Appeal against extradition order dismissed; temporary release request rejected due to automatic revocation upon final decision.

Απόφαση 1125 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1125/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών), Μιχαήλ Δέτση, Κωνσταντίνο Κούκλη-Εισηγητή, Γρηγόριο Μάμαλη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 και 16 Μαΐου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει α)την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου .... , Κροάτη υπηκόου, προσωρινά κρατουμένου στις δικαστικές φυλακές Ιωαννίνων, που εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Γεώργιο Αλφαντάκη και Σπυρίδωνα Αλφαντάκη, κατά της υπ΄αριθμ. 492/2005 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Κέρκυρας και β)αίτηση για προσωρινή απόλυση. Το Συμβούλιο Εφετών Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Κροατίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 46/9-12-2005 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ΄ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Κερκύρας Κασσιανής Βαρότση ως και την από 2 Μαΐου 2006 αίτηση προσωρινής απόλυσης που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2158/2005. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε

τους πληρεξούσιους δικηγόρους του εκκαλούντος-εκζητουμένου, που ζήτησαν να γίνουν δεκτές η έφεσή του και η αίτηση προσωρινής απόλυσης και να μην εκδοθεί και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθούν η έφεση και η αίτηση προσωρινής απόλυσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπ΄ αριθμ. 720-04/04-01/147, Νο 514-05-01-01-05-25 συμπληρωματική ρηματική διακοίνωση του Υπουργού Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας της Κροατίας, εζητήθη η έκδοση του ..... , υπηκόου Κροατίας για να ασκηθεί εναντίον του ποινική δίωξη: α)για άμεση συνέργεια σε δωροδοκία, β)ηθική αυτουργία σε ψευδή δήλωση και γ)για εκβίαση (άρθρ. 38 παρ.

παρ. 2,3 147, 37, 303 παρ. 1 και 234 παρ. 2 του Κροατικού ΠΚ) και 46 παρ. 1α, β 235, 225 και 385 Ελληνικού Π.Κ). Συναφώς εκδόθηκε η υπ΄ αριθμ. 492/2005 απόφαση (βούλευμα) του Συμβουλίου Εφετών Κερκύρας, με την οποία (απόφαση) αυτό εγνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεώς του στις Αρχές του Κράτους, της Δημοκρατίας της Κροατίας. Κατ΄ αυτής της αποφάσεως ο εκζητούμενος άσκησε έφεση ενώπιον του Συμβουλίου του Αρείου Πάγου και σχετικώς εκδόθηκε το υπ΄ αριθμ. 671/2006 βούλευμα, το οποίο έκρινε αυτήν, ως παραδεκτώς και νομίμως ασκηθείσα, αλλ΄ ανέβαλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως, ζητώντας συμπληρωματικές πληροφορίες από το αιτούν την έκδοση κράτος, σε σχέση με τον τόπο, τον χρόνο και τις συνθήκες τελέσεως των πράξεων, οι οποίες του αποδίδονται καθώς και τις διατάξεις σε σχέση με την παραγραφή των πράξεων αυτών.

Παραλλήλως απέρριψε την αίτηση του εκζητουμένου για προσωρινή εκ των φυλακών απόλυσή του. Ήδη, νομίμως επιλαμβάνεται το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου της εκδικάσεως της εφέσεως του εκζητουμένου μετά την παροχή των σχετικών πληροφοριών από το Κράτος, το οποίο εζήτησε την έκδοση. Κατά τη διάταξη του άρθρου 436 ΚΠΔ, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται, αν υπάρχει διεθνής σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Πολιτείας και του εκζητούντος κράτους, από τις διατάξεις της συμβάσεως αυτής και συμπληρωματικώς από τις διατάξεις των άρθρων 437 επ του ιδίου Κώδικα, εφόσον αυτές δεν αντιτίθενται σ΄ εκείνες της συμβάσεως ή για ζητήματα για τα οποία δεν προβλέπει η σύμβαση.

Τα κράτη της Ελλάδας και της Δημοκρατίας της Κροατίας έχουν υπογράψει και τα δύο και αποδεχθεί την «Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως», που υπογράφηκε στο Παρίσι την 13η Δεκεμβρίου 1957 και κυρώθηκε από την Ελλάδα (με επιφυλάξεις, για τις οποίες δεν πρόκειται), το έτος 1961 με το ν. 4165/1961 και από τη Δημοκρατία της Κροατίας την 25-1-1995, ισχύει δε από της 25-4-1995 και οι διατάξεις της οποίας διέπουν κατά βάση το «δίκαιο της εκδόσεως» μεταξύ του συνόλου σχεδόν των κρατών της Ευρώπης.

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 της Συμβάσεως αυτής, η έκδοση ενεργείται για πράξεις κολάσιμες από τους νόμους του αιτούντος Μέρους, καθώς και του Μέρους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση, οι οποίες τιμωρούνται με ποινή στερητική της ελευθερίας ή μέτρο ασφαλείας, ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους, ενώ κατά το άρθρο 12, η αίτηση εκδόσεως διατυπώνεται εγγράφως και υποβάλλεται δια της διπλωματικής οδού, προς υποστήριξή της δε προσάγονται:

α)το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλματος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως έχουσας την ίδια ισχύ, εκδιδόμενης κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος Μέρους, β)έκθεση των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση του τόπου και του χρόνου τελέσεώς τους, του κατά νόμο χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή και οι οποίες πρέπει να εμφαίνονται κατά το δυνατό ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων που προβλέπουν την πράξη και αν αυτό δεν είναι εφικτό δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, ως και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος χαρακτηρισμός του καταζητουμένου ατόμου και πάσα ετέρα πληροφορία δυνάμενη να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητα αυτού.

Τέλος κατά τις διατάξεις των άρθρων 3, 4, 5, 6 και 10 της Σύμβασης, η έκδοση είναι ανεπίτρεπτη, αν πρόκειται για πολιτικές πράξεις και συναφείς με τέτοιες πράξεις παραβάσεις, αν η σχετική αίτηση για την έκδοση, αποβλέπει στη δίωξη του εκζητουμένου για τα πολιτικά, φυλετικά ή θρησκευτικά του φρονήματα, αν η θέση του ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί, εξαιτίας κάποιου από τους παραπάνω λόγους, αν αφορά στρατιωτικές και φορολογικές παραβάσεις (με τη Διεθνή Σύμβαση Schengen, που κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 2514/1997, η έκδοση είναι επιτρεπτή και για ορισμένες φορολογικές παραβάσεις), αν αναφέρεται σε υπηκόους του κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και αν κατά τη νομοθεσία της αιτούσης χώρας ή εκείνης προς την οποία υποβάλλεται η αίτηση, χώρησε παραγραφή της πράξεως.

Από τις διατάξεις αυτές, οι οποίες εν όψει και του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος, υπερισχύουν κάθε αντίθετης διατάξεως του ημεδαπού δικαίου, συνάγεται με σαφήνεια, ότι σε περίπτωση εκδόσεως αλλοδαπού, κατά τις διατάξεις της «Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως», ως κατηγορούμενου, πρέπει τα εγκλήματα για τα οποία αυτός διώκεται να είναι αξιόποινα, τόσο κατά το νόμο του αιτούντος κράτους, όσο και κατά το νόμο του κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και να τιμωρούνται με ποινή στερητική της ελευθερίας, ανωτάτου ορίου τουλάχιστον ενός έτους.

Αποδεικτικά στοιχεία της ενοχής του εκζητούμενου, δεν είναι αναγκαίο να προσκομίζονται, αφού τα στοιχεία αυτά δεν διαλαμβάνονται στην αναφερόμενη διάταξη, ούτε το Συμβούλιο που επιλαμβάνεται της σχετικής αιτήσεως, έχει την εξουσία να ερευνήσει τη βασιμότητα της κατηγορίας. Εξάλλου, κατά το άρθρο 450 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., το Συμβούλιο γνωμοδοτεί αιτιολογημένα για την αίτηση της εκδόσεως και αποφαίνεται, για το αν εκείνος που έχει συλληφθεί και δικάζεται, είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο που εκζητείται (εκείνο δηλαδή του οποίου ζητείται η έκδοση), υπάρχουν τα απαιτούμενα για την έκδοση δικαιολογητικά έγγραφα, το έγκλημα που αποδίδεται στον εκζητούμενο ή για το οποίο αυτός έχει καταδικαστεί, είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και αν έχει προκύψει λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Συμβούλιο Εφετών Κερκύρας, γνωμοδότησε με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 492/2005 απόφασή του (βούλευμα) και κατά παραδοχή συμπληρωματικής αιτήσεως εκδόσεως του κράτους της Δημοκρατίας της Κροατίας, που υποβλήθηκε στις Ελληνικές Αρχές, με το υπ' αριθμό .... έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης του κράτους αυτού, υπέρ της εκδόσεως στις Αρχές του κράτους της Δημοκρατίας της Κροατίας, του αναφερόμενου κροάτη υπηκόου .... , συλληφθέντος στην Ελλάδα (περιφέρεια Θεσπρωτίας), προκειμένου να ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη, για τις πράξεις της συνέργιας σε δωροδοκία, της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή δήλωση και της εκβίασης και συγχρόνως αποφάνθηκε ότι, α΄) ο εκζητούμενος είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο που είχε συλληφθεί και κρατείται, β΄) υπάρχουν όλα τα έγγραφα που απαιτούνται για τη έκδοσή του, γ΄) τα εγκλήματα που του αποδίδονται είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και δ΄) δεν υπάρχει λόγος που να εμποδίζει τη δίωξη ή να αποκλείει ή να εξαλείφει το αξιόποινο.

Το ίδιο Δικαστικό Συμβούλιο, είχε προηγουμένως γνωμοδοτήσει με την υπ' αριθμό 391/2005 απόφασή του (βούλευμα), η οποία κατέστη τελεσίδικη, μετά την απόρριψη της εφέσεως που ασκήθηκε κατ' αυτής από τον εκζητούμενο, με την υπ' αριθμό 2212/2005 απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, υπέρ της εκδόσεως του ίδιου Κροάτη υπηκόου (.... ), στις Αρχές του Κράτους της Δημοκρατίας της Κροατίας, κατά παραδοχή προηγούμενης αιτήσεως εκδόσεως του κράτους αυτού, που είχε υποβληθεί στις Ελληνικές Αρχές, με το υπ' αριθμό ....

έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας της Κροατίας, προκειμένου αυτός να διωχθεί, για τη ''συμμετοχή του ως υποκινητή στην πράξη της απαγωγής ανηλίκου, με σκοπό την είσπραξη λίτρων''. Από όλα τα έγγραφα που προσκομίζονται από το κράτος που υποβάλλει την αίτηση εκδόσεως και τον εκζητούμενο και υπάρχουν στη δικογραφία, συμπεριλαμβανόμενων των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και όσα εξέθεσαν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του Αρείου Πάγου, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι του εκκαλούντος - εκζητούμενου, προφορικά, καθώς και με την έφεση και τα έγγραφα υπομνήματά τους προκύπτει ότι, η έκδοση ζητείται όπως αναφέρθηκε, προκειμένου να ασκηθεί σε βάρος του εκζητούμενου, ποινική δίωξη για τις πράξεις της συνέργιας σε παθητική δωροδοκία, της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή δήλωση (ανώμοτη κατάθεση) και της εκβιάσεως.

Σε σχέση με τις πράξεις αυτές, οι οποίες είναι αξιόποινες, τόσο κατά το δίκαιο του κράτους της Δημοκρατίας της Κροατίας (άρθρα 38 παρ. 1 και 2, 147, 37, 303 παρ. 1 και 234 παρ. 2 του κροατικού Π.Κ.), σχετικά αποσπάσματα του οποίου συνυποβλήθηκαν επίσης με την αίτηση, όσο και κατά τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα (άρθρα 46 παρ. 1 α΄ και β΄, 235, 225 και 385 του Π.Κ.) και τιμωρούνται όλες με ποινή, το ανώτατο όριο της οποίας είναι μεγαλύτερο από ένα έτος, έχουν εκδοθεί από τις δικαστικές Αρχές της Δημοκρατίας της Κροατίας και συνυποβλήθηκαν με την (συμπληρωματική) αίτηση εκδόσεως, σε επίσημο αντίγραφο και επικυρωμένη μετάφραση, α΄) η υπ' αριθμό Kio-Us-16/04 από 15ης Σεπτεμβρίου 2004 (5) απόφαση του Κομητειακού Δικαστηρίου του Ζάγκρεμπ, για έναρξη ανάκρισης από το Δικαστήριο αυτό (σε βάρος του εκζητούμενου), για την πράξη της συνέργιας σε παθητική δωροδοκία, β΄) η υπ' αριθμό K-DO-142/04 από 1ης Μαρτίου 2005, πρόταση παραπομπής της Δημοτικής Υπηρεσίας Εισαγγελίας του Ζάμποκ τα συνεχεία αυτής υπ΄ αριθμ.

Κ-23/05 έγγραφο και υπ΄ αριθμ. KV-29/05 απόφαση προσωρινής κρατήσεως του Δημοτικού Δικαστικού του Ζάμποκ, για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή ανώμοτη κατάθεση και γ)το υπ΄ αριθμ. K-DO-346/1998 από 4 Νοεμβρίου 1998 ένταλμα της Δημοτικής Υπηρεσίας Εισαγγελίας του Varardin και το εν συνεχεία αυτού υπ΄ αριθμ. Κ-61/04 έγγραφο του Δημοτικού Δικαστηρίου του Novi Matof για την πράξη της εκβιάσεως.

Προσθέτως και τις εκτέλεση του προεκδοθέντος υπ΄ αριθμ. 671/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου τούτου, υποβλήθηκαν από το κράτος, το οποίο εζήτησε την έκδοση, με το υπ΄ αριθμ. 720-04/04-01/147/-514-05-01-01-05-25 από 29-3-2006 έγγραφο της Αναπλ. Υπουργού Δικαιοσύνης της Κροατίας, σε επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα, τα ζητηθέντα στοιχεία, από τα οποία ειδικότερα προκύπτουν τα ακόλουθα:

Α)Ως προς την αξιόποινη πράξη της συνέργειας σε παθητική δωροδοκία. Η πράξη αυτή, η οποία προβλέπεται και τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως έξι (6) μηνών έως πέντε (5) ετών (άρθρ. 347 παρ. 1 σε συνδυασμό με άρθρο 38 παρ. παρ. 1,2 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Κροατίας, είναι αξιόποινη και κατά τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα, τιμωρουμένη με ποινή φυλακίσεως ενός έτους έως πέντε ετών, σύμφωνα με τα άρθρα 46 παρ. 1β΄ και 235 ΠΚ.

Η πράξη αυτή ετελέσθη στο Ζάγκρεμπ, κατά τη διάρκεια του μηνός Ιουνίου 2003 και ο χρόνος παραγραφής της είναι δέκα (10) ετών από την τέλεση της πράξεως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 19 και 20 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Κροατίας, ενώ κατά τα άρθρα 111 παρ. 3, 112 και 113 παρ. παρ. 1, 2, 3 του Ελληνικού Ποινικού Κώδικα, ο χρόνος παραγραφής της αντίστοιχης πράξεως, είναι πέντε (5) ετών αυτής (παραγραφής) αρχομένης από την τέλεση της πράξεως.

Η κατηγορία, για την ως άνω πράξη συνίσταται εις το ότι ο εκκαλών κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο, εζήτησε χρήματα σε τηλεφωνική συνομιλία-150.000 ευρώ από τον .... ιδιοκτήτη και Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας «AUTECENTAR MERCUR Ltd», για τον συγκατηγορούμενό του .... για να μην ασκηθεί δίωξη κατά του για τις ποινικές κατηγορίες που του αποδίδονται.

Β)Ως προς την αξιόποινη πράξη της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή δήλωση (ψευδή ανώμοτη κατάθεση).

Η πράξη αυτή, η οποία προβλέπεται και τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως έξι (6) μηνών έως πέντε (5) ετών (άρθρ. 303 παρ.1 σε συνδυασμό με άρθρο 37 παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Κροατίας), είναι αξιόποινη και κατά τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα, τιμωρουμένη με ποινή φυλακίσεως το πολύ δύο (2) ετών, σύμφωνα με τα άρθρα 46 παρ. 1α και 225 παρ. 1 Π.Κ. Η πράξη αυτή ετελέσθη στην περιφέρεια του Δημοκρατικού Δικαστηρίου του Zabok, τον μήνα Μάρτιο του έτους 2002 και ο χρόνος παραγραφής της είναι δέκα (10) ετών από την τέλεση της πράξεως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 19 και 20 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Κροατίας, ενώ κατά τα άρθρα 111 παρ. 3, 112 και 113 παρ. παρ. 1,2,3 του Ελληνικού Ποινικού Κώδικα, ο χρόνος παραγραφής της αντίστοιχης πράξεως, είναι πέντε (5) ετών αυτής (αρχής) αρχομένης από την τέλεση της πράξεως.

Η κατηγορία για την ως άνω πράξη συνίσταται εις το ότι ο εκκαλών εζήτησε από τους .... , .... και .... , να δώσουν ψευδείς καταθέσεις, ως μάρτυρες προς όφελός του και εις βάρος του.... , στην υπόθεση που εκκρεμεί στο Δημοτικό Δικαστήριο του Zabok με αριθμό Π-865/01, πράγμα που οι τρεις συγκατηγορούμενοί του έπραξαν. Γ) Ως προς την αξιόποινη πράξη της εκβιάσεως.

Η πράξη αυτή, η οποία προβλέπεται και τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως ενός (1) έτους έως δέκα (10) ετών (άρθρ. 234 παρ. 2 του Ποινικού Κώδικα της Κροατίας), είναι αξιόποινη και κατά τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα, τιμωρουμένη με ποινή καθείρξεως (5έτη έως 20 έτη), σύμφωνα με τα άρθρα 385 παρ. 1α σε συνδ. με άρθρο 380 παρ. 1 Π.Κ.

Η πράξη αυτή ετελέσθη στο .... κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Φεβρουάριο 1996 έως το τέλος του έτους 1987 και ο χρόνος παραγραφής της, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 19 και 20 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Κροατίας, είναι είκοσι (20) ετών από την τέλεση της πράξεως, ενώ κατά τα άρθρα 111 παρ. παρ. 1, 2β, 112 και 113 παρ.

παρ. 1,2,3 του Ελληνικού Ποινικού Κώδικα, ο χρόνος παραγραφής της αντίστοιχης πράξεως είναι δέκα πέντε (15) ετών, της παραγραφής αρχομένης από την τέλεση της πράξεως. Η κατηγορία για την ως άνω πράξη συνίσταται εις το ότι ο εκκαλών με τον συγκατηγορούμενό του .... , με σκοπό αποκομίσεως κέρδους για την ιδιωτική του εταιρεία «....

» από την εταιρεία «.... » της οποίας διευθυντής ήταν ο .... ύψους τουλάχιστον 1.000.000 DEMC (γερμανικών μάρκων) και προκειμένου να κάμψει την αντίσταση αυτού (..... ) έκανε χρήση είτε μόνος του είτε με τον συγκατηγορούμενό του .... είτε με άγνωστο τρίτο, σοβαρών απειλών, πυροβόλων όπλων και σωματικών επιθέσεων κατά της ζωής αυτού (....) και της οικογενείας του.

Επομένως, για την άσκηση ποινικής διώξεως κατά του εκκαλούντος-εκζητουμένου από τις δικαστικές αρχές του αιτούντος Κράτους της Κροατίας είναι επιτρεπτή η έκδοση, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως εκδόσεως. Ο εκζητούμενος με την κρινόμενη έφεσή του, μαχόμενος για την παραδοχή της εφέσεώς του υποστηρίζει:

Α)Ότι εσφαλμένως ερμηνευθεί το άρθρο 12 παρ. 2 εδ. α΄ της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως, διότι τα έγγραφα, τα οποία διαβίβασε το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κροατίας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ελλάδος, μέσω της διπλωματικής οδού, με βάση τα οποία ζητείται συμπληρωματικώς η έκδοσή του, δεν έχουν ισχύ εντάλματος συλλήψεως και δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την έκδοσή του.

Β) Ότι η συμπληρωματική, για την έκδοσή του, αίτηση, είναι καταχρηστική και αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας διότι ήδη έχει διαταχθεί η σύλληψη του και η προσωρινή του κράτηση για την αξιόποινη πράξη της «υποκίνησης σε αρπαγή ανηλίκου» και Γ) Ότι έχει παραβιασθεί η αρχή της ειδικότητας και εσφαλμένως έχουν εκτιμηθεί, κατά τούτο, οι αποδείξεις από το Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο.

Όλοι οι παραπάνω λόγοι της εφέσεως, όπως στο απολογητικό του εκζητουμένου υπόμνημα αναφέρονται και εκτενώς στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου από τους συνηγόρους του αναπτύχθηκαν, πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι. Ειδικότερα: Ο πρώτος, διότι τα έγγραφα, τα οποία παραπάνω έχουν μνημονευθεί και τα οποία διαβιβάστηκαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κροατίας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ελλάδος, είναι εκείνα που προβλέπονται από το άρθρο 12 παρ. 1α της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως περί εκδόσεως και με βάση τα οποία το υπ΄ αριθμ. 2/8-11-2005 ένταλμα συλλήψεως και προσωρινής κρατήσεως του Προέδρου Εφετών Κερκύρας που αφορά τις προαναφερθείσες τρεις αξιόποινες πράξεις, εκδόθηκε, μετά από νέα αίτηση των αρμοδίων αρχών του αιτούντος Κράτους (Κροατίας), νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με το άρθρο 445 παρ. 1 ΚΠΔ και συγκεκριμένα την επομένη από την παραλαβή των εγγράφων που προβλέπονται από το άρθρο 443 παρ.

παρ. 1,2 ιδίου Κώδικα, δηλαδή στις 7-11-2005 και αφορά άλλες πράξεις από εκείνη, για την οποία είχε εκδοθεί η 2137/1-9-2005 εντολή συλλήψεως του Εισαγγελέα Εφετών Κερκύρας και για τις οποίες δεν είχε παρέλθει η τασσομένη από το άρθρο 16 παρ. 4 του Ν. 4165/1961 προθεσμία λήξεως αυτού. Προσθέτως το Συμβούλιο Εφετών, που επιλαμβάνεται της εξετάσεως της αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού δεν δύναται να προβεί στην έρευνα για την ύπαρξη ή μη ενδείξεων ενοχής αυτού, μη εφαρμοζομένης εν προκειμένω της παρ. 2 του άρθρου 450 του ΚΠΔ, αφού η Ευρωπαϊκή Σύμβαση εκδόσεως δεν διαλαμβάνει, μεταξύ των περιοριστικώς αναφερομένων στο άρθρο 12 δικαιολογητικών, που πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση εκδόσεως και τα αποδεικτικά στοιχεία εκ των οποίων προκύπτουν ενδείξεις ενοχής του εκζητουμένου.

Ακόμη, η απόφαση του Δημοτικού Δικαστηρίου του Ζάμποκ για την έκδοση εντάλματος συλλήψεως και για την παραπομπή του εκζητουμένου, αφορά στη νέα αίτηση για έκδοση και στηρίζεται σε στοιχεία που δεν είχαν τεθεί στη κρίση του Συμβουλίου Εφετών κατά την έκδοση της υπ΄ αριθμ. 391/2005 αποφάσεώς του. Ο δεύτερος λόγος (είναι απορριπτέος) διότι:

Α) δεν συνιστά προδήλως καταχρηστική συμπεριφορά του αιτούντος κράτους η υποβολή νέας αιτήσεως περί εκδόσεως του εκκαλούντος, εφόσον αυτή (νέα αίτηση) αφορά σε άλλες τρεις αξιόποινες πράξεις, διαφορετικές από εκείνη για την οποία διετάχθη πρότερον η έκδοσή του και Β) δεν αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητος (άρθρ. 25 Συντάγματος), γιατί προεχόντως η αναλογικότητα προϋποθέτει τη σχέση δύο συγκρισίμων μεγεθών, που κρίνονται βάσει ενός κοινού μέτρου ή πλαισίου αναφοράς, προϋπόθεση που δεν συντρέχει εν προκειμένω.

Ο τρίτος λόγος (είναι απορριπτέος), διότι από τα πιο πάνω αποδεικτικά μέσα δεν πιθανολογήθηκε ότι η συμπληρωματική αίτηση εκδόσεως υποβλήθηκε με σκοπό τη δίωξη και τιμωρία του εκκαλούντος για πολιτικούς λόγους (τα πολιτικά του φρονήματα) ούτε ότι αυτός θα καταδιωχθεί από το κράτος της Κροατίας για πράξεις διαφορετικές από εκείνες για τις οποίες ζητείται έκδοσή του (άρθρ. 438 εδ.

γ΄ και ε΄ ΚΠΔ) πολύ δε περισσότερο ότι θα εκτεθεί σε βασανιστήρια εξ αιτίας των πολιτικών του φρονημάτων. Ειδικότερα δεν προέκυψε ότι η επίσκεψη αλλοδαπών στη δικαστική φυλακή Ιωαννίνων, όπου αυτός εκρατείτο, υποκρύπτει την επιδίωξη της τιμωρίας του για τα πολιτικά και εθνικά του φρονήματα και συγκεκριμένα διότι δεν αποκαλύπτει που κρύβεται ο καταζητούμενος, ως εγκληματίας πολέμου στρατηγός της Κροατίας Γκοτόβινα, ώστε αυτός να συλληφθεί και να αρθεί κάθε διαπραγματευτικό εμπόδιο για την είσοδο της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένου ότι δεν προκύπτει η ιδιότητα των αλλοδαπών αυτών ούτε και ο σκοπός της επισκέψεώς τους.

Ούτε ακόμη προέκυψε ότι κατά την επίσκεψη της Εισαγγελέως του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης Κάρλας Ντελ Πόντε στην Ελλάδα αυτή συναντήθηκε με τον εκζητούμενο, προκειμένου να ασκήσει πίεση σ΄ αυτόν για να αποκαλύψει που κρύβεται ο πιο πάνω στρατηγός. Περαιτέρω δεν προέκυψε ότι η θέση του εκκαλούντος στην Κροατία διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί σοβαρά εξ αιτίας μόνο των πολιτικών του και εθνικών του φρονημάτων (άρθρο 3 παρ. 2 της ΕΣΔΑ) δεδομένου ότι:

α)δεν κατηγορείται, ως πολιτικό πρόσωπο ή ως εγκληματίας πολέμου για τα γεγονότα επί Κροατικού εδάφους ή αλλού, κατά τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας ούτε και διατυπώνονται υπόνοιες περί διαπράξεως άλλων εγκλημάτων, β)δεν αποδείχθηκε η πιθανότητα να έχει χρηματοδοτήσει τη διαφυγή άλλων εγκληματιών, μέσω της ασφαλιστικής του εταιρείας «....

» και γ)μόνη, η πιθανή γνωριμία του στο παρελθόν με τον ανωτέρω στρατηγό δεν αρκεί για οποιαδήποτε ποινική καταδίωξη του εκκαλούντος, του οποίου η θέση εξασφαλίζεται από τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως. Ενόψει των ανωτέρω, εφόσον ο εκκαλών ταυτίζεται με τον συλληφθέντα, υπάρχουν όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά έγγραφα, ο εκκαλών είναι από τα πρόσωπα που μπορούν να εκδοθούν και τα παραπάνω εγκλήματα για τα οποία διώκεται ο ίδιος είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και δεν υπάρχουν, κατά τους νόμους τόσον του αιτούντος κράτους όσον και κατά τους ημεδαπούς λόγοι που να εμποδίζουν την δίωξη ή να αποκλείουν ή να εξαλείφουν το αξιόποινο, συντρέχουν όλοι οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του εκκαλούντος.

Το Συμβούλιο Εφετών Κερκύρας που, με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε τα ίδια και εγνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος δεν υπέπεσε σε νομικό ή πραγματικό σφάλμα και η έφεση αυτού, με τους λόγους της οποίας υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμη κατ΄ ουσίαν και να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Εξ΄ άλλου, το αίτημα του εκκαλούντος, που αρμοδίως έχει υποβληθεί στο Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, για προσωρινή εκ των φυλακών απόλυσή του, μετά την απόρριψη της εφέσεως και την γνωμοδότηση υπέρ της εκδόσεώς του, καθίσταται απορριπτέον ως άνευ αντικειμένου, διότι, τυχόν προσωρινή απόλυσή του, αίρεται αυτοδικαίως, μόλις δημοσιευθεί η απόφαση που εγκρίνει την έκδοση (άρθρ. 449 παρ. 2 εδ.

γ΄ ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Δέχεται κατά τους τύπους και απορρίπτει κατ΄ ουσίαν την από 9 Δεκεμβρίου 2005 έφεση του εκζητουμένου .... , υπηκόου Κροατίας κατά της υπ΄ αριθμ. 492/2005 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Κέρκυρας. Και

Απορρίπτει την αίτηση του εκκαλούντος περί προσωρινής απολύσεώς του. Και

Καταδικάζει τον εκκαλούντα σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαΐου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ