Supreme Court dismisses appeal against appellate court decision due to lack of legal basis and contradictory reasoning.

Απόφαση 1118 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1118/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μυρσίνη Παπαχίου και Ιωάννη Δουρουκλάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Φεβρουαρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "..." και ήδη "...", και διακριτικό τίτλο "....", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Γιαννακούλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "....", που εδρεύει στην ... Τουρκίας και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Ζιώγα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-7-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 10174/2016 του ίδιου Δικαστηρίου και 446/2019 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22-4-2019 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, προσβάλλεται η 446/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε, κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων και απέρριψε κατ` ουσία την έφεση της αναιρεσείουσας, κατά της 10174/2016 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Με την τελευταία απόφαση είχε γίνει δεκτή ως ουσία βάσιμη η από 29-7-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί η εναγομένη-αναιρεσείουσα να της καταβάλει το ποσό των 83.868,82 ευρώ, ως συνολικό τίμημα διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔικ 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1). Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (ΚΠολΔικ 577 παρ. 3).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 KΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Έλλειψη δε νομίμου βάσεως της αποφάσεως συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 6/2006).

Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παραβάσεως του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία), δηλαδή όταν τα πραγματικά περιστατικά, που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξ άλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 18/2008, ΟλΑΠ 15/2006).

Περαιτέρω, τα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, που συνέχονται με την ερμηνεία του νόμου ή την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματος του δικαστηρίου και, επομένως, αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 466/2019, ΑΠ 708/2017, ΑΠ 667/2016, ΑΠ 1266/2011).

Παράλληλα, από τις διατάξεις των άρθρων 416 και 417 του ΑΚ, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 211, 236, 361 και 424 εδ, α` ΑΚ, συνάγεται ότι για να έχει αποσβεστικό αποτέλεσμα της ενοχής η εκπλήρωση της παροχής, που συντελείται με καταβολή, πρέπει αυτή να είναι προσήκουσα, δηλαδή να υπάρχει ταυτότητα οφειλόμενης και καταβαλλόμενης παροχής, ώστε ο δανειστής να λαμβάνει ό,τι δικαιούται να αξιώσει από τον οφειλέτη σύμφωνα με το νόμο και τη σύμβαση (ΑΠ 907/2005) και να γίνει: 1) είτε προς το δανειστή προσωπικά ή τον επιτετραμμένο από το δικαστήριο ή το νόμιμο ή δικαστικό αντιπρόσωπο του δανειστή, εφοδιασμένο στην τελευταία περίπτωση με πληρεξούσιο έγγραφο, 2) είτε προς τον έχοντα ειδική εξουσιοδότηση του δανειστή, ρητή (π.χ.

με έκταξη του άρθρου 876 Α.Κ.) ή και σιωπηρή, προκύπτουσα από τη σχέση του δανειστή με τον εξουσιοδοτημένο, (π.χ. του ταμία μιας επιχειρήσεως προς είσπραξη των πωλούμενων από αυτή πραγμάτων), να λάβει την παροχή ενεργώντας στο δικό του όνομα και για δικό του λογαριασμό με τη συγκατάθεση του δανειστή, 3) είτε προς τρίτο δεκτικό καταβολής πρόσωπο, το οποίο προσδιόρισε ο δανειστής, κατόπιν συμβάσεως του με τον οφειλέτη, παρέχοντας (κληρονομητό) δικαίωμα στον οφειλέτη να καταβάλει με αποσβεστικά αποτελέσματα την παροχή προς τον δεκτικό καταβολής, ο οποίος δεν είναι μονομερώς ανακλητός.

Καταβολή που έγινε σε άλλον, εκτός από τα προαναφερόμενα πρόσωπα, δεν απαλλάσσει τον οφειλέτη, έστω και αν αυτός τελούσε σε συγγνωστή πλάνη, (με εξαίρεση τις περιπτώσεις των άρθρων 889, 224, 1654, 1540, 1541, 426 ΑΚ και 822 ΚΠολΔ), εκτός αν ο δανειστής εγκρίνει μια τέτοια καταβολή ή ωφελείται από αυτή, λόγω αποδόσεως του ληφθέντος στο δικαιούχο ή κληρονομήσεως του ενός από αυτούς από τον άλλο ή αποσβέσεως της υποχρεώσεως αποδόσεως του καταβληθέντος από τον λαβόντα τρίτο στο δανειστή από άλλη αιτία.

Ο οφειλέτης, φέρει το βάρος επικλήσεως και αποδείξεως της καταβολής κατά τον προσήκοντα τρόπο (ΑΠ 1019/2020, ΑΠ 1313/2018, ΑΠ 134/2013, ΑΠ 285/2011, ΑΠ 626/2010). Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά και όχι μόνο εκείνα που αποσπασματικά και επιλεκτικά επικαλείται η αναιρεσείουσα: "Η ενάγουσα ανώνυμη εταιρία διατηρεί επιχείρηση παραγωγής, επεξεργασίας και εμπορίας χάρτου με έδρα την ...

υπό την εταιρική επωνυμία "....", η δε εναγομένη ασκεί ομοειδή επιχείρηση στο .... Στα πλαίσια των παραπάνω δραστηριοτήτων τους οι διάδικοι συνεργάστηκαν από το έτος 2012 και η ενάγουσα προμήθευε πρώτες ύλες στην εναγομένη με κάθε παραγγελία της οποίας συντάσσονταν προτιμολόγιο (proforma invoice) με τα παραγγελθέντα είδη, τις ποσότητες, τις τιμές και την τράπεζα αποπληρωμής.

Η πληρωμή της ενάγουσας πραγματοποιούνταν πάντοτε σε τραπεζικό λογαριασμό που η ίδια διατηρεί στην Τουρκία και αναγράφονταν στο προτιμολόγιο, στο οριστικό τιμολόγιο των εμπορευμάτων αλλά και στη διασάφηση της εξαγωγής με πάγια ρητή συμφωνία εξόφλησης κάθε τιμολογίου την 90ή ημέρα από την έκδοση της διεθνούς φορτωτικής (...).

Στα πλαίσια αυτά καταρτίστηκαν μεταξύ των διαδίκων διαδοχικές συμβάσεις πώλησης, δυνάμει των οποίων η ενάγουσα πώλησε και παρέδωσε στην εναγόμενη εμπορεύματα (ρολλά χαρτιού κουζίνας), που αναφέρονται αναλυτικώς κατ' είδος, ποσότητα και αξία στα με αριθμ. 46057/15.7.2014, 46058/15.7.2014, 46064/21.7.2014, 46065/21.7.2014 και 46066/21.7.2014 τιμολόγια πώλησης, αντί τιμήματος ευρώ 17.694,54, 17.704,39, 17.374,42 17.365,55 και 13.729,92, αντίστοιχα, δηλαδή συνολικού τιμήματος 83.868,82 ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της αξίας ναύλου και της αξίας ασφάλισης των εμπορευμάτων, ενώ το τίμημα του κάθε τιμολογίου πιστώθηκε για χρονικό διάστημα ενενήντα ημερών από την έκδοσή του.

Τα παραπάνω εμπορεύματα, αφού εκτελωνίστηκαν στο Τελωνείο ... διά των με αριθ. ... σχετικών διασαφήσεων, παρέλαβε ανεπιφύλακτα η εναγόμενη στην παραπάνω αναφερόμενη έδρα της και εκδόθηκαν από 15.7 2014 και 21.7.2014 πέντε (5) διεθνείς φορτωτικές (...), αντίστοιχα. Αποδείχθηκε ακόμη ότι στο σώμα καθενός από τα παραπάνω τιμολόγια αναγραφόταν ο αριθμός λογαριασμού, που διατηρούσε η ενάγουσα στην τουρκική τράπεζα "..." με ΙΒΑΝ ΝΟ: ..., στον οποίο όφειλε η εναγομένη να καταθέσει το αντίτιμο των ανωτέρω πωλήσεων και το οποίο ουδόλως κατέβαλε στον προαναφερθέντα λογαριασμό παρά τη συμβατική της δέσμευση.

Η εναγομένη ισχυρίστηκε νομότυπα πρωτοδίκως ότι εξόφλησε πλήρως το οφειλόμενο τίμημα με καταθέσεις που πραγματοποίησε σε διαφορετικό από τον προαναφερθέντα λογαριασμό κατόπιν υπόδειξης της ενάγουσας. Από τα ίδια αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι η εναγομένη κατέθεσε το συνολικό ποσό των 83.868,82 ευρώ που πραγματοποίησε με τέσσερις καταβολές, δύο την 17.10.2014 και δύο την 21.10.2014, μέσω της Τράπεζας Πειραιώς, στον με αριθ.

GΒ 23ΒΑRC020551383211339 λογαριασμό, που διατηρούταν στην τράπεζα "..." του Λονδίνου, ωστόσο ο παραπάνω λογαριασμός δεν ανήκει στην ενάγουσα, η οποία και δεν εισέπραξε το τίμημα των πωληθέντων εμπορευμάτων. Λόγω της μη είσπραξης του εν λόγω ποσού, η ενάγουσα, την 12.12.2014 επικοινώνησε μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος με την άνω αναφερόμενη τράπεζα "...", στην οποία εξέθετε ότι ο λογαριασμός, που διατηρείται σε αυτή και στον οποίο πραγματοποιήθηκε η κατάθεση των 83.868,82 ευρώ, με φερόμενο δικαιούχο την ίδια, ανοίχθηκε από πρόσωπο, εν αγνοία της, καθώς και ότι ήδη την 10.12.2014 η υπάλληλος της (της τράπεζας), ...

της γνωστοποίησε ότι ο προκείμενος λογαριασμός είναι ατομικός και ως δικαιούχος εμφανίζεται το όνομα "...", ενώ περαιτέρω της ζήτησε πληροφορίες σχετικά με τον πραγματικό δικαιούχο του λογαριασμού και αν αυτός πραγματοποίησε ανάληψη του εν λόγω ποσού. Την 15.12.2014 η ενάγουσα έλαβε απάντηση από το τμήμα ερεύνης απάτης της τράπεζας αυτής, με την οποία την διαβεβαίωσε ότι θα διερευνήσει σχετικά την υπόθεση, ωστόσο, από κανέναν διάδικο δεν προσκομίστηκε περαιτέρω, έγγραφο σχετικό με την ανωτέρω έρευνα.

Μάλιστα η ενάγουσα απέστειλε την 12/12/ 2014 και την 16/12/2014 δύο ηλεκτρονικά μηνύματα στην εναγομένη, από την οποία ζητούσε να συμβάλλει στην παραπάνω έρευνα της τράπεζας "...", παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με την κατάθεση στον εν λόγω λογαριασμό, ενημερώνοντας για το θέμα που δημιουργήθηκε και την Τράπεζα Πειραιώς, χωρίς όμως να προκύπτει ότι τέτοια συμβολή ή ενημέρωση έλαβε χώρα εκ μέρους της εναγομένης.

Η τελευταία υποστηρίζει ότι οι ως άνω καταθέσεις στον προαναφερθέντα λογαριασμό της τράπεζας "..." του Λονδίνου μέσω της Τράπεζας Πειραιώς, στα αποδεικτικά κατάθεσης της οποίας αναγράφεται ως δικαιούχος του λογαριασμού η "...", έλαβαν χώρα ύστερα από υπόδειξη της ενάγουσας ως αποτέλεσμα των ηλεκτρονικών μηνυμάτων που της απεστάλησαν αρχής γενομένης από το ηλεκτρονικό μήνυμα (email) που έλαβε την 16/9/2014 από την ηλεκτρονική διεύθυνση "...(a) marmarapamuklu.com>", ήτοι από διεύθυνση της ενάγουσας, το περιεχόμενο του οποίου ήταν το εξής: "Αγαπητοί, θα ήθελα να σας ενημερώσω σχετικά με το ποσό, ημερομηνία λήξης και την κατάσταση της πληρωμής.

Μπορείτε να δείτε όλες τις λεπτομέρειες στο συνημμένο. Έχω πρόβλημα με το domain μου, οπότε σας παρακαλώ απαντήστε στο άλλο μου email "...". Σημειώνω ότι δεν λαμβάνουμε κανένα συνημμένο στο email μου. Οι περισσότεροι πελάτες μου έχουν παραπονεθεί ότι έχουν αποστείλει έγγραφα, τα οποία δεν παρελήφθησαν. Για τον λόγο αυτό θα χρησιμοποιώ το hotmail μέχρι να λυθεί το πρόβλημα.

Παρακαλώ σημειώστε ότι το μήνυμα αυτό παραλήφθηκε απαντώντας στο άλλο μου email. Ευγενικούς χαιρετισμούς ...". Ακολούθως, την 2.10.2014 η εναγομένη έλαβε νέο email, από την διεύθυνση "...", το οποίο ανέφερε τα εξής: "Αγαπητοί, σχετικά με το ποσό, την ημερομηνία και τον τόπο πληρωμής μπορείτε να δείτε όλες τις λεπτομέρειες στο συνημμένο.

Σημειώστε ότι η πληρωμή δεν θα γίνει στους προηγούμενους λογαριασμούς, λόγω ελέγχου που διενεργείται. Θα σας προωθήσουμε τα στοιχεία των λογαριασμών, μόλις τα πάρουμε από το λογιστήριο. Να ελπίζουμε ότι η πληρωμή θα γίνει στις 13 Ευγενικούς χαιρετισμούς ...". Την ίδια ημερομηνία, ο Μ. Κ., υπάλληλος του λογιστηρίου της εναγομένης, απέστειλε στην ανωτέρω ηλεκτρονική διεύθυνση το ακόλουθο email "Καλημέρα κύριε C., παρακαλώ να μου στείλετε τους νέους τραπεζικούς λογαριασμούς και η πληρωμή θα πραγματοποιηθεί στις 15.10 και στις 19.10.2014.

Τους καλύτερους χαιρετισμούς Κ. Μ.", ενώ από την ίδια, ως άνω διεύθυνση (hotmail), απεστάλη η εξής απάντηση στην ηλεκτρονική διεύθυνση της εναγόμενης: "Αγαπητέ Μ. θα σου στείλω τα στοιχεία των λογαριασμών μόλις τα πάρω από το λογιστήριο. Ευγενικούς χαιρετισμούς ...". Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις ... απεστάλη από την ίδια, ως άνω, διεύθυνση και ελήφθη από την εναγομένη το κάτωθι email "Αγαπητέ Μ.

συγγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση, όπως σου είπα στα προηγούμενα μηνύματά μας παρακάτω θα δεις τα στοιχεία του λογαριασμού στην τράπεζα ..., μεταξύ των οποίων και ο αριθμός λογαριασμού ΙΒΑΝ ... Ευγενικούς χαιρετισμούς ...", ενώ κατά την ίδια ημερομηνία ελήφθη από την εναγόμενη και το ακόλουθο μήνυμα "Αγαπητέ Μ., Έλαβες το τελευταίο μήνυμά μας.

Η πληρωμή θα πραγματοποιηθεί σήμερα όπως συμφωνήθηκε θα γίνει στις 15-10 και 19- 10 όπως είπες. Ευγενικούς χαιρετισμούς ...". Ακολούθως, την 14.10.2014 απεστάλη στην εναγόμενη από την προαναφερόμενη διεύθυνση το ακόλουθο ηλεκτρονικό μήνυμα "Αγαπητοί, Σχετικά με το ποσό, την ημερομηνία και τον τρόπο πληρωμής μπορείτε να δείτε όλες τις λεπτομέρειες στο συνημμένο.

Λάβατε το μήνυμά μας. Ελπίζουμε ότι η πληρωμή θα γίνει στις 15-10 και 19-10 όπως είπες. Ευγενικούς χαιρετισμούς ...". Κατόπιν αυτών, την 17/10/2014 η Μ. Α., υπάλληλος του λογιστηρίου της εναγομένης, απέστειλε στην ως άνω ηλεκτρονική διεύθυνση (hotmail) το εξής ηλεκτρονικό μήνυμα "Καλημέρα, θα κάνουμε τις πληρωμές των τιμολογίων με ...

σήμερα. Θέλουμε να μας πείτε εάν είναι σίγουρο ότι θα πραγματοποιήσουμε την πληρωμή στην αγγλική τράπεζα και θα σας στείλουμε το αποδεικτικό της τράπεζας. Περιμένω την απάντησή σας και θα πραγματοποιήσω την πληρωμή. Τους καλύτερους χαιρετισμούς Α. Μ.". Ακολούθως, την ίδια ημέρα, απεστάλη από την παραπάνω ηλεκτρονική διεύθυνση απάντηση προς την εναγομένη με το εξής περιεχόμενο "Καλημέρα, Ναι, θέλουμε η πληρωμή να γίνει στην αγγλική τράπεζα ως εξής.

Ο αριθμός ΙΒΑΝ καλύπτει όλους τους κωδικούς που χρειάζεστε, με αυτόν τον τρόπο όλοι οι πελάτες μας έχουν κάνει όλες τις πληρωμές στην αγγλική μας τράπεζα και λαμβάνουμε τις αποδείξεις, ακολουθούν τα στοιχεία του λογαριασμού στην τράπεζα ... μεταξύ των οποίων και ο αριθμός λογαριασμού ΙΒΑΝ ... Ευγενικούς χαιρετισμούς ...".

Από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα προέκυψε ότι τρίτο πρόσωπο, το οποίο γνώριζε τις μεταξύ των δύο εταιριών συναλλακτικές σχέσεις και μάλιστα και τις επίδικες πωλήσεις και τις επικείμενες καταβολές προς εξόφληση του τιμήματος αυτών, παρενέβη στη μεταξύ τους αλληλογραφία, ώστε να επωφεληθεί το ίδιο από την καταβολή του άνω ποσού των 83.868,82 ευρώ, το οποίο, ουδέποτε εισπράχθηκε από την ενάγουσα, αφού ο λογαριασμός της τράπεζας "..." δεν ανήκε σε αυτή.

Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι η ..., που κατέθεσε ενόρκως στο ακροατήριο του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου είναι πράγματι υπάλληλος του λογιστηρίου της ενάγουσας και το πρώτο μήνυμα που έλαβε η εκκαλούσα στις 16-9-2014 προέρχονταν μεν από αποστολέα με φερόμενο όνομα: "...", πλην όμως όλα τα ηλεκτρονικά μηνύματα με αποστολέα εργαζόμενο της ενάγουσας, όπως και η ..., συγκοινοποιούνταν πάντα και σε άλλα στελέχη της ενάγουσας για ενημέρωσή τους, περιστατικό που δεν συνέβη με το προαναφερόμενο απατηλό μήνυμα και διέλαθε της δέουσας προσοχής της εναγομένης.

Η κοινοποίηση μάλιστα αυτή ήταν έτι περισσότερο επιβεβλημένη δεδομένου ότι η αλληλογραφία λάμβανε χώρα με προσωπικό email υπαλλήλου, από το οποίο, ζητήθηκε από την εναγομένη να προβεί σε κατάθεση του ιδιαίτερα μεγάλου χρηματικού ποσού των 83.868,82, ευρώ σε τράπεζα εκτός Τουρκίας, με την οποία δεν υπήρξε προηγούμενη συνεργασία, αντιθέτως δε, όλες οι προγενέστερες καταθέσεις λάμβαναν χώρα σε τρεις συγκεκριμένους, γνωστούς σε αυτή, λογαριασμούς τουρκικών τραπεζών.

Πέραν δε τούτου ο αποστολέας του παραπάνω μηνύματος εμφανιζόμενος με ολόκληρη την ονομασία συμπεριλαμβανομένης και αυτής του παρόχου δεν αντιστοιχεί στη σύντομη/κωδική ονομασία των προηγούμενων καταχωρήσεων των μηνυμάτων με αποστολέα την ανωτέρω υπάλληλο, όπως προκύπτει από την ηλεκτρονική αλληλογραφία των διαδίκων.

Συγκεκριμένα όταν η προαναφερόμενη υπάλληλος έστελνε μηνύματα στην εναγομένη εμφανίζονταν ως όνομα αποστολέα μόνο το όνομά της "..." καθώς ήταν έτσι καταχωρημένη η αποθηκευμένη της διεύθυνση στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της εναγομένης, περίσταση που διαφοροποιήθηκε στο παραπάνω απατηλό μήνυμα. Περαιτέρω για την κατάφαση της καταβολής της οφειλής κατά τον προσήκοντα τρόπο κρίσιμα είναι και τα μηνύματα που ακολούθησαν του πρώτου ως άνω απατηλού ηλεκτρονικού μηνύματος της 16ης/9/2014 και αφορούσαν σε αλλαγή του τραπεζικού λογαριασμού, τα οποία προερχόταν από προσωπική διεύθυνση "hotmail" υπαλλήλου.

Αποδείχθηκε όμως ότι η εναγόμενη δεν επιβεβαίωσε την εγκυρότητα της αλλαγής αυτής, χρησιμοποιώντας τον έτερο επίσημο πάροχο της ενάγουσας "...", αν και στο άνω, από 16.9.2014 email ουδόλως αναφέρεται ότι ανέκυψε τεχνικό πρόβλημα και στον ως άνω δεύτερο πάροχο. Επιπροσθέτως ως προαναφέρθηκε, ως δικαιούχος του ένδικου λογαριασμού καταβολής, στα αποδεικτικά κατάθεσης του συνολικού ποσού των 83.868,82 ευρώ, της Τράπεζας Πειραιώς δεν εμφανίστηκε η πλήρης επωνυμία της ενάγουσας, ήτοι "... ...", όπως αποκλειστικά συνέβαινε στο σύνολο των προγενέστερων των επίδικων καταθέσεων, αλλά εμφανίστηκε η επωνυμία "...".

Από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι το παραπάνω τρίτο άγνωστο πρόσωπο που εμφανίστηκε υπό την ανωτέρω επωνυμία ως δικαιούχος του λογαριασμού στην αγγλική τράπεζα, ήταν αντιπρόσωπος της ενάγουσας εταιρείας, ότι είχε πληρεξουσιότητα να ενεργεί για λογαριασμό της τελευταίας, ότι είχε οποιαδήποτε εντολή και πληρεξουσιότητα να λαμβάνει για λογαριασμό της ενάγουσας χρήματα, που ανήκαν σε αυτή, ούτε υπήρχε κάποιο στοιχείο για τέτοιου είδους σχέση του ως άνω τρίτου άγνωστου προσώπου με την ενάγουσα ούτε η τελευταία ενέκρινε τέτοια καταβολή.

Η εναγομένη μετά από αυτές τις διαπιστώσεις, που δεν ανατρέπονται από κανένα αντίθετο αποδεικτικό στοιχείο, από δική της αμέλεια κατέβαλε στον τρίτο, που δεν ήταν δεκτικός καταβολής για λογαριασμό της δανείστριας ενάγουσας η οποία φερόμενη ως αποστολέας των ένδικων μηνυμάτων πλήρως ανταπέδειξε ότι τα μηνύματα δεν προήλθαν από αυτή.

Συνεπώς, η υποχρέωση της εναγομένης για καταβολή του τιμήματος, έναντι της ενάγουσας, δεν αποσβέστηκε με τέτοια καταβολή, που πραγματοποίησε με δικό της κίνδυνο, χωρίς να υπάρχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, υποχρεούμενη να καταβάλλει το ως άνω ποσό στην ενάγουσα καθώς η επικαλούμενη καταβολή του τιμήματος δεν ήταν η προσήκουσα.

Η κρίση αυτή δεν διαφοροποιείται από τα δύο ηλεκτρονικά μηνύματα που προσκομίζει η εναγομένη με ημερομηνία ... και ..., αντίστοιχα τα οποία στάλθηκαν στην ίδια από την ενάγουσα και με τα οποία η τελευταία της παρέχει πληροφορίες σχετικά με λογαριασμούς της σε τουρκικές τράπεζες. Ειδικότερα μόνο το πρώτο αφορά σε αλλαγή τραπεζικού λογαριασμού δίδοντας οδηγίες για πληρωμή σε Τουρκική τράπεζα, ενώ το με δεύτερο γνωστοποιούνται στην εναγομένη τρεις εταιρικοί τραπεζικοί λογαριασμοί.

Τα μηνύματα αυτά απεστάλησαν από την ηλεκτρονική διεύθυνση, το μεν πρώτο, ...>, με κοινοποίηση στη διεύθυνση ..., ενώ σχετικά με το δεύτερο δεν προκύπτει η ακριβής ηλεκτρονική διεύθυνση αποστολής, πλην μόνον αναφέρεται ως αποστολέας το όνομα ...., αμφότερα δε πραγματοποιήθηκαν όχι από προσωπικές διευθύνσεις των υπαλλήλων της, ...

και ..., αλλά, μέσω του επίσημου παρόχου της ενάγουσας. Επομένως, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του αν και με ελλιπή αιτιολογία που συμπληρώνεται από τις παραπάνω ουσιαστικές σκέψεις (άρθρ 534ΚΠολΔ) απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την περί εξοφλήσεως ένσταση της εναγομένης, κρίνοντας ότι εν προκειμένω η επικαλούμενη καταβολή δεν ήταν η προσήκουσα ορθά το νόμο εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε και τα όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζει η εναγομένη με τους τρεις πρώτους λόγους της εφέσεώς της τυγχάνουν αβάσιμα και απορριπτέα".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας (εναγομένης), επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε κρίνει ομοίως και είχε δεχτεί την αγωγή της αναιρεσίβλητης, με συμπλήρωση και εν μέρει αντικατάσταση των αιτιολογιών της. Με τις προεκτεθείσες παραδοχές του, το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού διέλαβε σ` αυτή την επιβαλλόμενη αιτιολογία που καθιστά εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής ή μη εφαρμογής των ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, τις οποίες έτσι δεν παραβίασε εκ πλαγίου, καθόσον, όπως προκύπτει από το προπαρατεθέν ουσιώδες περιεχόμενό της, αναφέρονται με σαφήνεια, επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο αποδεικτικό της πόρισμα.

Ειδικότερα δε, δικαιολογούσαν την απόρριψη της υπό της εναγομένης-αναιρεσείουσας προβληθείσης ενστάσεως περί εξόφλησης της επιδίκου αξιώσεως της ενάγουσας-αναιρεσίβλητης, ως αβάσιμης κατ' ουσία και εντεύθεν την αποδοχή της ένδικης αγωγής, οι παραδοχές του Εφετείου α) ότι, στα πλαίσια της από το έτος 2012 εμπορικής τους συνεργασίας, οι διάδικοι συμφώνησαν, με πάγια ρητή συμφωνία, ότι η εξόφληση από την εναγομένη του τιμήματος των συμβάσεων πωλήσεως εμπορευμάτων από την ενάγουσα προς την εναγομένη, θα πραγματοποιείται πάντοτε με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό της πρώτης που διατηρεί σε Τουρκική τράπεζα και αναγράφεται στο προτιμολόγιο, στο οριστικό τιμολόγιο και την διασάφηση της εξαγωγής, την 90ή ημέρα από την έκδοση της διεθνούς φορτωτικής (...), β) ότι τον Ιούλιο του έτους 2014, δυνάμει πέντε διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως, η ενάγουσα πώλησε και παρέδωσε στην εναγομένη και αυτή παρέλαβε εμπορεύματα συνολικής αξίας 83.868,82 ευρώ, εκδοθέντων των αντιστοίχων τιμολογίων και των συναφών πέντε διεθνών φορτωτικών, με πίστωση του τιμήματος για χρονικό διάστημα ενενήντα ημερών, γ) ότι επί του σώματος του κάθε τιμολογίου αναγραφόταν ο αριθμός του τραπεζικού λογαριασμού, που διατηρούσε η ενάγουσα στην τουρκική τράπεζα "..." με ΙΒΑΝ ΝΟ: ..., στον οποίο όφειλε η εναγομένη να καταβάλει το τίμημα, κατά τα συμφωνηθέντα γ) ότι η εναγομένη δεν κατέβαλε το τίμημα στον ως άνω λογαριασμό, αλλά στον ...

λογαριασμό στην τράπεζα ... του Λονδίνου, ο οποίος και δεν ανήκει στην ενάγουσα, χωρίς την συναίνεση ή υπόδειξη της ιδίας ή προστηθέντων υπ' αυτής οργάνων της ή αντιπροσώπου της με σχετική πληρεξουσιότητα για τέτοιου είδους ενέργειες και το οποίο (τίμημα των πωληθέντων εμπορευμάτων) ως μη δικαιούχος του λογαριασμού αυτού δεν εισέπραξε, δ) ότι την ως άνω καταβολή πραγματοποίησε η εναγομένη καθ' υπόδειξη τρίτου, αγνώστου στην ενάγουσα προσώπου, μη δεκτικού καταβολής και μη έχοντος οιαδήποτε σχέση μετ' αυτής, το οποίο και παρενέβη αθέμιτα στην μεταξύ των διαδίκων ηλεκτρονική αλληλογραφία, με ηλεκτρονικά μηνύματα από ..., ε) ότι η εναγομένη δεν επιμελήθηκε να διακριβώσει και επιβεβαιώσει την εγκυρότητα των ως άνω ηλεκτρονικών μηνυμάτων τα οποία, αν και εμφάνιζαν ως αποστολέα το όνομα ..., που είναι υπαρκτό πρόσωπο (...) και υπάλληλος του λογιστηρίου της ενάγουσας, δεν συγκοινοποιούνταν, όπως συνέβαινε πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, και σε άλλα στελέχη της ενάγουσας για ενημέρωσή τους και επί πλέον η αλληλογραφία πραγματοποιείτο από προσωπικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο υπαλλήλου, ούτε χρησιμοποίησε τον έτερο επίσημο πάροχο της ενάγουσας "...", ενώ η υποδεικνυόμενη καταβολή αφορούσε τράπεζα εκτός Τουρκίας με την οποία δεν υπήρξε στο παρελθόν συνεργασία, στ) ότι το τρίτο άγνωστο πρόσωπο δεν ήταν αντιπρόσωπος της ενάγουσας, ούτε είχε πληρεξουσιότητα να ενεργεί για λογαριασμό της, ούτε είχε εντολή ή πληρεξουσιότητα να λαμβάνει χρήματα για λογαριασμό της, ούτε αυτή ενέκρινε μια τέτοια καταβολή και ζ) ότι με τέτοια καταβολή δεν αποσβέστηκε η υποχρέωση της εναγομένης έναντι της ενάγουσας.

Οι προβαλλόμενες με τον μοναδικό λόγο του αναιρετηρίου 1) ως ανεπαρκείς αιτιολογίες, υπό την αρίθμηση αυτού Α1 έως Α5, Δ και Ε, ότι δηλαδή το Δικαστήριο δεν διέλαβε αιτιολογίες αναφορικά α) με την ύπαρξη οιασδήποτε επικοινωνίας της ενάγουσας με την εναγομένη ως προς την πληρωμή του οφειλομένου τιμήματος, καθ' όλο το χρονικό διάστημα από ... , με αποτέλεσμα αυτή να παρεμποδιστεί να επικοινωνήσει με τον επίσημο πάροχο της β) περί του αν το τρίτο πρόσωπο τελούσε εν γνώσει του ότι η ενάγουσα δεν θα επικοινωνούσε με την εναγομένη καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα γ) με το αν ήταν γνωστός ο δεύτερος πάροχος της εναγομένης, αν ήταν κανόνας η κοινοποίηση σε στελέχη της ενάγουσας ηλεκτρονικών μηνυμάτων με αποστολέα εργαζόμενο της ενάγουσας και αυτό το γνώριζε η εναγομένη, αν η επιλογή της τράπεζας στην οποία έπρεπε να καταβληθεί το οφειλόμενο επίδικο τίμημα, ήταν της απόλυτης επιλογής της ενάγουσας ή αν η επιλογή αυτή είχε περιοριστεί, με συμβατικό όρο, μόνο για τράπεζες της Τουρκίας, αν η τράπεζα ...

είναι ή όχι αξιόχρεη και σε κάθε περίπτωση τους λόγους για τους οποίους η επιλογή, για την πληρωμή του οφειλομένου τιμήματος, της συγκεκριμένης τράπεζας εκτός Τουρκίας, έπρεπε να σημάνει κάτι για την εναγομένη και δ) αν υπήρχε δυνατότητα εκ μέρους της εναγομένης να ανταποκριθεί στα από ... ηλεκτρονικά μηνύματα της ενάγουσας, και 2) ως αντιφατικές αιτιολογίες, υπό την αρίθμηση αυτού, Β1 έως Β5 και Γ1, ότι δηλαδή η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες αναφορικά με το ζήτημα, α) ποιός ήταν ο δικαιούχος του τραπεζικού λογαριασμού στην τράπεζα ...

του Λονδίνου και β) ως προς το χρόνο καθορισμού του τραπεζικού καταστήματος και του λογαριασμού στον οποίο έπρεπε να κατατεθεί το εκάστοτε οφειλόμενο τίμημα, ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων από το Εφετείο, καθώς και στη σαφήνεια, επάρκεια και πειστικότητα των επιχειρημάτων, με βάση τα οποία αυτό στήριξε το σαφές αποδεικτικό του πόρισμα, σχετικά με το ουσιώδες ζήτημα της μη προσήκουσας καταβολής του οφειλομένου από την εναγομένη επιδίκου τιμήματος, που εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Επομένως, ο μοναδικός, από τον αρ. 19 του άρθρου 559 KΠολΔ, λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών, είναι αβάσιμος. Κατ` ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί η από 22-4-2019 αίτηση για αναίρεση της 446/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και να διαταχθεί, κατά την παρ. 4 του άρθρου 495 KΠολΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012, η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα κατά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και επισυνάφθηκαν στη σχετική από 23-4-2019 έκθεση κατάθεσης του Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Εξάλλου, η αναιρεσείουσα που νικήθηκε πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά το σχετικό νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 KΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-4-2019 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και ήδη " ... ", για αναίρεση της 446/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε κατά την άσκηση της αναίρεσης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες εφτακόσια (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαΐου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ (Και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ