Supreme Court allows appeal against tax fraud verdict due to lack of specific and detailed reasoning in the lower court's decision.

Απόφαση 1121 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1121/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Κωνσταντίνο Κούκλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ν. Μ. του Μ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Μυλωνόπουλο, περί αναιρέσεως της 8/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Ζακύνθου.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Ζακύνθου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Μαρτίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και στους από 26 Ιανουαρίου 2006 πρόσθετους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 716/2005.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 7 Μαρτίου 2005 αίτηση και οι από 26 Ιανουαρίου 2006 πρόσθετοι λόγοι για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 8/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ζακύνθου, πρέπει, λόγω της υφισταμένης μεταξύ της πρόδηλης συνάφειας να συνεκδικασθούν. Κατά το άρθρο 19 παρ. 1, 4 Ν. 2523/1997, οι διατάξεις του οποίου , κατά το άρθρο 38 παρ. 5 αυτού, καταλαμβάνουν τα αδικήματα που διαπράττονται από την 1η Ιανουαρίου 1998 και μετά, όποιος εδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών...

Εικονικό είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής... . Από τη διατύπωση των συνδυασμένων αυτών διατάξεων και τον παράτιτλο του άρθρου 19 προκύπτει, ότι ο σκοπός του δράστη της τελεσθείσης αξιόποινης πράξεως της φοροδιαφυγής, κατατείνει στην απόκρυψη της φορολογητέας ύλης, που συντελείται με την μείωση ή την αποφυγή φορολογικής επιβαρύνσεως οποιουδήποτε φόρου, που αφορά είτε τον ίδιο, αποδεχόμενο τα πλαστά ή εικονικά ή νοθευμένα φορολογικά στοιχεία, είτε τον εκδώσαντα αυτά.

Η καταδικαστική απόφαση για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ίδιου Κώδικα, πρέπει να αναφέρονται σ’ αυτή τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα απ’ αυτά, από τα οποία αποδείχτηκαν τα περιστατικά αυτά και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις.

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ζακύνθου, που εδίκασε σε δεύτερο βαθμό μετά από έφεση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, που την εστήριξε στα αναφερόμενα, κατ’ είδος αποδεικτικά μέσα, τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος είναι Πρόεδρος και Δ/νων Σύμβουλος της ανώνυμης εταιρείας "...." με έδρα το Β.

Ζ. Από το έτος 1997 ανέθεσε εργολαβικά στον πολιτικό μηχανικό Μ. Λ. την κατασκευή μεγάλου ξενοδοχείο με τον διακριτικό τίτλο "...." στο Β. Ζ. Στις 30/6/1998 ο Μ. Λ. έδωσε στην εταιρεία "...." το .../30-6-1998 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών αυτού συνολικού ποσού, μαζί με τον Φ.Π.Α. 637.200.000 δραχμών, για τους χρωματισμούς και τις γύψινες κατασκευές που έκανε στο ξενοδοχείο.

Στο τιμολόγιο αυτό αποτυπώνεται εικονική δηλαδή ανύπαρκτη συναλλαγή για μέρος των εργασιών χρωματισμού του ξενοδοχείου. Συγκεκριμένα ενώ αναφέρεται ότι χρωματίστηκαν 15.000 τ.μ. προς 3.200 δρχ. το Τ.Μ. αναφέρεται ως συνολική αξία της σχετικής συναλλαγής το ποσό των 480.000.000 δραχμών αντί του ποσού των 48.000.000 δραχμών, δηλαδή αναφέρεται αξία για χρωματισμούς ποσού (480.000.000 - 48.000.000=) 432.000.000 δραχμών που δεν έγιναν ποτέ.

Στην ανωτέρω αυτή συναλλαγή αντιστοιχεί Φ.Π.Α. ποσού 77.760.000 δραχμών, την οποία η εταιρεία του κατηγορουμένου εισέπραξε αμέσως χωρίς να το δικαιούται, αφού υπέβαλε το σχετικό τιμολόγιο στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Ζακύνθου. Ο κατηγορούμενος εν γνώσει της μερικής εικονικότητας του αποδέχθηκε το ανωτέρω τιμολόγιο του Μ.

Λ., ο δε ισχυρισμός του ότι επρόκειτο για ένα απλό λάθος στον πολλαπλασιασμό δεν κρίνεται πειστικός, ενόψει του ότι η εικονική συναλλαγή αφορά ένα τεράστιο ποσό, το οποίο και λογικά αποκλείεται να μην αντιλήφθηκε ο κατηγορούμενος, όταν το πλήρωσε, όπως ισχυρίζεται, στον Μ. Λ.. Ο κατηγορούμενος ήλπισε ότι εκμεταλλευόμενος την ανοργανωσιά (στην καλύτερη περίπτωση) της Δ.Ο.Υ.

Ζακύνθου θα μπορούσε να εισπράξει αχρεώστητα τον ΦΠΑ που αντιστοιχεί στο εικονικό τιμολόγιο, όπως και έκανε και ότι δεν θα γινόταν αντιληπτή η ενέργειά του, όπως και έγινε για 3 χρόνια περίπου, αφού το μερικά εικονικό τιμολόγιο δεν ανακαλύφθηκε από την Δ.Ο.Υ. Ζακύνθου αλλά από έκτακτο έλεγχο που διενήργησε ειδικά στην επιχείρηση του η Οικονομική Επιθεώρηση Ιονίων Νήσων δια του Επιθεωρητή Π.

Π. τον Ιούνιο του 2001. Επομένως αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη που κατηγορείται και γι’ αυτό θα πρέπει να απορριφθεί το αίτημα του για αναβολή, αφού η όποια απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείο Ηλείας επί της προσφυγής του δεν είναι απαραίτητη για την ανακάλυψη της αλήθειας και να κηρυχθεί αυτός ένοχος.

Η απόφαση, αναφορικά με τις παραδοχές της, ότι, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί του ότι η αναγραφή στο .../30-6-98 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών που εξέδωσε ο Λ. Μ., ποσού 480.000.000 δρχ. για χρωματισμούς 15.000 μ2 προς 3.200 δρχ. το μ2, οφείλεται σε λογιστικό λάθος, "δεν είναι πειστικό, γιατί η εικονική συναλλαγή αφορά ένα τεράστιο ποσό το οποίο λογικά αποκλείεται να μη αντιλήφθηκε ο κατηγορούμενος, ο οποίος ήλπισε, εκμεταλλευόμενος την ανοργανωσιά της Δ.Ο.Υ.

Ζακύνθου ότι θα μπορούσε να εισπράξει αχρεώστητα τον ΦΠΑ που αντιστοιχεί στο εικονικό τιμολόγιο" δεν περιέχει την από τις προπαρατεθείσες διατάξεις, αξιουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, γιατί δεν παρατίθενται πραγματικά περιστατικά που να δικαιολογούν: α) "το μη πειστικό", β) να αποκλείουν "το μη λογικό" και γ) να δικαιολογούν "την ελπίδα" εισπράξεως του ΦΠΑ, που αντιστοιχεί στο εικονικό τιμολόγιο από την "ανοργανωσιά" της Δ.Ο.Υ.

Ζακύνθου. Τα αμέσως προπαρατεθέντα δεν συνιστούν καν αιτιολογία, αλλ’ είναι συμπεράσματα που λογικώς προϋποθέτουν την ύπαρξη πραγματικών περιστατικών, τα οποία πρέπει να παρατίθενται.

Με βάση αυτά που προαναπτύχθηκαν, πρέπει να γίνει δεκτός, ο περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, μοναδικός λόγος αναιρέσεως του δικογράφου των προσθέτων (άρθρο 510 παρ. 1 ΔΚΠΠ), να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εδίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ), παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων του κυρίου δικογράφου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 8/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ζακύνθου.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Μαϊου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ