1126/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1126 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1126/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 31 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Τ. Μ. Ν. Ο.Ε." που εδρεύει στη θέση ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από το νόμιμο εκπρόσωπό της Ν. Τ. που παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μικρό.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΕΛΤΑ Ανώνυμη Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία" και το διακριτικό τίτλο "ΔΕΛΤΑ Τρόφιμα Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου λόγω απορροφήσεως της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "VIVARTIA Ανώνυμη Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία Προϊόντων Διατροφής και Υπηρεσιών Εστίασης" και το διακριτικό τίτλο "VIVARTIA Α.Β.Ε.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία από 1-1-2000 έως 31-8-2006 είχε την επωνυμία "ΔΕΛΤΑ Εταιρεία Συμμετοχών Ανώνυμος Εταιρεία" και το διακριτικό τίτλο πρώην "ΔΕΛΤΑ HOLDING Α.Ε." και ακολούθως "ΔΕΛΤΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ Α.Ε." και ενωρίτερα, μέχρι τις 31-12-1999, είχε την επωνυμία "ΔΕΛΤΑ Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.", ως καθολικής διαδόχου κατόπιν συγχωνεύσεως δι' απορροφήσεως της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΕΛΤΑ Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος Ανώνυμος Εταιρεία" (πρώην "ΑΙΓΙΣ Ανώνυμος Εμπορική Εταιρεία Τροφίμων") και το διακριτικό τίτλο "ΔΕΛΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ Α.Ε." που είχε ως έδρα τον Ταύρο Αθηνών, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ζεβόλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-9-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6609/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 70/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-5-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 21-1-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ.8 περ.β Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Με τον όρο πράγματα νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων (Α.Π. 694/2009). Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, έστω και αν η απόρριψή του δεν είναι ρητή αλλά συνάγεται από το περιεχόμενο της αποφάσεως (Ολ.Α.Π. 25/2003, Α.Π. 694/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.8 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη το δεύτερο λόγο της εφέσεώς της κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με τον οποίο παραπονέθηκε για την εν μέρει μόνο παραδοχή του αγωγικού αιτήματός της για την επιδίκαση σ' αυτήν αποζημιώσεως πελατείας, ήτοι για το ότι, ενώ με την αγωγή της είχε ζητήσει ως αποζημίωση για το λόγο αυτό ανερχόμενη στο ποσό των 759.218,12 ευρώ (189.804,53 ευρώ ετησίως επί τέσσερα έτη), της επιδικάστηκε μόνο το ποσό των 189.804,53 ευρώ, δηλαδή αποζημίωση μόνο για ένα έτος.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι ο προαναφερόμενος λόγος εφέσεως ελήφθη υπόψη από το εφετείο και απορρίφθηκε, εφόσον στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι "η αποζημίωση πελατείας την οποία οφείλει η εναγομένη στην ενάγουσα ανέρχεται στο ποσό των 189.804,53 ευρώ (949.022,69 ευρώ : 5), η οποία ενόψει όλων των ανωτέρω κρίνεται εύλογη και δίκαιη" καθώς και ότι "δεν αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα υπέστη και άλλη ζημία".

Περαιτέρω με τον τέταρτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη επίσης το άρθρο 559 αριθ.8 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα ότι δεν έλαβε υπόψη τους κατωτέρω κρίσιμους ισχυρισμούς της: 1) ότι την παντελώς αβάσιμη, αναιτιολόγητη και δόλια εκ μέρους της αναιρεσιβλήτου καταγγελία της μεταξύ τους συμβάσεως απέκρουσε και κατέστησε σ' αυτήν σαφές ήδη από τις 23-3-2006 με σχετική εξώδικη απάντησή της στην εξώδικη καταγγελία εκείνης, δηλώνοντάς της ταυτόχρονα ότι επιφυλάσσεται παντός νομίμου δικαιώματός της και ότι προτίθεται να ζητήσει την πλήρη αποζημίωσή της, 2) ότι η πρόωρη, χωρίς βάσιμο λόγο και αθέμιτη καταγγελία της μεταξύ των διαδίκων συμβάσεως αποκλειστικής διανομής και η εντεύθεν απόσπαση της πελατείας της και εκμετάλλευση της φήμης της από την αναιρεσίβλητη είναι παράνομη, υπαίτια, δόλια και θεμελιώνει δικαίωμα αποζημιώσεώς της και κατά τις διατάξεις περί αδικοπραξιών, πολύ δε περισσότερο διότι εξυπηρετεί σκοπό αθεμίτου ανταγωνισμού σε βάρος της, αποτελεί κατάχρηση δικαιώματος και θεμελιώνει αξίωση αποζημιώσεώς της κατά την υποκείμενη σχέση της εντολής, 3) ότι από την ένδικη σύμβαση υποχρεώθηκε να ακολουθεί τις ρητές εντολές της εναγομένης σχετικά με την εμπορική της οργάνωση, την προβολή και διακίνηση των προϊόντων της στη ...

και γενικά για κάθε τι που αφορούσε την εκτέλεση της μεταξύ τους συμβάσεως, ενώ επίσης ήταν υποχρεωμένη να προβαίνει σε σοβαρές δαπάνες προκειμένου να ανταποκρίνεται στις εντολές και απαιτήσεις της αναιρεσιβλήτου για την πλήρη ένταξή της στο πανελλαδικό της δίκτυο και την πλήρη εξάρτησή της από αυτήν, οι δαπάνες όμως αυτές κατέστησαν μάταιες ενόψει της παρανόμου, υπαίτιας, άκυρης και σε κάθε περίπτωση καταχρηστικής καταγγελίας της ένδικης συμβάσεως, πρέπει δε να της αποδοθούν με βάση τις διατάξεις περί εντολής, 4) ότι εκτελώντας τις εντολές της αναιρεσιβλήτου προκειμένου να ανταποκριθεί πλήρως στις απαιτήσεις της αλλά και για την επίτευξη των επωφελών γι' αυτήν (την αναιρεσίβλητο) οικονομικών αποτελεσμάτων της προέβη στις εξής δαπάνες:

α) δαπάνη μισθώσεως ακινήτου-επαγγελματικής στέγης (8.735,44 ευρώ), β) δαπάνη αγοράς ακινήτου-επαγγελματικής στέγης (208.972 ευρώ), γ) δαπάνη μισθώσεως και αγοράς μεταφορικών μέσων (95.191,43 ευρώ), δ) δαπάνη εξοπλισμού των μεταφορικών της μέσων (19.800 ευρώ) και ε) δαπάνη μονίμως απασχοληθέντος προσωπικού της επιχειρήσεώς της (32.410,84 ευρώ), όπως ο τρόπος υπολογισμού των ποσών αυτών αναλυτικά παρατίθεται στο αναιρετήριο, 5) ότι με όλες τις πιο πάνω ενέργειές της σε εκτέλεση της ενδίκου συμβάσεως απέβλεπε στην, για ικανό διάστημα και οπωσδήποτε πέραν της πενταετίας, συνεργασία της με την αναιρεσίβλητη, προσδοκώντας την επίτευξη κερδών από τη λειτουργία της συμβάσεως αυτής μετά την απόσβεση των ζημιών της από τις πιο πάνω δαπάνες, όταν μάλιστα εξηρτάτο οικονομικά από την αναιρεσίβλητο, αφού προσάρμοσε την επιχείρησή της αποκλειστικά στις ανάγκες της συνεργασίας τους, ότι μάλιστα η αναιρεσίβλητη, με την πιο πάνω συμπεριφορά της και ενδεικτικά με την επιβολή σ' αυτήν της αγοράς νέου πανάκριβου μεταφορικού μέσου κατά το μήνα Αύγουστο 2005, την αποστολή σ' αυτήν κατά το μήνα Δεκέμβριο 2005 ευχαριστήριας επιστολής της σχετικά με τον επαγγελματισμό της στην αντιμετώπιση προβλημάτων με πελάτες και τέλος την αποστολή σ' αυτήν κατά το μήνα Ιανουάριο 2006, ως παράρτημα της εγκυκλίου εμπορικής συνεργασίας τους, των στόχων που της έθετε για το πρώτο τρίμηνο 2006, την έκανε ευλόγως και ακραδάντως να πιστεύσει ότι ήταν και δική της βούληση η συνέχιση της συνεργασίας τους και μάλιστα τουλάχιστον για το έτος 2006, τόσο ώστε η καταγγελία της μεταξύ τους συμβάσεως να αποτελέσει "κεραυνό εν αιθρία" και ότι μετά την ένδικη και άκυρη καταγγελία και λύση της συμβάσεώς της με την αναιρεσίβλητη είναι δύσκολο να στραφεί σε άλλες δραστηριότητες, αφού δεν υπάρχουν στην περιορισμένη αγορά της ...

εναλλακτικές λύσεις για τη συνέχιση της δραστηριοποιήσεώς της ως διανομέα παρόμοιων προϊόντων, ώστε να χρησιμοποιήσει την ανωτέρω υποδομή της, η οποία συνεπώς είναι άχρηστη γι' αυτήν, ότι τα ανωτέρω ενισχύονται και από το γεγονός ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες επέλεξε η αναιρεσίβλητη να λύσει τη συνεργασία τους ήταν τουλάχιστον καταστροφικές και δυσφημιστικές για την επιχείρησή της, της οποίας η φήμη και αξιοπιστία επλήγη ανεπανόρθωτα στη μικρή κοινωνία του νησιού της με την κοινοποίηση σ' αυτήν καταγγελίας που περιείχε αβάσιμες και αναληθείς αιτιάσεις, θέτοντας πλέον αυτήν σε καθεστώς πλήρους αδράνειας και αδυναμίας, αφού τα έξοδα που έχει μηνιαίως αναλάβει να καταβάλει για την εκτέλεση της μέχρι πρότινος συμβάσεως μεταξύ των διαδίκων είναι πλέον δυσβάστακτα γι' αυτήν, 6) ότι με βάση τα δεδομένα αυτά η καταγγελία της μεταξύ των διαδίκων συμβάσεως έγινε κατά κατάχρηση δικαιώματος, δηλαδή κατά τρόπο που υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλονται από την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη και εντεύθεν είναι και υπαίτια και συνιστά αδικοπρακτική συμπεριφορά της αναιρεσιβλήτου, επιπροσθέτως δε ότι με τη μεθόδευση της καταγγελίας αυτής η αναιρεσίβλητη αποσκοπεί όχι μόνο στην απόσπαση της δημιουργηθείσης πελατείας της προς δικό της όφελος, αφού η πελατεία αυτή θα εξακολουθεί να επιζητεί τα προϊόντα της από το νέο πλέον διανομέα αυτής αλλά και στο να πλήξει κατάφωρα την επαγγελματική της υπόσταση ώστε να παύσει κάθε δραστηριότητα, να της αφαιρέσει κάθε δυνατότητα νέας συναφούς δραστηριοποιήσεως, με αποτέλεσμα να μη μπορεί πλέον να ανταπεξέλθει στις ανειλημμένες υποχρεώσεις της προς τρίτους, να την εξοντώσει έτσι οικονομικά και να της επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη, 7) ότι η αναιρεσίβλητη υπό τις ανωτέρω συνθήκες πρέπει να αποκαταστήσει το διαφυγόν της κέρδος, ήτοι πρέπει να της καταβάλει τις πάσης φύσεως προμήθειες και αμοιβές από 494.665,02 ευρώ, που θα εισέπραττε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων κατά το διάστημα από 14-2-2006 έως 14-2-2007, δεδομένου ότι η μεταξύ τους εμπορική συνεργασία είχε ανανεωθεί για ένα ακόμα έτος, ήτοι μέχρι 14-2-2007 και ευλόγως ανέμενε ότι από την κατά το έτος αυτό συνεργασία τους θα αποκόμιζε τουλάχιστον συνολικές αμοιβές ανερχόμενες στο ποσό αυτό που ήταν ίσο με τις αμοιβές που είχε λάβει κατά την αμέσως προηγούμενη περίοδο (14-2-2005 - 14-2-2006), αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι ο ετήσιος τζίρος πωλήσεών της είχε κάθε έτος σημαντική ποσοστιαία αύξηση με αντίστοιχη αύξηση των ετησίων αμοιβών της και 8) ότι δεδομένης της ανωτέρω καταχρηστικής, παρανόμου και υπαιτίου συμπεριφοράς της αναιρεσιβλήτου έπρεπε αυτή να υποχρεωθεί σε αποζημίωσή της (χρηματική ικανοποίηση) λόγω ηθικής βλάβης, αφού η εκ μέρους της αντισυμβατική, παράνομη, αδικοπρακτική και καταχρηστική καταγγελία της μεταξύ τους συμβάσεως, η κατ' αθέμιτο ανταγωνιστικό τρόπο απόσπαση του πελατολογίου της και η παράδοσή του στον επόμενο αποκλειστικό διανομέα της στη ...

έχει οδηγήσει την επιχείρησή της σε οικονομική καταστροφή και σε αδυναμία εξοφλήσεως των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει για τη λειτουργία της επιχειρήσεώς της έναντι των προμηθευτών της, τραπεζών και λοιπών συνεργατών της. Ο λόγος αυτός, κατά το μέρος του κατά το οποίο η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη τις βάσεις της αγωγής της από αδικοπραξία, αθέμιτο ανταγωνισμό, κατάχρηση δικαιώματος και εντολή, καθώς και τα αιτήματα αυτής για επιδίκαση αποζημιώσεως για θετική ζημία (ποσών 8.735,44, 208.972, 95.191,43, 19.800 και 32.410,84 ευρώ και συνολικά 365.109,71 ευρώ) και για διαφυγόν κέρδος (494.665,02 ευρώ) και για την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, δεδομένου ότι από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι το εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα πιο πάνω, αφού απέρριψε τα μεν αιτήματα επιδικάσεως διαφυγόντος κέρδους και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης ως αόριστα, τις δε λοιπές ανωτέρω αγωγικές βάσεις και αιτήματα ως κατ' ουσίαν αβάσιμες.

Κατά τα λοιπά, ήτοι κατά το μέρος του κατά το οποίο η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τη μη λήψη υπόψη των επιχειρημάτων που επικαλέσθηκε για την απόδειξη της βασιμότητας της αγωγής, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορα αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Για να είναι ορισμένος ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου (Ολ.Α.Π. 20/2005). Εξάλλου κατά το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο σχετικός λόγος αναιρέσεως αναφέρεται στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού και γι' αυτό προϋποθέτει κρίση επί της ουσίας (Ολ.Α.Π. 1/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.1 και 19 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις πλημμέλειες ότι παραβίασε κανόνες του ουσιαστικού δικαίου και ότι στερείται νόμιμης βάσεως και ειδικότερα ότι κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 722 και 723 Α.Κ.

περί εντολής (κατά την αληθή έννοια της δεύτερης από τις οποίες η υποχρέωση του εντολέα για ανόρθωση κάθε ζημίας του εντολοδόχου δεν προϋποθέτει υπαιτιότητα του εντολοδόχου αλλά ούτε και του εντολέα, καθιερώνει δε περίπτωση αντικειμενικής ευθύνης) και σε κάθε περίπτωση με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες απέρριψε τα κοδύλια αποζημιώσεως της αγωγής της και ειδικότερα τα κονδύλια: 1) αποζημιώσεως λόγω θετικών ζημιών της από παραβάσεις των διατάξεων περί εντολής, αδικοπραξίας και αθεμίτου ανταγωνισμού, ήτοι:

α) δαπάνη μισθώσεως ακινήτου- επαγγελματικής στέγης (8.735,44 ευρώ), β) δαπάνη αγοράς ακινήτου-επαγγελματικής στέγης (208.972 ευρώ), γ) δαπάνη μισθώσεως και αγοράς μεταφορικών μέσων (95.191,43 ευρώ), δ) δαπάνη εξοπλισμού των μεταφορικών μέσων (19.800 ευρώ) και ε) δαπάνη μονίμως απασχοληθέντος προσωπικού της επιχειρήσεώς της (32.410,84 ευρώ) και 2) διαφυγόντος κέρδους (494.665,02 ευρώ).

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, κατά μεν το πρώτο σκέλος του (από το άρθρο 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ.) διότι δεν αναφέρεται ποιο ήταν το νομικό σφάλμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων, κατά δε το δεύτερο σκέλος του (από το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ.) διότι δεν εξειδικεύονται τα σφάλματα του εφετείου, ήτοι δεν εκτίθεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των σχετικών αιτιολογιών, δηλαδή ποιες επί πλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή πού εντοπίζονται οι αντιφάσεις.

Επί πλέον κατά το μέρος του κατά το οποίο η αναιρεσείουσα παραπονείται για την απόρριψη του αιτήματος επιδικάσεως διαφυγόντων κερδών (494.665,02 ευρώ) ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος και διότι, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην αρχή αυτής της σκέψεως, ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ.

προϋποθέτει κρίση επί της ουσίας, ενώ από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι το σχετικό αγωγικό αίτημα δεν ερευνήθηκε κατ' ουσίαν αλλά απορρίφθηκε ως αόριστο.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.8 περ.α Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.8 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ότι απέρριψε τα κονδύλια της αγωγής για επιδίκαση αποζημιώσεως λόγω θετικών ζημιών της κατά παραδοχή ενστάσεως της αναιρεσιβλήτου περί συμψηφισμού ζημίας και κέρδους, την οποία όμως (ένσταση) η τελευταία δεν είχε υποβάλει. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι τα προαναφερθέντα αγωγικά κονδύλια απορρίφθηκαν ως κατ' ουσίαν αβάσιμα και όχι κατά παραδοχή ενστάσεως της αναιρεσιβλήτου περί συμψηφισμού ζημίας και κέρδους.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-5-2009 αίτηση για αναίρεση της 70/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ