Legislator Case Law & Legislation
1119/2012 AI generated

1119/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1119/2012
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-2-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:621/2006 προδικαστική και 420/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και συνεκδικάζοντας τις ασκηθείσες εφέσεις η 2569/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 21-6-2010 αίτησή τους.

Legislator headnote

AI generated

1119/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Όμως, η άνευ δικαιολογημένης αιτίας μη προβολής κατά την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης της από το άρθρο 281 ΑΚ ένστασης και δη με επίκληση όχι μόνον πραγματικών περιστατικών επί των οποίων εδράζεται αυτή, αλλά και της από αυτά προκύπτουσας κατάχρησης του δικαιώματος, επάγεται την απόρριψη της ένστασης αυτής ως απαράδεκτης σε περίπτωση προβολής αυτής σε μεταγενέστερη συζήτηση ή για πρώτη φορά ενώπιον του Εφετείου (Ολ.ΑΠ 472/1983 ΝοΒ 32,48).

Keywords

AI generated
unpermitted structures boundary building easement building permit condition construction contribution standing against building permit action for exclusion from co-ownership
AI generated
208/2021
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, Αρεοπαγίτες.
1300/2014
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Απριλίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-6-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2982/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5339/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των ανωτέρω αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19-11-2009 αίτησή τους.
1553/2009
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Φεβρουαρίου 2004 αγωγή και την από 25 Νοεμβρίου 2004 πρόσθετη αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1609/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 10.065/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 4 Απριλίου 2006 αίτησή τους.
532/2009
Supreme Court quashes appeal court ruling on vertical co-ownership and parking area alterations under Greek Civil Code.
131/2010
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/7/2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 262/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 203/2008 του Εφετείου Κερκύρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20/12/2008 αίτησή τους.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1119 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1119/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Δ. Θ., υπαλλήλου Υπουργείου Εξωτερικών και 2. Χ. Π. συζ. Δ. Θ., υπαλλήλου του Υπουργείου Εξωτερικών, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Σπυρίδωνα Βλασσόπουλου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ν. Τ. του Λ., 2. Λ. Τ. του Ν. και 3. Ν. συζ. Λ. Τ., το γένος Μ. Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Ευφροσύνης Δημητρακοπούλου και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-2-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:621/2006 προδικαστική και 420/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και συνεκδικάζοντας τις ασκηθείσες εφέσεις η 2569/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 21-6-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Σπυρόπουλος ανέγνωσε την από 29-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ως "πράγματα" κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν το δικαίωμα που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 281 ΑΚ και 262, 269, 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν η προβαλλόμενη από τον εναγόμενο ένσταση περί καταχρηστικής ασκήσεως του αγωγικού δικαιώματος στοιχειοθετείται από περισσότερα αυτοτελή πραγματικά περιστατικά, τα οποία, συνολικώς ορώμενα, προσδίδουν καταχρηστικό χαρακτήρα στο ενασκούμενο δικαίωμα, τα αυτοτελή αυτά περιστατικά, υποβαλλόμενα συγχρόνως για το παραδεκτό τους κατά την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως στον πρώτο βαθμό, επαναφερόμενα νομοτύπως στο δεύτερο και συνδεόμενα με το αίτημα του ενισταμένου, αποτελούν το καθένα χωριστά "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (Ολ. ΑΠ 88/1980), η δε μη λήψη από το Εφετείο ενός ή περισσοτέρων από αυτά, που παραδεκτώς προτάθηκαν, στοιχειοθετεί τον λόγο αναιρέσεως που προβλέπεται από την τελευταία διάταξη (αριθ. 8 άρθρου 559 ΚΠολΔ).

Όμως, η άνευ δικαιολογημένης αιτίας μη προβολής κατά την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης της από το άρθρο 281 ΑΚ ένστασης και δη με επίκληση όχι μόνον πραγματικών περιστατικών επί των οποίων εδράζεται αυτή, αλλά και της από αυτά προκύπτουσας κατάχρησης του δικαιώματος, επάγεται την απόρριψη της ένστασης αυτής ως απαράδεκτης σε περίπτωση προβολής αυτής σε μεταγενέστερη συζήτηση ή για πρώτη φορά ενώπιον του Εφετείου (Ολ.ΑΠ 472/1983 ΝοΒ 32,48).

Τέλος, ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο που δίκασε, έλαβε υπόψη ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1991).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη 2569/2010 απόφασή του, όσον αφορά το μέρος που πλήττεται αυτή, (δηλαδή ως προς την τοποθέτηση της πέργκολας) δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι, όπως συνομολογείται, είναι α) ο πρώτος ενάγων ψιλός κύριος, οι δε δεύτερος και τρίτη [ενάγοντες] επικαρπωτές κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ό καθένας της με στοιχεία Ε-1 της οριζόντιας ιδιοκτησίας σε εσοχή του πέμπτου ορόφου πολυκατοικίας, που βρίσκεται στην Αγία Παρασκευή Αττικής στην οδό ...

και β) οι εναγόμενοι είναι συγκύριοι κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας της με στοιχεία Δ-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας σε εσοχή του τετάρτου ορόφου της ίδιας πολυκατοικίας. Η πολυώροφη αυτή οικοδομή έχει υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3741/1929 και οι σχέσεις των συνιδιοκτητών διέπονται από τους όρους της .../1989 πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας της συμβολαιογράφου Αθηνών Τριανταφύλλης Μπολιώτη-Καπερώνη, που έχει μεταγραφεί νόμιμα.

Στον ως άνω κανονισμό έχουν προσχωρήσει, όπως επίσης συνομολογείται, οι διάδικοι με τους τίτλους κτήσης των ακινήτων τους, στον οποίο, μεταξύ άλλων ορίζεται α) στο άρθρο 6 ότι "κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι χώροι, πράγματα και εγκαταστάσεις είναι ενδεικτικά το οικόπεδο κατά την ακάλυπτη επιφάνειά του, οι θεμελιώσεις της οικοδομής, οι εξωτερικοί τοίχοι, η από σκυρόδεμα κατασκευή της οικοδομής, τα εξωτερικά επιχρίσματα και οι διακοσμήσεις και γενικά η εξωτερική όψη της πολυκατοικίας με τα εξωτερικά κουφώματα προς το δρόμο και τις γειτονικές ιδιοκτησίες και γενικά κάθε άλλο έργο, πράγμα ή εγκατάσταση που είναι από το νόμο αδιαίρετο, κοινόκτητο ή κοινόχρηστο και προορίζεται να εξυπηρετήσει περισσότερες από μία οριζόντιες ιδιοκτησίες ή όλες τις οριζόντιες ιδιοκτησίες της οικοδομής και ακόμα που έχει σχέση με την ασφάλεια, στερεότητα και εμφάνιση της πολυκατοικίας", β) στο άρθρο 8 αα) παρ.5 ότι "ο κύριος κάθε οριζόντιας ιδιοκτησίας μπορεί και δικαιούται να μεταρρυθμίζει εσωτερικά την ιδιοκτησία του κατά την κρίση του, με τον όρο ότι τα έργα αυτά δεν θα θίγουν τους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους, πράγματα και εγκαταστάσεις, τους εξωτερικούς τοίχους της ιδιοκτησίας του, την από σιδηρομπετόν κατασκευή της ιδιοκτησίας του και του όλου κτιρίου και γενικά κάθε στατικό στοιχείο της πολυκατοικίας, ως και την ασφάλεια, την αντοχή και στερεότητα της πολυκατοικίας ...", ββ) παρ.6 ότι "ο κύριος διηρημένης ιδιοκτησίας έχει ως προς αυτή όλα τα δικαιώματα εμπράγματα και ενοχικά, που ανήκουν στον αποκλειστικό κύριο, νομέα και κάτοχο ακινήτου, εφόσον η άσκηση τους δεν παραβαίνει το νόμο και τον παρόντα κανονισμό, δεν εμποδίζει την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων των άλλων ιδιοκτητών, δεν τους ενοχλεί, ούτε θίγει την ασφάλεια και την καλαισθησία γενικά του κτιρίου", γγ) παρ.7 ότι "απαγορεύεται σε κάθε συνιδιοκτήτη η μεταρρύθμιση, η μεταβολή ή επισκευή εξωτερικά της πρόσοψης και κάθε εξωτερικού τοίχου της ιδιοκτησίας του ...

επίσης απαγορεύεται να ανοίξει τρύπες στους εξωτερικούς τοίχους της ιδιοκτησίας [έκτος αν αυτό χρειάζεται για την εγκατάσταση κλιματιστικών] ή στους εξωτερικούς τοίχους του κτιρίου ... και γενικά κάθε μεταβολή της πολυκατοικίας ή των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων χώρων", γ) στο άρθρο 9 αα) παρ. 1 ότι "γενικά απαγορεύεται κάθε χρήση επικίνδυνη για την ασφάλεια της πολυκατοικίας, καθώς και κάθε χρήση που ενοχλεί τους ενοίκους της, προκαλεί υπερβολικό θόρυβο ή δυσοσμίες, αναθυμιάσεις και καπνούς ή διαταράσσει την ησυχία και την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας", ββ) παρ.2 ότι "απαγορεύεται σε ιδιοκτήτη οριζόντιας ιδιοκτησίας ή σε ένοικο να θίγει την ασφάλεια, τη στατική ικανότητα της πολυκατοικίας και την εμφάνιση της, καθώς και η εγκατάσταση οποιουδήποτε μηχανήματος ή εργαλείου που προκαλεί ενοχλητικό θόρυβο ή κραδασμούς, εξατμίσεις ή αναθυμιάσεις που ενοχλούν τους άλλους συνιδιοκτήτες ή ενοίκους ...".

Οι εναγόμενοι περί τα τέλη του έτους 1999, μετά από αίτημά τους, έλαβαν από την Πολεοδομία Αγίας Παρασκευής την .../1999 άδεια "προσθήκης πέργκολας και διαμόρφωσης δώματος". Έτσι κατασκεύασαν στον εξώστη του πίσω μέρους της οριζόντιας ιδιοκτησίας τους και σε εμβαδόν περί τα 61,12 τμ. μεταλλικό σκελετό με οριζόντιες δοκίδες στραντζαριστές, ορθογώνιας διατομής βαρέος τύπου, που στηρίζονται σε κάθετες κολόνες αλουμινίου.

Οι κολόνες αυτές έχουν πακτωθεί με μεταλλικά στριφόνια στην επίστρωση του δώματος. Η μεταλλική αυτή κατασκευή πλευρικά έχει στηριχθεί στους εξωτερικούς τοίχους της πολυκατοικίας και έχει αναρτηθεί από το κάτω μέρος της οροφής του εξώστη του διαμερίσματος των εναγόντων, για να μην επηρεάζεται η στατικότητά της από πλευρικές ωθήσεις.

Στη συνέχεια οι εναγόμενοι τοποθέτησαν κάτω από την οροφή της κατασκευής αυτής οριζόντιες πτυσσόμενες τέντες από καραβόπανο, τύπου Baloon και σε ορισμένα διάκενα του μεταλλικού σκελετού 44 κυψελωτά πλαίσια αλουμινίου, εμβαδού 1 τμ, καθένα από τα οποία έχει 16 κυψελίδες. Η τοποθέτηση των τεντών και των πλαισίων αλουμινίου, όπως, και μετά εξαιτίας αυτού ολόκληρη η κατασκευή χαρακτηρίστηκε αυθαίρετη με την από 20-7-2001 έκθεση αυτοψίας του Τμήματος Κατασκευών της Νομαρχίας Αθηνών.

Οι εναγόμενοι, μετά από αυτό, αφαίρεσαν τις πτυσσόμενες τέντες, όχι όμως και τα πλαίσια αλουμινίου. Στη συνέχεια προσέφυγαν ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών ζητώντας την ακύρωση της 13304/2053/6-7-2000 πράξης της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε αίτημά τους για χορήγηση αδείας για την τοποθέτηση οριζόντιων πτυσσόμενων τεντών στην ως άνω πέργκολα.

Η αίτηση τους αυτή απορρίφθηκε με την 1581/2003 απόφαση εκείνου του Δικαστηρίου. Η ως άνω επέμβαση στην οριζόντια ιδιοκτησία των εναγομένων, αποτελεί ευθεία παράβαση των διατάξεων του κανονισμού πολυκατοικίας που προαναφέρθηκαν, εφόσον με αυτή, που έγινε πέραν της αρχιτεκτονικής γραμμής της, μεταβλήθηκε η εξωτερική εμφάνιση της, η οποία δεν εναρμονίζεται πλέον με αυτή των άλλων διαμερισμάτων της πολυκατοικίας.

Με τη μεταβολή αυτή που τροποποιεί την αρχιτεκτονική μελέτη της οικοδομής, δημιουργείται ανομοιομορφία και θίγεται αναμφίβολα η αισθητική της εξωτερικής όψης της πολυκατοικίας. Ισχυρίστηκαν οι εναγόμενοι στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και επαναφέρουν τον ισχυρισμό τους με έφεση ότι δεν βλάπτονται οι ενάγοντες από την τοποθέτηση της πέργκολας και ότι αυτή έγινε σε τμήμα της βεράντας, που ανήκει στην αποκλειστική τους κυριότητα και δεν αποτελεί κοινόκτητο ή κοινόχρηστο χώρο.

Ο ισχυρισμός τους αυτός είναι αβάσιμος και απορριπτέος, γιατί, α) αφού ρητά απαγορεύεται με βάση το άρθρο 8 παρ.7 του κανονισμού της πολυκατοικίας κάθε μεταρρύθμιση και μεταβολή εξωτερικά της πρόσοψης και κάθε εξωτερικού τοίχου της πολυκατοικίας, η απαγόρευση ισχύει και αν δεν παραβλάπτεται η χρήση άλλων συνιδιοκτητών και δεν θίγονται τα δικαιώματα των τελευταίων και β) η πέργκολα τοποθετήθηκε και στηρίζεται στους εξωτερικούς τοίχους της πολυκατοικίας, που είναι κοινόκτητοι, αλυσιτελώς, επομένως, επικαλούνται οι εναγόμενοι την κυριότητά τους στον εξώστη.

Ακόμη αλυσιτελώς προβάλλεται ο ισχυρισμός τους ότι δεν απαγορεύεται ρητά από τον κανονισμό η τοποθέτηση πέργκολας στον εξώστη της οριζόντιας ιδιοκτησίας τους, ενόψει του ότι απαγορεύεται, όπως προαναφέρεται, κάθε εξωτερική μεταβολή της όψης της πολυκατοικίας. Έτσι, εφόσον η ανωτέρω ενέργεια των εναγομένων αντίκειται σε ρητά οριζόμενες απαγορεύσεις του κανονισμού της πολυκατοικίας, νομιμοποιούνται οι ενάγοντες να ζητήσουν την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, χωρίς να είναι απαραίτητο να παραβλάπτεται από τις ανεπίτρεπτες ενέργειες των εναγομένων ή να θίγεται η ασφάλεια ή η στατικότητα της πολυκατοικίας.

Επομένως είναι χωρίς έννομες συνέπειες οι διαπιστώσεις του πραγματογνώμονα στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης ότι από την κατασκευή αυτή δεν μειώνεται η στατική ασφάλεια της πολυκατοικίας, ούτε ότι δεν προκαλούνται θόρυβοι από τα κυψελωτά πλαίσια αλουμινίου. Σε κάθε όμως περίπτωση από την τοποθέτηση της πέργκολας παρεμποδίζεται η θέα των εναγόντων προς τον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας.

Περιστατικά που να αποδεικνύουν ότι οι ενάγοντες κατά παράβαση των ορισμών του άρθρου 281 ΑΚ ασκούν το δικαίωμα απομάκρυνσης της κατασκευής αυτής από τον εξώστη των εναγομένων δεν αποδείχθηκαν. Οι ενάγοντες αμέσως μόλις αντιλήφθηκαν την εγκατάσταση πέργκολας διαμαρτυρήθηκαν στους εναγομένους και απευθύνθηκαν στην αρμόδια Πολεοδομία.

Ακόμη άσκησαν και παρέμβαση ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών κατά την εκδίκαση της προσφυγής των εναγομένων για την ακύρωση της 13304/2053/6-7-2000 πράξης της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Πολεοδομίας Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε αίτημά τους για χορήγηση άδειας για την τοποθέτηση οριζόντιων πτυσσόμενων τεντών στην ως άνω πέργκολα.

Η δε απομάκρυνση της πέργκολας αυτής δεν δυσχεραίνει τη χρήση του εξώστη από τους εναγομένους, οι οποίοι θα εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν με το ίδιο τρόπο που τον χρησιμοποιούσαν από τότε που απέκτησαν την κυριότητα της οριζόντιας ιδιοκτησίας τους [1991] μέχρι το έτος 1999. Ακολούθως, το Εφετείο απέρριψε τη σχετική ένσταση των εναγομένων, κατ' ουσίαν.

Οι εναγόμενοι προέβαλαν με τον πέμπτο λόγο της έφεσης, την ένσταση καταχρηστικής άσκησης του διά της ενδίκου αγωγής αξιουμένου δικαιώματος και ειδικότερα: "α) ότι η πλευρά που βρίσκεται ο εξώστης τους, είναι η πίσω πλευρά της πολυκατοικίας, η οποία βλέπει σε δρόμο, με παλιές οικοδομές και σε οικοδομές που κτίζονταν τότε, ακριβώς απέναντί τους, χωρίς να υφίσταται θέμα ιδιαίτερης θέας, β) ότι ο εξώστης του διαμερίσματος των εναγόντων προς την πλευρά αυτή (πίσω πλευρά της οικοδομής), είναι ιδιαίτερα μικρός και εξυπηρετεί άλλους λόγους, όπως άπλωμα ρούχων, εναπόθεση αντικειμένων κλπ και σε καμία περίπτωση η χρήση του προορίζεται για πολύωρη παραμονή σε αυτόν με σκοπό την απόλαυση οποιασδήποτε θέας, διότι η χρήση αυτή εξυπηρετείται από τους κύριους εξώστες του διαμερίσματος του Ε' ορόφου, στην όψη της οικοδομής, οι οποίοι είναι ευρύχωροι, με εξαιρετική θέα σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο Αττικής (Ολυμπιακό στάδιο, Πύργος Αθηνών, Λυκαβηττός κλπ), γ) ότι, κατά την κοινή πείρα και λογική ουδόλως επηρεάζεται η αξία της οριζόντιας ιδιοκτησίας των εναγόντων από την ύπαρξη της πέργκολας των εναγομένων, καθόσον ούτε η θέα του διαμερίσματος των εναγόντων μειώνεται, ούτε η αισθητική της οικοδομής βλάπτεται, ούτε η πρόσοψή της αλλοιώνεται, καθόσον δεν πρόκειται για προσθήκη περίκλειστων χώρων, αλλά για ελαφριά ανοικτή κατασκευή, δ) ότι σε κάθε περίπτωση, από την αφαίρεση της πέργκολας, σαφώς περιορίζεται αυθαίρετα το δικαίωμα της πλήρους κυριότητας των εναγομένων επί της οριζόντιας ιδιοκτησίας τους (διαμέρισμα Δ-1), στο οποίο περιλαμβάνεται και η βεράντα στο πίσω μέρος της οικοδομής εμβαδού 80,60 τμ, διότι αποστερούνται ουσιαστικά από τη χρήση αυτής κατά τον προορισμό της.

Και ο προορισμός της, όπως η κοινή λογική επιβάλλει, δεν είναι άλλος, από την πολύωρη παραμονή σε αυτή και την καθημερινή απόλαυσή της, κυρίως κατά τους εαρινούς και θερινούς μήνες, με επισκέπτες, φίλους κλπ, ε) ότι η ύπαρξη με τη δυνατότητα χρήσης της μεγάλης αυτής βεράντας, αυξάνει κατά πολύ την αξία του διαμερίσματος Δ-1, που ανήκει σε αυτούς, τυχόν δε στέρηση της χρήσης αυτής, που επέρχεται με την απαγόρευση κατασκευής πέργκολας, για την προστασία τους από τα καιρικά φαινόμενα (κυρίως από τον ήλιο κατά τους εαρινούς και θερινούς μήνες), για τη δυνατότητα ανάπτυξης φυτών σε αυτή κλπ, σαφώς τους στερεί τη δυνατότητα χρήσης της και μειώνει δραματικά την αξία της ιδιοκτησίας τους αυτής, σε σημεία δυσανάλογα μεγαλύτερο από τυχόν ελάχιστη στέρηση της θέας (περιορισμός ορίζοντα προς τα κάτω, κατά ελάχιστα στην κυριολεξία εκατοστά του μέτρου), από το εσωτερικό του διαμερίσματος του Ε' ορόφου των εναγόντων (και όχι από το μικρό εξώστη), στο πίσω μέρος της οικοδομής, όπου ο υπάρχων εξώστης είναι μικρού εμβαδού και δεν προορίζεται, ως προς την χρήση του για μακρά παραμονή σε αυτόν, απόλαυση θέας κλπ και την τυχόν μείωση της αξίας της ιδιοκτησίας των εναγόντων και στ) ότι οι ενάγοντες, ενώ κατά την αγορά του διαμερίσματός τους το έτος 1991, σαφώς είχαν διαπιστώσει την ύπαρξη της μεγάλης αυτής βεράντας, στο διαμέρισμα των εναγομένων (Δ' ορόφου) και γνώριζαν λογικά ότι αυτή προορίζεται για χρήση από τους ιδιοκτήτες του διαμερίσματος αυτού, η οποία (χρήση) είναι αδύνατη χωρίς την προστασία από τα καιρικά φαινόμενα και χωρίς σκίαση".

Όμως, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του επισήμου αντιγράφου των από 23-2-2006 προτάσεων (σελ.5), που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες κατά την πρώτη ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου συζήτηση της αγωγής των αναιρεσιβλήτων, αλλά και της εκδοθείσας κατά την εν λόγω συζήτηση 621/2006 προδικαστικής απόφασης (τις προτάσεις αυτές προσάγουν και επικαλούνται μόνον οι αναιρεσίβλητοι), οι αναιρεσείοντες είχαν στηρίξει την από το άρθρο 281 ΑΚ ένστασή τους σε ό,τι αφορά την πέργκολα στα εξής δύο (μόνο) περιστατικά:

α) στο ότι η ένδικη βεράντα - εξώστης δεν αποτελεί κοινόχρηστο χώρο, αλλά συνιστά αναπόσπαστο τμήμα της οριζόντιας ιδιοκτησίας τους (πράγμα που αποτελούσε αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής των αναιρεσιβλήτων και ως τέτοια ελήφθη υπόψη από το Εφετείο) και β) στο ότι η εγκατάσταση της επίμαχης πέργκολας αποτελεί το μόνο τρόπο απόλαυσης της βεράντας - εξώστη, αφού μόνον υπό συνθήκες σκίασης και προστασίας από τα καιρικά φαινόμενα είναι δυνατή η κατά προορισμό άσκησης του δικαιώματος κυριότητας τους επί της βεράντας - εξώστη, πράγμα το οποίο ελήφθη υπόψη από το Εφετείο και απερρίφθη κατ' ουσίαν.

Όλα τα προαναφερθέντα υπόλοιπα πραγματικά περιστατικά, που προαναφέρονται αναλυτικά στον πέμπτο λόγο της έφεσης των αναιρεσειόντων, απαραδέκτως προτάθηκαν για πρώτη φορά στο Εφετείο και δεν μπορούν να στηρίξουν τον από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ μοναδικό λόγο αναίρεσης, για παρά το νόμο μη λήψη υπόψη "πραγμάτων" που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ο οποίος είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, καταδικαστούν δε οι αναιρεσείοντες, που ηττώνται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-6-2010 αίτηση για αναίρεση της 2569/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαΐου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουνίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ