Supreme Court dismisses appeal for lack of specificity and rejects claim of contradictory reasoning in civil case.

Απόφαση 1126 / 2024 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1126/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αθανάσιο Θεοφάνη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 5 Απριλίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Π. Μ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ.- Κ. θυγ. Χ. και Μ. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κ. Φραγκανδρέα, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Κ. του Δ. και της Γ., 2) Χ. θυγ. Κ. και Γ. Κ., 3) Ι. θυγ. Κ. και Γ. Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κ. Τζαβάρα, και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-5-2017 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8/2021 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22-1-2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 22.01.2022 αίτηση αναιρέσεως, προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία, εκδοθείσα, υπ' αριθμ. 8/11.01.2021 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, το οποίο απέρριψε την από 22.09.2018 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμ. 5/08.02.2018 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας, το οποίο είχε απορρίψει την από 12.05.2017 αγωγή της. Η αίτηση αυτή αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553§1 στοιχ. β', 556§1, 558 εδάφ. α', 564§3, 566§1 του Κ.Πολ.Δ.). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρο 577§1 του Κ.Πολ.Δ.) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρο 577§2 του Κ.Πολ.Δ.).

Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή (άρθρο 561§2 του Κ.Πολ.Δ.), για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση των διαδικαστικών της δίκης εγγράφων, υπήρξε κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Η ήδη αναιρεσείουσα (Μ. - Κ. θυγ. Χ. Κ. και Μ. Τ.) ήγειρε κατά των ήδη αναιρεσιβλήτων (Κ.

Κ. του Δ. και της Γ., Χ. Κ. θυγ. Κ. και Γ., Ι. θυγ. Κ. και Γ. Κ.) την απευθυνομένη στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας από 12.05.2017 αγωγή, από τα άρθρα 1831§§1, 2 και 1835 του Α.Κ.. Η αγωγή εκδικάσθηκε αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας, εκδόθηκε δε η υπ' αριθμ. 5/08.02.2018 οριστική απόφασή του, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή.

Την ως άνω κρίνασα δικαστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου προσέβαλε η ήδη αναιρεσείουσα με την από 22.09.2018 έφεσή της, που απηύθηνε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, ζητώντας την παραδοχή, τυπικά και κατ' ουσίαν, της εφέσεώς της, την εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως, τη διακράτηση της υποθέσεως από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, την αναδίκαση της αγωγής και την παραδοχή αυτής.

Η άνω έφεση συζητήθηκε ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία εκδόθηκε δε η υπ' αριθμ. 8/11.01.2021 οριστική (τελεσίδικη) απόφασή του, με την οποία απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η έφεση. Την απόφαση του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου προσέβαλε με την από 22.01.2022 αίτησή της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η αναιρεσείουσα ζητώντας την αναίρεσή της για τον δισκελή λόγο που περιέχεται στο αναιρετήριο.

Οι παραδοχές, στις οποίες στήριξε την εκφερθείσα κρίση του το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, είναι, κατ' αντιγραφήν, οι ακόλουθες:

".... Η ενάγουσα είναι το μοναδικό τέκνο του Χ. Κ., του Δ. (βλ. το με αρ. πρωτ. ....2013 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Ήλιδας του Νομού Ηλείας), ο οποίος κατοικούσε όσο ζούσε στην Αμαλιάδα, από τον νόμιμο γάμο του, την ....1997, με την Μ. Τ. Ο γάμος αυτός λύθηκε με διαζύγιο (βλ. το με αρ. πρωτ. ....2002 διαζευκτήριο της Ιεράς Μητρόπολης Ηλείας), δυνάμει της υπ' αριθμ. ....2002 αμετάκλητης απόφασης του Μ.Πρ.Αμαλιάδας, πριν τον θάνατο του Χ.

Κ., που έλαβε χώρα την ....2012 (βλ. επίσης το από ....2015 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου 'Ηλιδας του Νομού Ηλείας και την με αρ. 296 τομ. Α, έτος 2012 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιαρχείου του Δήμου Ήλιδας). Από το υπ' αριθμ. ....2013 πρακτικό δημοσίευσης διαθήκης, του Ειρηνοδικείου Αμαλιάδας και το υπ' αριθμ. ....2014 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών, αποδεικνύεται ότι ο ως άνω αποβιώσας πατέρας της ενάγουσας, Χ.

Κ., κατέλιπε την από ....2012 ιδιόγραφη διαθήκη του, με την οποία όρισε ως κληρονόμο του στα σε αυτήν αναφερόμενα περιουσιακά στοιχεία την ενάγουσα - κόρη του και συγκεκριμένα, κατέλιπε σε αυτήν, δυνάμει της ως άνω διαθήκης, τα παρακάτω ακίνητα: 1) ένα ακίνητο - οικόπεδο έκτασης 270,08 μ2 μετά της επ' αυτού διώροφης οικοδομής, αποτελούμενης από ισόγειο όροφο, συνολικού εμβαδού 115 μ2 εκ του οποίου τμήμα εμβαδού 60,07 μ2 είναι γραφείο και συνεχόμενη αποθήκη όπισθεν του γραφείου, εμβαδού 54,93 μ2 και πρώτο πάνω από το ισόγειο όροφο, επιφάνειας 115 μ2, που βρίσκεται εντός της πόλεως Αμαλιάδας Δημοτικής Κοινότητας Αμαλιάδας Δήμου Ήλιδας και επί της οδού ..., και 2) ένα αγροτεμάχιο, έκτασης 1.445,52 μ2, κείμενο στην αγροτική περιοχή "Λατίφι", της κτηματικής περιφέρειας Τοπικής Κοινότητας Καρδαμά, Δημοτικής Ενότητας Αμαλιάδας Δήμου Ήλιδας, όπως τα παραπάνω ακίνητα αναλυτικά περιγράφονται στα φύλλα 15ο και 16ο του υπ' αριθμ ....2012 συμβολαίου διανομής ακινήτων μεταξύ των αδερφών Χ.

και Κ. (1ου εναγόμενου) Κ. (αρ. ακινήτων 4 και 6), της συμ/φου Αμαλιάδας, Α. Λ., που έχει μεταγραφεί, στις ....2012 (ημερομηνία θανάτου του Χ. Κ.), στον τόμο 1555, με αριθμ. 1 του Β.Μ. του Υποθηκοφυλακείου Αμαλιάδας. Όπως αποδεικνύεται από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από την ενάγουσα: α) υπ' αριθμ. 567/13.10.2015 πιστοποιητικό του Ειρηνοδικείου Αμαλιάδας και β) υπ' αριθμ. 1175/1310-2015 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αμαλιάδας αυτή δεν αποποιήθηκε την ως άνω κληρονομιά του πατέρα της, Χ.

Κ.. Από, δε, το υπ' αριθμ 1176/13.10.2015 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αμαλιάδας προκύπτει ότι δεν αμφισβητήθηκε το κληρονομικό της δικαίωμα, ενώ δεν δημοσιεύθηκε άλλη διαθήκη του αποβιώσαντος πατέρα της (βλ. το υπ' αριθμ. ....2014 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών και το υπ' αριθμ. 569/15.10.2015 πιστοποιητικό του Ειρηνοδικείου Αμαλιάδας).

Η συνολική αντικειμενική αξία των παραπάνω ακινήτων που κληρονόμησε η ενάγουσα από τον πατέρα της με την προαναφερθείσα ιδιόγραφη διαθήκη ανέρχεται στο ποσό των 184.383,08€ όπως αναγράφεται στο επικαλούμενο και προσκομιζόμενο ως άνω υπ' αριθμ ....2012 συμβόλαιο διανομής, της συμ/φου Αμαλιάδας, Α. Λ. Ειδικότερα, στο εν λόγω συμβόλαιο (φύλλο 17ο) αναφέρεται ότι το μερίδιο για τα ακίνητα που λαμβάνει στην κυριότητα, νομή και κατοχή του ο Χ.

Κ., του Δ. εκτιμήθηκε από την Δ.Ο.Υ. Αμαλιάδας - Γαστούνης κατά το αντικειμενικό σύστημα αξιών σε 184.383,08€ (και ειδικότερα 169.650,64€ για το 1ο ακίνητο και 14.738,85€ για το αγροτεμάχιο). Επίσης, καταβλήθηκε εκ μέρους του Χ. Κ. φόρος διανομής ακινήτων ύψους 4.727,62 ευρώ. Ταυτόχρονα, στο εν λόγω συμβόλαιο διανομής η συμβολαιογράφος αναγράφει ότι, για την διαφορά της αξίας των διανεμόμενων ακινήτων καταβλήθηκε από τον Κ.

Κ. στον Χ. Κ. το χρηματικό ποσό των 284.900,17 ευρώ και προς εξίσωση των μερίδων τους, προηγουμένως και εκτός του γραφείου της και της παρουσίας της καθώς και της παρουσίας των παριστάμενων δικηγόρων, τα οποία έχει ήδη λάβει κατά τη δήλωση του, ανωτέρω εμφανισθέντα και εντολέα του Χ. Κ., Κ. Κ. (σημειωτέον ότι ο τελευταίος ενεργούσε στο ως άνω συμβόλαιο διανομής ακινήτων το μεν για τον εαυτό του το δε ως πληρεξούσιος, αντιπρόσωπος και αντίκλητος του αδελφού του, Χ.

Κ., δυνάμει του υπ' αριθμ. ....2012 πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Πατρών, Α. Τ.). Την ουσιαστική βασιμότητα του παραπάνω γεγονότος, ήτοι της καταβολής στον δικαιοπάροχο της ενάγουσας του προαναφερόμενου ποσού των 284.900,17 ευρώ και προς εξίσωση των μερίδων η ενάγουσα αμφισβήτησε, και για τον λόγο αυτό, θεωρώντας ότι απέκτησε, λόγω κληρονομικής διαδοχής, την εν λόγω αξίωση καταβολής του ποσού αυτού, άσκησε την από 01.09.2014 και με αριθμ.

κατ. 908/ΤΠ/94/2014 αγωγή της κατά του πρώτου των εναγομένων, Κ. Κ., ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας, η οποία εκκρεμεί κατόπιν άσκησης έφεσης ενώπιον αυτού του δικαστηρίου. Αποδείχθηκε ακόμη ότι ο Χ. Κ., μαζί με τον πρώτο εναγόμενο, αδελφό του, με ιδιωτικό συμφωνητικό που κατάρτισαν την 01.07.1979, στην Αμαλιάδα, ίδρυσαν την ομόρρυθμη εταιρεία, με την επωνυμία "ΑΔΕΛΦΟΙ Δ.

Κ. Ο.Ε.", με ομόρρυθμους εταίρους τους ίδιους και εταιρικό κεφάλαιο το ποσό των 300.000 δρχ, ήδη 880,41 ευρώ. Το τελευταίο καταβλήθηκε κατά ποσοστό 50% από έκαστο των εταίρων αυτών, που ήταν και η συμμετοχή εκάστου των εταίρων στα κέρδη και τις ζημίες της εταιρείας, το δε καταστατικό αυτό δημοσιεύθηκε στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αμαλιάδας με αριθμό 26/16.02.1981.

Μετά από αλλεπάλληλες τροποποιήσεις του καταστατικού της παραπάνω ομόρρυθμης εταιρίας και αυξήσεις του εταιρικού κεφαλαίου, στις 31.05.2006, με ιδιωτικό συμφωνητικό που καταρτίστηκε στην Αμαλιάδα, μεταξύ των ως άνω ομόρρυθμων εταίρων, τροποποιήθηκε το καταστατικό και αυξήθηκε το κεφάλαιο κατά ποσό 12.050,00 ευρώ από αναπροσαρμογή της αξίας των ακινήτων παγίων του ν. 2065/92, που πραγματοποιήθηκε στις 31.12.2004 και πλέον το εταιρικό κεφάλαιο ανήλθε στο ποσό των 775.773,00 ευρώ, που αντιστοιχεί σε ποσό 387.866,00 ευρώ, για τον αποβιώσαντα Χ.

Κ. και ποσό 387.866,00 ευρώ για τον 1ο εναγόμενο, ενώ ταυτόχρονα τροποποιήθηκε ο σκοπός της εταιρείας και καθορίστηκε ότι αυτός θα είναι η αγορά κορινθιακής σταφίδας, η επεξεργασία, συσκευασία, και πώληση στην εσωτερική και εξωτερική αγορά, με την διενέργεια συναλλαγών με τρίτες χώρες και χώρες της Ε.Ε, πραγματοποιώντας προς τούτο αγορές πρώτων υλών, υλικών συσκευασίας και παγίων στοιχείων σε μηχανήματα και εξοπλισμό και πωλήσεις αντίστοιχων εμπορευμάτων και προϊόντων, καθώς επίσης η επεξεργασία και τυποποίηση σταφίδας για λογαριασμό τρίτων.

Η τροποποίηση αυτή δημοσιεύθηκε στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αμαλιάδας, με αριθμό 49/22.06.2006. Στις 01.12.2010, με ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταρτίστηκε στην Αμαλιάδα, μεταξύ των ίδιων ως άνω ομόρρυθμων εταίρων, τροποποιήθηκε το καταστατικό και αυξήθηκε το κεφάλαιο κατά ποσό 13.912,81 ευρώ, από αναπροσαρμογή της αξίας των ακινήτων παγίων του ν. 2065/92, που πραγματοποιήθηκε στις 31.12.2008 και το οποίο αντιστοιχεί σε ποσό 6.956,40 ευρώ για έκαστο των άνω εταίρων.

Έτσι, πλέον, το εταιρικό κεφάλαιο ανήλθε στο συνολικό ποσό των 789.645,81 ευρώ που αντιστοιχεί σε ποσό 394.822,90 ευρώ για τον Χ. Κ. και ποσό 394.822,90 ευρώ για τον 1ο εναγόμενο, ενώ ταυτόχρονα ορίστηκε ότι διαχειριστές της εταιρείας θα είναι και τα δύο μέλη αυτής. Επίσης, καθορίστηκε ότι το κλείσιμο της χρήσης και αντίστοιχα ο ισολογισμός της εταιρείας θα πραγματοποιείται στις 30.06 εκάστου έτους.

Η τροποποίηση αυτή δημοσιεύθηκε στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αμαλιάδας με αριθμό 49/22.06.2006. Στις 29.06.2012, με ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταρτίστηκε μεταξύ των ίδιων ως άνω ομόρρυθμων εταίρων και των λοιπών εναγόμενων, στην Αμαλιάδα και καταχωρήθηκε στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αμαλιάδας με αριθμό 82/29.06.2012, τροποποιήθηκε το καταστατικό της ως άνω εταιρείας.

Ειδικότερα, στην από 29.06.2012 τροποποίηση καταστατικού της ομόρρυθμης εταιρείας, με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Δ. Κ. Ο.Ε." αναφέρεται επί λέξει ότι: "Ο πρώτος των συμβαλλόμενων - εταίρος, Χ. Κ., με τη συναίνεση και του δεύτερου εκ των συμβαλλομένων - εταίρου, Κ. Κ., μεταβιβάζει την εταιρική του μερίδα, ήτοι το ποσοστό συμμετοχής του στα κέρδη και τις ζημίες της εταιρίας "ΑΦΟΙ Δ.

Κ. Ο.Ε.", όπερ ανέρχεται σε 50% ως εξής: προς τον δεύτερο, Κ. Κ., ποσοστό συμμετοχής στην εταιρία 46%, στην τρίτη, Χ. Κ., ποσοστό 2% και στην τέταρτη των συμβαλλόμενων Ι. Κ., ποσοστό 2%. Ο δεύτερος των συμβαλλομένων ήδη εταίρος, Κ. Κ. και οι τρίτη και τέταρτη εξ αυτών, νέοι εταίροι, Χ. Κ. και Ι. Κ., υπεισέρχονται κατ' αυτόν τον τρόπο στο σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του μεταβιβάζοντος την εταιρική του μερίδα και αποχωρούντος εταίρου, Χ.

Κ.....". Δηλαδή, με το παραπάνω ιδιωτικό συμφωνητικό αποφασίστηκε η είσοδος στην εταιρεία της 2ης και 3ης των εναγομένων και η μεταβίβαση, άνευ ανταλλάγματος, δηλαδή λόγω δωρεάς εν ζωή, όπως θα αναφερθεί κατωτέρω, εκ μέρους του Χ. Κ., της συνολικής εταιρικής του συμμετοχής σε ποσοστό 50% στην άνω εταιρεία προς τους εναγομένους και η αποχώρησή του από την εταιρεία, λόγω του επικείμενου θανάτου του από καρκίνο, που επήλθε 5 μήνες αργότερα.

Ειδικότερα, ο Χ. Κ., ο οποίος για πολλά χρόνια έπασχε από καρκίνο και είχε φτάσει προς το τέλος της ζωή του, μεταβίβασε, λόγω δωρεάς εν ζωή, στον 1ο εναγόμενο - αδελφό του, Κ. Κ., το 46% της εταιρικής του μερίδας, που αντιστοιχούσε (το 46%) σε εταιρικό κεφάλαιο αξίας 363.237,06 ευρώ [όπου 394.822,90 ευρώ είναι η συνολική αξία της εταιρικής μερίδας (εκ ποσοστού 50%) του Χ.

Κ. Χ 2 (συνολικά 2 εταίροι στην ο.ε.) =789.645,80 (όπου η συνολική αξία των εταιρικών μεριδίων της ο.ε.) διά 100 (ποσοστό επί τοις εκατό) Χ 46 (ποσοστό της εταιρικής μερίδας του Χ. Κ. που μεταβιβάστηκε στον 1ο εναγόμενο) =363.237,06]. Αντίστοιχα, σε κάθε μία από τις 2η και 3η των εναγομένων, Χ. και Ι. Κ., ο Χ. Κ. - θείος τους, μεταβίβασε, λόγω δωρεάς εν ζωή, ποσοστό 2%, που αντιστοιχούσε σε εταιρικό κεφάλαιο αξίας 15.792,92 ευρώ [όπου 394.822,90 ευρώ είναι η συνολική αξία της εταιρικής μερίδας (εκ ποσοστού 50%) του Χ.

Κ. Χ 2 (συνολικά 2 εταίροι στην ο.ε.) =789.645,80 (όπου η συνολική αξία των εταιρικών μεριδίων της ο.ε.) διά 100 (ποσοστό επί τοις εκατό) Χ 2% (ποσοστό της εταιρικής μερίδας του Χ. Κ. που μεταβιβάστηκε σε καθεμία από τις 2η και 3η των εναγομένων) = 15.792,92. Την επόμενη ημέρα, ήτοι την 30-6-2012, ο Χ. Κ., μαζί με τους εναγόμενους, συνέταξαν και υπέγραψαν ιδιωτικό συμφωνητικό, με το οποίο συνομολογούσαν τα εξής: "Μέχρι την αποχώρηση του πρώτου των συμβαλλομένων - εταίρου, Χ.

Κ., εκ της εταιρείας "ΑΦΟΙ Δ. Κ. Ο.Ε.", δια της μεταβιβάσεως της εταιρικής του μερίδας εις τους δεύτερο, τρίτη και τέταρτη των συμβαλλομένων, συναινούντος του ετέρου εταίρου (δεύτερου των συμβαλλομένων), ούτος θα συμμετείχε στα κέρδη και στις ζημίες της ως άνω εταιρείας κατά το ποσοστό της εταιρικής του μερίδας, όπερ ανέρχεται σε 50%, το αντίτιμο των οποίων εισέπραξε τις μετρητοίς κατά την αποχώρησή του, αφού καταρτίστηκε μεταξύ απάντων των δια του παρόντος συμβαλλομένων ισολογισμός, εμπεριέχων προβλέψεις κερδών και ζημιών μέχρι τότε, ουδεμία δε αξίωση υφίσταται του αποχωρούντος εταίρου κατά την οικειοθελή αποχώρησή του δια οιανδήποτε αιτία.".

Από το παραπάνω από 29.06.2012 ιδιωτικό συμφωνητικό δεν αποδεικνύεται ότι καταρτίστηκε μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών σύμβαση πώλησης. Ειδικότερα, στο παραπάνω ιδιωτικό συμφωνητικό φέρεται ο πατέρας της ενάγουσας και πρώτος συμβαλλόμενος, Χ. Κ. να μεταβιβάζει πράγματι την εταιρική του μερίδα, ύψους 50% στους εναγόμενους, χωρίς, όμως, να αναφέρεται ποιά είναι η αιτία της μεταβίβασης αυτής, δηλαδή ότι αιτία είναι η πώληση, ούτε και το συμφωνηθέν τίμημα αυτής, στοιχεία των οποίων η ύπαρξη θα οδηγούσε αβίαστα και αναμφίβολα στην απόδειξη της ουσιαστικής βασιμότητας του ισχυρισμού των εναγομένων, ότι δηλαδή με το εν λόγω ιδιωτικό συμφωνητικό καταρτίστηκε μεταξύ τους σύμβαση πώλησης.

Τέτοια σύμβαση ουδόλως αποδείχθηκε, διότι ελλείπουν τα παραπάνω ουσιώδη στοιχεία κατά το νόμο προς κατάρτιση σύμβαση πώλησης. Από την άλλη μεριά, αποδεικνύεται η εκ μέρους των εναγομένων καταβολή, στον τραπεζικό λογαριασμό του δικαιοπαρόχου της ενάγουσας, Χ. Κ., που διατηρούσε στην Eurobank - Ergasias, συνολικού ποσού 384.000 ευρώ, κατά το χρονικό διάστημα από 12.07.2012 έως 12.09.2012.

Όμως, η καταβολή του ως άνω ποσού δεν αποδείχθηκε ότι αφορά το τίμημα της σύμβασης πώλησης που επικαλούνται οι εναγόμενοι, αφού τέτοια σύμβαση δεν αποδείχθηκε, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ότι καταρτίστηκε μεταξύ των συμβαλλόμενων στο από 29.06.2012 ιδιωτικό συμφωνητικό μερών. Σε κάθε περίπτωση, οι εναγόμενοι δεν δίνουν καμία εξήγηση για ποιό λόγο δεν αναγράφηκε στο ως άνω ιδιωτικό συμφωνητικό αφενός η αιτία της μεταβίβασης του εταιρικού μεριδίου του Χ.

Κ., δηλαδή η κατά τους ισχυρισμούς τους σύμβαση πώλησης, ούτε και το συμφωνημένο τίμημα αυτής. Το μόνο έγγραφο στοιχείο που οι εναγόμενοι προσκομίζουν προς απόδειξη των ισχυρισμών τους είναι οι, με ίδια ημερομηνία με το παραπάνω ιδιωτικό συμφωνητικό, υπ' αριθμ. ....2012 δηλώσεις προσδιορισμού φορολογητέας αξίας της Δ.Ο.Υ.

Αμαλιάδας, που αφορά την αποτίμηση της αξίας του εταιρικού μεριδίου του Χ. Κ., στοιχεία τα οποία, όμως, δεν είναι ικανά να αποδείξουν από μόνα τους ότι στην προκειμένη περίπτωση καταρτίστηκε πράγματι μεταξύ των εναγομένων και του Χ. Κ. σύμβαση πώλησης, αφού η τυχόν καταβολή του σχετικού φόρου κατόπιν δικής τους υπόδειξης προς τα αρμόδια όργανα της Δ.Ο.Υ.

θα μπορούσε κάλλιστα να είναι εκ μέρους τους μια ενέργεια με στόχο ακριβώς να μπορούν να την επικαλεστούν προκειμένου να αποδείξουν τον εν λόγω ισχυρισμό τους. Εν τέλει, δεν αποδείχθηκε από κανένα άλλο αποδεικτικό στοιχείο ότι η καταβολή του εν λόγω ποσού αφορούσε το ισχυριζόμενο από αυτούς συμφωνημένο τίμημα της πώλησης του εταιρικού μεριδίου του δικαιοπαρόχου της ενάγουσας, αφού τέτοια συμφωνία δεν αποδείχθηκε, όπως λέχθηκε, από το από αυτούς επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από 29.06.2012 ιδιωτικό συμφωνητικό και ούτε αναφορά σε οποιοδήποτε τίμημα αυτής πολλώ δε μάλλον σε τίμημα ύψους 400.000 ευρώ, όπως αβάσιμα επικαλούνται οι εναγόμενοι.

Η αναγραφή σε αμφότερα τα ιδιωτικά συμφωνητικά των φράσεων "μεταβίβαση της εταιρικής του μερίδας" δεν αποδεικνύει φυσικά και κατάρτιση σύμβασης πώλησης, αφού, όπως λέχθηκε, πρωτεύον στοιχείο για την ύπαρξη τέτοιας σύμβασης είναι η ρητή αναγραφή του τιμήματος που συμφωνήθηκε μεταξύ των συμβαλλομένων και το οποίο, όπως λέχθηκε, πουθενά δεν αναγράφεται και επομένως ούτε η συναλλακτική πρόθεση πώλησης αποδείχθηκε.

Επίσης, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ούτε οι μάρτυρες ανταποδείξεως, τις ένορκες καταθέσεις των οποίων επικαλούνται και προσκομίζουν οι εναγόμενοι, κατέθεσαν ότι καταβλήθηκε και ποιό συγκεκριμένο ποσό ως τίμημα πωλήσεως του εταιρικού μεριδίου του Χ. Κ., δηλαδή, δεν υπάρχει εκ μέρους τους επιβεβαίωση ότι συμφωνήθηκε τίμημα πώλησης, αν αυτό καταβλήθηκε, πότε, με ποιόν τρόπο από τους εναγόμενους προς τον Χ.

Κ. Πιο ειδικά, όλοι οι μάρτυρες ανταπόδειξης αναφέρονται γενικά και αόριστα σε σύμβαση πώλησης μεταξύ των, στο ανωτέρω συμφωνητικό, συμβαλλόμενων, ενώ δεν γνωρίζουν κάτι συγκεκριμένο και ειδικότερο, όπως το αντίτιμο, το τίμημα της πώλησης στην οποία αναφέρονται.

Έτι περαιτέρω, από το προαναφερόμενο από 30.06.2012 ιδιωτικό συμφωνητικό δεν αποδεικνύεται ότι ο Χ. Κ. έλαβε και μάλιστα τοις μετρητοίς το παραπάνω χρηματικό ποσό, που αφορούσε, κατά τους ισχυρισμούς των εναγομένων, το τίμημα της πώλησης προς αυτούς του εταιρικού του μεριδίου, όπως αβάσιμα ισχυρίζονται οι εναγόμενοι.

Στο εν λόγω ιδιωτικό συμφωνητικό που αναφέρεται επί λέξει παραπάνω, το μόνο που φέρεται να λαμβάνει ο Χ. Κ. από τους εναγόμενους είναι το αντίτιμο της συμμετοχής του στα κέρδη και στις ζημίες της ως άνω εταιρείας, κατά το ποσοστό της εταιρικής του μερίδας, που ανέρχεται σε 50%, το ποσό μάλιστα του οποίου δεν αναγράφεται.

Το τελευταίο, όπως αναφέρεται στο ιδιωτικό συμφωνητικό, εισέπραξε τοις μετρητοίς, κατά την αποχώρησή του, αφού καταρτίστηκε, όπως αναφέρεται, μεταξύ απάντων των, δια του εν λόγω ιδιωτικού συμφωνητικού, συμβαλλομένων ισολογισμός, εμπεριέχων προβλέψεις κερδών και ζημιών μέχρι τότε, ήτοι μέχρι την αποχώρηση του Χ.

Κ. Αναφέρεται ακόμα, ότι ουδεμία αξίωση υφίσταται του αποχωρούντος εταίρου κατά την οικειοθελή αποχώρησή του δια οιανδήποτε αιτία. Επομένως, ενόψει του ότι δεν αποδείχθηκε ότι καταρτίστηκε σύμβαση πώλησης μεταξύ του Χ. Κ. και των εναγόμενων, ούτε ότι υπήρξε συναλλακτική πρόθεση μεταξύ τους για την κατάρτιση τέτοιας σύμβασης, πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι οι ισχυρισμοί των εναγομένων, ότι δηλαδή από το συγκεκριμένο ιδιωτικό συμφωνητικό αποδεικνύεται και η καταβολή εκ μέρους τους του τιμήματος της, ισχυριζόμενης από αυτούς, πώλησης, "τοις μετρητοίς", μάλιστα, στον Χ.

Κ., αφού το ποσό που αναφέρεται ότι καταβλήθηκε τοις μετρητοίς - και το ύψος του οποίου δεν προσδιορίζεται καθόλου σε αυτό - δεν αποδείχθηκε ότι αφορούσε το τίμημα της επικαλούμενης πώλησης. Επιπλέον, από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο αντίγραφο της κίνησης του υπ' αριθμ. ... τραπεζικού λογαριασμού της τράπεζας Eurobank - Ergasias, που επικαλούνται οι διάδικοι αποδεικνύεται ότι ο ως άνω τραπεζικός λογαριασμός, που ανοίχθηκε στις 02.07.2012, ήταν πράγματι αποκλειστικά στο όνομα του αποβιώσαντος Χ.

Κ. και όχι κοινός λογαριασμός με τον 1ο εναγόμενο όπως εσφαλμένα ισχυρίστηκε η ενάγουσα. Όμως, από την κίνηση του λογαριασμού δεν αποδεικνύεται ότι οι εναγόμενοι κατέβαλαν στον Χ. Κ. το ποσό που αυτοί ισχυρίζονται ότι αφορούσε το εν λόγω τίμημα πώλησης σε αυτούς του εταιρικού του μεριδίου.

Εξάλλου, ούτε οι ίδιοι οι εναγόμενοι επικαλούνται με τις προτάσεις τους, όπως όφειλαν, συγκεκριμένο ποσό ή ποσά, από την κίνηση του λογαριασμού, που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό τους περί καταβολής και εξόφλησης του τιμήματος πώλησης.

Εξάλλου, ο ισχυρισμός των εναγόμενων ότι ο Χ. Κ. είχε ανάγκη να ρευστοποιήσει το εταιρικό του μερίδιο προκειμένου να εξοικονομήσει χρήματα για την ασθένειά του, διότι έπασχε από καρκίνο και είχε αυξημένα έξοδα εκ του λόγου αυτού, δεν αποδείχθηκε. Ειδικότερα, αποδεικνύεται ότι ο δικαιοπάροχος της ενάγουσας - πατέρας της είχε μεγάλη οικονομική επιφάνεια, αφού σύμφωνα με τις φορολογικές δηλώσεις του, των 3 τελευταίων ετών πριν τον θάνατό του, δήλωνε εισοδήματα συνολικού ποσού 180.000,00 ευρώ (βλ. φορολογική του δήλωση του οικονομικού έτους 2010 που δήλωσε στη Δ.Ο.Υ Αμαλιάδας το ποσό των 55.666,30 ευρώ, φορολογική δήλωση του οικονομικού έτους 2011 που δήλωσε στη Δ.Ο.Υ Αμαλιάδας το ποσό των 52.812,74 ευρώ και φορολογική δήλωση του οικονομικού έτους 2012 που δήλωσε στη Δ.Ο.Υ Αμαλιάδας το ποσό των 79.054,00 ευρώ).

Εξάλλου, μόνο από την εταιρική του συμμετοχή στην "ΑΦΟΙ Δ. Κ. Ο.Ε." στην οποία μετείχε ο Χ. Κ., με εταιρική μερίδα 50%, συνιστάμενη στην εμπορία και εξαγωγή κορινθιακής σταφίδας, με ιδιόκτητο εργοστάσιο επεξεργασία και τυποποίησης της σταφίδας στην περιοχή Αμαλιάδας και που είχε ιδιαίτερα θετικά οικονομικά αποτελέσματα, τα ετήσια κέρδη ανήρχοντο τουλάχιστον στο ποσό των 200.000 ευρώ, ενώ η ακίνητη περιουσία της εταιρίας, που βρίσκεται πλησίον της Ε.Ο.

Πύργου - Πάτρας, περιοχή Αμαλιάδας, ανήρχετο με εκτίμηση των ακινήτων ως αγροτεμαχίων και όχι ως οικοπέδων που πραγματικά είναι στο ποσό των 1.000.000,00 ευρώ και συνεπώς αποδεικνύεται και εξ αυτού του λόγου ότι δεν είχε ανάγκη να λάβει οποιοδήποτε ποσό ο Χ. Κ. από τους εναγόμενους, όπως αβάσιμα ισχυρίζονται για να δικαιολογήσουν την προς αυτούς μεταβίβαση του συνόλου του εταιρικού του μεριδίου λόγω πωλήσεως.

Δεν αποδείχθηκε ακόμη ο ισχυρισμός των εναγόμενων ότι ο Χ. Κ. ήταν σπάταλος, αφού οι ίδιοι και οι μάρτυρές τους μιλούν για την άριστη σχέση που υπήρχε μεταξύ των εταίρων - αδελφών, χάρη στην οποία επέκτειναν με τα χρόνια την επιχειρηματική τους δράση και οικονομικά καταξιώθηκαν. Επιπρόσθετα, ο Χ. Κ. πέραν του ασφαλιστικού του φορέα Ε.Ο.Π.Υ.Υ. - Ο.Α.Ε.Ε.

Γ'κλ. Α.Μ.Α. ..., είχε συνάψει με την ΑΧΑ Ασφαλιστική Εταιρεία ασφαλιστήριο συμβόλαιο υγείας, με αριθμό ..., με ημερομηνία έναρξης ισχύος την 01.08.1999 και ημερομηνία ακύρωσης την 09.04.2013, ήτοι 5 περίπου μήνες μετά τον θάνατό του, βάσει του οποίου καλυπτόταν με τις εξής παροχές: 1. Δωμάτιο και τροφή ημερησίως έως 391,48€ και 2.

Ανώτατο όριο κάλυψης ετησίως 469.763,76€ [βλ. την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από την ενάγουσα από 10.4.2019 βεβαίωση ασφάλισης της ως άνω ασφαλιστικής, υπογεγραμμένη από τους Λ. Π., διευθυντή λειτουργιών και Μ. Β., επικεφαλής ανάληψης κινδύνων και διαχείρισης ατομικών συμβολαίων]. Περαιτέρω, με την από 10.04.2019 βεβαίωση της ως άνω ασφαλιστικής εταιρίας, βεβαιώνεται ότι: "....

Η ΑΧΑ κατέβαλε στον ασφαλισμένο της, Χ. Κ. το ποσό των 26.363,88€ για τις νοσηλείες που πραγματοποίησε στο νοσηλευτήριο "Ολύμπιο Θεραπευτήριο" από 20.09.2011 έως 25.10.2012" και ότι ".... Η ΑΧΑ Ασφαλιστική κατέβαλε ακόμα στον αδελφό του, Κ. Κ., το ποσό των 4.440,57€ για την νοσηλεία που πραγματοποίησε ο ασφαλισμένος Χ. Κ. στις 28.10.2012 ως ....2012" και ότι: "Συνολικά η ΑΧΑ Ασφαλιστική κατέβαλε το ποσό των €30.804,45€.".

Ακόμα, από την από 08.04.2019 και με αρ. πρωτ. ... βεβαίωση του "ΟΛΥΜΠΙΟΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ - ΓΕΝΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΑΤΡΩΝ Α.Ε." κατόπιν αίτησης της ενάγουσας βεβαιώνεται ότι: "Σε απάντηση της με αρ. πρωτ. 66/02.04.2019 σχετικής αίτησης, βεβαιώνουμε ότι, ο κος Κ. Χ. του Δ., εισήχθη στην κλινική μας ή προσήλθε για διενέργεια εξετάσεων ως εξωτερικός ασθενής κατά το χρονικό διάστημα από 18.03.2008 έως ....2012 όπως αναλυτικά αναφέρεται στο επισυναπτόμενο έντυπο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΑΣΘΕΝΗ (συνημμένο, 1).

Το συνολικό κόστος για όλες τις ανωτέρω νοσηλείες ανήλθε σε € 42.257,92 εκ των οποίων τα € 4.354,82 εξοφλήθηκαν με μετρητά, τα €19.830,36 με τραπεζική κατάθεση και τα €18.072,74 με επιταγές. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε ότι η μεταβίβαση του εταιρικού μεριδίου της εταιρείας "ΑΦΟΙ Δ. Κ. Ο.Ε." από τον πατέρα της ενάγουσας, Χ.

Κ. προς τους εναγόμενους, έγινε λόγω πώλησης αυτού και όχι λόγω δωρεάς και ότι προέκυψε τόσο η σχετική συμφωνία των συμβαλλομένων όσο και το καταβληθέν τίμημα των 400.000 ευρώ. Εσφαλμένα, ακόμα, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι τα παραπάνω προκύπτουν και από το από 29.06.2012 προσαγόμενο και επικαλούμενο ιδιωτικό συμφωνητικό με το οποίο ο Χ.

Κ. και οι εφεσίβλητοι - εναγόμενοι τροποποίησαν το καταστατικό της ομόρρυθμης εταιρείας, μεταβιβάζοντας ο Χ. Κ. την εταιρική του μερίδα (50%) στους εναγομένους αποχωρώντας με τον τρόπο αυτό από την εταιρεία και ότι τούτο οφείλεται σε συμφωνία πώλησης του εταιρικού του μεριδίου σε αυτούς και μάλιστα προς το σκοπό αυτό υπέβαλαν στη Δ.Ο.Υ Αμαλιάδας σχετικές δηλώσεις προσδιορισμού φορολογητέας αξίας του εταιρικού μεριδίου όπου ο Χ.

υπέγραψε στη θέση του πωλητή και οι εναγόμενοι εφεσίβλητοι στη θέση του αγοραστή, δεδομένου ότι, πέραν πάσης αμφιβολίας, αποδεικνύεται ότι ο Χ. Κ., πατέρας της ενάγουσας, μεταβίβασε το εταιρικό του μερίδιο άνευ ανταλλάγματος, δηλαδή δώρισε εν ζωή το ποσοστό του, ύψους 50%, στους εναγόμενους και συγκεκριμένα το 46% στον πρώτο εναγόμενο και από 2% σε κάθε μία από τις 2η και 3η εναγόμενες, ανερχόμενο στο ποσό των 1.764.994,30 ευρώ και πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί των εναγομένων σχετικά με την κατάρτιση μεταξύ τους σύμβασης πώλησης.

Στην υπό κρίση περίπτωση, αποδεικνύεται ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο αδελφών, Χ. και Κ. Κ. ήταν άριστες, αρμονικές και αγαπητικές, καθώς και αυτές με τις ανηψιές του και κόρες του Κ. Τα δύο αδέλφια στήριζαν ο ένας τον άλλο ηθικά, συναισθηματικά και οικονομικά και είχαν πολύ καλή μεταξύ τους επικοινωνία, αλλά και με τα υπόλοιπα αδέλφια τους.

Ήταν μια αγαπημένη οικογένεια, υποστηρικτική των μελών της, ο δε Κ. συμπαραστάθηκε αληθινά και ουσιαστικά στον αδελφό του Χ. και στις δύσκολες στιγμές που περνούσε με την ασθένειά του και μέχρι τον θάνατό του. Τα παραπάνω αποδεικνύονται από τις καταθέσεις των μαρτύρων ανταπόδειξης αλλά και από όσα ο ίδιος ο μετέπειτα αποβιώσας, Χ.

Κ., αναφέρει στην από ....2012 ιδιόγραφη διαθήκη του με ειδική μνεία, στο τέλος αυτής, το περιεχόμενο της οποίας δεν αμφισβητείται εξάλλου από την ενάγουσα. Πιο ειδικά, στην εν λόγω ιδιόγραφη διαθήκη και στο τέλος αυτής αναφέρονται από τον διαθέτη, Χ. Κ., κατά λέξη, τα εξής: ".... ΥΓ Αισθάνομε υποχρέωση από τον αδελφό μου το Κώστα για τη βοήθεια που μου παρέχει σε όλη την ταλαιπωρία με την υγεία και για την καλή επαγγελματική μας συνεργασία.".

Επομένως αποδεικνύεται αναμφίβολα ότι ο δωρητής, Χ. Κ., συνδεόταν με τους εναγόμενους, με πραγματικά ιδιαίτερες και στενές προσωπικές σχέσεις αγάπης και στοργής. Πολλώ, δε, μάλλον τέτοιες σχέσεις ανέπτυξε και με τις ανιψιές του, 2η και 3η των εναγομένων, εξαιτίας κυρίως της γονικής αποξένωσής του από την κόρη του και νυν ενάγουσα.

Συγκεκριμένα, ο Χ. Κ. στην ως άνω ιδιόγραφη διαθήκη του αναφέρει επί λέξει ότι: "Για την κόρη μου τρέφω συναισθήματα αγάπης και στοργής, δυστυχώς όμως μου έχει στερηθεί η τακτική επικοινωνία μαζί της από την μητέρα της που με έχει αποξενώσει από το παιδί καίτοι θάθελα να το βλέπω συχνά και να αντλώ δύναμη στην περιπέτεια της υγείας που με ταλαιπωρεί.".

Έτσι, αυτός εκφράζει προσωπικό παράπονο, σύμφωνα με το οποίο και κατά το προσωπικό του βίωμα ένιωθε αποξενωμένος ως πατέρας από την ανατροφή και φροντίδα της ενάγουσας κόρης του εξαιτίας χειρισμών της πρώην συζύγου του. Την δύναμη δε αυτή που ήθελε και είχε ανάγκη αντλούσε από τους εναγόμενους και για τον λόγο αυτό αποφάσισε να μεταβιβάσει σε αυτούς λόγω δωρεάς το εταιρικό του μερίδιο, ως έκφραση της ευγνωμοσύνης που ένιωθε προς αυτούς που τον στήριξαν ακόμα και στα δύσκολα χρόνια της ασθένειάς του και μέχρι το τέλος της ζωής του.

Επομένως, η αξία της δωρεάς εν ζωή κατά τον χρόνο της παροχής, ήτοι του ποσοστού 50% της εταιρικής μερίδας στην εταιρεία "ΑΦΟΙ Δ. Κ. Ο.Ε." που ανήκε στον κληρονομούμενο, Χ. Κ., πατέρα της ενάγουσας, προς τους εναγόμενους, την οποία επέβαλαν λόγοι ιδιαίτερου ηθικού καθήκοντος του δωρητή προς τους δωρεοδόχους, δεν θα συνυπολογιστεί, κατ' άρθρο 1831 Α.Κ., στην κληρονομία για τον υπολογισμό της νόμιμης μοίρας της ενάγουσας, όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται η τελευταία, αφού αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι παραπάνω αναφερόμενοι λόγοι ιδιαίτερου ηθικού καθήκοντος, οφειλόμενοι στις ιδιαίτερες σχέσεις του δωρητή προς τους εναγόμενους - δωρεοδόχους, σύμφωνα και όσα λέχθηκαν παραπάνω στην μείζονα σκέψη.

Πρέπει, επομένως, ο σχετικός λόγος της ένδικης έφεσης να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, δεκτής γενομένης της εκ του άρθρου 1831 εδάφ. β' Α.Κ. επικουρικής ένστασης των εναγομένων. ....".

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1831§2 του Α.Κ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 26 του ν. 1329/1983, στην κληρονομία προστίθενται, με την αξία που είχαν κατά τος χρόνο της παροχής, ο,τιδήποτε ο κληρονομούμενος παραχώρησε, όσο ζούσε, χωρίς αντάλλαγμα σε μεριδούχο είτε με δωρεά είτε με άλλο τρόπο και επίσης οποιαδήποτε δωρεά που ο κληρονομούμενος έκανε στα τελευταία δέκα χρόνια πριν από το θάνατό του, εκτός αν την επέβαλλαν λόγοι ευπρέπειας ή ιδιαίτερο ηθικό καθήκον.

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 1835§1 του ιδίου Κώδικα, κάθε δωρεά εν ζωή του κληρονομουμένου, η οποία, κατά το άρθρο 1831, υπολογίζεται στην κληρονομία, μπορεί να ανατραπεί εφόσον η κληρονομία που υπάρχει κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου δεν επαρκεί για να καλύψει τη νόμιμη μοίρα. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 1825 και 1836 του Α.Κ., προκύπτει ότι, σε μέμψη υπόκεινται οι δωρεές, οι οποίες, σύμφωνα με το άνω άρθρο 1831§2 του Α.Κ., προστίθενται στην κληρονομιά για τον προσδιορισμό αυτής και τον υπολογισμό βάσει αυτής της νόμιμης μοίρας, δηλαδή κάθε δωρεά που έκανε ο κληρονομούμενος προς μεριδούχο οποτεδήποτε και αν έγινε ή προς τρίτους τα τελευταία δέκα χρόνια πριν από τον θάνατό του, εκτός εάν η δωρεά έγινε από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον ή από λόγους ευπρεπείας, οπότε δεν προσβάλλεται ως άστοργη, έστω και αν θίγει τη νόμιμη μοίρα μεριδούχου.

Δωρεά από ιδιαίτερο καθήκον - κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 1831§2 του Α.Κ. - θεωρείται εκείνη η οποία γίνεται από υποχρέωση του δωρητή προς τον δωρεοδόχο, η οποία ανακύπτει από ιδιαίτερες συνθήκες και περιστάσεις και στηρίζεται στις επιταγές της ηθικής και της αλληλεγγύης και, επομένως, δεν υπάρχει στη δωρεά που γίνεται από πατέρα στο παιδί του για να το ανταμείψει για τις περιποιήσεις του, αφού μεταξύ πατέρα και παιδιού υπάρχει νομική υποχρέωση από τον συγγενικό τους δεσμό.

Από λόγους δε ευπρεπείας είναι η δωρεά εκείνη που ανταποκρίνεται στις κοινωνικές συνήθειες ή τις απαιτήσεις της κοινής γνώμης ή γίνεται από κοινωνική υποχρέωση (Α.Π. 500/2014).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 1835§1 του Α.Κ., κάθε δωρεά εν ζωή του κληρονομουμένου, η οποία, κατά το άρθρο 1831, υπολογίζεται στην κληρονομία, μπορεί να ανατραπεί εφόσον η κληρονομία που υπάρχει κατά το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου δεν επαρκεί για να καλύψει τη νόμιμη μοίρα. Αν έγιναν διαδοχικές δωρεές, η προηγούμενη είναι δυνατόν να προσβληθεί, εφόσον δεν επαρκεί η ανατροπή της μεταγενέστερης (Α.Π. 1658/2012).

Εξάλλου, ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1α του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται, αν για την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου, το δικαστήριο απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στον νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο εφήρμοσε τον νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήσαν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφήρμοσε τον νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται.

Τέλος, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 19 του Κ.Πολ.Δ., η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και, έτσι, δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.

Με το πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως, που επιχειρείται να στηριχθεί στον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 1α του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., η αναιρεσείουσα προσάπτει στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση την άνω αναιρετική πλημμέλεια, της πλημμελείας συνισταμένης στην εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, εκ μέρους του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, των διατάξεων των άρθρων 1831§2, 1833 και 1835 του Α.Κ..Το σκέλος αυτό του μοναδικού λόγου αναιρέσεως είναι απαράδεκτο, λόγω αοριστίας και συγκεκριμένα, διότι ναι μεν αναφέρονται οι διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάσθηκαν, αλλά δεν αναφέρεται ότι έννοια που αποδίδει σ' αυτές η αναιρεσείουσα και είναι διαφορετική από αυτή που υιοθέτησε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο (Α.Π. 1720/2008).

Με το δεύτερο σκέλος του αυτού λόγου αναιρέσεως, που επιχειρείται να στηριχθεί στον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., η αναιρεσείουσα προσάπτει στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση την άνω αναιρετική πλημμέλεια, της πλημμελείας συνισταμένης στην εκ πλαγίου παράβαση των ανωτέρω αναφερομένων διατάξεων, με αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Το σκέλος αυτό του μοναδικού λόγου αναιρέσεως παραδεκτώς προβλήθηκε, αλλά είναι αβάσιμο. Και, τούτο, διότι τα δευτεροβάθμιο Δικαστήριο περιέλαβε στην απόφασή του πλήρη, σαφή και άνευ αντιφάσεων αιτιολογία, όσον αφορά την παραδοχή της άνω ενστάσεως από το άρθρο 1831§2 του Α.Κ., που προέβαλαν νομίμως οι αναιρεσίβλητοι αμυνόμενοι κατά της από 12.05.2017 αγωγής της αναιρεσείουσας.

Σημειώνεται ότι τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο επιπλέον στοιχεία, τα οποία, κατά την αναιρεσείουσα, ήταν αναγκαίο να περιλαμβάνονται στην απόφαση για την πληρότητα της αιτιολογίας της, δεν κρίνονται ως τέτοια, αλλά συνιστούν επιχειρήματα της αναιρεσείουσας αναφορικά με την εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού.

Κατόπιν αυτών και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς εξέταση, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί. Ακολούθως, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας της αναιρεσείουσας (άρθρο 495§3 εδάφ. ε' του Κ.Πολ.Δ.). Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, κατά τα στο διατακτικό, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.01.2022 αίτηση της Μ. - Κ. θυγ. Χ. Κ. και Μ. Τ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8/11.01.2021 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα.

Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, ορίζει δε το ποσό αυτών σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700,00€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Φεβρουαρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Ιουλίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ