1124/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1124 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1124/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Ιωάννη Σίδερη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καθού η κλήση: χ1 ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου - καλούντος: ψ1, , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Νικολόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-6-1991 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 89/1993 προδικαστική, 139/1997 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 547/1998, 690/2000 μη οριστικές, 504/2004 οριστική του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση των 504/2004, 547/1998 και 690/2000 αποφάσεων του Εφετείου Ναυπλίου ζητά ο αναιρεσείων με την από 3-1-2005 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1301/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση ο αναιρεσίβλητος-καλών με την από 24-9-2007 κλήση του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 20-3-2007 έκθεσή του κωλυομένου να μετάσχει στην σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Ιωάννη Ιωαννίδη, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 504/2004 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου και των συμπροσβαλλομένων υπ' αριθμ. 547/1998 και 690/2000 μη οριστικών αποφάσεων αυτού. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I). Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ, εάν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολιπόμενου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ..... έκθεση επιδόσεως του δικ. επιμελητού του Πρωτοδικείου Σπάρτης ....., ακριβές αντίγραφο της από 24.9.2007 αιτήσεως, μετά της πράξεως ορισμού δικασίμου για την εκδίκαση της αναιρέσεως και κλήσεως προς παράσταση στη σημερινή δικάσιμο της 2.4.2008 επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, στον αναιρεσείοντα, πλην όμως ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης.

Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσείοντος, σαν να ήταν και αυτός παρών. II). Επειδή για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1α ΚΠολΔ) σε περίπτωση που έγινε δεκτή η αγωγή ως κατ' ουσίαν βάσιμη, πρέπει να καθορίζονται όχι μόνον η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, αλλά και να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεως του για τη βασιμότητα ή μη της αγωγής.

Διότι μόνον ενόψει των ουσιαστικών αυτών παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό από το οποίο και εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (άρθρο 578 ΚΠολΔ). Επομένως ο πρώτος λόγος της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 1α του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραβιάσεως των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 974, 978, 980 και 1041 ΑΚ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται σ' αυτόν, οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, στοιχείο απαραίτητο για το ορισμένο του λόγου αυτού κατά τα άρθρα 118 αριθμ. 4, 559 αρ. 1α και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ.

III). Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 17 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι για να επιτραπεί αναίρεση, γιατί η απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις, πρέπει η αντίφαση να υπάρχει στο διατακτικό της αποφάσεως μεταξύ των διατάξεων αυτής, ώστε να καθίσταται αδύνατη η εκτέλεσή της. Επομένως δεν επιτρέπεται αναίρεση αν η αντίφαση υπάρχει στο αιτιολογικό ή αν η αντίφαση υπάρχει ανάμεσα στο αιτιολογικό και το διατακτικό, εκτός αν η αντίφαση έχει τη μορφή ανεπαρκών αιτιολογιών, οπότε όμως ο λόγος αναίρεσης στηρίζεται στο άρθρο 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ.

Κατ' ακολουθίαν ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, κατά τον οποίο πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση γιατί περιέχει αντιφατικές διατάξεις στο αιτιολογικό της, είναι απαράδεκτος και ως τέτοιος, πρέπει να απορριφθεί. Εξ' άλλου ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του από τον αριθμ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ότι περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες με το να δεχθεί ότι με το υπ' αριθμ. ....

παραχωρητήριο παραχωρήθηκε το επίδικο ακίνητο κατά κυριότητα στον ...... πατέρα των δικαιοπαρόχων του ενάγοντος-αναιρεσείοντος και περαιτέρω ότι με το υπ' αριθμ. ...... συμβόλαιο νεμήσεως ο ψ1 δηλώνοντας με αυτό ότι έχει την αποκλειστική κυριότητα νομή και κατοχή από κληρονομιά του προ 40ετίας αποβιώσαντος πατρός του, παραχώρησε λόγω νεμήσεως και με το αριθμ. 7 αναφερόμενο στο εν λόγω συμβόλαιο, ίδιο (επίδικο) ακίνητο στον υιό του .....

πατέρα του αναιρεσιβλήτου, που νεμήθηκε, σε αντίθεση με τον αναιρεσείοντα και τους δικαιοπαρόχους του, το επίδικο o ίδιος, όπως και ο εναγόμενος - αναιρεσίβλητος, κατά τις παραδοχές του Εφετείου, καθ' όλο το επίδικο χρονικό διάστημα με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, γιατί ουδεμία αντίφαση υπάρχει μεταξύ των εν λόγω παραδοχών του Εφετείου.

Ως προς τις υπόλοιπες αιτιάσεις, από την ίδια ως άνω διάταξη, αυτές αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων η οποία είναι ανέλεγκτη αναιρετικά (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) και ως εκ τούτου τυγχάνουν απορριπτέες ως απαράδεκτες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3.1.2005 αίτηση του χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 504/2004 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαΐου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ