔ) και ως εκ τούτου πρέπει να εξετασθεί κατ' ουσίαν.

Από τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1α, β ν 1729/1987 προκύπτουν τα ακόλουθα: Το έγκλημα της εισαγωγής ναρκωτικών ουσιών στην Ελληνική Επικράτεια πραγματώνεται με τη διακίνηση των ναρκωτικών ουσιών από το εξωτερικό στη χώρα και θεωρείται τελειωμένο με την είσοδο των ναρκωτικών στο Ελληνικό έδαφος, με τη διακίνηση αυτών από το εξωτερικό στην Ελλάδα.

Για την πραγμάτωση του εγκλήματος δεν είναι αναγκαίο να έχει γίνει διακίνηση αυτών δια της τελωνειακής υπηρεσίας. Το έγκλημα πραγματώνεται και στην περίπτωση που έχουν εισαχθεί αυτά στην Ελληνική Επικράτεια και από μη νόμιμη διασινοριακή οριογραμμή. Για τη θεμελίωση της αγοράς ναρκωτικών δεν είναι αναγκαία η ρητή μνεία και αναφορά σε συγκεκριμένη περίπτωση κατηγορίας ότι συμφωνήθηκε και τίμημα, γιατί ο νομικός όρος «αγορά» είναι τόσο ένχρηστος στην πράξη και έχει ορισμένο περιεχόμενο και γνωστή έννοια ώστε υποδηλώνει οπωσδήποτε και συνομολόγηση τιμήματος, γιατί χωρίς τέτοιο δεν μπορεί να νοηθεί αγορά.

Επίσης, για την πληρότητα της αιτιολογίας της καταδικαστικής αποφάσεως για την αγορά και πώληση της ναρκωτικής ουσίας δεν είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται: α) η ταυτότητα του πωλητή, ή του αγοραστή, β) η ποσότητα (βάρος) αυτής (ναρκωτικής ουσίας), που είναι αδιάφορη για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων αυτών (αγοράς και πωλήσεως), αφού ο νόμος δεν συνδέει ούτε την τέλεση τούτων ούτε το ύψος της επιβλητέας ποινής με την ποσότητα (βάρος) των ναρκωτικών ουσιών και γ) ο χρόνος των επί μέρους πράξεων, αν δεν τίθεται θέμα παραγραφής, αφού ο μη επακριβής προσδιορισμός του χρόνου δεν δημιουργεί ασάφεια και συνεπώς έλλειψη αιτιολογίας.

Εξ άλλου, η καταδικαστική απόφαση, έχει την αποκτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτήν περιέχονται με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνον από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από καθένα.

Η αιτιολογία, τέλος, της αποφάσεως παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό της, μαζί με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, που εδίκασε έφεση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων αποδεικτικών μέσων (καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, απολογία κατηγορουμένου), όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλομένης 2236/2004 αποφάσεώς του τα εξής ουσιώδη πραγματικά περιστατικά:

Ο κατηγορούμενος Αλβανός υπήκοος, από πρόθεση και χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσεως ναρκωτικών, από κοινού με άλλον, ονόματι «..... », αγνώστων λοιπών στοιχείων, με περισσότερες πράξεις ετέλεσε περισσότερα εγκλήματα και πιο συγκεκριμένα κατά το χρονικό διάστημα από 23.10.1999 μέχρι 22.11.1999: Α) Αγόρασε στην Αλβανία, από άγνωστης ταυτότητας άτομο, άγνωστες ποσότητες ηρωϊνης και κοκαϊνης και πάντως μεγαλύτερη των 2474 γραμ.

ηρωϊνης και 31 γραμμαρίων κοκαϊνης έναντι αγνώστου ανταλλάγματος. Β) Εισήγαγε, από άγνωστο σημείο των Ελληνοαλβανικών συνόρων στην Ελληνική Επικράτεια τις προαναφερόμενες ποσότητες ναρκωτικών και Γ) Κατά το ίδιο πιο πάνω χρονικό διάστημα, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, επώλησε, σε άγνωστης ταυτότητας άτομα, άγνωστες ποσότητες ηρωϊνης και κοκαϊνης, αντί αγνώστου χρηματικού ποσού, χρησιμοποιώντας για τις σχετικές μετακινήσεις του το με αριθμό ....

δίκυκλο μοτοποδήλατο. Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του, την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του διατάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ως άνω εγκλημάτων της εισαγωγής, αγοράς και πωλήσεως κατ' εξακολούθηση ναρκωτικών, πράξεις, ως προς τις οποίες και μόνον προσεβλήθη η απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου (εάν ουδεμία αιτίαση διατυπώνεται για τις λοιπές αξιόποινες πράξεις, της μεταφοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών καθώς και για τις επιβαρυντικές περιστάσεις της κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια τελέσεως όλων των αξιοποίνων πράξεων), για τις οποίες αυτός καταδικάστηκε, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 1α, β ιν 1729/1987, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε.

Ειδικότερα, αναφέρεται ο χρόνος, ο τρόπος και ο τόπος τελέσεως των ως άνω αξιοποίνων πράξεων, ενώ δεν είναι αναγκαίο, για την πληρότητα της αιτιολογίας, να αναφέρεται η ποσότητα της ναρκωτική ουσία που πωλήθηκε, η ταυτότητα του αγοραστή και το τίμημα που επιτεύχθηκε. Επομένως, ο μοναδικός, από το άρθρο 510 παρ.

ΙΔ ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως όσον αφορά εις τις αξιόποινες πράξεις της αγοράς εισαγωγής και πωλήσεως κατ' εξακολούθηση ναρκωτικών ουσιών, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις από 22-2-2005 και 23-2-2005 δύο αιτήσεις του .... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2236/2004 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσπορίζει σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Μαϊου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ