Supreme Court dismisses appeal against final compensation determination in forced expropriation case.

Απόφαση 1119 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1119/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη, Ανδρέα Μαρκάκη και Ελένη Μαραμαθά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Στέφο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς των Οικονομικών, ΠΕΧΩΔΕ, Πολιτισμού και τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής, που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Αλέξανδρο Ροϊλό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 23-4-2003 και 14-1-2004 αντίθετες αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν με άλλες συναφείς αιτήσεις και ανταιτήσεις προσώπων, που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη.

Εκδόθηκε η 2568/2004 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3 Μαρτίου 2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανέγνωσε την από 21 Δεκεμβρίου 2005 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 553 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ ορίζει ότι «αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση α)….β)των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Αν η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική δεν επιτρέπεται αναίρεση, ούτε κατά των οριστικών διατάξεων πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη».

Εξάλλου το άρθρο 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001 (Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων ΦΕΚ Α΄ 17) ορίζει ότι «εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί ή το τμήμα αυτό να μείνει άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται, με την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης για το απαλλοτριούμενο τμήμα προσδιορίζεται και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο» (όμοια είναι και η ταυτάριθμη διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του ν.δ. 797/1971).

Από την τελευταία αυτή διάταξη συνάγεται ότι ο νόμος επιβάλλει στην ίδια δίκη λόγω της ενότητος της απαλλοτριώσεως να εκκαθαρίζονται τα ζητήματα που αναφέρονται τόσο στην αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο ακίνητο και τα συστατικά του μέρη, όσο και στην ιδιαίτερη αποζημίωση για το απομένον μετά την απαλλοτρίωση τμήμα, το οποίο είτε καθίσταται άχρηστο, είτε μειώνεται η αξία του.

Ο σκοπός αυτός εξυπηρετείται γιατί το δικαστήριο έχοντας στη διάθεσή του το προσκομισθέν αποδεικτικό υλικό είναι σε θέση, με βάση τον κρίσιμο χρόνο που ορίζει ο νόμος, να προσδιορίζει στην ίδια δίκη αποζημίωση τόσο για το απαλλοτριούμενο ακίνητο, όσο και για το απομένον τμήμα του. Ενόψει του γράμματος, αλλά και του σκοπού του νόμου συνάγεται, ότι όταν η απόφαση του Εφετείου είναι οριστική ως προς το κεφάλαιό της που αφορά τον καθορισμό οριστικής αποζημιώσεως για την απαλλοτριωθείσα έκταση και τα συστατικά της και μη οριστική ως προς το κεφάλαιό της που αναφέρεται στον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημιώσεως για την απομένουσα μετά την απαλλοτρίωση έκταση, δεν επιτρέπεται αναίρεση, ούτε ως προς την οριστική της διάταξη πριν εκδοθεί οριστική απόφαση και ως προς το κεφάλαιο που αφορά την ιδιαίτερη αποζημίωση του απομένοντος μετά την απαλλοτρίωση τμήματος του ακινήτου.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του κρίνοντας επί της αιτήσεως του ήδη αναιρεσείοντος που είχε ως αντικείμενο τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως της απαλλοτριωθείσης εδαφικής εκτάσεως και των συστατικών του αφ΄ ενός και τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημιώσεως του τμήματος που απέμεινε μετά την απαλλοτρίωση ως και ιδιαίτερο αίτημα περί μη ωφελείας του ως παρόδιου αφ΄ ετέρου, το μεν προσδιόρισε οριστική αποζημίωση της εδαφικής εκτάσεως και των επικειμένων-συστατικών- το δε κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της αιτήσεως για τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημιώσεως, γιατί δεν είχε προσκομισθεί η προβλεπομένη από τον νόμο έκθεση της εκτιμητικής επιτροπής του άρθρου 15 του νόμου 2882/2001 ή βεβαίωση περί μη συντάξεως τέτοιας εκθέσεως και απαράδεκτο το αίτημα περί μη ωφελείας του ως παροδίου λόγω μη τηρήσεως της προβλεπομένης από τις διατάξεις του άρθρου 33 παρ. 3, 4 και 6 του ν. 2971/2001 προδικασίας.

Από το περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής προκύπτει ότι η προσβαλλομένη απόφαση είναι οριστική ως προς το πρώτο και τρίτο κεφάλαιό της και μη οριστική ως προς το δεύτερο.

Συνεπώς ως τοιαύτη δεν υπόκειται σύμφωνα με το άρθρο 553 παρ. 1 εδ. β΄ Κ.Πολ.Δ σε αναίρεση ούτε καθ΄ όσον αφορά την οριστική της διάταξη, τούτου ερευνωμένου και αυτεπαγγέλτως (άρθρο 577 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ).

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3 Μαρτίου 2005 αίτηση του .....για αναίρεση της 2568/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου το ποσό της οποίας ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Μαϊου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ